σὺ δὲ ἐκλιπὼν τὴν θάλατταν καὶ βοῆς ἐμπλήσας τὸν οὐρανὸν ἐνταῦθα ἥκων στένεις μὲν τεθνεῶτος οὗ ζῶν- 1 τοὺς Ma sed οὑς in ras m2 | ἀλλ’ om CVi 2 δ’ ante ὑβρίζειν Τέ Ι διατοῦτο HCBMaCl | καὶ οἱ inserui e libris om edd | λιμοὶ καὶ οἱ λοιμοὶ scripsi ex HCViCl λοιμοὶ καὶ οἱ λιμοὶ Ma λοιμοὶ VaB λοιμοὶ καὶ λιμοὶ edd 4 φόρος Vi | τοὺς ἀνθρώπους CVi | ποιῇ reposui e libris sed η in ras Η auctore Re ποιεῖ edd 5 δὴ scripsi ex HCViMaCl δὲ VaB edd 7 διαπαντῶν HVi | τῶν ante καιρῶν VaB edd delevi μὴ ante μεθύοντες inserendum male coni Gasda 9 πατράσιν Va sed πᾶσιν in marg m3 11 σοι Β 12 τούτων ἐναντίον Β 13 ὅνπερ scripsi auctore Re οὐ γὰρ libri sed om Β, edd 14 τὸν inserui auctore Re om libri edd | συγγενέσθαι coni lacobs Lect 120 15 viitvCVi | signum interrogationis post ἡμῖν VuBMaCl edd lacobs delevi κακία — πατρός citat floril, Neapol. ον fol 285r 18 στένεις Ma sed εις in ras m3 στένει Cl | οὗ ζῶντοας C τος ἐχρῆν, ἐχθρὸν δὲ βίαιον τὸν εὐεργέτην ἡγῇ τὸν ἀπηλλαχότα σε τοῦ μὴ τοσοῦτον κακὸν ὁρᾶν. ἀλλ’ οὐκ ἐν ἐμοὶ τοῦτο ἔστι. ζῇ γὰρ Ἀλκίππη καὶ ὁρᾶται καὶ τὸν περὶ ὧν πεπόνθαμεν οὐκ ἐᾷ λῆξαι λόγον.