πῶς οὖν

ταῦτα ἑκὼν ὑπέμεινα; οὐχ ἑκών, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,

μὰ τοὺς θεούς· ἀλλὰ τί δὴ παθών; αὑτὸν ἐρωτησάτω

 Θεμιστοκλῆς, οἶδε γάρ, καὶ ῥᾳδίως ἀποκρίναιτ’ ἂν

αὐτὸς αὑτῷ. τί οὖν ἐχρῆν με ποιεῖν; ἐπαινεῖν τὰ

ἁμαρτήματα καὶ παρακαλεῖν ἐπ’ αὐτῶν διατρίβειν καὶ

χορηγεῖν εἰς αὐτά; καὶ τίς οὐκ ἂν ἔκρινέ με δικαίως;

πῶς δ’ οὐκ ἂν οὗτος αὐτὸς πρὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων,

 εἰ κατέχειν δέον παρεῖχον εἰς ἃ μὴ προσῆκεν ἄδειαν, καὶ

βελτίω ποιεῖν, ἐγὼ δὲ προσετίθην τοῖς χείροσι; τίς

δ’ ἂν ἔδοξα περὶ τὸν δῆμον εἶναι ῥᾴθυμος ὢν ἐν

τοῖς ἐμαυτοῦ καὶ κακός; τίς δ’ ἂν φίλου παίδων ἐπί-

τροπος πονηρὸς τῶν ἐμαυτοῦ γεγονώς; πατρὸς δὴ

 ποιῶν ἔργον ἐπηνώρθουν τὸν υἱόν. καὶ τὸ μὲν ὄνομα

 1 comma post θηρίων posui colon ILau signum interro-

gationis reliqui libri edd | ὄιος scripsi auctore Gasda ὡς libri

edd 2 στέργοντα — 3 τέκνων] οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνα φέρει τὴν τῶν

παίδων στέρησιν 1 3 οὐκ I 4 τ’ (1 et 2) C 5 ὧσπερ —

7 πατέρα labem contraxisse censet Gasda 6 οὗτος Ma | τοῦ-

τον Lau sed ο(2) in ras m 2 7 οὕτως L sed ex οὗτος corr

m-, ILau num αὐτὸς? | τοῦ ante τοιοῦδε Lau sed τοῦ τοι in

ras m2, in marg inser Ma 4 edd delevi 8 αὐτὰ C 9 αὐτὸν

Lau 10 καὶ om B | ἀποκρίναιτο C 11 αὐτῷ reposui e C

BL sed in hoc ’ in ras m2, ILau αὐτῶ Ma edd 12 αὐτὰ

1 13 ταῦτα MaB 14 αὐτὸς L sed αὖ in ras m 2 | καὶ ante

πρὸ L et inser Ma 4 edd delevi 15 εἰς ἃ scripsi e B ὡς ἂν

CILau ἃ Ma ὧν in ras L 2 edd 16 num ποιεῖν > ἐγὼ

προσετίθην? | προσετίθην I sed ν add m 2 11 δὲ B edd

19 ἐμαυτοῦ scripsi e CMaBILau ἐμῶν L edd L δὲ B 



 

ἀηδές, ἀποκήρυξις, τὸ δὲ ἔργον καλόν, ἐπανόρθωσις. ἲς.

πεῖθε τούτους ἢ ὡς ἐν καλοῖς Κότε διετρίβομεν ἢ ὡς

οὐ κωλύειν ἀπὸ τῶν φαυλοτέρων ἔρων ἔδει. εἰ δὲ μισοῦντος

τὰ τοιαῦτα εἶναι φήσεις, ἐν τοῖς μισοῦσιν, οἶμαι, καὶ

τοὺς διδασκάλους θήσομεν, οἱ σκῦτος κάθηνται φέρον- 

τες καὶ τοὺς ἀργοτέρους τῶν νέων ἐπεγείρουσι πλη-

γαῖς καὶ οὐδεὶς αὐτοῖς τῶν πατέρων | χαλεπαίνει, R IV 381 

ἀλλ’ ἴσασιν οὐχ ἧττον χάριν τῶν πληγῶν ἢ τῶν μα-

θήσεων. ἀλλ’ οὐδὲ γὰρ τοὺς οἰκέτας, ὅταν πέδαις,

ὦ Θεμιστόκλεις, καὶ μύλωνι κολάζωμεν, οὐκ ἀπολλύναι 

βουλόμενοι ταῦτα ποιοῦμεν, ἀλλ’ ὅπως ἂν ἀμείνοσι

τούτοις χρησαίμεθα. καὶ οὕτω πανταχοῦ τοῦτο τῶν

κηδομένων ἐστίν, ὥσθ’ οἱ πάντων εἶναι δοκοῦντες

ἡμερώτατοι τροφεῖς καὶ βοῇ καὶ ἀπειλῇ καὶ τῷ ῥαπίσαι

καὶ πολλοῖς ἑτέροις ἃ τρέφουσι λυποῦσι καὶ διὰ τῶν 

δακρύων τῶν ἐφ’ ἑκάστῳ τούτων φερομένων εἰς τὴν

τῶν βελτιόνων ἐγκαθιστᾶσι συνήθειαν.