ὅτι τοίνυν οὐχ οἷόν τε λύσιν τῶν ἀδικημάτων διὰ τῆς ἀποδόσεως γενέσθαι γνοίης ἂν ὡδί. νῦν ἐπάνεισί μοι Βρισηίς. καλῶς. πόθεν οὖν ἐπάνεισι; παρ’ Ἀγα- μέμνονος. τοῦτ’ οὖν αὐτὸ τὸ παρ’ Ἀγαμέμνονος ἐπανή- κειν τίς λύσει μηχανή; ἴως δ’ ἂν ἀπὸ τῆς ἐκείνου σκηνῆς ἐξίῃ, μένει τὸ λυποῦν ἀνίατον. χωρὶς δὲ τού- των, οὐ τὸ σῶμα τῆς ἀνθρώπου τότ’ ἀφῃρεῖτο μόνον, ἀλλὰ καὶ προσῆν ὕβρις τοῖς πραττομένοις, μᾶλλον δέ, ὅλον ὕβρις ἦν τὸ πρᾶγμα. ἡ μὲν οὖν ἄνθρωπος αὖθις ἔσται παρ’ ἡμῖν, τὸ δὲ μὴ πεπαρῳνῆσθαι πόθεν προσ- 2 τῶν om Vi 3 αὑτοῦ scripsi e Laur αὐτοῦ reliqui libri edd | χρόνου Can 4 τὸ δὲ scripsi ex HVLaVi cum Iacobsio Lect 93 τὸ δ’) τό δ’ reliqui libri edd 5 νουνεχῶς Mor 6 τοῦθ’ MaB | ἐλύπησας La sed ἃς in ras y, Ma sed ἤσας ex εἰς corr m 2 ἐλύπει Can ἐλύπησε Mor sed γρ ἐλύπει in marg | δ’ MaBLaur 7 χαρίζει Can χαρίζεται Mor 9 ἀποδώσεως La ἀπογνώσεως Vi Ι εἷναι HVLaMa sed in hoc γρ γενέσθαι in marg m 2 | δ’ ante ἂν Laur | ὡδί reposui e libris ὧδε edd 10 οἶν ὁ HVLaMa δ’ Vi | παρὰ Ma | Ἀγα- μέμνονος; edd 11 τοῦτο MaLaurCan Mor | γοῦν Laur Ι τὸ inserui e HVLaViMaLaurCan om Β edd 12 μοι ante μη- χανή Η edd et inser Ma 3 13 σκηνῆς Ma sed σκην in ras m 3 ἐξῆ Laur ἐξῄει Can ἔξεισι Ma | παράπαν Mor sed γρ λυποῦν in marg 14 οὐδὲ Β | τότ’ scripsi e VLaViLaur et inser Ma 2 τότε Β edd τοῦτ’ Η om Can | ἀφῄρητο Vi MaB 15 καὶ om Can | δ’ HB 16 τὸ ante ὅλον Can ὕβρις ἦν τὸ πρᾶγμα ὅλον Vi 17 πεπαρῳνεῖσθαι La παρῳνεῖσθαι Vi πεπαρῳνηκέναι Can sed γρ πεπαρωνῆσθαι in marg έσται μοι; εἰ τοίνυν ὑπὲρ οὗ τὴν κόρην ἀπέσπα, τοῦτο οὐκ ἀναιρήσει, σώζεται τὸ ἀδίκημα, κἂν ἀποπέμπῃ R IV 67 τὴν κόρην, ἡ ὕβρις μένει.

εἰ προσελθών τις τῶν Ἑλλήνων <σε> a τρώσειεν ἐπιβουλεύων, οὐ ὑφήσεις τῆς ὀργῆς ὁρῶν κομίζοντα τῷ τραύματι φάρ- μακον. ἕτοιμον γὰρ ἅμα καὶ δίκαιον εἰπεῖν· ὦ κάκιστε ἀνδρῶν, τί γὰρ κατεσκεύαζες τῷ φαρμάκῳ τὴν χρείαν ἐξὸν ὅλως ἔχειν παρὰ σαυτῷ τὼ χεῖρε; τί δ’ ἀντὶ τοῦ μὴ πλῆξαι τὴν πληγὴν ἐπανορ- θοῖς; εἶτα σὺ μὲν οὕτως, ἂν δ’ Ἀγαμέμνων εἴπῃ· λέλυται τὸ δεινόν, ἐπάνεισιν ἡ κόρη, προσδρα- μὼν ἐγὼ περιπτύξομαι τὸν ἄνδρα καθάπερ ὄντως οὐδὲν ἠδικημένος;

ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἀνόητός εἰμι καὶ κατὰ σὲ σοφός. ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι τὴν ἀπόδοσιν αὐτὴν δεῖγμα εἶναι τῆς ἀδικίας. ἐν ᾧ γὰρ ἀφίησί τις τοῖς ἐξ ἀρχῆς κυρίοις ἃ τέως ἀπεστέρει, τὸ μὴ προσ- ηκόντως ἀφελέσθαι δείκνυσιν. ὅταν οὖν ἀκούω τὴν ἀπόδοσιν, ἐννοῶ τὴν ἀφαίρεσιν καὶ συνεισέρχεται τὸ λυποῦν.

πρὸς τῶν θεῶν, εἴ τις αὐτοῦ τὴν τιμὴν ἀφελόμενος ἡμέρας ἢ πλείους ἢ ἐλάττους, εἶτ’ αὖθις 1 ἀπέσπασε La ἀπέωσα Vi 4 σε inserui auctore Re „aut pone εἰ addendum aut pone Ἑλλήνων, σε“) om libri edd οὐ om BLaur | καθυφήση Can καθυφήσει Mor 6 κάκιστ’ Vi 1 κατ’ κατασκευάζεις Ma | τὴν χρείαν τῷ φαρμάκῳ Laur 8 ὅλως om Vi | κατέχειν LaurCan | τὼ χεῖρε inser Ma 3 9 τί — 10 οὕτως praemisso κείμενον in marg Ma 2 | δὲ Η VLaVi I ἂν ante ἀντὶ Can 10 δὲ edd | εἴποι Vi εἷπε Can κότα 12 ὅπως Can 13 μηδὲν LaurCan | ἠδικημένος Β | οὗτος V 14 καὶ] εἰ καὶ μὴ Ma Ι μὲν ante γὰρ HVLa | οἶμαι Laur 15 τῆς ἀδικίας εἶναι HV 16 ἐξαρχῆς LaViCan 17 ἀκούω scripsi ex HLa ViLaurCan ἀκούσω VMaB edd 18 ἐννοῶ τὴν ἀναίρεσιν in ras Ma 3 | συνέρχεται Can 19 τῶν om ViMaCan θεοῦ Vi Ι τιμὴν scripsi ex HVLaViMa ἀρχὴν BLaurCan edd 20 ἢ ante πλείους inserui ex HVLa ViMa om BLaurCan edd ἑκὼν ἀπαλλάττοιτο τὴν βασιλείαν ἀποδούς, ἆρ’ ἂν ἡγή- σαιτο μηδὲν ἄξιον δίκης πεπρᾶχθαι; τί δ’ εἴ τις τῇ Κλυταιμνήστρᾳ συνοικοίη, μέχρις ἂν οὗτος ἀπῇ, φα- νέντος δὲ μηκέτι προσίοι τῇ γυναικί, ἆρ’ ἂν εὐγνώ- μονα καὶ βέλτιστον κρίνειε τὸν οὐκ ἄχρι παντὸς ἀδι- κοῦντα;

σὺ δέ, πρὸς τῆς Ἀθηνᾶς, εἰ τὴν Πηνε- λόπην ἀνὴρ Ἰθακήσιος ἀποσπάσας τῶν σῶν βασιλείων οἴκαδε ὡς αὑτὸν ἀγαγὼν ἔχοι, εἶτα πυθόμενός σε κατηρκέναι πάλιν καταστήσειεν εἰς τὰ πρότερα, ἀρ’ οὐκ οἰήσῃ τοῦ ξίφους δεῖν ἐπ’ αὐτὸν οὐδ’ ἐκεῖνα μισήσεις, ἀλλὰ τούτων εἴσῃ χάριν; μέγα μεντἂν ὑπάρ- ξειε τοῖς πονηροῖς, εἰ τρυφῶντες ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ὁπόσον ἐθέλουσιν, εἶτ’ ἀποδόντες ἐν | τοῖς ἐπιτη- R IV 68 δείοις γεγράψονται. ἀλλ’ οὐδ’ Αὐτολύκῳ τῷ πάππῳ τῷ σῷ τοῦτ’ ἂν ἤρκεσεν εἰπεῖν, εἴπερ ἑάλω κλοπῆς, ἀποδίδωμι, κομίζεσθε τὰ φώρια. τί κεκράγατε; 4 Xen. conv. 4, 38 6 Dem. p. 762, 18 11 cf. t. II 104, 11 14 cf. p. 67, 12 2 δὲ HLaVi 3 συνοικεῖ LaurCan Mor Ι ἀπείη Η ἀπίη VLaVi 4 προσίοι scripsi e Β coll. Xen. 1. 1. προσίῃ Laur προσίοιτο Can edd ἐπείη HV ἐπίῃ LaVi ἀπείη Ma Ι ἄρ’ Can Ι εὐγνωμόνως καὶ βελτίως Can 5 κρίνειεν La | νὸν — ἀδικοῦντα citat praemisso Λιβάνιος Lopadiota lex. Vind. p. 15, 3 s. v. ἄχρι παντὸς ἀντὶ τοῦ διόλου | τοῦ et ἀδικοῦντος Can 7 ἰθακήσιος ἀνὴρ MaBCan Ι ἀνὴρ om HV 8 οἴκαδε — ἀγαγὼν citat praemisso Λιβάνιος προθέσεως lex Vind. p. 195,14 s. v. ὡ ς ἀττικῶς ἀντὶ τῆς ἑ ἲς προθέσεως Ι αὑτὸν scripsi e ViMa αὐτὸν reliqui libri Lopad edd Ι ἔχει Mor | πειθόμενος τι Vi 9 κατηρ : κεναὶ Η Ι οὑν post ἆρ᾿ Vi 10 τὸ Can | ἐκεῖνα La sed α in ω corr y ἐκείνων MaB 11 τούτω Can Ι μεν- τἂν scripsi μὲν τἂν Η μέν τἂν reliqui libri μέν τ’ ἂν edd 12 ἐπ’ Vi I τοῖς om Vi 13 ὅσον Can ὅσονπερ Laur παρεθέλουσιν Can | εἶτα BCan Mor | ἀποδιδόντες Laur 14 γράψονται HV | voce ἀλλ’ incipit Cr fol. 45 r at pleraque abrasa 15 εἰπεῖν om HMaBLaurCan 16 κομίζεσθε — τί ἠδίκησθε; δεῖ γὰρ ἐξ ἀρχῆς εἶναι χρηστόν, οὐκ ἀδικοῦντα σοφίζεσθαι.