<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00511.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="9"><p>διὰ τί; οὐκ ἔστιν

ἐκεῖνος Μιλτιάδης ὁ πέμπων εἰς Σπάρτην τὸν Φιλιπ- <lb n="15"/>

πίδην οὐδ’ ὁ καλῶν Λακεδαιμονίους οὐδ’ ὁ μελλόν-

των τρέχων οὐδ’ ὁ μυρίους ἄγων ἐπὶ τὰς πεντήκοντα

μυριάδας οὐδ’ ὁ πείθων μηδὲν τῶν δεινῶν δεδιέναι

οὐδ’ ὁ τοῖς κατηρκόσιν ὧς ἁρπασομένοις τὴν πόλιν

<note type="footnote">4 Plat. Prot. p. 310 E 15 Her. VI 105 16 Corn. Nep.

Milt. 5, 1 17 cf. p. 502, 19</note>

<note type="footnote">1 πρὸς Vi Re | comma post προνοίᾳ posui e Μο cum Sinteni

colon Vi om reliqui libri edd 2 νικᾶν corruptum censet

Gasda 3 γινέσθω scripsi, ut γιγνέσθω vel γενέσθω coni Gasda

διδόσθω libri edd 4 αἷς scripsi ἃς libri edd | ὧς in ras

ὒ om BLau | ἐντευξόμενος scripsi e BLau τευξόμενος ViLI

edd 5 ἧκον scripsi e BLau ἥκω I et in ras ὒ edd εἶδον

Vi 6 ἀλλ’ Jet inser om ViBLau | τοῦτον Β 7 οὐ(1)

om ViBLau delendum censet Re qui ἔδει δεδέσθαι, δεδέσθαι

δὲ coni 9 τοσοῦτον Vi Re 11 δυσφοραὶ Vi 13 οἱ δ’ om

Vi 14 γεύσονται Vi ,,quod verum videtur“ s Iacobs Lect 111

cf. p. 516, 19 et ad t. 17 218, 1 15 φιλιππίδην L sed δὴν in

ras m 2 18 καλῶν Vi 19 κατηρτηκόσιν L sed L eras, Lau

| ἁρπασαμένοις Vi ἀναρπασομένοις Cobet Mnem. N. S. III 151

cf. t. II 165, 5</note>





<pb n="516"/>

ἐν τῇ φυγῇ ποιῶν τὴν σωτηρίαν εἶναι; πέπτωκεν ὁ

μέγας ἐκεῖνος, οἴχεται τὰ σεμνά. μετὰ τῶν κακούργων

δέδεται. τίς ἔτ’ ἂν ἀξιώσειε μὴ λίαν ὠμὸς ὢν τῷ

<note type="marginal">RIV 339</note> τοιούτω πολεμεῖν;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="10"><p>ὁ γὰρ | νόμος, φησίν,

ὁ ἀδικηθήσεται λυομένου. ποῖος; εἰ μὲν γὰρ ἕτερός

τις ἔγραφε· λελύσθω μὲν Μιλτιάδης, δεδέσθω δὲ

Κίμων, εἴτε βούλεται εἴτε μή, καλῶς ἂν ἠγανά-

κτεις ὡς ἐπ’ ἀδίκοις καὶ δεινοῖς καὶ δημοκρατίας ἀλλο-

τρίοις· εἰ δὲ ἐμαυτὸν τῷ δεσμῷ δίδωμι καὶ δέομαι

<lb n="10"/> καὶ ἱκετεύω δεθῆναι καὶ τὸ δυστυχὲς τοῦτο καὶ πικρὸν

κέρδος ἐμοί, τίς ἐνταῦθα παραβαίνεται νόμος;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="11"><p>οὐδὲ

γὰρ αὖ τοῦτ’ ἔστιν εἰπεῖν ὧς ὁ πατὴρ ἐπέταξέ μοι

καὶ ἃ φεύγω τῇ γνώμη, ταῦτ’ αἰδούμενος φέρω. οὐ

γὰρ Μιλτιάδου γε ταῦτα ἐπιτάγματα, μὰ τοὺς θεούς,

<lb n="15"/> οὐ μὰ τὴν Δήμητρα τὴν ἡμῖν δυσμενῆ. ἀλλ’ ἔμοιγε

δοκεῖ καὶ συμφορὰν ἑτέραν οὐ μείω τῆς προτέρας

τοῦτο ἐκεῖνος ἡγήσεσθαι, εἰ ὃν ὧς ἡγησόμενον ὑμῶν

καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἁμιλλησόμενον ἔτρεφε, τοῦτον ἐν

δεσμοῖς θεάσαιτο. ἔστιν οὖν ἅπαν τοῦτ’ ἐμόν. οὐδένα

<lb n="20"/> ἀδικῶ τῶν νόμων.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="12"><p>ἤδη τις ἰσχυρότερος ἕτερον

<note type="footnote">15 cf. Her. YI 134. Schol. Aristid. de lY viris t. III 691,21 sq.

ed. Dind. Choric. Milt. § 61 p. 12, 9 sq.</note>

<note type="footnote">3 ἔτι Vi 4 φησίν om Vi 5 γὰρ om Vi 9 δ’ Vi

14 ταῦτ’ Vi | ἐπιτάγματα μὰ τοὺς θεούς, οὐ γὰρ μιλτιάδου

γε ταῦτα ante οὐ Vi et e Μο inser Re cui oblocutus est lacobsius

Lect 111 qui μὰ τοὺς θεούς servandum censet addens tamen:

„quodsi quis tamen ἐπιτάγματα servare voluerit, non eciuidem

impedio: quamquam glossematis speciem haheat hoc vocabulum“

om BLILuu Mor οὐ γὰρ μιλτιάδου γε ταῦτα ut dittogra-

phiam delevi 15 δήμητραν ViLLau | ἀλλ’, ἔμοιγε δοκεῖ, καὶ

lacobs Anth Pal III 526 17 ἐκεῖνο Vi | ἡγήσεσθαι scripsi e

BLau ἡγήσασθαι L sed in hoc ἁ in ἑ corr m 2 I edd ἡγήσεται

Vi et tuetur lacobsius 1. l. | ὧς om Vi 20 τίς Vi | ἕτερος I

Lau Mor</note>



<pb n="517"/>

ἀσθενέστερον ὑπὸ φορτίου πιεζόμενον ἰδὼν αὐτὸς

τοῦτο ὑπελθὼν ἔδωκεν ἀναπνεῦσαι τι μὴ δυναμένῳ φέ-

ρειν, τοσοῦτον δ’ οὗτος ἀπέσχε τοῦ τινα αἰτίαν λαβεῖν

ὥστε καὶ ἐπῃνέθη· εἰ δὲ καὶ περὶ τοὺς ἀπλῶς ἐντυγ-

χάνοντας εἷναι τοιούτους καλόν, τίνας ἡμᾶς εἶναι δεῖ <lb n="5"/>

περὶ τοὺς τῷ γένει προσήκοντας;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="13"><p>εἰ δ’ ἕτερος ἕτε-

ρον τριηραρχίας ἀφιεὶς αὐτὸς | ἠξίου δαπανᾶσθαι, <note type="marginal">RIV 340</note>

τοῦτ’ ἂν ὑμῖν, εἰπέ μοι, διέφερεν ἢ βλάπτεσθαι τοὺς

νόμους ἐντεῦθεν ἐλέγετ’ ἄν; τέ δ’ εἰ περὶ χορηγίαν

ἐγίγνετο; παρὰ τοῦτ’ αὐτὸν ἐκωλύετ’ ἂν ὧς λυπήσοντα <lb n="10"/>

τούτῳ τὸν Διόνυσον; οὐκ ἔστι.</p></div></div></body></text></TEI>