<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00510.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="28"><p>τού-

των οὐδέν μου κατέσεισε τὴν γνώμην οὐδ’ ἐξέπληξεν

οὐδ’ ἔπεισε καταλῦσαι τὰς ἀμείνους ἐλπίδας. οὐδ’ ἐπὶ <lb n="10"/>

ξένια τοὺς ἐπὶ τὴν βῶλον ἥκοντας ἐκάλεσα κήρυκας

ἀλλ’ ἀπέκτεινα. καὶ οὐδὲ δι’ οὗ ταῦθ’ ὑμᾶς ἑρμηνέως

ἐδίδασκον οὐδ’ οὗτος διέφυγε τὴν δίκην, ἀλλ’ ἦν μὲν

ἡμέτερος ἄποικος, ὅμως δὲ ἀπέθνησκεν ἀντὶ τῆς φωνῆς

αὑτοῦ.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="29"><p>ταῦτ’ οὐκ ἦν, ὦ Νεόκλεις, ἱκανὰ τεκμήρια <lb n="15"/>

τοῦ καλῶς μοι τὴν ψυχὴν ἡρμόσθαι; τούτων ἕκαστον

<note type="footnote">2 cf. p. 477, 9. Her. VII 21 3 cf. p. 477, 12 4 cf.

p. 477, 10. t. IV 242, 27 R. Her. VII 24. Isocr. paneg. ’ξ 89

6 Her. VII 56. Gorg. apud [Longin.] subl. 3, 2 11 cf. t. IV

424, 4 R at cf. Her. VII 133. Paus. III 12, 7 12 cf. t. IV p. 821, 26 R.

Plut. Them. 6,2 | Mys Samius cf. Aristid. Panath. p. 198,12 cum

schol. t. m p. 125, 22 ed. Dind. (p. 47 ed. Frommel)

1 πολλῷ πεζῷ Β 2 στρατιὰ scripsi e L sed ατιὰ in ras

m 2, cum Gasda στρατεία CBILau edd 3 τὰ ante βέλη I

ὑπὸ L sed ὐπ’ in ras m 2 4 „Voluit, opinor, Libanius γῆν δὲ

ποιεῖ ταῖς τριήρεσι θάλατταν, καὶ θάλατταν τοῖς ὁπλίταις αἷς γῆν”

Wesseling ad Her. VII 56 p. 536, 33 lacunam statuit Gasda

num τὴν θάλατταν post ὁπλίταις et τὴν γῆν post καὶ inserendum?

| δ’ ἐποίει C 5 θάλασσαν I 1 δὲ CLau edd |

C 8 ἐγνώκασι scripsi auctore Gasda ἐγνώκεσαν libri ἐγνώ-

κεισαν edd 11 ξένια scripsi auctore Cobeto Misc. 153 coll

Her. II 107. Xen. Anab. VII 6, 3 ξενίᾳ libri sed ν σ post ἁ add

edd 12 ἡμᾶς CLau 14 ἀποθνήσκειν I et αὐτὸν ἡγούμην.

δίκαιον in marg m 2 15 αὑτοῦ scripsi αὐτοῦ LILau edd

οὐ

αὐτῆς C αὐτῆς B | Νεόκλεις scripsi e CBILau νεόκλης L edd

16 signum interrogationis posui, comma libri edd</note>



<pb n="500"/>

οὐκ ἦν ἀρκοῦν ἀποδοῦναί μοι τὴν οἰκίαν οὐδ’ ἐμοὶ

μὲν ἀρετὴν μαρτυρῆσαι, σὲ δὲ πεῖσαι μὴ χαλεπαίνειν;

ἀλλ’ Ἀθηναῖοι μὲν πάντες ἐπῄνουν καὶ παραπλησίως

ἐπείθοντο τοῖς τε παρὰ τοῦ Πυθίου καὶ τοῖς ἐμοῖς

<lb n="5"/> ψηφίσμασι καὶ λόγοις καὶ τὴν τῶν ὅλων σωτηρίαν ἐν

ταῖς ἐμαῖς εἶχον ἀνακειμένην γνώμαις· σοὶ δ’ οὔπω

καλὸς κἀγαθὸς ἐδόκουν οὐδ’ ἀποχρώντως πεπαιδεῦσθαι,

νὴ Δί’, ἔργων γὰρ ἐπεθύμεις καὶ τροπαίων.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="30"><p>ἀλλ’,

ὦ πρᾳότατε πατέρων, ὁ χρηστὸς καὶ σπουδαῖος ἀνὴρ

<lb n="10"/> τῇ γνώμῃ καὶ οἷς προείλετο κρίνεται, κἂν μὴ τὸ πέρας

ἀκολουθήσῃ τῶν βεβουλευμένων ἄξιον, οὐδὲν ἧττόν

ἐστι σπουδαῖος. τοῦτο μὲν γὰρ ἐκ τῆς Τύχης ἤρτηται,

τῷ δὲ δεῖ μηδὲν ὧν ἐσκέφθαι προσῆκον λελεῖφθαι.

</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="31"><p>Ἔχων οὖν μου τῆς σωφροσύνης οὐ μικρὰς

15 οὐδ’ ὀλίγας τὰς ἀποδείξεις τί περιμένων οὐ διηλλάτ-

του; μία γὰρ ἐκκλησία κρείττων οὐκ ἂν ἦν δικαίως

τῆς ἀποκηρύξεως; ἀλλ’ ἑνὶ τὸν ἀγαθὸν ἡγοῦ δείκνυ-

R IV 398 σθαι, ταῖς νίκαις. καλῶς. ταύτας | τοίνυν ἀνῃρή-

μην ἐπ’ Ἀρτεμισίῳ καὶ πρώτῃ ναυμαχίᾳ καὶ δευτέρᾳ

<note type="footnote">10 Dem. p. 320, 23 19 Her. VIII 9 et 15 sq. | Dem.

p. 477,20</note>

<note type="footnote">1 post ἀρκοῦν ras 2 litt L | οἰκίαν; C 2 signum interro-

gationis posui ex I punctum reliqui libri edd 7 ἀποχρῶν-

τος I | πεπαιδεῦσθαι; Lau 8 punctum posui, signum interro-

gationis libri edd 9 πραότατε I | ἀνὴρ καὶ σπουδαῖος I

10 προείλετο scripsi auctore Gasda coll Dem. 1. 1. προείληπτο

BILau edd προσείληπτο C προήρη τὸ L sed ήρη τὸ in ras m 2</note>

<note type="footnote">15 οὐδὲ CB | τι I 16 κριτῶν C | „οὐκ videtur delendum.

una ὠία concio potuisset abdicationem iniustam rursus abrogare,

et, si fecisset id iure“ Re sed simul τῆς ἀδίκου ἀποκη-

ρύξεως coni 17 siguum iuterrogationis posui, punctum libri

edd 18 post νίκαις punctum posui, comma Lau, signum

interrogationis reliqui libri edd 19 ἐπ’ om C | κάτω post

ναυμαχίᾳ CBLau ras 4 litt L</note>



<pb n="501"/>

καταναυμαχῶν πρᾶγμα δείξας ἀνέλπιστον Ἕλλησι βαρ-

βάρους ὑφ’ ἡμῶν κατὰ θάλατταν ἡττωμένους. ἀλλ’

ἐκεῖνοι μὲν ἡττῶντο, τὸ δὲ σὸν πρὸς ἐμὲ μῖσος οὐκ

ἐνικᾶτο. οὕτως ἦν πολὺ καὶ μέγα καὶ μόνιμον καὶ

ἀήττητον.</p><lb n="5"/><p>32. Καίτοι πρὸς ὑμᾶς ἔλεγεν ὡς φίλος ἦν μοι καὶ

διὰ ταῦτα παρ’ αὑτῷ λελύκει τὴν ἀποκήρυξιν, εἰρω-

νευόμενος, ὦ ἄνδρες δικασταί· τίς γὰρ ἂν ἐκ δυσμε-

νοῦς γεγονὼς φίλος καὶ πρᾶος ἐκ χαλεποῦ τοῦτ’ αὐτὸ

πρὸς ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον πρὸς ὂν οὕτω διετέθη <lb n="10"/>

κατώκνησεν ἂν εἰπεῖν; οὐδείς. ἔχθραν μὲν γὰρ ἤδη

τις ἔκρυψεν ὡς ἐν σχήματι φιλίας, φίλος δὲ ὢν οὐδεὶς

ἠβουλήθη δυσμενὴς εἶναι δοκεῖν. ἐκ μὲν γὰρ ἐκείνου

κακῶς τε ποιοῦντα λανθάνειν ἔστι καὶ μὴ παθεῖν, ἐν

τούτῳ δὲ οὐ ποιοῦντα μισεῖσθαι.</p></div></div></body></text></TEI>