<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00505.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="50"><p>Χωρὶς δὲ τούτων μὴ θαυμάζοντα μὲν τὰ δῶρα

τὴν ὀργὴν ἐξαλείφειν οὐκ ἔνι, θαυμάζειν δὲ ὧν τις

<lb n="15"/> ὑπερεῖδεν οὐχ οἷόν τε. ἐμοὶ τοίνυν κατέχειν μὲν ἐξῆν

<note type="marginal">R IV 64</note> ἑλόντι, τίς γὰρ ἂν ἄκοντος ἥψατο; | κοινὰ δὲ

ποιεῖν τῶν Ἑλλήνων τὰ τῶν ἐχθρῶν ἀγαθὰ πρέπειν

<note type="footnote">12 cf. ad p. 307, 14 17 Il. ι 331</note>

<note type="footnote">2 ταῦτα LaurCan Mor 3 γίγνεται Vi γέγονε HVLa

οἶδε Ma sed γρ εἰδέναι in marg m 2 Ι δίκαιος reposui e libris

δικαίως Ma sed γρ δίκαιος in marg m 2, Mor sed γρ δίκαιος

in marg, Re sed δίκαιος in nota | ὁ ante ἐκεῖνος edd delevi ut

delendum coni Re ἐκεῖνος om LaVi et γρ in marg Mor

4 ἀλλ’ om Ma | ἐμὸν Can | τῶν σκύλων supra τοῦ μέρους Ma 3,

post τοῦ μέρους edd delevi 5 μὴ δὲ HLaViMaB 6 οὐ

κατέστη] οὐκ ἔστι HVMaLaur 7 ὅ ViCan 8 εἶχε Ma sed

γρ εἶλε suprascr m 3 εἶχεν Mor Ι ταῦτα ante κομίζεται Vi

9 τῇ om La 10 μέμνητ’ reposui ex HVLaViBCan μέμνη-

ται Ma μεμνῇτ’ Laur edd | οὐ] καὶ Can | ταῦτ’ Can τοῦτο

LaVi | ἔστιν scripsi ἐστιν VLaMa ἐστὶν HLaur ἐστίν Vi

ἂν ἦ Can ἂν ἦν Β edd 12 ἐμοὶ LaVi | λογίζηται Mor

ὀργὴν

13 θαυμάζοντιΒ 14 δωρεὰν Β | τίς LaViCan 15 οὐκ ἔνι

Can | ἐξῆν ἑλόντι reposui e libris ἦν ἐξελόντι edd 16 ἂν

om Vi Ι ἄκοντας Can 17 τῶν Ἑλλήνων reposui e libris

τοῖς Ἕλλησι edd | πρέπον Laur</note>



<pb n="333"/>

ᾀήθην. εἶτ’ ἐν χεροῖν μὲν ὄντα ῥᾳδίως ἐξέβαλον, ζητῶ

δ' ἀπόντα; καὶ τῷ δοῦναι σεμνυνόμενος ἐπιθυμῶ λα-

βεῖν; καὶ πάντα μὲν ἡγησάμην μικρά, μικρὰ δ’ ἐξ

ἁπάντων θαυμάζω; τί οὖν αἰτεῖ συγγνώμην Ἀγαμέ-

μνων; εἰ γὰρ ἐφέλκεταί με τὰ δῶρα, καλῶς ἐκεῖνος <lb n="5"/>

ὕβριζε. πᾶς γὰρ ἐλάττων κέρδους ἀτιμαζέσθω.

</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="51"><p>Βούλομαι τοίνυν ἐπανελθὼν ὅσα φρονῶ περὶ

τῆς κηδείας εἰπεῖν. θῶμεν γὰρ καὶ βιώσεσθαί με παρὰ

τὴν τῆς μητρὸς μαντείαν καὶ πάλιν ἐπιβήσεσθαι τῆς

οἰκείας. εὐθὺς οὖν Ἀγαμέμνων ἐγγυήσει τὸ θυγάτριον; <lb n="10"/>

τί λέγεις; ὁ τὴν οὖσαν ἀφαιρούμενος τὴν αὑτοῦ δώσει

καὶ τῆς αἰχμαλώτου φθονῶν ἐγχειριεῖ τὴν παῖδα; καὶ

τοῦ πολέμου τελευτὴν εἰληφότος ἔσται χρηστὸς ὁ μηδ’

ἐν τῇ χρείᾳ σωφρονῶν; οὐκ ἔστιν. ὁρῶ τὸ μέλλον τοῖς

ἤδη πεπραγμένοις καὶ γίγνεταί μοι τῶν δευτέρων ἃ <lb n="15"/>

πέπονθα διδαχὴ καὶ τοῖς ἐγνωσμένοις τἀφανὲς ἐξελέγ-

χεται.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="52"><p>ἀλλ’, εἰ δοκεῖ, καὶ τοῦτο θῶμεν, ἐμμενεῖν

οἷς ὑπισχνεῖται καὶ πληρώσειν τὸν γάμον. τί τοίνυν

<note type="footnote">1 ἐξέβαλλον HVi 2 δὲ Η | σεμνυνομένας Can μεμνη-

μένος Ma sed del m 3 et σεμνυνόμενος in marg m 3 | ἐπιθυμῶν

Can I λαβεῖν scripsi ex HVLaViMaLaur λαμβάνειν BCan edd</note>

<note type="footnote">3 δὲ LaurCan Mor 5 ἐκεῖνον Can 6 ὕβριζεν Ma Mor

πῶς HV Mor | γὰρ om Ma 7 Βούλομαι — 8 εἰπεῖν citat

praemissis verbis καὶ πάλιν post ἐπάνειμι — τὰ ὅπλα (p. 326, 8)

Gregor. εἰς τὸ περὶ μεθόδου δεινότητος Herm. Rhet. gr. VII p.1224, 23</note>

<note type="footnote">8 βιώσασθαι Can Ι περὶ Vi Ι παρὰ τῆς μητρὸς τὴν Laur</note>

<note type="footnote">9 μου post μητρὸς Η 10 οἰκείας scripsi e MaBCan ut

coni Re et Iacobs Ach. Tat. 800 οἰκίας reliqui libri edd

11 τί λέγεις; om Can | αὐτοῦ La sed ‘ corr n αὐτοῦ HVViB

Can edd ἀποῦσαν lacobs Add 350 Lect 93 12 τὴν αἰχμά-

λωτον Mor τὴν αἰχμαλώτου Re 13 μὴ δ’ HLaViMaLaur

Can μηδὲν Mor 14 ἐν om Mor | ὀρῶ La sed ω ex ων corr

n 15 γίνεται MaLaur 16 τἀφανὲς scripsi ex HVLaMaB

Laur τἀφανῆ ViCan edd | ἐλέγχεται Laur 17 ἐμμενεῖν scripsi

auctore Re ἐμμένει Can edd ἐμμένειν reliqui libri 18 πλη-

ρώσειν scripsi ex HLaViMaBLaur πληρώσει VCan edd</note>



<pb n="334"/>

ἐν τῇ παιδὶ τοιοῦτον, δι’ ὅ δεῖ προκινδυνεῦσαι τοῦ

δυσμενοῦς; πλοῦτον ἐποίσεται μέγαν. ἀλλ’ οὐ θαυ-

μαζῶ τὸ πλουτεῖν. ὥρᾳ λάμπει σώματος. ἀλλ’ οὐκ

ἀσφαλὲς τὸ κτῆμα καὶ δείκνυσιν Ἑλένη. τρόπων ἤσκη-

<lb n="5"/> κεν ἀρετήν. καὶ πότερον τὴν τήθην ἢ τὴν τηθίδα

μεμίμηται; γένους ἕνεκα, νὴ Δία. καὶ πότερον Αἰακὸς

<note type="marginal">R IV 65</note> Ταντάλου χείρων ἢ | Πήλευς Ἀτρέως; ὧν ὁ μὲν

εὐχῇ τὸν λιμὸν ἔλυσεν, ὁ δὲ τὴν τῶν Κενταύρων ὕβριν

<note type="footnote">6 Aristid. p. 607, 3 et 12 sq. 7 cf. t. II 545, 15 8 cf.

ad 1. 111243,2</note>

<note type="footnote">5 τὴν τήθην ἢ τὴν τηθίδα] τίθην λέγουσι τὴν τοῦ πατρὸς

ἢ τῆς μητρὸς μητέρα, ἀλλ’ οὐ μάμμην. οὐδεὶς γὰρ τῶν ἀρχαίων

εἷπε. μᾶλλον μὲν οὖν τὴν μητέρα τινὲς αὐτῶν μαμμίον ἐκάλεσαν,

σὺ δὲ μητέρα λέγε. τὴν δέ γε τοῦ πατρὸς ἢ τῆς μητρὸς ἀδελφὴν

τιθίδα φασὶν. ἐδήλωσε δὲ Λιβάνιος ἐνταῦθα ἀμφότερα λέγων

τοὺς τῆς Ἀγαμέμνονος θυγατρός· τρόπων ἤσκησεν ἀρετὴν

καὶ πότερον τὴν τίθην ἢ τὴν τιθίδα μεμίμηται ἢ τὴν

μάμμην αὐτῆς, τὴν Εὐρόπην (corr Ἀερόπην) δηλαδὴ ἢ τὴν Λήδαν,

ἢ τὴν θείαν αὐτῆς Ἑλένην τὴν τῆς μητρὸς ἀδελφὴν δηλονότι

κτλ. (= Thom. Μ. 1. 1. p. 360 , 4—361, 2 υἱέων) B2</note>

<note type="footnote">τῆν’ τήθην] τὴν Ἀερόπην λέγει τὴν τοῦ Ἀγαμέμνονος μητέρα.

ἣν ὁ ἀνὴρ αὐτῆς Ἀτρεὺς μοιχευομένην λαβὼν τῷ ἀνδραδέλφῳ

αὐτῆς Θυέστῃ εἰς θάλασσαν ἔρριψεν Ma2</note>

<note type="footnote">τὴν τηθίδα] τὴν τοῦ Πέλοπος γυναῖκα Ἱπποδάμειαν λέγει.

καὶ αὕτη γὰρ ἐμοιχεύετο τῷ Μυρτίλῳ. Ma2</note>

<note type="footnote">1 διὸ LaViCan | δὴ HVi | προκινδυνεῦσαι Ma sed εῦ in

οὐ οὑς

ras m 3 | τὸν δυσμενῆ Vi 2 μέγαν Laur 3 τῶ Can Ι ὥρᾳ

scripsi e LaLaur ὥρα reliqui libri edd | ἀλλ’ om Laur

4 Ἑλένην Mor | τρόπων — 6 μεμίμηται citat praemissis verbis

ἐδήλωσε δὲ Λιβάνιος ἀμφότερα ἐν τῇ τοῦ Ἀχιλλέως ἀπολογίᾳ λέ-

γων περὶ τῆς τοῦ Ἀγαμέμνονος θυγατρός Thomas M. p. 359, 10

s. v. τίθην | τῶ τρόπω Can τρόπω Vi | ἤσκησεν Vi 5 τήθην

scripsi ex HVMaLaurCan coll t. II 559, 11 cum lacobsio Phil.

298 τηθὴν La τίθην ViB Thom edd | τηθίδα scripsi e Can

cum lacobsio τητθίδα Η τητθύδα V τιτθίδα reliqui libri

edd τιθίδα Thom 8 εὐχὴ] τὸν Laur | λιμὸν scripsi ex H

VLaViB coll. t. II 545,15 λοιμὸν reliqui libri edd sed λιμὸν

coni Mor Not fol. f III | ἔλυσεν scripsi ex HVLaMaBLaurCan

διέλυσεν Vi Re | τῶν om Can</note>



<pb n="335"/>

κατέλυσε καὶ δι’ ἀρετὴν τρόπων τῷ Θέτιδος ἐτιμήθη

γάμῳ.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="53"><p>ἐξεταζέτω τοὺς προγόνους Ἀγαμέμνων καὶ

πάντας ἐκ τῶν ἀδικημάτων βεβοημένους εὑρήσει. Τάν-

ταλος ἐξειπὼν τὰ ἀπόρρητα καὶ τεθνεὼς κολάζεται,

δικάζει δὲ ὑπὸ γῆν Αἰακός. Πέλοψ τὸν συναγωνιστὴν <lb n="5"/>

Μυρτίλον ἐν Γεραιστῷ κατεπόντισεν. Ἀτρεὺς ἀδελφὸν

ἀπέκτεινε καὶ παῖδας ἀδελφοῦ, τὴν δὲ θοίνην σιωπῶ.

οὗτος αὐτὸς Ἀγαμέμνων εἰς τὸν Ἀπόλλω καὶ τὴν

Ἄρτεμιν ἀσελγής. ὥστ’ οὐκ οἶδ’ εἰ προσῆκεν οἰκίαν

θαυμάζειν τοσούτου γέμουσαν τοῦ μύσους.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="54"><p>κεφά- <lb n="10"/>

’λαιον δέ, βάρβαρος Ἀγαμέμνων τὸ ἐξ ἀρχῆς, ἐγὼ δὲ

Αἰγινήτης. γίνεται οὖν ἡ μίξις τοῖν γενοῖν ὄνειδος

<note type="footnote">1 Ovid. Met. XII 366 sq. [Apollod.] bibl. III 13, 3 5 cf.

t. IV 338, 19 Ι Soph. El. 508 c. schol. Eur. Or. 989 sq. Hyg.

fab. 84. Tzetz. Lyc. 157 6 Chrysippum cf. Hyg. fab. 85. Schol.

ad Il. β 105 7 Tantalum et Plisthenem cf. Hyg. fab. 88 | Soph.

Ant. 1293 11 Soph. Ant. 1292</note>

<note type="footnote">6 ἀδελφὸν] ἤτοι τὸν Χρύσιππον suprascr Ma 2 7 ἀδελ-

φοῦ] τοῦ Θυέστου suprascr Ma 2 11 βάρβαρος] Τάνταλος γὰρ

ὁ πρόγονος τούτου Λυδὸς ἦν Ma 2 12 Αἰγινήτης] ἀπὸ Αἰγίνης

τῆς Ἀσωποῦ ποταμοῦ Θηβῶν Αἰακός, Αἰακοῦ δὲ Τελαμὼν καὶ

Πήλευς, Πηλέως δὲ Ἀχιλεύς Ma2</note>

<note type="footnote">1 ἀρετῆς τρόπον La sed ῆς in ras n, ViMaLaur | τῆς ante

Θέτιδος Vi 4 τ’ ἀπόρρητα Re 5 δ’ Β | τὴν ante γῆν

Laur 6 μυρτῖλον LaMaBLaurCan | πρὸς Can πρὸς Laur

πρὸς τῶ Β | Γεραιστῷ scripsi e La sed ι inser n, ViMaB

γεραίστω Laur γεραστῶ Can edd γεράστω HV cf. t. I 89, 8

κατεπόντωσεν Β Ι δὲ post ἀτρεὺς Laur 7 ἀδελφοῦ Mor sed γρ

Θυέστου in marg 8 Ἀπόλλω reposui e libris Ἀπόλλωνα edd</note>

<note type="footnote">9 ἀσελγής reposui e HVLa sed in hoc e ~ corr n, Ma sed

in hoc βὴς supra λγὴς m 2, BLaurCan ἀσεβὴς Vi ἠσέλγησεν

edd Ι ὥστε La Ι οἶδα Laur Ι ἢν Can 10 τοῦ cum Wolf del Re

11 τὸ ἐξαρχῆς VCan τοεξαρχῆς ViMaB Ι δ’ Ma δέ γε La

Vi δέ τε HV 12 γίγνεται VLaLaur edd γίνηται Can Ι

δυοῖν ante γενοῖν Πα</note>



<pb n="336"/>

μὲν τοῖς Αἰακίδαις, κόσμος δὲ τοῖς Πελοπίδαις. οὔκουν

ἐκεῖνος θεραπεύσει τὴν ὕβριν τῷ γάμῳ, ἀλλ’ αὐτὸς

ἁμαρτὼν οὕτ’ ὡς ἂν ᾤμην τὴν ἁμαρτίαν λύσειν φάσκων

αὐτῷ κηδεύσειν ἐπὶ ταῖς διαλλαγαῖς.</p><lb n="5"/><p>55. Εἰ δ’ ὥσπερ Ὀρέστην με τιμήσει, τῷ μὴ μᾶλλον

ἐμὲ τιμᾶν ἀδικήσει. πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον παρ’ ἐμοῦ

μὲν ἔχειν τὸ τὸν Ὀρέστην αὖθις ἰδεῖν, τῆς δ’ αὐτῆς

ἄγειν ἐκείνῳ τιμῆς; Ὀρέστῃ τε γὰρ τοῦ πατρὸς ἐντι-

<note type="marginal">R IV 66</note> μότερος ἐγώ, δι’ ὃν οὐκ ὀρφανὸς | ἐκεῖνος, τούτῳ

<lb n="10"/> τε Ὀρέστου, δι’ ὅν ἕξει τοῦ παιδὸς ἀπολαύειν. οὕτω

τῶν ὑποσχέσεων αἶ μὲν ἐλάττους τοῦ δέοντος, αἰ δὲ

δωρεῶν ἀφεστᾶσιν, ἐν δὲ ταῖς ἐκεῖνος πλεονεκτεῖ. ἀλλ’

ἔστων καὶ μεγάλαι καὶ καλαὶ καὶ θαυμασταί, ἐχθροῦ

δέ γέ εἰσι καὶ οὐ πεφύκασιν εὐφραίνειν.</p><lb n="15"/><p>56. Ὦι τοίνυν ἡμᾶς μάλιστα κάμψειν ἤλπισας, ὅτι

τὴν κόρην ἀποπέμψει, τοῦτο τοῦ μηδενὸς ἄξιον εἰς

τὴν σπουδὴν ἐστί σοι. τίς γὰρ οὕτως εὐήθης ὃς οὐ

<note type="footnote">5 Il. ι 284 16 Il. ι 132 et 274</note>

<note type="footnote">1 οὔκουν scripsi e LaViMaBLaurCan οὐκοῦν H οὐκ

οὖν V edd 2 vocibus ἐκεῖνος θεραπεύσει incipit Cr fol. 45 v

sed scriptura paene tota erasa est Ι θεραπεύει VLaVi | τῶν

γάμων Η I ἀλλ’ om Can Mor 3 λύειν LaMa λύσιν Vi

5 με ὀρέστην Ma Ι τὸ Β Ι μὴ om Ma | μηδὲν Ma sed γρ μᾶλλον

suprascr m 2 1 τὸ inser Ma 2 Ι δ’ αὐτῆς scripsi ex HVMaB

δὲ αὐτῆς LaVi αὐτῆς δ’ Laur edd αὐτῆς Can 8 ἄγειν

ἐκείνῳ τιμῆς scripsi ex HVLa ViMaB ἐκείνῳ τιμῆς ἄγειν Laur

Can edd Ι τιμῆς ὀρέστη. ὀρέστη V | Ὀρέστῃ — 10 Ὀρέστου in

marg Β | τε inser Ma 2 om V ὅτω Η 12 ἐκεῖνον Can

πλεονεκτεῖν BCan | ἀλλ’ — 13 θαυμασταί praemisso Λιβάνιος

citat Lopadiota lex. Vind. p. 64, 16 s. v. ἔστων ἀντὶ τοῦ

ἔστωσαν 13 ἔστων Ma sed ’ν add m 2 ἔστωσαν Can ἔστω

HV Mor | καλαὶ om Ma πολλαὶ La ViLaur et γρ in marg Mor

καὶ om Ma | ἐχθροῦ δέ γε Mor sed γρ ἐχθρὰ in marg

14 γε om MaBLaurCan γ’ V 15 μάλιστα om LaurCan

16 τοῦτο τοῦ in ras Ma 3 | τοῦ om Can Mor | εἰς in ras Ma 3

17 ἔστι HVLaMa ἔστω LaurCan</note>



<pb n="337"/>

τῆς ἀφαιρέσεως ἀλγήσει μᾶλλον ἢ τῆς ἀποδόσεως

εἴσεται χάριν; τὸ μὲν γὰρ ἐκ τῶν δικαίων ὑπῆρχε, τὸ

τῶν αὑτοῦ κρατεῖν· ὅν δ’ ἀφῄρηταί ἀέ τις χρόνον, ἠδί-

κηται. καὶ τὸ μέν ἐστιν ἔγκλημα, τὸ δὲ οὐκ ἔστιν

εὐεργεσία. ὃ γὰρ ἐχρῆν συνεχῶς παρ’ ἐμοὶ μένειν, <lb n="5"/>

τοῦτο ἁρπάσας, εἶτ’ ἀποδούς, τῷ μὲν ἐλύπεις, τῷ δὲ

οὐ χαρίζῃ. τίς γὰρ ἡ χάρις ἀποστῆναι τῶν ἀλλοτρίων;

</p></div></div></body></text></TEI>