ξένος ὢν Δημοσθένης, τοῦτο γὰρ αὐτὸν δεῖ καλεῖν ἑαλωκότα, τὴν πόλιν ἔστερξε τὴν ὑμετέραν ὡς τῶν αὐτοχθόνων εἷς, ὧς Ἀθηναῖος γνήσιος, καὶ διὰ τοῦτο πολὺν ἔλαθε 12 cf. t. II 526, 13; V 353, 3 14 Din. or. I § 15 et 95. Aeschin. fals. leg. § 22 p. 31,15; § 87 p. 39,33; Ctes. § 172 p. 78,24. cf. A. Schaefer Demosth. I 268 2 1 πρότερον δ’ Ma sed ον δ’ in ras m 2 2 εἷναι inser L om VaBMa 3 θαυμαστὸν διαπράττεται Ma 6 περὶ Va 7 πεπαυμένου Ma sed υ(2) in ν corr m 2, La πεπαυμένων Re 8 περὶ Va | τὰς συμφορὰς Ma sed ἅς σ in ras m 2 10 ἄνθρωπον Mor 12 τὸ L sed in τῶ corr m 2 13 ἀπο- δώσεσθε Va sed ω in ο corr ras, La sed αι supra ε(2) ἀπο- δόσεσθε Β ἀποδώσεσθαι Mor | τὴν ἐλευθερίαν om Re, unde σωτηρίαν vel ἐλευθερίαν post κοινὴν inserendum coni Cobetus Coll 291 et Gasda | τὴν(2)] αὐτὴν Ma 14 προήσεσθαι Mor 15 τοῦτον Β | ἑαλωκότα scripsi ἑαλωκὼς libri edd sed „malim legi ὡς νῦν ἀναπέφηνεν aut πεφώραται πεφώρσται ἑαλωκώς" 16 ὑμετέραν scripsi e VaBMa ἡμετέραν LLa edd | αὐτο- χθόνων in ras L 2 ἀθηνῶν Va sed ἀθηναίων suprascr m 2, B 17 εἶς, ὡς] ἴσως VaB | ὧς Ἀθηναῖος γνήσιος delenda cen- set Cobetus Coll 292 | διατοῦτο VaMa χρόνον καὶ κατὰ μηδέν τι ταῖς Ἀθήναις προσήκων ἐν τοῖς εὐνουστάτοις καὶ τοῖς εὐγενεστάτοις τῶν πολιτῶν ἐκρίνετο. ὠδύρετο Φωκέας ὁ ξένος, ἔκλαιε τὸ Χαλκι- δέων γένος ὁ μὴ πολίτης, ἐμίσει Φίλιππον ὁ ἀλλό- τριος, ὑπὲρ Ἀθηναίων ὡς Ἀθηναῖος ἐπολιτεύετο. ἀλλ’ ἤλεγξεν αὐτὸν ξένον ὄντα Φίλιππος. οἱ γοῦν ἐκείνῳ χαριζόμενοι παρῆγον αὐτὸν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἄνθρωπος πολλάκις ἐστεφανωμένος ἀρετῆς καὶ εὐνοίας ἕνεκεν ἐκρίνετο καὶ ἡλίσκετο. καὶ ὁ πρότερον δουλεύ- ὄντας Θετταλοὺς καὶ τὴν Θρᾴκην ὀδυρόμενος πολλάκις νῦν δοῦλός ἐστι.

καὶ δουλευέτω, ἀλλ’ ἐν Ἀθήναις, ἀλλ’ ἐνθάδε, παρ’ οἶς κατέγνωσται, δουλευέτω τοῖς δικασταῖς, τοῖς μαρτυροῦσι, τοῖς γραψαμένοις, τοῖς κατηγορήσασιν. ἠδίκησε τὸν δῆμον εἰς τὴν πολιτείαν ἐγγραφείς. ὁ δῆμος οὖν ἔστω κύριος, οἶ πεπονθότες ἔστωσαν δεσπόται τοῦ σώματος. τί τὸν κοινὸν οἰκέτην ὑπερορίζεις;

6. Εἴρηται, φησί, πιπράσκειν τὸν τῆς ξενίας ἁλόντα. καὶ Φίλιππός ἐστιν ὠνητής. πρότερον μὲν γάρ, ὧς ἔοικεν, ὠνεῖτο τὰς πόλεις, νυνὶ δὲ καὶ R IV 325 τοὺς | δημαγωγούς. ἐγὼ δ’ οἶδα πάντας τοὺς ἀδικήσαντας ἐνταῦθα τὴν τιμωρίαν ὑπομένοντας καὶ 1 cf. p. 253,14 3 Dem. fals. leg. p. 357, 22 sq. 7 Dem. Aristog. II p. 805, 14 14 cf. p. 255, 4. Xen. Hell. I 7, 20 1 καταμηδέν Va 3 ὠδύρατο VaBMa 6 γὰρ Ma 9 ξενίας ante ἐκρίνετο Ma | δουλεύων τοὺς Ma 11 δουλευέτω —12 παρ’ om La 12 οἷς] οὐ La 13 τοῖς κατηγορήσασιν delenda? 14 κατηγορήσασιν L sed ήσασι in ras m 2 κατηγο- ροῦσιν VaB 17 περιορίζεις Ma sed γρ ὑπερορίζεις suprascr m 2 18 εἴρηκε Va sed γρ εἴρηται in marg m 2 Ma | ὁ νόμος ante τὸν Ma | τῆς om La et delendum coni Re at cf. p. 254, 15 20 num ἐωνεῖτο scribendum, ut p. 260, 12; t. IV 380, 14? at cf. p. 260, 7 οὐδεὶς οὔτε τῶν τὰ μεγάλα δεδρακότων οὔτε τῶν τὰ μετριώτερα παρ’ ἄλλοις τὴν δίκην ὑπομένει, ἀλλὰ κέκριταί τις ἐνταῦθα, καὶ τοῖς ἐπιτιμίοις ὑπεύθυνος γίγνεται. ὥσπερ οὖν <ἅν> εἰ τὴν τῆς ξενίας ἔγραφε παρ’ ἄλλοις εἰσάγειν, παρηνόμει καταλύων τὰ δικαστήρια, τὸν αὐτὸν τρόπον ἀκύρους τοὺς νόμους ποιεῖ ἐν οἶς τὸν ἁλόντα ξενίας ἄλλοις πιπράσκεσθαι παραινεῖ.