<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00508.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="24"><p>ὁρᾶτε καὶ τοὺς ἀνθρώπους οὐ μόνον τὰ ἄλλα ὑπὲρ

αὐτῶν πονοῦντας τὰ μὲν ἐν γῇ, τὰ δὲ ἐν θαλάττῃ,

<lb n="15"/> ἀλλὰ καὶ τὸν ἐν τοῖς ὅπλοις ἡδέως δεχομένους θάνα-

τον. καὶ οὔπω τοῦτο μέγα, νοῦς γὰρ ἐν αὐτοῖς καὶ

φρόνησις. ἀλλὰ καὶ τὰ θηρία πάντα ὑπὲρ ὧν ἔτεκε

δρῶντα ὁρῶμεν. καὶ αὐτὰ μὲν εἰ πλήξαις, τάχ’ ἂν

ἡσυχάσαι· τῶν δ’ ἐγγόνων εἰ προσάψαιο, μέγας ὁ κίν-

<note type="footnote">12 Eur. Phoen. 565 | cf. t. III 256, 20</note>

<note type="footnote">2 μέν γε HCVi I δίδωσι τί MaCl | καὶ in ras Va2 8 καὶ

ταράξασα Ma 4 μέχρι Η 5 αὐτῇ libri corr Mor | χαρί-

ζηται ViB I ζέει Va sed ει in ras m2 | αὕτη Va sed αὕ in ras

m2 αὐτή HC | 5 et 6 αὐτὴ HC | με scripsi e MaCl cum lacobsio

Lect 120 et Gasda δὲ HCViVaB edd 6 μέλειν HC

10 παρόντος δ’ scripsi e VaMaCl παρόντος δ’ ἂν HCVi

παρόντος B δὲ παρόντος edd 12 δὲ om Β 13 τἆλλα Η

C 14 αὐτῶν Η αὐτοῦ Β Ι πονοῦντας reposui e libris ut

Bast (Boissonad. Eunap. II 321) e Par 3017 ποιοῦντας edd

sed „malim πονουντας” Re | θαλάττῃ scripsi ex HViBMaCl

θαλάσσῃ CVa edd 15 ἀλλὰ om Β 16 μὲν post νοῦς HC

Vi edd delevi 17 ἔτεκεν Ma 19 ἡσυχάσαιεν Vi | δὲ Va

BMaCl edd | ἐκγόνων HCViB</note>



<pb n="445"/>

δυνος καὶ ἀθῷον ἀπελθεῖν οὐ ῥᾴδιον. ἐμὲ δὲ οὐκ ἐχρῆν

Ἀλκίππης καταπεπολεμημένης καὶ ἀνθρώπων καὶ θηρίων

εἰς τὴν ἐμαυτοῦ παῖδα γενέσθαι χείρονα. ἢ σὲ μὲν ἔδει

καὶ δίκην λαχεῖν καὶ τιμωρίαν ζητεῖν λαβεῖν καὶ διὰ

τοῦτο δεῦρο συναγαγεῖν τοὺς θεούς, ἐμὲ δὲ τοιούτων πε- <lb n="5"/>

πραγμένων καθεύδειν;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="25"><p>καὶ τίνες ἂν ἦσαν προσδοκίαι

παρ’ ἐμοῦ τοῖς ἀνθρώποις ἀγαθῶν ἢ τιμαὶ διὰ τοῦτο

παρ’ ἐκείνων ἐμοὶ τοσαύτῃ μου περὶ τοὺς οἰκειοτάτους

ὀλιγωρίᾳ κεχρημένου; πῶς γὰρ ἔμελλον δόξειν ἀνθρώποις

ἔσεσθαι χρήσιμος καὶ βοηθεῖν ἐθελήσειν τὰ πρὸς τὴν <lb n="10"/>

ἐμαυτοῦ παῖδα δίκαια Ι προδεδωκώς; παρ’ ὑμῖν <note type="marginal">RIV 418</note>

δὲ τοῖς θεοῖς τίς ἂν εἴη μοι δόξα πρᾴως ἐνηνοχότι

τηλικαύτην αἰσχύνην; ἴσης γάρ, οἶμαι, κακίας τό τε μὴ

τὰ μικρὰ παρορᾶν εἰδέναι τό τ’ ἐπὶ τοῖς μεγίστοις μὴ

χαλεπαίνειν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="26"><p>οὐκ αἰσθάνῃ σαυτὸν διαβάλλων, ὦ <lb n="15"/>

Πόσειδον, τῇ κατ’ ἐμοῦ κατηγορίᾳ καὶ διδάσκων τού-

τους ὡς καλὰ τὰ τοιαῦτα νομίζεις; εἰ γὰρ ὑπὲρ τοῦ

βιασαμένου διδόντος δίκην ἀγανακτεῖς, τὸν δὲ ἀμυ-

νόμενον ἀπαιτήσων δίκην ἥκεις, πῶς οὐ νομοθετεῖς

ἐξεῖναι τὰ τοιαῦτα ποιεῖν; δεικνύεις δὲ τοῖς τοιούτοις <lb n="20"/>

ὧς οὐδ’ ἂν αὐτὸς φύγοις τὰς τοιαύτας ἡδονάς.</p><note type="footnote">1 ἀθῷον libri edd cf. ad p. 424, 10 | οὐκ inserui e libris

sed eras Va om edd 2 καταπεπολεμωμένης Va 3 τὴν

Va sed ἢν in ras m2 Ι ἑαυτοῦ VaMaCl 4 et 7 διατοῦτο H

ViBMaCl 9 δείξειν CVi 10 ἐθέλειν CVi 12 πράως

libri edd 13 ἴσης — 15 χαλεπαίνειν omissa γὰρ particula

citat Macarius fol 85v 15 διαβάλλων om HCVi | ὦ πόσει-

δον non post διαβάλλων sed post κατηγορίᾳ Va 16 καὶ om

C | διδάσκων Ma 17 καλὰ Ma sed καλ in ras m2 πολλὰ

Va sed κα supra πολ m2 et καλὰ in marg m3, BCl | τὰ om C</note><note type="footnote">18 ἀμυνόμενον scripsi ex HCViVaMaCl ἀμυνάμενον Β

ει

edd Ι δίκην ἀπαιτήσων HCVi 19 ἧκες Va 20 τὰ ταῦτα

Va τὸ ταῦτα BMa sed in hoc γρ΄ τὰ τοιαῦτα suprascr m2,</note><pb n="446"/><p>27. Ἀλλὰ μὴ ὑμεῖς γε, ὦ θεοί, τῇ ψήφῳ τὰ ὑμέ-

τερα αὐτῶν διαβάλητε. τοῦτο δ’ ἂν εἴη, εἰ καταγνοίητέ

μου τὸ θρασὺ μειράκιον τετιμωρημένου. δώσετε γὰρ

τοῖς ἀνθρώποις περὶ ὑμῶν εἰκάζειν ἃ μηδὲ εἰπεῖν

<lb n="5"/> καλόν. πρέποι δ’ ἂν ὑμῖν οὖσι θεοῖς διδασκάλους

γενέσθαι σωφροσύνης ἀνθρώποις. διδαχὴ δὲ τὸ τὴν

δίκην ὑφ’ ὑμῶν ἣν ἔλαβον ἐπαινεθῆναι τῇ ψήφῳ.

</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="28"><p>εἰ δ’ ἄλλο τι γνοίητε, μεστὰς ἀκρασίας ποιήσετε

τὰς πόλεις καὶ φθάσονται τοὺς γάμους αἱ ὕβρεις, ὥστ’

<lb n="10"/> ὀλίγας ἐκ πολλῶν εἰς ἀνδρὸς ἰέναι παρθένους. μαρτυ-

ρία γὰρ ἔσται τοῖς ἀσελγεστέροις τῶν νέων τοῦ μὴ

δεῖν ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἀποθνήσκειν τὸ τὸν ἀπεκτονότα

ἐμὲ δίκην τοῦ κτεῖναι δεδωκέναι. ποῦ τοίνυν καλὸν

παράκλησιν γενέσθαι τοῖς νέοις ἐπὶ τὰς φυλαττομένας

<lb n="15"/> γάμοις τὴν ὑμετέραν γνῶσιν; παιδεύειν γάρ ἐσμεν δί-

<note type="footnote">10 ΙΙ. ω 482</note>

<note type="footnote">Cl | τοῖς τοιούτοις] τούτοις HCViB 21 φύγῃς CMaCl φεύγης

Va sed εὑ in ras m2 et γρ φύγῃ in marg m3</note>

<note type="footnote">1 γε inser Va2 | τὰ ὑμέτερα αὐτῶν scripsi τῶν ὑμετέρων

αὐτῶν Β τῶν ὑμετέρων αὐτὸν HCViMa τῶν ἡμετέρων αὐτὸν

VaCl τὰ ἡμέτερα αὐτῶν edd 2 διαβάλητε scripsi e CVi

διαβάλοιτε Β διαβάλλοιτε HVaMaCl edd | ἀγανακτοίητε Ma

sed γρ΄ καἷαγνοίητέ suprascr m2, Cl 3 τοῦ ViB 4 τοὺς

ἀνθρώπους Β | περὶ ὑμῶν εἰκάζειν scripsi ex HCViB εἰκάζειν

περὶ ὑμῶν VaMaCl edd | μὴ δὲ HViBMaCl 5 πρέποι scripsi

ex HCViMaCl auctore Re πρέπει VaB edd Ι διδασκάλοις CVi</note>

<note type="footnote">6 γίνεσθαι HVi | τὸ om Vi 9 φοβηθήσονται HCViVa

sed in hoc γρ΄ φοβήσονται in marg m3, BMa sed in hoc γρ΄

φθάσονται in marg m2, Cl corr Mor | οἱ (sed in ras et τοὺς

suprascr m2) γάμοι (sed οἱ in ras m2) τἀς (sed αἱ suprascr m2)

ὕβρεις Va sed τοὺς γάμους αἱ ὕβρεις in marg m3 10 ἀνδρὸς

scripsi ex HCViVa sed in hoc ἄνδρας in marg m3, Β Par 3017

(Bast Greg. Cor. p. 46 ed. Schaefer) ἄνδρας MaCl edd

11 μηδὲν Ma sed γρ΄ μὴ δεῖν suprascr m2 12 τοῖς om HC

I Tco HC 13 ποῦ Ma sed οὐ ex ὡς corr m2 15 τοῖς ante

γάμοις MaCl | ὑμετέραν reposui e libris ἡμετέραν edd</note>



<pb n="447"/>

καίοι τοὺς ἀνθρώπους σωφρονεῖν, ἀλλ’ οὐκ ἐπαί-

ρειν ὑβρίζειν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="29"><p>καὶ διὰ τοῦτο εὕρηνται καὶ οἱ

λιμοὶ καὶ οἱ λοιμοὶ καὶ τὰ ἐξ οὐρανοῦ βέλη, ὅπως

ὁ φόβος τοῖς ἀνθρώποις ἀμείνους ποιῇ τὰς γνώμας.

μαθέτωσαν δὴ τῶν ἐπιθυμιῶν περιεῖναι καὶ τῶν <lb n="5"/>

παρθένων ἀπέχεσθαι καὶ πασῶν καὶ πανταχοῦ καὶ

διὰ πάντων καιρῶν νήφοντες, μεθύοντες, ἐν νυξίν, ἐν

ἡμέραις, ἐν ἀγροῖς, ἐν ἄστεσι, πλουσίων, πενομένων.

εἰ δὲ οὐκ ἂν δύναιντο, ξίφη τοῖς | πατράσιν <note type="marginal">RIV 419</note>

ἑλκέσθω.</p><lb n="10"/><p>30. Τούτων ἔπρεπέ σε νομοθέτην, ὦ Πόσειδον,

εἶναι. σὺ δὲ τῶν ἐναντίων ἐθέλεις Κρόνου παῖς ὢν

καὶ Δῖός ἀδελφός, ὅνπερ, εἰ καὶ αὐτὸς εἶχον παρ’ ἐμαυ-

τῷ τὴν χεῖρα, ἐχρῆν &lt;τὸν&gt; ἀποκτιννύντα γενέσθαι συνη-

δικημένον ἡμῖν. κακία γὰρ παιδὸς αἰσχύνη πατρός. ἧς <lb n="15"/>

ὁ πονηρὸς υἱὸς ὀφείλει τῷ γεγεννηκότι δίκην.</p></div></div></body></text></TEI>