<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00517.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="15"><p>ταῦτα εἴκαζον

Ἀθηναίῳ μὲν ἀνδρὶ πρέποντα, πόρρω δὲ τῆς Αἰσχίνου

δωροδοκίας, ὧς εὐθὺς ἐπεδείχθη. καθημένων γὰρ τῶν

ἀμφικτυόνων καὶ τῶν πάλαι καταισχυνάντων αὑτοὺς

<lb n="5"/> Θετταλῶν τε καὶ Θηβαίων πολλὰ μὲν τὸν Φίλιππον

ἐπαινεσάντων, πολλὰ δὲ τῶν οὐκ ἔτ’ ὄντων Φωκέων

κατηγορησάντων καὶ τελευταῖον εἰπόντων, ὅτι τούτῳ

μέντοι μεταδοτέον τοῦ συνεδρίου πολὺ βελ-

τίονι Φωκέων βασιλεῖ καὶ δικαιοτέρῳ τὰς ἐκεί-

<note type="marginal">R III 403</note> νῶν ψήφους ἔχειν, εἰκὸς μὲν Ι ἦν ἐπὶ τούτοις

<lb n="11"/> τὸν ἡμέτερον πυλαγόραν σχετλιάσαι καὶ μαρτύρασθαι

μὲν ἥρωας, καλέσαι δ’ ἐν Πυθοῖ τὸν Πύθιον, πάντα

δ’ ἐμπλῆσαι βοῆς ἐπιτιμῶντα, μεμφόμενον, αἰτιώμενον,

κλείοντα τὸ συνέδριον τῷ βαρβάρῳ· ὁ δὲ τί ποιεῖ καὶ

<lb n="15"/> πῶς τὴν παρ’ ὑμῶν χειροτονίαν ἐτίμησεν;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="16"><p>εἰπὲ

τοῖς δικασταῖς ἀναβάς, Αἰσχίνη, τοὺς λόγους τοὺς

τοῦ κοινοῦ τῶν Ἑλλήνων, οὓς διὰ τῆς σῆς φωνῆς ὁ

τῶν Ἀθηναίων ἐποιήσατο δῆμος. ἀπορεῖς καὶ κύπτεις

εἰς γῆν. ἀλλ’ οὐ τότε γε ἦν ἀπορία λόγων ἀνδρὶ καὶ

<note type="footnote">1 Dem. p. 744, 4 14 cf. p. 205, 7; t. IV 821, 32 R. Dem.

Phil. III p. 119, 7 18 cf. t. ΙΙΙ 410, 12. Dem. p. 332, 12</note>

<note type="footnote">3 ἐπεδείχθη scripsi ex AthHMa ἐπιδειχθήσεται Ρ Re

ἐπιδειχθήσεταί τε Mor 4 αὐτούς Re αὐτοὺς libri Mor

5 τε καὶ Θηβαίων scripsi καὶ Θηβαίων τὲ ΡΗΜa θηβαίων

τε Ath edd Ι et 6 πολλὰ reposui e libris ut coni Re πολλῶν

edd 6 οὐκ ἔτ’ scripsi ex Η οὐκέτ’ Ma οὐκέτι AthP edd</note>

<note type="footnote">7 κατηγορηκότων HMa | τοῦτο Η 9 τἀς inserui e libris

ut coni Re om edd 11 σχετλιάσαι Mor sed γρ ἀπελάσαι in

marg 14 τῶν βαρβάρων Ρ Mor 15 καὶ πῶς reposui e

libris καὶ πῶς; Re καίπερ Mor sed γρ πᾶς in marg 17 σῆς

inser Ρ om AthH 18 κρύπτεις Ma sed ρ eras, Ρ Mor

19 τότε scripsi ex HMa cum Iacobsio App Pors Adv 285 Lect

213 Rev 426 τοῦτο AthP edd | ἀπορία scripsi e PH cum Ia-

cobsio ἀπορίᾳ AthMa edd sed „post ἦν aut in hac regione

cleesse videtur nonnihil“ Re Ι καὶ inserui ex HMa om ΑthP edd</note>



<pb n="201"/>

δικαίῳ καὶ φιλέλληνι καὶ κοσμοῦντι τοὺς ἐκπέμψαντας

οἷς προῃρεῖτο.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="17"><p>ὁ δὲ πῶς σιγῶν εἱστήκει τοιούτων

ἀκούων, ὧ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, λόγων, ἐφ’ οἷς τις &lt;τις&gt;

ἀνέκραγεν; ἄφωνος ἦν τῆς πυλαίας ἁρπαζομένης, ἄφω-

νος τῶν σεμνοτάτων συνταραττομένων, ἄφωνος τοῦ <lb n="5"/>

θεσμοῦ διορυττομένου καὶ τοσαύτης μέθης ἐπὶ τὸ

συνέδριον φερομένης καὶ τοῦ καθαρωτάτου τῶν ἐν

Ἕλλησι καλῶν μέλλοντος καταρρυπαίνεσθαι αἰ μίξει βαρ-

βάρων Ἀθηναῖος ὤν, εἴπερ ἐστί, πυλαγόρας ὤν, κα-

κῶς μέν, ἀλλ’ ἀπεσταλμένος, τὰ συμφέροντα τῆς <lb n="10"/>

πόλεως γνώμῃ καὶ φωνῇ σώζειν ταχθείς, ὥσπερ ἔξωθέν

ποθεν ἐπελθὼν Πέρσης ἢ Σκύθης, ᾧ βραχὺς λόγος

τῶν παρ’ ἡμῖν &lt;νομίμων&gt; Ι ἀνατρεπομένων, οὕ-

τὼς οὐδὲν οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐφθέγξατο οὔτε

ἔγρυξεν, ὥσπερ οἰκέτης ἐφεστηκότος δεσπότου καὶ <lb n="15"/>

κελεύοντος σιγᾶν. τοσοῦτον, ὧ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δύνα-

ται χρυσίον δοθὲν ἢ προσδοκώμενον.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="18"><p>ἰσχύσαντος

δὴ τοῦ κακῶς φρονοῦντος καὶ διεφθαρμένου μέρους

ἠκολούθησε καὶ τὸ δυνάμενον &lt;ἅν&gt; εἴ τις

<note type="footnote">4 Dem. Mid. p. 586, 3; fals. leg. p. 433, 20 8 cf. t. IV 446, 1</note>

<note type="footnote">2 προῃρεῖτο scripsi e ΡΗΜa προείρητο Ath προείρητο

Mor προῄρητο Re Ι δέ πως Ρ Mor 3 τις Re τίς libri Mor

| ἂν ἀνέκραγεν scripsi ἀνέκραγεν libri edd οὐκ ἂν ἀνέκραγεν

(ob quae ecquis alius non clarum exclamasset) Re ἂν ἔκραγεν

lacobs Lect 213 Rev 426 4 ἦν scripsi ἦς AthP edd εἷς

HMa Ι ἀναρπαζομένης Re 6 διορυττομένου reposui e libris

ut coni Re ὀρυττομένου edd 7 ἐν om Ma 8 καταρυ-

ως

παίνεσθαι HMa 9 κακ(??) Ρ κακὸς Ma 13 νομίμων in-

serui auctore Re („deesse videtur καλῶν aut ὁσίων aut

om libri edd 14 οὔτ’ Re 16 ἄνδρες om AthP 19 ἠκο-

λούθησε scripsi e ΡΗΜa ἠκολούθηκε Ath edd Ι ἄν inserui

om libri edd</note>



<pb n="202"/>

λόγος γενναῖος, μηδὲν τῶν αἰσχρῶν ἀνασχέσθαι. νῦν

δ’ ὁρῶντες τὸν ἐκ τῆς μεγίστης καὶ ἐνδοξοτάτης πό-

λεως ἐφεστηκότα Φιλίππῳ ἐν τῷ συνεδρίῳ τῇ σιωπῇ

πολλῆς παρανοίας ἡγοῦντο μείζω ὑμῶν ἀξιοῦν φρο-

<lb n="5"/> νεῖν. γίγνεται Φίλιππος ἀμφικτύων ἀντὶ τῶν ἀθλίων

Φωκέων. καὶ τοῦτο ὠνεῖται παρ’ ἐκείνου δεύτερον,

μᾶλλον δὲ τρίτον· Θρᾴκη, Φωκίς, πυλαία. κἂν ἀφίκη-

σθε εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον,

ὄψεσθε τὸν Ἀμύντου τὰ τῶν Ἑλλήνων διοικοῦντα.</p><lb n="10"/><p>19. Οὕτω δὴ διαθεὶς τὸν ἀμφικτύονα Αἰσχίνης καὶ

λαμπρότητα χρόνῳ μακρῷ βεβαιωθεῖσαν συγχέας ἃ μὲν

<note type="marginal">R III 405</note> ὑπὲρ τούτων ἔλαβεν, αὐτὸς ἂν εἰδείη, ἀλλὰ δεῦρό |

γε ἥκει σεμνότερος γεγονὼς καὶ τῶν 〈ἀνταγωνιστῶν〉 ἀγα-

νακτούντων αἰσθόμενος οὐ δέδοικε τῶν τε ἐπιτηδείων

<note type="footnote">3 cf. t. IV 257, 9 7 cf. t. IV 977, 1 R</note>

<note type="footnote">1 λογος Ρ | αἰσχρῶν Mor sed γρ αἰσχυνομένων in marg

ἀνασχέσθαι scripsi e Ma αἰσχύνεσθαι AthPH edd sed προσ-

ίεσθαι, ἀλλ’ εἰδὼς anteponendum coni Re ἀνέχεσθαι Cobet

Coll 272 2 δὲ Re | τῆς om Re 3 ἐφεστηκότα Ma sed ε(1)

in ras m 2 | Φιλίππῳ scripsi ex HMa φιλίππου Ρ φίλιππον

Ath κατὰ Φιλίππου edd Iacobs Lect 213 Rev 426 Ι ἐν om libri

inser Mor | τ(??) συνεδρί(??) P τοῦ συνεδρίου AthHMa τῷ συνεδρίῳ

edd | χρῆσθαι post σιωπῇ inserendum coni Mor, χρῆσθαι aut

αὐτῷ συναγωνιζόμενον uel tale quid Re cui adversatur Iacobs

Lect 213 4 μεῖζον HMa | ὑμῶν scripsi ex AthHMa ἡμῶν

Ρ edd 5 ,,post γίγνεται videtur οὖν, uel δὴ deesse aut sic leg.

καὶ οὑτωσὶ γίγνεται" Re | ἀμφικτυών AthPH 6 αἰσχίνου ἐκείνου

Η αἱσχίνου Ma 7 Θρᾴκη, Φωκίς, πυλαία delendum censet

ut natum e scholio Re | Φωκίς reposui e libris sed φωκε(??) Ρ

Φώκη edd sed „non φώκη dicitur, sed aut φωκὶς aut φωκαία"

Re 8 comma post τόπον Re delevi 10 ἀμφικτυόνα ΡΗ

Ἀμφικτύονα coni Re 13 γε om Ma Ι ἀνταγωνιστῶν inserui

om libri edd ,,num τῶν τ’ ἐχθρῶν ἀγανακτούντων?" Re

14 δέδοικεν Ma | τ’ Re</note>



<pb n="203"/>

δεδιέναι λεγόντων, εἰδέναι γὰρ τὸ πεπραγμένον οὐκ

ἀνεκτόν, καταγελᾷ.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="20"><p>καὶ τοῦτό γε εἰκότως, ὦ ἄνδρες

Ἀθηναῖοι, τοιοῦτόν ἐστιν. ὅταν γάρ τις ἐνθάδε ζῶν

μὴ τῷ κατὰ τοὺς νόμους ζῆν, ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν τυράν-

νων φιλίας τὴν ἀσφάλειαν ἔχῃ, μέχρις ἂν ἐκείνοις εὖ <lb n="5"/>

πράττειν ὑπάρχῃ, καὶ τούτοις ἔνι θαρρεῖν. ποιοῦσι

τοίνυν μετ’ ἐκείνων οἷς ὑπηρετοῦσι καὶ τὰ αὑτῶν

μείζω τῶν νόμων.</p></div></div></body></text></TEI>