δεδυστυχήκαμεν γάρ, ὁμολογῶ. τί οὖν θαυμαστὸν εἰ οὓς ἐβουλόμην εὐτυχεῖν ἀτυχοῦντας ὁρῶν οὐ φέρω; ἐπὶ τῆς Ἀττικῆς ἐκκλησίας, ὦ Ζεῦ, Μακεδόνων ἐδεήθησαν οἱ Ἀθηναῖοι μὴ ταχείας δοῦναι τὰς ἀποκρίσεις. ἐν τούτοις, ὦ ἄνδρες δικασταί, τοῖς ὀλίγοις ῥήμασιν ἐν οἷς ἐκείνας ἀνεβάλεσθε Δημοσθένει 15 cf. p. 95, 8; 236, 7; t. V 512, 1. Her. VI 114 1 ἐξέταζε scripsi cum Grasda et Sinteni ἔταζε libri edd 3 διαγέγονα scripsi ex Ath διαγέγονε Ρ edd 6 μάχαις in- serui ex Ath om Ρ edd 7 ἔστηκεν libri edd | παρ’ inserui ex Ath om Ρ edd 8 τάδε Ρ 9 εὐχόμην scripsi ex Ath cum Gasda εὐχόμενος Ρ edd 10 ἡμᾶς Ath 15 Κυνέγειρος Cobet Coll 286 at cf. 11. 11. 18 ἐξόδου om Ath sed in marg lectio parum certa 28 ἐκείνας scripsi ἐκείνους libri edd | ἐνεβάλεσθε Ath συνεβουλεύσατε θνήσκειν. εἶδον τὸν φοβοῦντα δῆμον Ἕλληνας καὶ βαρβάρους συνεσταλμένον, οὖ τοὐναντίον εὐχόμην. ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε, σπουδῆς μεγάλης καὶ καλῆς διήμαρτον. οὐ δύναμαι ζῆν οὕτως ὑμῶν ἐκκλησιαζόν- των.