εἰ δὲ πρὸς ἀκολασίαν ὁρῶσι καὶ τοὺς ἡμετέρους οὐ προσίενται λόγους, ἄμεινον ἔγωγε κρίνω ταύτας Λαίδι τῶν αὐτῶν ἀξιοῦν ἤ Λαίδα τῷ κακῷ δοῦναι προσθή- κην. ἐὰν γὰρ ἴδωσιν ἐκείνην τῇ καθόδῳ τοσαύτης ἀξιωθεῖσαν τιμῆς, ἐπὶ τῆς αὐτῆς μενοῦσι προαιρέσεως 15 Plat. Theaet. p. 145 C 3 τῇ inser Μα 2 4 ἂν Vi | ἀνθαίρετον coni Gasda at cf. p. 388, 9 7 πλημέλημα MMa | νομίζειν Va sed ν(2) in σ corr, Vi 8 μὴ ante δύνασθαι inser Μ 2 | νενικη(??) Ma 9 μεθόδω Β sed κα supra με, VaViMaCl 12 ὅτι VaViMaCl 14 ὡσὰν HVaMa 15 ἀναγκάζωνται reposui e libris cum Boissonadio Anecd. IV 335 ἀναγκάζονται edd 19 μὲν ἑτέ- ρους Ferr et γρ in marg Mor εὐμενεστέρους coni Re μετρίους Iacobs App Pors 327 20 ταύτας κρίνω BVa 22 ἐὰν scripsi cum Gasda εἰ libri edd 23 μενούσῃ Vi εὔκλειαν ἐμποιεῖν αὑταῖς ταύτην ἡγούμεναι. ὥστε καὶ πρὸς εὐδοξίαν κοινὴν καὶ πρὸς ἀσφάλειαν οὐ συνοίσει λυθῆναί τι τῶν δεδογμένων. ὅτε γὰρ μένουσα μὲν ὡς ἔχει δίδωσιν ἔννοιαν ὡς <οὐ> φαύλην ἡμεῖς ὡρίσαμεν ταῖς ἀνάξια διαπραττομέναις τῆς πόλεως, μετακαλουμένη δὲ καὶ περὶ τῶν λοιπῶν δεδιέναι παρα- σκευάζει, πρόδηλον ὧς οὐ σωφροσύνης, ὡς αὐτὸς φῄς, ἀκολασίας δὲ κατιοῦσα γίνεται πρόφασις.