καὶ παρὰ μὲν ἑκάστης τῶν πόλεων κατὰ τῶν πονηρῶν αἱ 9 cf. p. 215, 4 10 Strab. IX 420. 421. schol. Eur. Or. 1094. Callim. ep. 40, 1 sq. 13 Aeschin. Ctes. § 107. Harpocr. s. v. Κραυαλλίδαι 16 sq. cf. Dem. Phil. III p. 117, 19 sq. 1 τούτοις Ma 3 τόπων Ma 4 βασιλέως Mor βασιλικά libri 5 voce βαλαντιοτόμου inc D 6 ἡμέτερα Ath 7 παρὰ Ma 8 του 9 9 ἀμφικτυών AthPMa ἀμφικτύον D 11 πίσιν Ma | ἀνενεώσαντο scripsi auctore Iacobsio App Pors 324 Lect 216 Rev 427 ἀνεσώσαντο libri edd 13 δὲ om Ma | μέν γε MaD 14 δύναιτο Mor 15 ἐλήστευον PD Mor 16 τῶν ante ὁδοιπόρων Ρ edd delevi Ι ὑφελόμενος scripsi e MaD ἀφελόμενος AthP edd 19 ἀπ’ et λελῃστευμένων Re Anim 20 τῶν inserui auctore Re om libri edd | ἀμφικτυών AthP κολάσεις, κοινοὶ δὲ ἐν ταῖς πόλεσιν ἔπαινοι τῷ μιαρῷ ὃν οὐδὲ τοῖς Μακεδόνων αὐτῶν ἱεροῖς προσιέναι προσ- ήκει τοσούτου γέμοντα τοῦ μύσους. οὐκ ἔστι τοῖς ἡταιρηκόσι μετασχεῖν ἱερῶν. οἶδεν ἐν Θήβαις τὴν τού- R III 428 του νεότητα Παμμένης. καὶ Θηβαῖοι | τοῦτο οὐκ ἀγνοοῦντες κολακεύουσιν ὅμως. οὐκ ἔστιν ἀνδροφόνοις ἅψασθαι βωμῶν. ὁ δ’ ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν ἤρξατο τῆς μιαιφονίας, οὓς ἐλαύνων καὶ σφάττων καὶ ἐξαιτῶν, ἴως ἐξέπεσον, διετέλεσεν.

ὁ κινῶν ἀνάθημα εὐθὺς ἀπαχθεὶς ἀποθνήσκει. Φίλιππος δὲ οὐδ’ ἂν αὐτὸς δύ- ναιτο τὸ πλῆθος εἰπεῖν μὴ ὅτι τῶν ἀναθημάτων, ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἱερῶν. τίς γὰρ τοσαῦτα σεσύληκε; τίς κατέσκαψε; τίς ἐνέπρησε; τίς ἀφωμοίωσε τὰς πόλεις τοῖς ἀοικήτοις τόποις οὐ νόμῳ πολέμου προσιών, ἀλλ’ ἀναμιγνὺς φιλίᾳ σίδηρον, συνθήκαις ὅπλα, ὅρκοις φόνους.

ἐνθυμεῖσθε ὁπόσα νῦν διὰ τοῦτον πολ- λαχοῦ γῆς δάκρυα πατέρων ἐπὶ παισί, παίδων ἐπὶ πατράσιν, ἐπ’ ἀνδράσι γυναικῶν, ἀλωμένων, πτωχευόν- των, προσαιτούντων, ἐλεουμένων, οὐδὲ τοῦτο ἐχόντων. 4 Theopomp. fr. 249 ed. Mueller (217 Grenfell et Hunt) 5 cf. t. IV 474, 2 et 4 7 Iustin. VIII 3 9 cf. Meier-Schoe- mann-Lipsius, Att. ProceB p. 454 sq. 1 κοινῆ MaD κενοὶ Mor sed ἴδ. καινοὶ ἢ κοινοὶ in marg 2 ὧν D | τῶν ante Μακεδόνων Re delevi Ι ἱερεῖς D Ι προσ- ήκει inserui e MaD om AthP edd sed δεῖ inserendum coni Mor, ἔδει vel ἐξῆν Re, ὅσιον Weiske hyp II 46, θέμις Cobet Coll 273 3 γέμοντα Ma sed ἁ in ras m 2 | τοῦ inserui ex AthMaD om Ρ edd | μίσους Ma | οὐκέτι Ma 5 τοῦτ’ Ρ edd 7 ὃ Ma ὃ Mor | δὲ Re | δελφῶν AthP Mor 9 ἐξέπεσον scripsi auctore Re ἐξέπεσε libri edd Ι διετέλεσεν scripsi ex Ath MaD διετέλει Ρ edd 13 κατέσκαψεν Ma 14 τοῖς inserui e MaD om AthP edd Ι προσιών reposui e libris προσάγων edd Ι ἀλλ’ ἀναμιγνὺς scripsi e D ἀλλὰ ἀναμιγνὺς Ath ἀλλὰ μιγνὺς PMa edd 16 ὁπόσους D Ι διατοῦτον D 18 ἀλω- μένων Re ἀλωμένων libri Mor ἐνθυμεῖσθε τίνα γνώμην ἕξειν εἰκὸς τοὺς Ἁτρεστίδᾳ δεδομένους τοὺς ὀψὲ δουλεύειν μανθάνοντας. ὁ τοῖς θαυματοποιοῖς ἐν δείπνῳ διανέμων | τά ἀπὸ "R III 429 Ὀλύνθου σώματα τῆς ὠμότητος ἆθλον εἴληφε τὴν πυλαίαν.

74. Καὶ τί λέγω τοὺς ἀλλαχοῦ; χθές τις ἐμοὶ προσ- ελθὼν τῶν ἐκεῖθεν δεῦρο καταφευγόντων περὶ τῆς εἰσαγγελίας πεπυσμένος ἤρετο, εἰ ταῦτα ἀληθῆ καὶ εἰ Φίλιππος ἀμφικτύων καὶ εἰ σιγῶντος Αἰσχίνου. γνοὺς δὲ ταῦτα οὕτως ἔχειν ἀμφότερα δακρύσας ἀπῆλθεν εἰπὼν οὐδέν. τοιοῦτον ἡμῖν ἀμφικτύονα πεποίηκεν Αἰσχίνης, ᾧ μηδ’ ἰδεῖν τὴν πυλαίαν θέμις, καὶ τοσαύ- της ἀκαθαρσίας ἐνέπλησε τὸν ἁγιώτατον τῶν χώρων.

ἐπέβη τῆς ἀκροπόλεως Ξέρξης, ἀλλ’ Ἀθηναίων ἐκλελοιπότων τὴν πόλιν, ἀλλὰ μισούντων αὐτόν, ἀλλὰ πολεμούντων, ἀλλὰ ναυμαχούντων, ἀλλ’ ἡδέως ἂν διασπασαμένων. Φίλιππος δὲ εἰς τὴν πυλαίαν ὧς φί- 1 cf. t. IV 318, 20 R. Dem. fals. leg. p. 439, 3 sq. c. schol. 2 sq. Dem. fals. leg. § 192 sq. p. 401, 12 sq. 13 Dem. Mid. p 553, 12 15 Her. VIII 53. 41 1 Ἀτρεστίδᾳ δεδπυένους scripsi auctoribus Weiskio hyp II 13 διδομένους) et Cobeto Mnem. N. S. II 409 Coll 273 ἀτρείδας διδομένους libri edd sed δεδεμένους coni Re Αἰγείδας πυθομἐ- νους Iacobs App Pors 324 Lect 216 Anth Pal III 398 Ἀτρεστίδας διδομένους Rev 427 2 ὁ inserui auctore Re om libri edd 3 θαυμαστοποιοῖς Ρ Mor sed in hoc γρ θαυματοποιοῖς in marg οἶς post θαυματοποιοῖς inserendum coni Iacobs | δείπνῳ Re δεινῶ libri edd | διαμένων D Ι ἀπ’ Re 6 χθὲς τίς MaD 7 κατ’ καταπεφευγότων Ma κατ’ καταφευγότων Ρ 8 ταῦτ’ Ρ edd 9 ἀμφικτυών libri 10 διάκρισε Mor sed ἴσ. in marg 11 ὑμῖν Re Ι ἀμφικτυόνα AthPMa 12 μηδ’ ἰδεῖν reposui e libris coll p. 235, 8 ut coni Weiskius hyp II 46 et Co- betus Coll 273 μὴ διδόναι edd sed μηδ’ εἰδέναι coni Re Ι μὴ δ’ PMaD 14 ἀλλὰ Ma 15 ἐκλελοιπότων Re ἐλλελοιπότων libri Mor 16 ἂν Ma sed α in ras m 2 17 διασπασομένων MaD Ι φίλος] φίλιππος MaD λος, ὡς χρηστός, ὡς εὐσεβής, ὧς δίκαιος εἰσῆκται. ἐχέτω τὸν τόπον ὧς ἐχθρός, ὡς πολέμιος. ἀπόντων Ἑλλήνων, ἐξεληλαμένων, ἐκβεβλημένων, οἴκοι μενόν- των μόνος ἐχέτω, μόνος δικαζέτω, μὴ κοινωνὸς κα- λείσθω μηδὲ μέρος ἔστω τῶν ἀρχαίων ἀμφικτυόνων. οἴσω τὴν δυστυχίαν, τὴν δὲ χάριν οὐ φέρω.

76. Καὶ ταχύ γε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καθεδεῖται μόνος. οἶδα ἐγὼ τὸν ἄνθρωπον. οὐκ ἀγαπήσει ταῖς R III 430 ψήφοις Φωκέων οὐδ’ ἀνέξεται | ψῆφον ἑτέραν ὁρῶν ἰσχύουσαν καὶ νῦν μὲν αὑτῷ συμπνέουσαν, νῦν δὲ ἀνθισταμένην. εὑρήσει προφάσεις κατὰ τῶν συνιόν- των, εὑρήσει Φωκέας ἑτέρους, πάλιν ἀποκόψει μέλος.

οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ καὶ τὰ μάλιστα συνέξει καὶ φρου- ρήσει καὶ διατηρήσει τοὺς ἔτι σωζομένους, ἀλλὰ τό γε ἐλευθέρως συνεῖναι καὶ καθῆσθαι καὶ λέγειν καὶ ψη- φίζεσθαι τοῖς ἄλλοις ἀπολεῖται καὶ δεινὴ κατασχήσει τὸ συνέδριον ἀνωμαλία τοῦ μὲν τὸν τῆς τυραννίδος ἐφελκομένου τῦφον, τῶν δὲ καταφερομένων εἰς ταπει- 10 Dem. cor. p. 284, 17 2 τρόπον D | punctum post πολέμιος posui om libri edd ἀπὸ τῶν D 4 κοινωνὸς καλείσθω reposui e libris κοινωνὸς καλείτω Mor κοινωνοὺς καλείτω Re sed adnotavit „aut sic dandum, aut μὴ κοινωνὸς καλείσθω“ 5 μὴ δὲ Ρ μηδὲν Ma D Ι ἑστώτων Mor 7 καθελεῖται MaD 10 ὀρῶν scripsi e MaD cum Cobeto Coll 273 ὁρᾶν Ρ edd ὡς Ath Ι αὐτῶ libri edd | συμπνέουσαν scripsi auctore Cobeto Coll 273 Misc 146 coll t. IV 33,17. Dem. 1. 1. συμπλέουσαν ναῦν libri sed ναῦν om D, edd sed „post ἀνθισταμένην videtur πόλιν deesse aut ναμιν aut στρατιάν“ Re 11 δ’ Re Ι προφάσεις scripsi e PMa D πρόφασιν Ath edd 12 Φωκέας ἑτέρους Re φωκέας. ἑτέρου libri Mor | ἀνακόψει Ma Ι μένος Mor sed γρ μέλος in marg 13 ἀλλ’ εἰ] ἀλλὰ D | ταμάλιστα MaD sed in hoc ὰ supra α(1) 14 καὶ διατηρήσει om MaD 16 ἀπολεῖται scripsi e Ma ut coni Re ἀπολλεῖται D ἀπολείπεται AthP edd 17 voce ἀνωμαλία des D Ι τουμὲν Ρ | τὸν om Ath νοτερὸν σχῆμα. μεστοῦ δὲ ὄντος τοῦ πέριξ τόπου πολλῶν μὲν ἱππέων, πολλῶν δὲ ὁπλιτῶν, ξένων, κολά- κων, μαγείρων, σκηνῆς χρυσοπάστου, τῆς ἄλλης θερα- πείας ἴσως ἐκεῖ καὶ Καλλίαν τις ὄψεται τιμώμενον τὸν ἐνθένδε ἐλαυνόμενον, ὅν ὁ τρόπος Ἀθήνηθεν μὲν ἐξέβαλε, τῷ Φιλίππῳ δὲ συνήρμοσεν.

78. Ἐμοὶ μέν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μὴ γένοιτο τὴν πυλαίαν, μὴ Δελφοὺς ἰδεῖν, μὴ Πύθια τοσαύτης με- ταστάσεως πάντα κεκινηκυίας καὶ τοσούτου νεωτερι- σμοῦ πάντα ἄνω καὶ κάτω πεποιηκότος. σκοτεινὸν μὲν τὸ ἔαρ, ἀτερπὲς δὲ τὸ φθινόπωρον, δακρύων δὲ γέ- μουσα ἡ πανήγυρις. ὑμεῖς δέ, εἰ δύναισθε διὰ Φωκίδος ἐρήμης εἰς Δελφοὺς ἰέναι, σιδηροῖ τινες ἂν εἴητε. | δεῖ γὰρ ἀπὸ τῶν ὅρων εὐθὺς ἀρξαμένους μέχρι R III 431 τοῦ νεὼ θρηνεῖν οὐ τείχους ἑστηκότος, οὐκ οἰκίας μενούσης, οὐ κώμης ἀνδρῶν ὁρωμένης, <πρεσβθτῶν δὲ καὶ γυναίων καὶ παιδαρίων> μόνων