46. Ἓν μὲν τοῦτο τοσοῦτον καὶ τηλικοῦτον δια- φεύγω κακὸν οὕτως, ἀλλ’ οὐκ ἐκείνως ὑπὲρ ἐμαυτοῦ βεβουλευμένος· ἕτερον δὲ ἀκούσατε. εἰ γὰρ δὴ ψήφῳ καὶ δικαστηρίῳ διαστῆναί μοι τῆς γυναικὸς ὑπῆρξεν, οὐκ ἂν εὐτύχημα μᾶλλον ἦν ἢ ἀτύχημα τὸ πραχθέν. πῶς γὰρ ἂν ἤνεγκα τοὺς οἰκείους τῆς γυναικὸς ἐγκαλοῦν- τας, ἐπιτιμῶντας, ἄλλους ἐπ’ ἄλλοις αἰτιωμένους, τὸν μὲν ἔνθεν βοῶντα, τὸν δὲ ἔνθεν κεκραγότα, περιιστα- R IV 148 μένους, κυκλουμένους, | διαβάλλοντάς μου τὴν ἡσυχίαν, ἀπρόσοδον καλοῦντας, ἀγέλαστον ὀνομά- ζοντας, ἰδιογνώμονά μου τὸν βίον προσαγορεύον- τας;

ἃ δὲ ἐποίησεν ἂν ἡ γυνή, τίς οὕτω τίς οὕτως ἀδαμάντινος ὅστις ἂν ὑπέμεινεν; ἠκολούθη- σεν ἂν ἐκ τοῦ δικαστηρίου λαβομένη θοἰματίου, ἕλ- κου σὰ, ἐπιστρέφουσα, λέγουσα θεοὺς ἐφεξῆς ὀνομαστί, μαρτυρομένη τοὺς ἥρωας καὶ τούτους ὀνομαστί, τὰ 12 sq. Phryn. Μονοτρ. 11587,3 sq. Μ (I 375, 18 K). lex. Segu. ed. Bekker Anecd. p. 345,1 14 cf. t. IV 335,18 16 cf. t. III 483,19; IV 80,19 1 οὖν ante τοῦτο Va edd et e Pal. 356 Roether p. 615 delevi | τοῦτο om Vi | τοσοῦτο καὶ τηλικοῦτο La 2 οὐκ inser Cl2 om Vi | ἐκείνως La sed ως ex ος corr f 3 βεβουλημένος Vi | δὴ om Β 4 με ViCl 5 ἦν inserui e LaViVaCl, ut Pal. 356 inserendum censuit Roether om HVCB edd 7 ἄλλους] ἄλλα B | τῶν (sed τω in ras m 2) μὲν βοώντων (sed ώντων in ras m 2), τὼν (sed τω in ras m 2) κεκραγότ(??)ν Va 8 ἔνθα (1 et Vi | καὶ ἔνθεν post ἔνθεν(2) Ferr Mor del Re | περισταμένους Vi 10 ἀπρόσιτον VaB et γρ in marg Mor 2 ἀπρόσδεκτον Roether cui obloquitur Iacobs Misc. crit. II 372 | ἀποκαλοῦντας Va 12 δ’ Β | οὕτως VC Ferr Mor 1 13 οὕτως om LaViVaB οὕτω Cl | ἢ ante ἠκολούθησεν Cl 14 τοῦ ἱματίου Cl | ἔλκουσα om Β 15 ἐπιστρέφουσα La sed α add s | λέγουσα om Β Cl delendum vel in λαλοῦσα mutandum censuit Roether cui ob- locutus est lacobs l. l. | ὀνομαστί] ἅπαντας Β 16 μαρτυρουμένη LaViVa | τοὺς ποταμοὺς καὶ τούτους ὀνομαστὶ ὀνομαστή La) post ὀνομαστί LaVi ἄστρα, τοὺς ἀνέμους, τοὺς κίονας, τοὺς θεμελίους. ἐμβαλοῦσα δὲ εἰς τὸν στενωπὸν ἀνεβόησεν ἂν διω- λύγιον τοὺς γείτονας εἰς κραυγὴν διεγείρουσα. ἔπειτα προσκαθημένη ταῖς θύραις ἐπολιόρκησεν ἄν με διὰ πάσης ἀκριβείας προελθεῖν οὐκ ἐῶσα, μένοντος εἴσω καταβοῶσα.

ἐαρινήν γε ἡμέραν διήγαγον ἂν τὴν τῆς ἐκβολῆς συνεχῶς ἀκούων· ἡ θύρα ψοφεῖ. παίει δὲ τίς; οἰκεῖος τῆς γυναικός. πτερῶν, ὡς ἔοικεν, ἐδέησεν ἄν μοι σπαραττομένῳ καὶ λόγον ἀπαιτουμένῳ περὶ τῶν πεπραγμένων.

49. Ἵνα δὴ μὴ ταῦτα γένοιτο, ἀποθνήσκω. καλείτω δὲ ἡ γυνὴ καὶ τῶν ἄλλων ὅστις ἐθέλει δύσκολον. δότε δή, δότε τὴν χάριν, ὦ βουλή, πέμψατέ με ταχέως εἰς τὴν τελείαν ἡσυχίαν. ἀναμίξατέ με τοῖς ἀπελθοῦσι, τοῖς μακαρίοις, τοῖς ἀναισθήτοις. πῶς γὰρ οὐκ εὐδαί- μων, ὅταν ὁ μὲν ἐπὶ κλίνης φέρηται, κόπτωνται δὲ αἱ γυναῖκες, οἶ δὲ προσήκοντες ὀλοφύρωνται, ὁ δὲ τούτων ἀκούῃ μηδέν; εἰ γὰρ τὸ καθεύδειν ἀκριβῶς τῶν ἐν τῷ ζῆν ἀγαθῶν μέγιστον, πῶς οὐ πολλῷ τι- μιώτερον ὅ μείζω φέρει τὴν ἀναισθησίαν;

εὐτρεπι- ζέτω τις ἤδη τὸ φάρμακον, ἑτοιμαζέτω τὴν καλὴν φιλοτησίαν, ἀλλ’ ἐκεῖνό μοι προσυπαρξάτω· σιγηλὸς ὁ τὸ κώνειον ὀρέγων ἔστω, μηδέν τι ἐπ’ αὐτῷ λαλῶν, μὴ διαλεγόμενος περὶ τῆς φύσεως τοῦ φαρμάκου. ἔστω R IV 149 | καθαρὸν θορύβου καὶ ὄχλου τὸ δῶρον.