ἐστράτευσεν ἂν ὁ Φίλιππος ἀντιλεγόντων, δεδωκότων δὲ αὐτῷ τὴν πυλαίαν τοῦτο οὐ ποιήσει δυνηθείς; τὰς σπονδὰς γὰρ αἰδεσθήσεται. πάνυ γε· τοῦτ’ ἄν σοι μαρτυρή- σαιεν Ἁμφιπολῖται καὶ ΙΙνδναῖοι. ὧν τοὺς μὲν ἐν αὐτοῖς τοῖς ὅρκοις ἀπέσφαξε, τοὺς δὲ ἐξήλασε παρ’ ὧν εἰλή- φει τὴν πόλιν. οὐκ Ὀλυνθίοις Ι ὁμοῦ τε ἀπελο- R III 421 γεῖτο καὶ μηχανὰς προσῆγεν; οὐ Φωκέας ἀπειλῶν Θηβαίοις ἀπώλλυεν; οὐκ ἔνθα ἂν λάβῃ καιρὸν πλεον- εξίας, καταγελᾷ τῶν θεῶν; τίνος οὖν ἡμᾶς ἀπήλλαξας πολέμου τῇ σιωπῇ;

58. Ἀεὶ δεῖ τηρεῖν, ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι, καὶ ποιεῖν 1 Dem. p. 44,10 11 Dein. p. 83,10 sq. 12 Dem. p. 7, 10 sq. 14 cf. t. II 33, 4 16 cf. t. V 465, 22 3 ὑπειλήφατε Ρ Mor | ἢ scripsi ᾗ inser P 2 Re ὃ Ma om AthH Mor ὡς coni Re Anim 4 ὡς inserui ex HMa, nt coni Re om AthP edd | ὑμέτερος Η sed υ in ras m 3 5 ἐν εἰρήνη scripsi e Ma εἰρήνη AthPH edd 6 δὲ ante αὐτὸν AthPH edd delevi δεῖν coni Re Anim | καὶ can- cellandum? 7 οὐδὲ AthPH Mor 8 „num ἐπεστράτευσεν ἡμῖν?" Re 9 ἀντὶ λεγόντων Ρ 10 οὐκ ἐποίησε coni Mor | δυνηθείς; P sed, add m 2 δυνηθείς, Ma 11 αἰδεσθήσεται Re ἂν αἰδεσθήσεται Ma sed δ in ras m 2 Mor αἰδεσθήσεται σεσθαι AthPH | σοι μαρτυρήσαιεν] συμμαρτυρήσαιεν Ma 13 δ’ Re | ἐζήλωσε Ma | εἰλήφει reposui e libris, ut coni Re εἴληφε edd 16 ἀθηναίοις Ma Ι ἀπώλλυε Ρ Mor ἀπώλλυ Re 17 ἀπήλλαξας ἡμᾶς Ma ὅπως μὴ δυνήσεται Φίλιππος. ὡς δυνηθέντα γε οὐκ ἔστιν ὅ κωλύσει. ἔσται δ’ ὑμῶν μὲν ἐπιτρεπόντων μέγας, ἐγρηγορότων δὲ καὶ παροξυνομένων οὐχ ὅπως μείζων ἢ νῦν, ἀλλ’ οὐδ’ ὅσος ἐστὶ νῦν. ἀναμιμνη- σκέσθω δὲ τῆς εἰς Πύλας βοηθείας, ἣ Φωκέων αὐτὸν ἀπεκρούσατο, δαὶ μηδὲν τοῖς παροῦσιν ἐπαιρέσθω. τὸ γὰρ δι’ ἀπάτης ληφθὲν οὔπω δεῖγμα τῆς τοῦ κεκρα- τηκότος ῥώμης.

ἀλλ’ εἰ καὶ σφόδρα ἔρρωται τοῖς πεζεταίροις, οὓς ἀκούω πίνειν εἰδέναι <μᾶλλον> μάχεσθαι, μείζων, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, συμμαχία τὸ τῶν θεῶν εὐμενές, καὶ ἔγωγε μετὰ τούτων μόνος ἂν παρατάξασθαι δεξαίμην ἢ μετὰ πολλῶν μυριάδων. αὐτὸς ὁ Πύθιος, οὗ τὸν ἱερὸν χραίνει τόπον, ἡμῖν R III 422 ἂν αὑτόν τε καὶ τὴν αὑτοῦ Ι συμμαχίαν ἐ̓δω- κεν, ὁ Ἡρακλῆς αὐτοῦ που τιμώμενος παλαιὸς ἡμῶν συστρατιώτης, ἡ λαχοῦσα τὴν χώραν θεὸς ἡ ξυλίνῳ τείχει κρείττονι τοῦ Βαβυλωνίου τειχίσασα τὴν πόλιν.

60. Ταῦτα χρῆν ἐνθυμούμενον Αἰσχίνην χρήσα- 5 Dem. Phil. I p. 44,28; fals. leg. p. 367,21; 443,29 9 ef. t. IV 248,27; 258,8; 317, 7 R. Dem. OI. II p. 23,2 13 Dem. cor. p. 274, 27 15 Her. VII 176. Polem. Cyneg. § 35. Call. § 62. Paus. I 15,4; 32, 4 16 cf. t. II 33, 24 17 cf. ad t. IV 338, 7; ep. 196 | orac. apud Her. VII 141 v. 6 1 „imo vero ὅπως ἐπιορκεῖν (vel ἀδικεῖν) μὴ δυνήσεται. Vel etiam sic dedit Libanius ἐπιορκεῖν καὶ κακῶς ὑμᾶς ποιεῖν ὅπως μὴ δυνήσεται" Re at cf. p. 226, 2 2 δὲ Re 3 ὅπως scripsi auctore Re οὕτως HMa οὕτω AthP edd 4 οὐδὲ Re 5 δὲ inserui ex AthPMa om H edd Ι voce πύλας des Η 6 μηδ’ ἐν Ma 9 πεζεταίροις Re πεξαιτέροις PMa Mor sed in hoc γρ πεζαίτερον in marg περαιοῖς Ath | μᾶλλον inserui auctore Mor om libri edd 11 τούτων Re τούτου libri τούτῳ Mor 12 δεξαίμην Mor δοξαίμην AthPMa et γρ in marg Mor 13 χρᾷ Mor sed γρ χραίη in marg 14 αὐτὸν AthP Mor Ι αὐτοῦ Re αὐτοῦ libri Mor 15 πη Ma num πρῶτον scribendum coll Paus. ll. ll.? Ι ὑμῶν Ma 16 στρατιώτης 17 Βαβυλωνίων Ρ Mor σθαι τοῖς οὖσι λόγοις καὶ ἐλέγξαι τὸ πρωτεῖον ἡμῶν πρὸς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας. μᾶλλον δὲ ἠγνόει μὲν τούτων οὐδέν, πεπρακὼς δὲ τὴν σιγὴν οὐκ ἔμελλε φθέγξεσθαι. ἐχαρίζετο μὲν οὖν ὁπόσα οἱ λοιποὶ τῷ μηδὲν ἀντειπεῖν, ὅταν γάρ τις παρὼν ἔργοις αἰσχροῖς τὸ καθ’ ἑαυτὸν μὴ διακωλύῃ, τὴν τοῦ συνεργοῦ δόξαν ἐκτήσατο, ὁ γὰρ ἐξὸν ἐπισχεῖν μὴ κωλύσας <ἐν οἷς> ἐπέτρεψε δέδρακεν, ἐσκόπει δὲ ὅπως ἂν μήτ’ ἐκεῖνος ἀτυχήσειε τῆς μετουσίας αὑτῷ τε γένοιτ’ ἄν τις παρ’ ὑμῖν καταφυγή.

πῶς οὖν; πῶς τοῦτο συνέλθοι ἄν; οἱ μὲν ἄλλοι λεγόντων, ὦ Φίλιππε, καὶ ἐπαι- νούντων γένος τε τὸ σὸν καὶ προαίρεσιν καὶ τύχην, παρ’ ἐμοῦ δὲ ἀρκείτω σιγή, ἣ καὶ σοὶ δώσει τὴν πυλαίαν κἀμοί τινα λόγον Ἀθήνη- σιν. ἱν. ἤδη γὰρ ὑμᾶς οἴεται ἡττᾶσθαι λόγου. οὐκ εἶπες αὐτὸν γίνεσθαι δεῖν, ἀλλ’ οὐκ ἀντεῖπες γινομένῳ. τοῦτο δέ ἐστι καὶ ποιῆσαι Φίλιππον ἀμφικτύονα καὶ φόβον ὁμολογῆσαι πολύν. παρεδήλους γὰρ ὡς ἀντειπεῖν 18 Dem. fals. leg. p. 348, 7 1 ἐλέγξαι scripsi ἔλεξε AthP ἐπὶ τούτοις Ma λέξαι Mor sed γρ ἐλέγξαι in marg, Re sed „praefero e margine ἐλέγξαι. quo assumto leg. erit τὸν ἐχθρὸν ἡμῶν ὔ τὸ πρῶτον πρῶτον | τὸ om Ath | πρωτεῖον scripsi πρῶτον libri edd et defendit Iacobs Rev 427 ut dictum pro τὸ πρωτεῦον 4 φθέγξεσθαι scripsi e Ma coll t. V 130, 3 φθέγξασθαι AthP edd 6 αὑτὸν Ma Ι διακωλύει AthMa | συνεργοῦ reposui e libris συνεργοῦ edd 7 ὁ cum ras 1 litt Ma Ι ἐν οἷς inserui auctore Re om libri edd 8 δέδρακεν scripsi auctore Re δεδρακέναι libri edd Ι δ’ Re Ι ἂν inserui ex AthMa om Ρ edd | μὴ Ath 9 αὐτῷ libri edd 10 ὑμῶν Ma Ι πῶς(2) om Ma 11 ὦ in- serui ex AthP om Ma edd 13 σοι ante σιγή Ath 15 „fort. leg. ᾔδει γὰρ ὑμᾶς οἴους τε ἡττᾶσθαι λόγου vel λόγων" Re Ι ἡμᾶς Ath 16 αὐτὸ Ma | γίνεσθαι scripsi e Ma γενέσθαι AthP edd | ἀντεῖπες Ma sed εἶπες in ras m 2 | γιγνομένῳ Ma 17 ἀμφικτυόνα Ρ 18 παρεδήλους scripsi παρεδήλου libri edd μὲν ἔδει, σιγᾶν δὲ ἦν ἀνάγκη καὶ ὅτι χρὴ Φίλιππον παρὰ τῆς αὑτοῦ δυνάμεως ταῦτα οἴεσθαι λαβεῖν, οὐ R III 423 παρὰ τῶν Ἑλλήνων. ἆρ’ ἐλάττω σιγῶν Ι ἠδίκηκας ἢ εἰ συνειπὼν ἐτύγχανες;

ἀλλ’ οὐ λύει τοῦτο τὴν σὴν κακίαν, εἴ τις ἕτερος γένοιτο δίκαιος, οὐδὲ τὸ χρηστῶν ἡμᾶς πολιτῶν εὐπορεῖν σωτηρίαν δεῖ τοῖς πονηροῖς εἶναι. οὐδὲ γάρ, εἰ στρατηγῶν καὶ σαθρὸν ὁρῶν τῶν πολεμίων τὸ τεῖχος, οἷον ἐκ πρώτης ἂν καταπεσεῖν μηχανῆς, ἀπῆγες τὸ στρατόπεδον πρὶν ἐξελεῖν, ἦν ἄν σοι τοῦτο πρὸς ἀπολογίαν τὸ ἐξεῖναι πέμψασιν ἑλεῖν. εἰ γὰρ τὸν πρῶ- τον τοῦτο ἔσωζε, καὶ τὸν δεύτερον ἄν καὶ τὸν τρίτον καὶ πάντας ἑξῆς, καὶ οὕτως ἂν ἡ πόλις εἱστήκει τῶν ἀεὶ ῥᾳθυμούντων ἐκ τῶν οὔποτε μὲν προσβαλλόντων, 10 Dem. p. 891, 11. Aeschin. p. 89, 29 14 cf. p. 140, 23; t. II 361,8 2 περὶ Ath | αὐτοῦ scripsi αὐτοῦ libri edd 5 φησίν in- serui ex Ath φησι post βούλεσθε Ρ edd om Ma 6 ὑμᾶς om Ma Ι τοῦτο Ma 7 ἀντεραστὰς Ma „post ἀντεροῦντας videtur ἡμᾶς deesse“ Re Ι πυλαγόρας scripsi coll p. 192, 2 227,2; 230,12; 235,18; 236,15; 238,12 et 17 πυλαγόρους libri edd 8 καὶ ante ἑτέρους Ma 9 ἡλίκον Mor 11 εἴ τις ἕτερος γένοιτο δίκαιος διάκονος Ma) scripsi ex AthMa ἀλλ’ Ρ edd 12 τῶ Ma | ὑμᾶς Ma 13 σωτήριον Re 14 γὰρ om Ath 15 ἂν ἐκ πρώτης Re 16 σοι scripsi τι libri edd 17 τρόπον Ath 20 οὔποτε scripsi οὔπω libri edd sed „malim οὐ πώποτε“ Re Ι προσβαλλόντων scripsi προσβαλόντων AthP edd ἑλεῖν δέ, εἰ προσβάλοιεν, δυναμένων ἀποφευγόντων.

ἀλλὰ τοῦτο οὐκ ἔστι πυλαγόρας δίκαιος, ἀλλ’ εἰ μὲν αὐτὸς οὐδὲν τῶν προσηκόντων ἐλλέλοιπας, σώζου· εἰ δ’ ἑτέρου δεῖ τινος τὸ σὸν πράξοντος, ἀποθάνοις. τοῦτον ἡμεῖς οὐκ ἄκοντα ἐξεπέμψαμεν Ι οὐδὲ R III 424 βοῶντα καὶ διαμαρτυρόμενον ὡς οὐκ ἂν δύναιτο τὰ τοιαῦτα ὑπηρετεῖν. οὐδὲ γὰρ ἄλλον οὐδένα, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν οὐ βουλομένων τὰ ὑμέτερα πράττειν βιάζεσθε, ἀλλ’ ἔξεστι καλουμένῳ φυγεῖν καὶ οὐδεὶς κίνδυνος. Αἰσχίνης δὲ πρὶν οὓς ἄξιον ὑμᾶς ἰδεῖν αὐτὸν ὑπισχνούμενος, καὶ ἦσαν οἱ χειροτονοῦντες, οἱ καὶ νῦν αὐτὸν ἐξαιτησόμενοι πάρεισιν.