<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00507.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="11"><p>ὑπηρετηκότα οὖν τοσούτῳ δαί-

μονι τὸν ἐμὸν Ἁλιρρόθιον ἔδει τεθνάναι καὶ μήτε

συγγνώμης μήτε ἐλέου μήτε φιλανθρωπίας μηδεμιᾶς

παρὰ σοῦ τυχεῖν; ἃ κἀν τοῖς ἀνθρώποις ὁρῶμεν τιμώ-

<lb n="10"/> μένα, καί τις ἴς τινα ἁμαρτών τι μέγα πολλάκις ἀθῷος

ἀπῆλθε καταφυγὼν εἰς οἶνον ἢ θυμὸν ἢ προπέτειαν

ἢ λήθην ἤ τι τοιοῦτον. καίτοι τί τῶν ἄλλων ἃ συγ-

γνώμην δύναται φέρειν οὐκ Ἔρωτος εἰς ἀνάγκης λόγον

λείπεται; ἡδέως οὖν ἄν σε ἐροίμην, πότερον οὐδενὶ

<lb n="15"/> τῶν ἀπάντων ἐπ’ οὐδενὶ συγγνωσόμεθα; χείρους μέν,

ὧς ἔοικε, τῶν ἀνθρώπων, ὅμοιοι δὲ ἐσόμεθα τοῖς

<note type="footnote">3 Hes. theog. 116 sq. 6 Hes. theog. 126 sq.</note>

<note type="footnote">1 θάλαττα scripsi e MaCl θάλασσα VaB edd | τοῦ ante

δῖός Vi I μὲν Vi | ὁ ante οὐρανός B edd delevi | τοῦ Vi

οὐ

2 γὰρ πάντων VaMaCl | τῶδε Va 3 καὶ inser Va 2 4 καὶ

— 5 πατρός om B 5 τοὐκείνου scripsi e ViMaCl τοῦ κεί-

νου Va τοῦ κείνου H τοῦ ἐκείνου C edd | γε post ἐπεί, non

post αὐτοῦ VaMaCl et γρ in marg Mor 8 ἐλέου scripsi e

ViVaBMaCl ἐλέους HC edd ἴ’ post, ἐλέου ras 4 litt Va | μὴ δὲ

μιᾶς Ἠοῖ 9 κἀν reposui ex HCViMaCl κἂν reliqui libri

edd 10 γάρ ante τις CVi edd delevi | ἔς τινα om CVi

ἐστὶν H | τι Πω | ἀθῷος HViMaCl cf. p. 31,5; 248, 1; 445, 1</note>

<note type="footnote">11 ἀπῆλθε καταφυγὼν εἰς οἶνον scripsi e ViVaMa ἀπῆλ-

θεν καταφυγὼν εἰς οἶνον BCl ἀπῆλθεν εἰς οἶνον καταφυγὼν

HC edd 12 ἢ τί HViMaCl | καίτι Vi | τί om B 13 ἀνάγ-

κησ Ma sed σ’ e ν corr m 2 14 λείπεται λόγον MaCl | οὖν

ἂν scripsi ex HVaMaCl et γρ in marg Mor ἂν οὖν CViB Re

οὖν Mor | οὐδὲν B 15 πάντων HCVi | θεῶν post πάντων

Vi | οὐκοῦν ante χείρους B „malim ἀλλὰ χείρους“ Re</note>



<pb n="425"/>

θηρίοις οἱ θεοί. ἀλλ’ ἐπ’ ἄλλων τοῦτο ποιοῦντες ἐνταῦθα

ἐσόμεθα | πικροί; καὶ τίνα ἂν ἔχοι τὸ πρᾶγμα λόγον;</p><note type="marginal">R IV 406</note><p>12. Ἀλλ’ ἔδει πάντως δίκην λαβεῖν καὶ οὐκ

ἦν τὸ πρᾶγμα ἐνεγκεῖν. καλῶς. λάμβανε τοίνυν ἢν

τῶν τοιούτων εἰκός· δῆσον, μαστίγωσον, λιμῷ καὶ <lb n="5"/>

δίψει καὶ πολλοῖς ἑτέροις πιέσαι δυναμένοις παράδος.

ὃ δὲ πεποίηκας τοῦτο τὸ νῦν, ἀπείλησον μέν, ποιήσῃς

δὲ μή· οὕτω γὰρ καὶ δίκην ἂν εἰλήφεις καὶ τὸν αἰτι-

ασόμενον οὐκ εἶχες. νῦν δ’ οὐ μείνας ἐν ὅροις αὐτὸς

τῶν ὀφειλόντων δίκην γεγένησαι. ὁ γὰρ ἐν τῷ πράττε- <lb n="10"/>

σθαι τιμωρίαν ἐκβὰς τὸ μέτρον ἀδικεῖ τῷ πλείονι.

</p></div></div></body></text></TEI>