ἀλλὰ μηδὲ παρά τοῖς

ἀνθρώποις τὴν χείρω δόξαν ἐνέγκῃ. τίς γὰρ οὐκ ἐρεῖ

 2 Her. Vin 65. Plut. Them. 16. Aristid. t. II p. 282, 18 |

Her. VII 189 3 Her. VII — 143. Anth. Pal. XIV 93. Aristid.

L 1. p. 282, 13 11 IL ι 453 sq.; ο 204; Od. β 134; λ 280

14 cf. ad L 2 17 Plat. leg. VI p. 762 A 

 1 ἧξον Mal sed in hoc ἧ in εἶ corr m 2 2 τοῦ ante

ἰάκχου L sed eras, ILau | τοῦ ante βορέου I 4 γὰρ ante

ἐγὼ C I σὸς Ma sed ς e ν corr m 2 b οὐ — 8 ποτέ praemisso

κείμενον in marg L 2 6 συγχυθῇ scripsi e CMaBILau

συγχοῖς in marg L 2 συγχῇς edd συγχέῃς Gasda 7 γεγέννη-

κεν reposui e libris (sed scriptura in Cr incerta) cum Gasda

γεγένηκεν edd 8 οἴην Ma sed γρ οἴει suprascr m 3 | κεχω-

ρισμένα Ma 10 ἀκήκοας CMa 12 δεῖ L sed ν add m 2,

Lnu, fortasse recte | δὲ τοῖς τὰ om C 13 τοῖς τὰ om Ma

| τὴν ante νῦν C 14 δαιμόνων ἴσμεν Ma | ἔλευσιν ὅθεν CLau

ἔλευσιν I | ἀφικομένων scripsi cum Gasda ἀφικνουμένων

libri edd 15 τοίνυν reposui e CrCMaBILau νῦν L edd |

σαυτὸν om I αὐτὸν Lau 16 μὴ δὲ BILau 17 ἐνέγκῃς CB 



 

τῶν πρεσβυτέρων πρὸς τὸν ·πλησίον; ὁρᾷς τὸν ὑβρι-

στήν; ὁρᾷς τὴν ὑπερηφανίαν; ἐπῆρεν αὐτὸν ἡ

Σαλαμίς. ἐξώγκωται τῇ νίκῃ. τὸν πατέρα δια-

πτύει. τοῦ γένους ὑπερφρονεῖ. νῦν μὲν ὁ πατὴρ

αὐτῷ φαῦλόν τι φαίνεται, μικρὸν δὲ ὕστερον 

ἐγὼ καὶ σὺ οἱ γείτονες, εἶτ’ ἄλλοι πλείους.

τούτους μὴ ποιήσῃς κατὰ σοῦ γενέσθαι τοὺς λόγους.

 ἀλλ’, ὅ δοκεῖ σπανιώτατον εἶναι, σωφρονῶν ἐν

ταῖς εὐπραξίαις φάνηθι, ὥστ’ ἀμφοτέρωθεν εὐδοκιμεῖν

εἷναί σοι, τῇ τε τῶν βαρβάρων φθορᾷ τῇ τ’ ἐπιεικείᾳ 

τῶν τρόπων. εἰ γὰρ μέτοικος ἦν, εἰ γὰρ ξένος, εἰ γὰρ

ἀπελεύθερος, ἐδεόμην δὲ οὕτω δίκαια, πατὴρ ὢν οὐκ

ἂν εἰκότως ἐτύγχανον; νῦν μέν, ὦ Θεμιστόκλεις,

ἔχεις ἅπαντας ὑπιόντας καὶ θεραπεύοντας, ἄρτι γὰρ

ἐκ μεγάλων | ἥκεις, νόμιζε δὲ παρὰ τοῖς αὐτοῖς RIV 387 

τούτοις ἀνθρώποις καὶ φθόνον εἶναι πρὸς τὸν εἰρηα- 

σμένον, ὅς νῦν μὲν κρύπτεται, καιρὸν δὲ ἀναμένει.

παρελώμεθα δὴ τούτων τοὺς τοιούτους τῶν λόγων·

τὸν σκληρόν, τὸν ἀγνώμονα, τὸν ἀδιάλλακτον,

τὸν ἐχθρὸν τῆς οἰκίας. μὴ τοίνυν δεδόσθω χώρα 20

τοῖς ἀηδεστέροις τῶν λόγων, ἀλλ’ ἴστων ἅπαντες εὔφη-

μοι καὶ λαβὴ μηδεμία τινὶ τῶν κακοηθεστέρων.