εἶτα τοῖς ἀρίστοις

μέν, καθ’ ὅν ἦν χρόνον αὐτῶν ἕκαστος, εἰ καὶ

ἥμαρτον, ἐκ μεταβολῆς ἰσχυροτέραν ἐποιεῖσθε τὴν

ὀργὴν τὴν ἐπὶ τοῖς καινοῖς ἐγκλήμασι τῆς μνήμης τῶν 

προκατωρθωạένων, καὶ τούτους οὐ ναυμαχίας λέγον-

τας οὐ πεζομαχίας, οὐ τρόπαια δεικνύντας ἐσώσατε, καὶ

 2 cf. t. V 515, 17 3 cf. t. V 104, 4 4 cf. t. V 72, 2 sq.;

104, 5 9 Thuc. | 114 | Thuc. II 102 10 cf. Thuc. III 27 sq.

| t. V 134, 2 13 cf. p. 126, 3 14 Dem. p. 436, 13. 742, 23.

cf. Herm. IX 70 16 cf. p. 126, 2 sq. 

 1 ἐδήσατε Ma sed ἑ in ras m 2 | τὰς ante χεῖρας inseren-

dum censet Hertlinus 2 παραγγελμάτων scripsi ἀπαγγελμk-

των MaP | πόδας <τοὺς> 3 ἀπέθανεν Ma 6

scripsi περιήγαγε MaP 8 ἴσυσεν delendum censet παρήγαγε 

 10 ἀργιννούσας MaP 13 ’ξ ἀποδοὺς scripsi cum Hertlino et

Cobeto ὁ δοὺς Ma ὀδοὺς Ρ 20 καινοῖς scripsi κοινοῖς Ma

Ρ 22 οὐ(2)] καὶ Ma | δεικνύντες Ρ sed ε (2) in α corr m 2 



 

ταῦτα ἅπαξ ἕκαστον ὑπὸ τῇ ψήφῳ λαβόντες, εἰκότως,

οὐ γὰρ ἡμιτελῆ τὴν ἀρετὴν ἀξιοῦτε παρασχέσθαι τοὺς

ἐπαινουμένους οὐδὲ τῇ δόξῃ τῆς δικαιοσύνης εἰς ἐξου-

σίαν ἀδικίας χρῆσθαι· ἐμοὶ δ’ ἂν τοσαύτας γραφὰς

 ἐχαρίσασθε; τίνα πειθὼ καὶ σειρῆνα καινὴν ἀνευρόντι

ᾗ κατέθελξα δικάζοντας ὑμᾶς μόνος ἐγρηγορότας ἀεί,

προνοοῦντας τὰ λεχθησόμενα, πολλὰ καὶ τῶν οὐκ εἰρη-

μένων τῇ κατηγορίᾳ κατατιθέντας, οὔτε συνετώτερος

ἐγὼ Θεμιστοκλέους οὔτε πιθανώτερος Περικλέους οὔτε

 σοφώτερος Σωκράτους οὔτε δεινότερος Καλλιστράτου,

ὧν ἀπάντων ἐκρατήσατε. ἐν τοιούτοις ἀνύποπτος

ὤφθην δικασταῖς <τοῖς> πάντα ὑπονοοῦσι. μὴ

πεῖραν αὐτῶν λάβῃς, οὐ γὰρ ἂν ἐκφύγοις. ἐλεήμονες

Ἀθηναῖοι, κἀγώ φημι. πότε; καὶ πρὸς τίνας; ἄν ποτε

 συμμαχίας δέηται πόλις, ἂν ἱκετεύῃ ξένος, πρὸς ἐκεί-

νους θεὸν τὸν Ἔλεον νομίζουσι. κἂν μὲν τῶν πολι-

τῶν τινά τις αἰτιάσηται· Κέφαλός ἐστι τῶν κακῶν

αἴτιος ἢ Ἀριστοφῶν ἢ ὃν ἂν τῶν ὑπὸ χεῖρα φαίη

τις, ὀργίλοι καὶ τραχεῖς· ἐὰν δέ τις τῶν ἔξωθεν ἱκε-

 τεύσῃ, κἂν Οἰδίπους, κἂν Ὀρέστης, ἐλεοῦσι καὶ σώ-

ζουσιν, οὐκ ἀλόγως, ὧς ἐμοὶ δοκεῖ, τοὺς ἀλλοφύλους μέν

 H. IX 45 | γε μήτε φύντας καλῶς μήτε ἐν ἀρίστῃ πολιτείᾳ

πεπαιδευμένους οὐκ ἀξιοῦντες ἀναμαρτήτους εἶναι· εἰ

δέ τις Ἀθηναῖος ὢν οὐχ ὑπεραίρει πάντας ἀρετῇ, τῶν

 16 cf. p. 134,12 18 Luc. Hermot. § 57 20 cf. p. 134,8 

 1 ἅπαξ ἕκαστον scripsi e Ma ἕκαστον ἅπαξ Ρ 3 οὐδὲ

τῇ scripsi οὐδ’ ἐπὶ MaP sed in hoc οὐδὲ τῆ suprascr m 2

4 χρῆσθε Ρ 5 πειθῶ Ρ 6 μόνον Ρ 8 κατατιθέντας

in marg Ma προστιθέντας Cobet et Gasda 12 τοῖς inserui

om MaP 13 ἐκφύγῃς Ma 17 λέγων ante Κέφαλος in marg

P 2 olim inserui cf. p. 170,20 15 ξένος, πρὸς ἐκείνους scripsi

ξένος πρὸς ἐκείνους, MaP 19 τίς(1) Ρ 21 μέντοι Ma 



 

οὐκ ἀρίστων ὡς κακίστων καταγινώσκετε, ὅταν ένταυ-

θοῖ λάβητε, πρὸς τὴν κοινὴν τῆς πόλεως ἀξίωσιν, οὐ

πρὸς τὸ καθ’ αὑτὸν ἀπαιτοῦντες ἑκάστου τοὺς τρό-

ΠΟΥς· ἄλλως τε καὶ εἴ τις αὑτὸν ἠξίωσε προστατεῖν

Ἀθηναίων, ὧς ἐγώ, πολλὴν ὑπεροχὴν ζητεῖτε παρ’ 

αὐτοῦ τοῦ καλοῦ.