μὴ τοίνυν μηδὲ τὴν ἐμὴν ταυτηνὶ λειτουργίαν διαβαλλέτω τις, ἢ μά- χεται μὲν οὐδενὶ τῶν γεγραμμένων νόμων, ὁμολογεῖ δὲ πολλοῖς τε καὶ καλῶς ἔχειν δοκοῦσιν, οὓς ὁ Σόλων τοῖς γονεῦσι βοηθοῦντας τέθεικε φόβῳ τῆς τιμω- ρίας καὶ τοὺς οὐ φύσει χρηστοὺς ἀναγκάζων ἃ 8 Plat. Lach. p. 187 D 14 Dem. p. 141,29; 732,20 1 φόρτου Mor | αὐτὸ Mor 2 ἀναπνεῦσαι L sed νᾷ in ras m 2 3 καὶ ante τοσοῦτον inser L edd delevi | δ’ insenii e Vi om BLILau edd j ἀπέσχε L sed σχὲ in ras m 2 ἀπέχει BLau 6 τοιοῦτον Lau | ἡμᾶς scripsi e BLLau ὑμᾶς Viledd 6 παρὰ Vi | τῷ ora Vi | δὲ ILau edd δέ τὼ coni Re | ἑταῖρος coni Re | ἕτερον scripsi auctore lacobsio Antb Pal III 645 ἑτέραν libri edd ἑταῖρον coni Re 7 τριηραρχίας scripsi auctore Re cum lacobsio 1. 1. τριηραρχίαν libri edd | ἀφιεὶς scripsi e BL sed in hoc ι(1) eras, Lau ἀφεὶς Vil edd 9 post χορηγίαν excidisse χρηστὸς aut σπουδαῖος aut tale quid coni Re, τοιοῦτος aut ὁ αὐτός Gasda 10 signum interrogationis posui e Vi colon X, comma BILau edd | ὧς om Vi | συλλυπήσοντα Vi 11 ἔστιν L sed ’ν del m 2 | μὴ δὲ ViBL 13 τῶν γεγραμ- μένων serves an τῶν οὐ γεγραμμένων legas, h. e. τῶν ἀγράφων νομίμων iuris naturalis, perinde est. hdbet utrumque cur pro- betur“ i Re | νόμων om Vi 14 οἷς Vi 15 τέθεικε reposui libris ἔθηκε edd 16 ἃ δεῖ Β sed tl in ras m 2, L sed εἰ in ἡ corr m 2 ἃ δὴ lacobs Lect 111 δεῖ τοῖς γεγεννηκόσι φέρειν. πρὸ μὲν οὖν τοῦ δεσμοῦ διὰ τῶν ἄλλων τὸν πατέρα ἐθεράπευον καὶ οὐκ ἐγε- νόμην ἐνταῦθα κακός, ὁ δὲ νῦν καιρὸς ταύτην ἀπαιτεῖ τὴν θεραπείαν.

δέξασθε δή με τῷ νόμῳ πειθόμε- νον καὶ τῆς πόλεως καὶ τῆς Φύσεως. νομοθετεῖ δὲ αὕτη ταῦτα καὶ τοῖς θηρίοις. καὶ ὁρῶμεν δὴ τῆς θεοῦ καὶ ἐν ἐκείνοις τοῖς γένεσι τὴν ἰσχύν. ᾗ πειθόμενος Πύλιός τις νεανίσκος ἐπὶ τὸν πατέρα πληγὴν φερομέ- νην ἰδὼν τῷ στήθει ταύτην δεξάμενος ἐκείνῳ μὲν ἔδωκεν οἴκαδε ἐπανελθεῖν, αὐτὸς δὲ ἐν πολεμίᾳ γῇ κείμενος ἀείμνηστον ἔχει τὸ κλέος. τοῦτο καὶ αὐτὸς ἂν ἐν ὁμοίοις κινδύνοις ἐποίησα καὶ οὐκ ἂν ὤφθην κακίων ὁ Ἀθηναῖος τοῦ Πυλίου. ὑπὲρ οὗ οὖν τὴν RIV 341 ψυχὴν I εἰκότως ἂν προείμην, ἐνὸν ζῶντα ἐφε- λεῖν τοῦ σώματος ἐν ἀνάγκῃ δεσμοῦ φείσομαι;

καί- τοι καλὸν μὲν καὶ τὸ τοῦ Ἀντιλόχου, πλειόνων δ’ ἐπαίνων ἄξιον καὶ τὸ γυναῖκα ὑπὲρ ἀνδρὸς ἐθελῆσαι τελευτᾶν. ὁρῶμέν γε δήπουθεν ἐν ταῖς τραγῳδίαις τὸ ἐμφερὲς τῆς Ἀλκήστιδος ἔργον. εἰ μὲν οὖν καὶ νῦν θεῶν τις ἦν ὁ πράττων ὅμοια τοῖς τότε, χαίρων ἂν 5 cf. t. IV 360, 21 R. Gothein Archiv f. Religionsw. IX 337. Preisendanz Philol. LXVII 474 8 Antilochus cf. Pind. Pyth. VT 28 sq. Qu. Smyrn. II 243 sq. 11 cf. p. 386, 1 j cf. t. 1503,9 20 Eur. Alc. 10 sq. 1 γεγενηκόσι L Re 1 δεῖ post φέρειν Γέ 4 τῷ νόμῳ om Vi 5 Φύσεως scripsi φύσεως libri edd 6 αὕτη scripsi auctore Re αὐτὴ libri edd j δὲ coni Re | τοῦ Vi 8 ξίφος φερόμενον et 9 τοῦτο Vi 10 ἐπενελθεῖν Vi ἀπελθεῖν Β | δ’ Lau edd 12 κινδύνοις om I 13 οὖν om Vi 14 εἰκότως τὴν ψυχὴν I | προσήκειν Vi | τοῦτον ante ἐνὸν in- serendum et τοῦ σώματος ὄντος ἐν ἀνάγκη δεσμοῦ ἐμαυτοῦ φεί- σομαι; (vel δεσμοῦ οὐ φείσομαι) scribendum coni Gasda 16 δὲ Β n τὸ καὶ BLau 18 γε scripsi e Vi auctore Gasda δὲ BLILau edd 19 οὖν om Vi ἀπέθνησκον, ἔνα μὴ Μιλτιάδης· ἐπεὶ δὲ ὁ τοῦτο μὲν παρέξων οὐκ ἔστι, τῶν δὲ περὶ τὸν δεσμὸν ὑμεῖς κύριοι, δότε μοι τὴν χάριν ἧς καὶ τῷ κοινωνῆσαι δόξης ἀπο- λαύσετε. μὴ γὰρ οἴεσθε τῇ μὲν Μιλτιάδου στρατηγίᾳ τὴν πόλιν ἐνδοξοτέραν γεγενῆσθαι, τὸν δεσμὸν δὲ τοῦτον οὐκ εἴσεσθαι τοὺς ἐσομένους, ὅτι ἡ πόλις ἡ τῶν Ἀθηναίων πρὸς τοῖς ἄλλοις ἀγαθοῖς καὶ νέων ταῖς ὑπὲρ τῶν πατέρων ταλαιπωρίαις κεκόσμηται. καὶ γὰρ εἰ εἷς ὁ Κίμων, ἀλλ’ ὅλης τῆς ἡλικίας ἔσται τὸ ἐγκώμιον.

17. Εἰ οὖν ἐκ τῶν αὐτῶν ἐγώ τε δίκαιος ἔσομαι καὶ ὑμεῖς σεμνότεροι, πῶς τοῖς οὐκ ἐῶσι ταῦτα οὕτω πραχθῆναι προσέξετε; οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνό γε ἔστιν εἰπεῖν ὅτι Μιλτιάδου μὲν δεδεμένου λήψεσθε τὰ χρήματα, Κίμων δ’ εἰ δεθείη, στερηθήσεσθε. οὐδὲ γάρ, ἂν ἀμ- φοτέρους δήσητε καὶ πρὸς ἡμῖν γε τὴν ἀδελφὴν τὴν ἐμήν, τούς γε οὐ δυναμένους ποιήσετε δύνασθαι. ἴστε γὰρ δή, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ ἡμέτερα καὶ ὡς οὐδέν ἐσμεν λαμπρότεροι τῶν γειτόνων οὔτε ταῖς οἰκίαις οὔτε κατὰ τἄλλα.

| καίτοι παρῆν γε βουλο- RIV 342 μένω τῷ πατρὶ μηδενὸς ἐλάττω τῶν πάνυ πλουτούντων ἔχειν, εἰ τὰ αὑτοῦ μᾶλλον ἢ τὸ κοινὸν αὔξειν ἤθελεν. 16 Plut. Cim. 4. Nep. Cim. 1 21 Aristid. pro IV viris t. II p. 224, 5 sq. ed. Dind. 1 θάνῃ post μιλτιάδης LI edd, lac —29 litt Γέ delevi 2 τῶν L sed ’ν add m 2 om Vi | περὶ δὲ Vi 3 μοι om ViB δὴ Lau | τὸ ViBL sed in hoc ὁ in w corr m 2 Jjau ἴ’ δόξαι Vi I ἀπελαύσετε Vi ἀπελαύσατε Β 5 γενέσθαι Β 6 οὐκ εἴσεσθε Β οὐ κεῖσθαι τοῖς ἐσομένοις Vi λήσεσθαι ἢ οὐκ εἴσεθαι coni Re 9 ἐστὶ Vi 10 γοῦν Vi 11 οἱ ante σεμνότεροι Lau, ras 2 litt L σεμνότεροι Β sed σε ex οἱ corr m 2 | οὕτω om Β 12 ἔστιν in ras ὒ 14 δεθείη L sed ras 1 litt ante θ’ | στερήσεσθε Vi ἂν om Β 15 πρὸς ἡμῖν γε] προσέτι I I γε om Vi 17 γὰρ om Vi 18 τῇ οἰκίᾳ Vi Re 19 κατ’ ἄλλα Vi 21 αὐτοῦ scripsi e Β αὐτοῦ reliqui libri edd | εἰ ante τὸ Vi | αὐξήσειν ViBL sed in hoc in αὔξειν corr m 2, Lau | ἤθελεν Lau sed λ in ras m 2 ἀλλ’ οὐκ ἦν, οἶμαι, τῆς Μιλτιάδου ψυχῆς ἐκκαρποῦ- σθαι τὰ ὑμέτερα, ἀλλ’ ἕνα ἡγεῖτο πλοῦτον αὑτοῦ τὸ τὴν πόλιν μείζω τοῖς ὅπλοις ποιεῖν. διὰ τοῦτο ὅ τῶν πενομένων ἐστὶ πέπονθε, δέδεται. εἰ δ’ ἦν αὐτῷ θεῖ- 5 ’ναι, δοκεῖ ποτ’ ἂν ὑμῖν ἑλέσθαι δεθῆναι μᾶλλον ἢ θεῖναι; βεβόηται αἰ Μιλτιάδης ἀπὸ τοῦ Μαραθῶνος, οἶδα τοῦτο καλῶς, ἀλλ’ ἕτερόν ἐστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, νίκην ἀνελέσθαι μαχόμενον καὶ τίμημα ἐκτίσαι δύ- νασθαι.

τι τοῦτο; τὸ τραῦμα, ὦ ἄνδρες Ἀθη- ναῖοι, καὶ τὸ μηδὲ κεῖσθαι δύνασθαι μηδὲ ἔχειν ἐλπί- ζειν τι βέλτιον. τουτὶ γὰρ ἔστιν ἀκούειν τῶν ἰατρῶν λεγόντων καὶ πρόδηλον ὡς οὐκ εἰς μακρὰν οἰχήσεται. λύσετ’ οὖν ὅν ὁ θάνατος λύσει καὶ χαριεῖσθε τοσοῦ- τον ὅσον μὴ ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου γενέσθαι τὴν ἐκφο- ράν, ἀλλ’ οἴκοθεν, ὅθεν ἐξελθὼν ἐκεῖνος κατεγέλασε τῶν δεσμῶν οὓς ἐκόμιζον ἐν ταῖς ναυσὶν οἶ τοῦ Δα- ρείου σατράπαι. οὐκοῦν οὐδεὶς Ἀθηναίων μετ’ Ἐρε- τριέων ἐδέθη. τοῦτ’ ἱστᾶι ἡ χάρις ἄδετον αὐτὸν | RIV 343 ἀποθανεῖν, ἐπὶ τῆς πατρῴας κλίνης ἀφεῖναι τὴν ψυχὴν τῆς θυγατρὸς αὐτῷ καθαιρούσης τοὺς ὀφθαλμούς, οὐ γὰρ δὴ τοῦ παιδός γε τοῦ δεδεμένου.