<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00518.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="9"><p>καὶ ἰδίᾳ μὲν ἡμεῖς

ὁπόταν πιπράσκωμεν εὔνους οἰκέτας, ὀκνοῦμεν ἀλλαχῆ

τούτους ἀποδίδοσθαι, τῆς δὲ Δημοσθένους δουλείας

<note type="marginal">R IV 326</note> ἄλλοις παραχωρήσομεν; | καὶ Φίλιππος μὲν οἰκέ-

<lb n="10"/> του ὢν ἀδοξότερος καὶ τῶν ἀνδραπόδων ἀγενέστερος

οὐδένα τῶν πονηρῶν τῶν παρ’ αὑτῷ πρὸς ὑμᾶς ἀπο-

στέλλει δίκην ὑφέξοντα, ὑμεῖς δὲ εἰς Μακεδονίαν τοὺς

ἁλόντας ξενίας πέμπετε ὥσπερ ἀποροῦντες δεσποτῶν;</p><p>10. Ἀλλ’ οὐ διώρισε, φησίν, ὁ νομοθέτης

<lb n="15"/> ὅποι δεῖ πιπράσκεσθαι. οὐχ ὥρισεν, ἀλλ’ οὐδ’

ἐπέτρεψε. τὸ τοίνυν μὴ συγχωρεῖν ἄντικρυς ἴσον ἐστὶ

τῷ κεκωλυκέναι. εἰ μὲν γὰρ ἐπέτρεπεν ἀλλαχῆ πιπρά-

σκειν, οὐκ ἂν ἐν τῷ νόμῳ παρεσιώπησεν, ὁ δὲ τοῦτο

προσθεῖναι κατοκνήσας σαφῶς ἀπεῖπεν. ἐρωτῶ γάρ σε·

<lb n="20"/> πότερα ἐλεεῖ τὸν ξενίας ἁλόντα ἢ τοὐναντίον μεμίση-

<note type="footnote">10 cf. t. IV 972, 7 sq. R.</note>

<note type="footnote">1 δὴ post οὕτω inser Ma 2 | δεῖ om D 2 ὑμῖν scripsi e

VaBMa ἡμῖν DL sed in hoc η in ras m 2, La edd | οἶς Va

sed οὓς suprascr m 2 5 ἐπειδὴ scripsi e MaD ἐπεὶ VaBL

La edd 6 ἄλλους VaBMaD 8 ἀποδόσθαι BMa sed in

hoc in ἀποδίδοσθαι corr m 2, DL sed in hoc γρ ἀποδίδοσθαι

in marg, La sed γρ ὑποδιδόσθαι in marg, Mor sed γρ ἀποδί-

δοσθαι in marg ἀποδιδόναι Va sed δόσθαι supra διδόναι m 2</note>

<note type="footnote">10 ἀγεννέστερος Ma 11 οὐδένα τῶν παρ’ αὐτῶ πονηρῶν

Β | αὐτῶ scripsi αὐτῷ libri edd | ἡμᾶς VaBDLa 13 τῆς

ante ξενίας Ma Ι ξενίας om D 14 οὐχ ὥρισε? 15 ὅποι

scripsi auctore Re ὅπου libri edd | ἀλλ’ in marg L 2 om Va

BMaD | οὐδὲ Πα 16 ἐπέτρεψεν BL edd | ἶσον VaMaD

17 τὸ D</note>



<pb n="249"/>

κεν; εἰ μὲν γὰρ ἐλεεῖ, πῶς οἰκτείρειν ἐστὶ τὸ πι-

πράσκειν ἀλλαχῆ; εἰ δὲ μισεῖ, μόνως οὕτως ὑπομένει

δίκην ἀξίαν, ἂν ὑμεῖς ἔχητε δουλεύοντα. ἐξελήλυθε

τῆς πόλεως τὸ σῶμα, καὶ ἡ τιμωρία παύεται. εἰ γὰρ

Φιλοκράτης ἑάλω ξενίας, ἔδει τοῦτον ἀλλαχῆ πιπρά- <lb n="5"/>

σκεσθαι. εἰ γὰρ Δημάδης, εἰ γὰρ Ἡγήμων, εἰ γὰρ

Αἰσχίνης, εἰσὶ γάρ, εἰσὶ δωροδόκοι, πονηροί, ἀλλ’ οὖν

γε πολὺν χρόνον σύνοικοι γεγόνασιν ὑμῖν.</p><p>11. Ὅταν δὲ τὸ ἀξίωμα ἐννοήσω τοῦ δούλου,

γίγνεται γάρ τις καὶ δοῦλος ἔνδοξος, οὐ φέρω τὸ <lb n="10"/>

καινὸν τῆς πράσεως. ἥκει τις ὠνησόμενος Δημοσθένην.

τὸν ὠνητὴν ἀνακρίνατε, τὸν ἔμπορον ἐξετάσατε. εἰ

μέν ἐστι Πελοποννήσιος, εἰ μέν ἐστιν ἐκ τῆς Ἑλλάδος,

εἰ Βυζάντιος, εἰ Περίνθιος, πιπράσκω, φιλοῦντας ἔξει

δεσπότας καὶ χάριν εἰδότας, ταχέως ἐλευθερωθήσεται <lb n="15"/>

ὑπὲρ ἐλευθερίας ἐλευθερίαν λαβών, | προσοφεί- <note type="marginal">R IV 327</note>

λοῦσιν αὐτῷ ταύτην τὴν χάριν οἱ κύριοι· ἂν δὲ Ἕλ-

ληνα πιπράσκω βαρβάροις, ἂν τὸν ἐμὸν οἰκέτην παρα-

χωρήσω Μακεδόσιν, ἂν Φιλίππῳ, πολλὰ ὠνεῖται δι’

ἑνὸς σώματος, τὴν παρρησίαν, τὸ βῆμα, τὰς ἐκκλησίας <lb n="20"/>

<note type="footnote">5 cf. p. 259,7 sq. Dem. fals. leg. p. 345, 1 et 23; 405, 12 sq.</note>

<note type="footnote">6 sq. Dem. cor. p. 320, 27 sq. | Dem. fals. leg. p. 405, 15 sq.</note>

<note type="footnote">2 ,,post ἀλλαχῆ videtur ἐπιτρέπειν deesse“ Re | μόνος

VaBMaD | οὕτως om Re | „malim ὑπομένειν ἐστι δίκην"</note>

<note type="footnote">6 πικράσκεσθαι; et 7 Αἰσχίνης; edd | δημάδη D | ἡγεμὼν

D 7 εἰσὶ γάρ, εἰσὶ scripsi e Va εἰσι γάρ εἰσι D εἰ γάρ εἰσι

reliqui libri sed post εἰ ras 2 litt Ma, edd 8 ἡμῖν La

9 γὰρ D 10 γίνεται VaBMaD 11 πράξεως Va sed σ supra

ξ m 2 | δημοσθένη LLa edd 12 ἀνακρίνετε Ma sed ε(1) in α

corr m 2 ἀνακρίνεται La 13 πελοπονήσιος VaBD sed in hoc

ν ante ν inser m 2, LLa edd 14 πειρίνθιος VaBLa | πιπρασκέτω

D | ἥξει D 17 τὴν inser Ma 2 18 ἐὰν VaD | ἐμὸν in lac

5 litt om Β 19 βαρβάροις ante μακεδόσιν VaB | ἂν scripsi

ἐὰν libri edd 20 ῥῆμα D | τἀς ἐκκλησίας — 250, 2 δημα-

γωγοῦ in suspicionem vocavit Gasda</note>



<pb n="250"/>

τὰς Δημοσθένους τὰς παλαιάς, τὴν ἀρχαίαν τύχην τοῦ

δημαγωγοῦ, τὸν Πειραιᾶ, τὰς τριήρεις, τὸ φρόνημα

τῶν Ἀθηναίων, τοὺς ὅρκους οὓς ὤμοσε. Μαραθῶνα

τούτῳ συμπιπράσκεις, Σαλαμῖνα, τἀς Πλαταιάς, πάντα

<lb n="5"/> τὰ Δημοσθένους ῥήματα.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="12"><p>ὢ τῆς καινῆς ἐμπορίας,

ὢ τῆς παραδόξου πράσεως. ἃ μὴ δύναταί τις πολέμῳ

λαβεῖν χρημάτων λαμβάνει. κἂν τὴν Ἀθηναίων τύχην

ἐξαγώγιμόν τις βούληται λαβεῖν, λαμβάνει σὺν Δημο-

σθένει. τί οὖν ἔτι μάχομαι; τί οὖν ἔτι κινδυνεύω; τὸ

<lb n="10"/> ἆθλόν μου τῶν κατορθωμάτων ἀφαιρῇ. ἐξέταζε τοὺς

ἐν Θήβαις ἁλισκομένους. πολυπραγμόνει τοὺς ἐν Θετ-

ταλοῖς δυστυχοῦντας. Ἀθήνησι δὲ κἂν ἁλῷ τις ξενίας,

ἐνδοξότερός ἐστι τῶν παρ’ ὑμῖν ἐλευθέρων Μακεδό-

νων.</p></div></div></body></text></TEI>