ἐπειδὴ δὲ

Θηβαίους ἐδόκει λυσιτελεῖν ἡμετέρους γενέσθαι, τὸ δ’

ἦν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, χαλεπὸν διὰ τοὺς ἐρεθίζοντας

ἐπ’ ἀλλήλας τὰς πόλεις, οὕτως ἥκων ἐκεῖσε κατὰ

 7 i. e. Αἰσχίνης cf. p. 192 sq. 11 cf. ad p. 281, 3. Dem.

cor. § 169 sq. 13 Dem. cor. § 171 sq. 17 Dem. cor. § 187 

 1 τί HVViMaCl Ι ἄγον VVi Ι ταῦτα] τῷ HV 2 οἰκείαν

acripsi e Ρ coll t. V 380, 13; II 88, 1 ut coni Re οἰκίαν HVVi

MaCL edd 3 ἀποδοῦναι Ρ Mor 4 ἀθήνας in ras V 2

5 εἵμαρτο reposui e libris εἵμαρται edd 6 τὸ(2) et τῇ om Vi

Ι πυλαία ταραχὴ Vi sed τῇ παλαιὰ ταραχὴν in marg m 2 πα-

λαιᾶ Η 7 φαιδρῶς V 10 οὐδὲ Sintenis Ι κατειλῆφθαι

scripsi ut coni Re καταλελεῖφθαι HVViMa sed in hoc α(3)

in ras m 2, CL καταλελῆφθαι Ρ edd 11 ἀγγέλλων scripsi e

VViMaCl ἀγγέλων Η λέγων Ρ edd 13 συνελθεῖν scripsi



ex HVViMaCl ξυνελθεῖν Ρ edd Ι τίς Η | (??) Ma 14 ἐτόλ-

μησεν Η 16 δι’ ὅπερ Vi 19 ἐπαλλήλας ViMaCl Ι οὗτος Ρ

ὂν

dd sed οὕτως aut ὅμως legendum coni Re Ι ἥκων Ma 



 

πρεσβείαν, ὂ μηδεὶς ἄν ποτ’ ἤλπισε, τῶν Φιλίππου

πρέσβεων παρὰ Θηβαίοις ἐκράτησα λέγων | καὶ R IV 268 

πρὸ τοῦ πολλὰ κεχαρισμένου Φιλίππου τοὺς οὐκ ὀλίγα

λελυπηκότας ὑμᾶς ἑλέσθαι τὴν Θηβαίων ἔπεισα πόλιν.