ἔστι δὲ ὄνειδος, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κοινὸν τοὺς τὰ μέγιστα ἐγχειριζομένους εἰς τὴν ἑτέρων σώζεσθαι χάριν οὐκ 6 Dem. cor. p. 232,28; 276,18 13 Dem. p. 1484,4 1 εἰ Mor sed γρ ἢ in marg | προσβάλοιεν scripsi e Ma et γρ in marg Mor προβάλοιεν P προβάλλοιεν Ath Mor προσβάλ- λοιεν Re 2 μὲν post τοῦτο P edd delevi | πυλαγόρος Ath | δίκαιος scripsi e PMa δίκαιον Ath edd sed „aut πυλαγόρου δίκαιον leg. aut πυλαγόρας δίκαιος“ Re τούτῳ μὲν οὐκ ἐστὶ, γόρᾳ δὲ καλόν (vel δίκαιον); Iacobs App Pors 324 Lect 216 Rev 427 3 ἐλλέλοιπας scripsi e Ρ ἐκλέλοιπας Ath edd ἐλέλοιπας Ma Ι σώζου Ma 4 δὲ Ma Re | δεῖ scripsi e Ma δή AthP edd sed „si nihil hic deest, pro δὴ legendum erit δεῖ. verum tur potius aliquid deesse, e. c. εἰ δ’ ἐρρᾳθύμησας, μὴς ἃς, ὡς ἑτέρου δή τινος" Re Ι πράξοντος scripsi e Ma, ut coni Re πράξαντος Ath Ρ edd 8 τῶν οὐ βουλομένων scripsi ex AthP τῶν βουλομένων Ma τὸν οὐ βουλόμενον Mor sed γρ τῶν οὐ βουλομένων in marg, Re | ἡμέτερα P Mor 10 οὓς om Ma 11 αὐτὸν ὑπισχνού- μενος] „hic desunt nonnulla; saltim συνίστη μεγάλα ipse vobis commendabat, ingerebat, obtrudebat, magna promittens, ante- quam vos dispiceretis, quinam idonei essent ad legationem obeun- dam“ Re 12 ἐξαιτησάμενοι Ma Mor 13 μὲν ante τὰ edd sed „aut delendum est μὲν, aut deerit alterum sententiae mem- brum, illi priori oppositum, in quo insit δὲ, e. c. τοὺς δὲ ἐν μικροῖς σφαλέντας διὰ τὴν αὐτῶν προπέτειαν ἀπόλλυσθαι" Re ἔχοντας ἀπὸ τῶν πεπραγμένων. Φίλιππος ἀμφικτύων διὰ τοῦ πυλαγόρου, κεκληρονομηκὼς οὐ πατρῴας τά- ξεως, ἀλλὰ τῆς Φωκέων, οἱ μισοῦνται παρὰ Θηβαίων, ὅτι τὴν πόλιν ἡμῶν οἱ μὲν ἠξίουν κατασκάπτειν, οἱ δὲ οὐκ ἐπέτρεπον. Φίλιππος ἀμφικτύων, καὶ βαδίζει τύραννος ἐκ Πέλλης ἱερομνήμων. τί τῶν καινῶν εἶναι δοκούντων πρότερον ἐπεῖδεν ὁ ἥλιος; ποίαν γῆν ὑπὲρ R III 425 θαλάττης, ποῖον δι’ ἠπείρου Ι πλοῦν; Φίλιππος ἀμφικτύων καὶ τὸ παλαιῷ θεσμῷ τετειχισμένον συν- έδριον ἀνεῖται βαρβάροις.

τῆς κοινωνίας Ἑλλήνων ᾔτει βασιλεὺς κοινωνεῖν ἀσελγὴς καὶ θρασὺς καὶ τῶν ἀμφικτυόνων ἐχθρὸς καὶ πολέμους ἐπὶ τούτῳ ἐκφέρειν ἀξιῶν. ὁ δὲ δούλου βασιλέως ἀπόγονος Ἀλεξάνδρου τοῦ κηρυκεύοντος Ξέρξῃ κάθηται καὶ δικάζει καὶ φέρει ψῆφον ὡς Ἀθηναῖος, ὡς Λακεδαιμόνιος. καὶ Ἀλέξαν- 7 sq. cf. Isocr. pan. § 89 12 Dem. p. 15, 10; 188, 5 13 Dem. fals. leg. § 195. Aeschin. fals. leg. § 26 14 cf. p. 208, 10 sq. Her. VIII 140. Dem. Phil. II p. 68, 14. Harpocr. s. v. Ἀλέξανδρος. Paus. VII 25,6 1 ἀμφικτυών libri 2 πατρῴας Ρ 3 τὴν AthMa | μι- σοῦντας Ma | παρὰ Θηβαίων Re παρ’ ἀθηναίων libri sed in παρὰ θηβαίων corr P 2 Mor 4 ὁ AthP sed in hoc οἱ suprascr m 2 | ἠξίουν Ρ sed v add m 2 5 ἀπέτρεπον Ma sed ἁ in ras m 2 | ἀμφικτυών libri 7 καινότερον coni Re cui oblocutus est lacobs Lect 216 παραδοξότερον Weiske hyperb II 47 at cf. t. I 410, 22 | ὁ om AthMa Ι ποίαν γῆν scripsi e Ma ποίαν γὰρ AthP sed in hoc γρ πότερον supra ποίαν m 2 ποῖον γὰρ Mor sed γρ ποίαν γὰρ in marg ποῖον γὰρ Re sed „fortasse dedit ποίαν μὲν ὑπὲρ θαλάσσης πεζὴν ὁδόν·· ποῖον γὰρ ὑπὲρ θαλάτ- της πόρον Iacobs ποίαν πορείαν Weiske ποίαν ὑπὲρ θαλάττης πορείαν Cobet Coll 273 8 δι’ scripsi cum Iacobsio Anth Pal III 526 Weiskio Cobeto δ’ AthP edd om Ma 9 ἀμφικτυών AthP 10 κοινωνίας Ρ sed ἀμφικτυονίας suprascr m 2 11 καὶ(1) om Ma 12 τούτῳ scripsi e Ma, ut coni Re τοῦτο AthP sed in hoc ω supra ο, edd 13 δὲ inserui e libris om edd | δούλου scripsi auctore Re δοῦλος libri edd 14 „malim κηρυκεύσαντος" Re 15 ὠς(2)] ὁ Ath οὐ P Mor δρος μὲν ἐκεῖνος ἐπιτήδειος ὢν τοῖς Ἕλλησι καὶ τὴν ἐπωνυμίαν ἐντεῦθεν λαβὼν οὐδὲν τοσοῦτον οὔτε ᾔτη- σεν οὔτε ἤλπισεν, ὁ δ’ ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἐναντιωμάτων καλούμενος ὁ τῶν Ἑλλήνων ὄλεθρος ἐν Πύλαις σε- μνός, ἐγγὺς τοῦ Λεωνίδου τάφου.

ταῦτα πιστεύσειεν ἄν, εἰ πύθοιτο βασιλεύς, ὅτι οἱ τὸν σὸν προπά- τορα τὸν καλύψαντα τῇ δυνάμει γῆν καὶ θά- λασσαν τρέμοντα τῆς Εὐρώπης ἐξελάσαντες καὶ δραπετεύειν ἐφ’ ἑνὸς ἀναγκάσαντες πλοίου κα- ταλύσαντες ἐκεῖνο τὸ φρόνημα προσκυνοῦσι Φίλιππον, ὁ δὲ διέβη μὲν Πηνειόν, ἧκε δὲ διὰ Θετταλῶν, πολλὴν δ’ ἐρημίαν περὶ Πύλας ἐργα- σάμενος γέγονεν εἶς τῶν γνησιωτάτων Ἑλλήνων; εἰ ταῦτα ἀκούσειεν, οὐκ ἂν ὧς ἀπατῶντα τὸν μηνυτὴν διασχίσειε; τί λέγεις; οἶ μικρὸν ὕδωρ καὶ βῶλον γῆς οὐ δόντες τὸν τῆς γῆς, ὧς αὐτοί φασιν, ὀμφαλὸν δεδώκασι; καὶ οἱ τὸν Ι τῶν κηρύ- R III 426 κῶν οὐκ αἰδεσθέντες νόμον, ὅτε τοῦτον ἐμνημό- 1 Her. VIII 143; IX 45, 1. Thuc. II 99, 2. Lyc. Leocr. § 71. Plut. Arist. 15,2. Socr. ep. 30,3 2 Harpocr. s. v. Ἀλέξανδρος. schol. ad Dem. 01. III p. 35, 7 4 Dem. Phil. III p. 119,8 Dem. p. 119, 14 sq. 5 Her. VII 225 et 226 6 cf. t. V 477, 8 sq. 7 Her. VII 21 9 Her. VIII 118 15 Aesch. Eum. 166. Eur. Med. 668; Iph. Taur. 1258; Ion 223. 461. Paus. Χ 16, 2. Strab. IX p. 419 16 cf. t. V 499, 10 sq. Her. VII 133. Aristid. pro IV viris t. II 286, 12 Dind. Paus. III 12, 7 3 οὔτ’ Ρ Re Ι οὐδ’ AthP sed in hoc οὐ in οὕτος corr m 2 Mor Ι ἐναντιωμάτων scripsi e Ma ἐναντιωτάτων AthP edd 6 προπατέρα Mor sed γρ προπάτορα in marg 7 θάλατταν Ma 8 τῆς om Ma 10 ἐκείνου Ma 12 δ’ inserui auctore Re om libri edd 16 οὐ δόντες] ἰδόντες Mor μὴ δόντες Iacobs Lect 216 Rev 427 17 τὸν om Ma | κηρύκων Ma sed η in ras m 2 18 τοῦτον scripsi e Ma τούτων AthP edd τοιούτων coni Iacobs Lect 216 Ι ἐμνημόνευσαν Ρ sed η supra ε et η supra ευ m2 νεῦσαν, ὑπῆλθον δουλείας ζυγὸν καὶ τοὺς μὲν ἀπέκτειναν, Φίλιππον δὲ στεφανοῦσι;

Αἰσχί- νης τοίνυν αὐτὸ πράξας ἐφῖκται. εἰπέ μοι, πρὸς θεῶν ἐγχωρίων, εἰπέ μοι, εἰ, ὅτε τούτων γινομένων ἐσίγησας, ἐξαίφνης ἐπιστάντες πρέσβεις ἀπὸ τῆς Ἀσίας ἔλεγον, ὅτι ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας ἔχων ὅπλα ὅσα οὐδεὶς ἄλλος ἀνθρώπων οὐ δούλην μὲν λαβεῖν τὴν Ἑλλάδα βούλε- ται οὐδὲ ἐπιθυμεῖ δένδρων τῶν ὑμετέρων οὐδὲ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν, τοσοῦτον δὲ ἐπαγγέλλει καὶ ἥγ’ εἷται ζηλωτὸν ἓν τὸ ἐγγραφῆναι τοῖς ἀμφικτύοσιν, ἆρ’ ἂν ἐσίγησας ἢ ῥήτωρ ἂν ἦσθα; εἰ μὲν γὰρ ταὐτὸν ἂν ἐποίεις, θεᾶσθε τὸν πυλαγόραν· εἰ δ’ εὐθὺς ἀντεῖπες ἐκείνοις, τί ἂν εἶπες, εἴ τις ἐπύθετο· διὰ τί πρὸ τοῦ δεσπότου τὸν δοῦλον ἄγεις; ἢ ὅτι τῷ μὲν συγ- γέγονας, τῷ δὲ οὔπω;

69. Οὐ γέγονεν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, χαλεπώτερον ἔργον οὐδ’ ὅ μᾶλλον ἔδειξε κακῶς πράττουσαν τὴν Ελλάδα. ἀλλ’ ἤκουον Ἀμφίπολιν εἰλῆφθαι. δεινὸν μέν, ἀλλ’ ἐπὶ Θρᾴκης. ἤκουον Ποτίδαιαν. ἔποικοι 18 sq. cf. Dem. Ol. I p. 12, 26 sq. 19 Dem. Phil. II p. 70,29 3 ἐφῖκται scripsi auctore Re ἀφῖκται libri edd ἀφεῖται; Cobet Coll 273 Ι εἰπέ — 4 ἐγχωρίων inserui e Ma om edd 4 ἐσίγας Ma 5 πρέσβεις ἐπιστάντες Re 7 ἀνθρώ- πων reposui e libris ἄνθρωπος edd 8 ἡμετέρων Ath 9 ἀπαγγέλλει PMa Mor 10 ἀμφικτυόσιν AthP Mor 10 et 11(2) ἂν om Re 12 ἐποίεις scripsi ex AthP sed in hoc ς add m 2 ἐποίει Ma edd | θεάσασθε Ma sed σθε in ras m 2 πυλα- γόρον AthP | δὲ Ma | ἐκείνοις scripsi ἐκεῖσε AthP edd om Ma 13 διατί AthP 14 τω Ρ Ι οὐ ante συγγέγονας Ath Mor del Re 15 δ’ Re | signum interrogationis posui, punctum libri edd 17 οὐδὲ Re Ι „post τὴν ἑλλάδα deest aliquid e. c. ἡ δωροδοκία, ὑφ’ ἧς ἐκλυθέντες καὶ ναρκωθέντες (vel τυφλωθέν- τες) ἅπαντες οὐκ ᾔσθοντο τοῦ κακοῦ προσιόντος, οὐδὲ ἐφ’ ἑαυ- τοὺς ἥξειν προσεδόκων vel similis quaepiam sententia“ 19 ἤκουον—231, 1 Θράκης inserui e Ma om AthP edd μὲν Ἀθηναίων, ἀλλ’ ἐπὶ Θρᾴκης. τοιούτοις ἐμαυτὸν παρεμυθούμην καὶ περὶ Πύδνης καὶ Μεθώνης καὶ τῶν ἄλλων πάντων· ἥρπασεν, ἐψεύσατο, ἐπιώρκησεν, ὑφείλετο. κακούργου ταῦτά ἐστιν, οὐ βασιλέως, βαλλαντιοτόμοι τινός, οὺχ ἡγεμόνος. πρὸς δὲ | R III 427 τὸ νῦν ἀποπνίγομαι βλέπων εἰς τὰ ὑμέτερα πρόσωπα. Φίλιππος μεθ’ ἡμέραν τοσοῦτον ἔργον ᾔτησε περὶ Δελ- φοὺς καὶ οὐχ ἥμαρτεν, ἀλλὰ τῶν μὲν λεγόντων, τοῦ δὲ σιωπῶντος εἴληφεν.

ὦ Δευκαλίων καὶ Ἀμφικτύων καὶ Ἀκρίσιε καὶ Στρόφιε καὶ Εὐρύλοχε, οὐκ ἐπὶ ταύ- ταῖς ταῖς ἐλπίσι σὺ μὲν κατέδειξας, οἱ δὲ ἀνενεώσαντο τὸ νῦν καταγέλαστον συνέδριον. πάλιν Κιρραῖοι, πάλιν Ἀκραγαλλίδαι, μᾶλλον δὲ πολλῷ δεινότερα. οἱ μὲν γὰρ ἔξωθεν προσπίπτοντες τοῖς Πυθῶδε ἰοῦσιν ὅ τι ναιντο ἐλῄστευον, ὁ δὲ οὐ θεωροῖς τισιν ἐνοχλήσας οὐδὲ ἀργύριον ἢ σκεῦος ὁδοιπόρων ὑφελόμενος, ἀλλ’ Ὄλυνθον καὶ Μεθώνην καὶ Ἀπολλωνίαν καὶ δύο καὶ τριάκοντα πόλεις καὶ πρῶτος εἰσαγαγὼν νόμον εἶναι πόλεων πράσεις ὑπ’ αὐτῶν τῶν πεπιστευμένων τιμὴν <τῶν> ἀδικημάτων ἔχει καὶ γέγονεν ἀμφικτύων.