25. Νόμον οὖν, φησίν, εὖ ἔχοντα σοὶ χαριζό- μενοι λύσομεν; μηδαμῶς. ἀλλ’ ἔστω μὲν ὁ νόμος κύριος κατὰ τῶν ἢ ὑπὸ δούλου τινὸς ἢ τῶν δορυφο- ρούντων ἢ κόλακος ἢ καὶ γυναικὸς τὴν πληγὴν δεξα- μένων, καὶ γὰρ ὑπὸ τῶν τοιούτων γίγνονται πληγαὶ πολλάκις ἀμελουμένων, πατρὶ δὲ θάπτειν ἐπιτρεπέτω τὴν προσηγορίαν τοῦ κτείναντος αἰσχυνθείς.

δοκεῖ δ’ ἔμοιγε κἂν αὐτὸς ὁ νομοθέτης, εἴ τις αὐτῷ προεῖπε θεῶν ὅτι ἔσται τις πατὴρ οὕτω δημοτικὸς καὶ πάντα ὕστερα τῆς ἐλευθερίας ἄγων, ὥστ’ αὐτὸς ἐκκόψαι παῖδα τύραννον, προσγράψαι ἄν· τῷ τοιούτῳ δὲ ἐξέστω καὶ θάπτειν. οὐ γὰρ δὴ σοφίᾳ γε τῶν ἄλλων δια- φέρων καὶ κατὰ τοῦτο νομοθετεῖν ἠξιωμένος ἠγνόησεν ἂν ὧς ἁμιλλᾶσθαι δεῖ τοὺς εὖ παθόντας τῇ τιμῇ πρὸς τὴν τόλμαν τῶν πεποιηκότων καὶ τὸν πλέον τι τῶν ἄλλων δεδρακότα πλέον τι τῶν ἄλλων ἔχοντα ἀποπέμ- πειν.

καὶ νῦν ὅπερ οὐκ ἐλπίσας ἐκεῖνος οὐ προσ- 1 cf. t. V 375, 10 3 εὖ ἔχοντα σοὶ φησίν LaVi | φησί ViMaCl εὖ ἔχοντα inser Μα 3 om ὢ 4 λύσωμεν? | οὐδαμῶς MaCl 5 ἢ(1) inser Va 2 om MaCl 7 γίνονται Macl 8 ἐπιτρεπέτω Ma sed ἔτω ex ὢ, ut videtur, corr m 3 10 δὲ Va | δέμοιγε LaVi προσεῖπε La sed σ’ eras 11 (??) Β ὧς Va | τίς LaViMa ὢ τὶς Β 12 ὥστε Vi Ι ἐκκόψαι scripsi auctore Re ἐκκόψει libri edd 13 τῷ τοιούτῳ δὲ scripsi e LaViVaB et γρ in marg Mor τῷ δὲ τοιούτῳ MMa sed in hoc δὲ inser m 3 edd τῷ τοιούτῳ ὢ 15 τοῦτο La sed τὸ suprascr p Ι ἠξιωμένοι Vi sed ὃς supra οἱ m 2 | ἠγνόησεν La sed ὁ in ras p 16 ἁμιλλᾶσθαι ΜΜαΒ edd | πεπονθότας Β 17 τόλμαν τῶν πεποιηκότων scripsi e LaVi MaClVaB τῶν πεποιηκότων τόλμαν Μ edd | τί LaVaB 18 τί LaViVaB | ἔχοντα scripsi e La ViMaCl σχόντα MVaB edd ἔθηκεν, εἰ τοῦθ’ ὑμεῖς ἑωρακότες προσγράψετε, πῶς ἀδι- RIV 456 κήσετε; τούς τε γὰρ πατέρας οὕτως ἂν μᾶλλον ἐπὶ παῖδας παρακαλέσαιτε τυράννους, εἰ γνοῖεν ὡς ἀπο- κτείναντες θάψουσι, τούς τε παῖδας εὐλαβεστέρους ποι- ήσαιτε τοιούτων αὐτοῖς εὐθὺς ἐγγύθεν τῶν σφαγέων ἐφεστηκότων.