36. Δέομαι δὴ καὶ ἀντιβολῶ πρὸς παίδων, πρὸς γυναικῶν, οὕτω μηδεὶς ὑμῖν ἕτερος ἐπισταίη Κριτίας, εἴξατε, συγχωρήσατε. τοῖς μὲν τὰ δεινότατα πεπονθόσιν ἀρκείτω τὸ μηκέτι, τοῖς δὲ οὐ τηλικαῦτα τὸ μὴ δεδοι- κέναι. δότε μοι τὸν κείμενον ἀντὶ στεφάνου, δότε μοι τὸν υἱόν, νῦν γὰρ αὐτὸν οὕτω δύναμαι καλεῖν, ἀντὶ σιτήσεως, δότε μοι τὸν νεκρὸν ἀντὶ εἰκόνος. μισείσθω μὲν Κριτίας, ἐλεείσθω δὲ ὁ πατήρ

ἥξουσι ξένοι πολλοὶ πολλαχόθεν ἐπὶ τὰς παρ’ ὑμῖν πανηγύρεις. τούτοις, ἂν μὲν θάψω, καὶ συνέσομαι καὶ διαλέξομαι καλῶς μοι καὶ τῶν προτέρων καὶ τῶν ἐπ’ ἐκείνοις 15 sq. Isocr. or. IV § 44 1 ἤδη Μ | καθῶμαι scripsi κάθωμαι ClVa κάθημαι La ViMa sed in hoc γρ καθεδοῦμαι suprascr m 2 καθεδοῦμαι Μ Β edd | παρὰ La sed ἁ et ἁ in ras f περὶ Vi sed παρὰ in marg m 2 Va 2 ἀγγελόντων LaCl ἀγγέλων Vi sed ἀγγελόν- τῶν in marg m 2 Ι δέχομαι LaViMaClVa sed in hoc ὁ in ὢ corr, Β 3 τὸ Ma 6 ποῦ om LaVi πῆ inser Va 2 7 μὲν inser Va 2 om Μ | μικρὸν Ma sed γρ' πικρὸν suprascr m 2, Cl 8 δὲ Ma 9 ὑμῖν ἕτερος scripsi e LaViMa sed in hoc ὑμῖν inser m 3 VaB ἕτερος ὑμῖν Μ edd ἕτερος Cl 10 δεινὰ Ma ClVa 11 ἀρκείτω τὸ Ma sed γρ' οὕτω in marg m 2 ἀρκεῖ Cl | δ’ οὐ ViMa sed in hoc in ras 1 litt m 3 et δὲ οὐ in marg m 2, cl Ι οὐ om La Ι δεδωκέναι MaCl 13 οὕτω in αὐτὸν corr La 14 μοι inser Ma 2 om Οἶ’ | τὸν om Re 15 ἐλείσθω Ma sed γρ' ἐλεεῖσθαι in marg ma 2 16 πολλοὶ scripsi e LaViMaClVaB et γρ in marg Mor πολλαχόθεν πολλοὶ Μ edd Ι ἡμῖν MMacl et γρ in marg Mor 17 τοῦτον Ma sed in τούτοις corr m 2, ἁ | διαλέξωμαι La sed ὁ supra ὢ p ἐχόντων· εἰ δ’ ἔχοιεν ὁρᾶν ὀλίγα τῶν ὀστῶν Κριτίου, φεύξομαι ὡς ἔχω τάχους αἰσχυνόμενος οἷς αἰτήσας λαβεῖν οὐκ ἠδυνήθην.

38. Τί δεδοίκατε, ὦ Ἀθηναῖοι; μὴ κύριος καταστὰς τοῦ σώματος ἐκφορὰν ποιήσωμαι περιφανῆ, κλίνην ὑψηλὴν καὶ κάλλος ἐνταφίων καὶ θρῆνον γυναικῶν, εἶτα τούτοις μέγα μνῆμα προστεθῇ; οὐκ ἔστιν. οὐχ οὕτως ἀμαθὴς ἐγὼ τῶν τοῖς ἀτυχοῦσι πρεπόντων. ἢν γὰρ δὴ νεύσητε καὶ δῶτε, δύο οἰκέτας τῆς νυκτὸς παραλαβὼν μικρᾷ γῇ καλύψω σῶμα ἄθλιον πονηρᾷ ψυχῇ δεδουλευκός, σημεῖον δὲ οὐδὲν ἐπέσται τῶν γνω- ριζόντων τάφους, ὥστε τὸν ἐπιστάντα μὴ ἔχειν | RIV 459 εἰπεῖν ὅτι τοῦτο τάφος. ἀκούσεται δὲ τοῦτο κρυπτόμενος· τοῦτό σοι, Κριτία, τῆς καλῆς δυναστείας τὸ πέρας, τοῦτ’ ἆθλον τῶν θαυμαστῶν ἡδονῶν. οὗτος ὁ καρπὸς τῆς πολυεύκτου τυραννίδος. ἄταφος εἶ καὶ ταφείς, ἐκ δωρεᾶς τεθαμμένος.

Πρὸς δὲ τοὺς διψῶντας ἔτι τιμωρίας καὶ οὐχ ἱκανὸν νομίζοντας τὴν σφαγὴν ἐκεῖνο λέγω· δώσει Κριτίας, δώσει καὶ ταφεὶς δίκην. τούτοις μάλιστα 2 Thuc. II 90, 3 6 cf. t. II 111, 6; IV 445, 13 2 τάχους sed γρ' σ πάχους suprascr m 2 4 θοῖ 5 ποιήσωμαι scripsi e VaB ποιήσομαι MLaViMaCl edd 7 μνῆ‘μ̀α μέγα LaVi Re 8 ἐγὼ ἀμαθὴς MaOl Ι ἐγὼ] εἰμ,ὶ Va Β | ἁ τυχοῦσι Va Ι κἀν Ma sed γρ ἢν suprascr m 2 κὰν Cl 9 δὴ om VaB Ι ἐπινεύσητε Va sed ἐπα suprascr m 2, Β 10 καταθάψω MaCl 11 ἕπεται Vi sed ἐπέσται in marg quae eadem del Ι τῶν γνωριζόντων om LaViClVaB et γρ in marg Mor inser Ma 2 12 τάφους MaVa sed ’ς add Ma 2 Va 2 τάφου LaViCl 13 ἀκούσατε Ma sed γρ' ἀκούσεται in marg m 2, Cl 15 ἄθλιον Va sed ἴ’ eras | θαυμαστῶν scripsi e MLa ViVaB et γρ in marg Mor inser Ma* om ὢ καλῶν edd 20 καὶ ante Κριτίας Μ | καὶ ταφεὶς δώσει VaB ταφῆς LaVi Κωκυτοὶ καὶ Πυριφλεγέθοντες ῥέουσιν. εἰς τούτους, ὦ κακόδαιμον, ἐμπεσῇ τοὺς ποταμούς, καὶ ἃ παρὰ τῶν ποιητῶν ἀκούων οὐκ ἐβούλου προσέχειν, τὸν Τάνταλον, τὸν Σίσυφον, τὸν Ἰξίονα, τὸν Τιτυόν, ταῦτα νῦν ὧς οὐ λόγος ἄλλως ἦν, εἴσῃ καλῶς. τίς σε τότε ἐξαιτήσμ τᾶι Λακεδαιμονίων; τῖς σε τότε ὀνήσει Καλλίβιος ὁ τραγῳδίαν μὲν διδάσκειν αἰσχρὸν νομίζων, τυρανυεῖν δὲ καλόν;