Χωρὶς δὲ τούτων μὴ θαυμάζοντα μὲν τὰ δῶρα τὴν ὀργὴν ἐξαλείφειν οὐκ ἔνι, θαυμάζειν δὲ ὧν τις ὑπερεῖδεν οὐχ οἷόν τε. ἐμοὶ τοίνυν κατέχειν μὲν ἐξῆν R IV 64 ἑλόντι, τίς γὰρ ἂν ἄκοντος ἥψατο; | κοινὰ δὲ ποιεῖν τῶν Ἑλλήνων τὰ τῶν ἐχθρῶν ἀγαθὰ πρέπειν 12 cf. ad p. 307, 14 17 Il. ι 331 2 ταῦτα LaurCan Mor 3 γίγνεται Vi γέγονε HVLa οἶδε Ma sed γρ εἰδέναι in marg m 2 Ι δίκαιος reposui e libris δικαίως Ma sed γρ δίκαιος in marg m 2, Mor sed γρ δίκαιος in marg, Re sed δίκαιος in nota | ὁ ante ἐκεῖνος edd delevi ut delendum coni Re ἐκεῖνος om LaVi et γρ in marg Mor 4 ἀλλ’ om Ma | ἐμὸν Can | τῶν σκύλων supra τοῦ μέρους Ma 3, post τοῦ μέρους edd delevi 5 μὴ δὲ HLaViMaB 6 οὐ κατέστη] οὐκ ἔστι HVMaLaur 7 ὅ ViCan 8 εἶχε Ma sed γρ εἶλε suprascr m 3 εἶχεν Mor Ι ταῦτα ante κομίζεται Vi 9 τῇ om La 10 μέμνητ’ reposui ex HVLaViBCan μέμνη- ται Ma μεμνῇτ’ Laur edd | οὐ] καὶ Can | ταῦτ’ Can τοῦτο LaVi | ἔστιν scripsi ἐστιν VLaMa ἐστὶν HLaur ἐστίν Vi ἂν ἦ Can ἂν ἦν Β edd 12 ἐμοὶ LaVi | λογίζηται Mor ὀργὴν 13 θαυμάζοντιΒ 14 δωρεὰν Β | τίς LaViCan 15 οὐκ ἔνι Can | ἐξῆν ἑλόντι reposui e libris ἦν ἐξελόντι edd 16 ἂν om Vi Ι ἄκοντας Can 17 τῶν Ἑλλήνων reposui e libris τοῖς Ἕλλησι edd | πρέπον Laur ᾀήθην. εἶτ’ ἐν χεροῖν μὲν ὄντα ῥᾳδίως ἐξέβαλον, ζητῶ δ' ἀπόντα; καὶ τῷ δοῦναι σεμνυνόμενος ἐπιθυμῶ λα- βεῖν; καὶ πάντα μὲν ἡγησάμην μικρά, μικρὰ δ’ ἐξ ἁπάντων θαυμάζω; τί οὖν αἰτεῖ συγγνώμην Ἀγαμέ- μνων; εἰ γὰρ ἐφέλκεταί με τὰ δῶρα, καλῶς ἐκεῖνος ὕβριζε. πᾶς γὰρ ἐλάττων κέρδους ἀτιμαζέσθω. Βούλομαι τοίνυν ἐπανελθὼν ὅσα φρονῶ περὶ τῆς κηδείας εἰπεῖν. θῶμεν γὰρ καὶ βιώσεσθαί με παρὰ τὴν τῆς μητρὸς μαντείαν καὶ πάλιν ἐπιβήσεσθαι τῆς οἰκείας. εὐθὺς οὖν Ἀγαμέμνων ἐγγυήσει τὸ θυγάτριον; τί λέγεις; ὁ τὴν οὖσαν ἀφαιρούμενος τὴν αὑτοῦ δώσει καὶ τῆς αἰχμαλώτου φθονῶν ἐγχειριεῖ τὴν παῖδα; καὶ τοῦ πολέμου τελευτὴν εἰληφότος ἔσται χρηστὸς ὁ μηδ’ ἐν τῇ χρείᾳ σωφρονῶν; οὐκ ἔστιν. ὁρῶ τὸ μέλλον τοῖς ἤδη πεπραγμένοις καὶ γίγνεταί μοι τῶν δευτέρων ἃ πέπονθα διδαχὴ καὶ τοῖς ἐγνωσμένοις τἀφανὲς ἐξελέγ- χεται. ἀλλ’, εἰ δοκεῖ, καὶ τοῦτο θῶμεν, ἐμμενεῖν οἷς ὑπισχνεῖται καὶ πληρώσειν τὸν γάμον. τί τοίνυν 1 ἐξέβαλλον HVi 2 δὲ Η | σεμνυνομένας Can μεμνη- μένος Ma sed del m 3 et σεμνυνόμενος in marg m 3 | ἐπιθυμῶν Can I λαβεῖν scripsi ex HVLaViMaLaur λαμβάνειν BCan edd 3 δὲ LaurCan Mor 5 ἐκεῖνον Can 6 ὕβριζεν Ma Mor πῶς HV Mor | γὰρ om Ma 7 Βούλομαι — 8 εἰπεῖν citat praemissis verbis καὶ πάλιν post ἐπάνειμι — τὰ ὅπλα (p. 326, 8) Gregor. εἰς τὸ περὶ μεθόδου δεινότητος Herm. Rhet. gr. VII p.1224, 23 8 βιώσασθαι Can Ι περὶ Vi Ι παρὰ τῆς μητρὸς τὴν Laur 9 μου post μητρὸς Η 10 οἰκείας scripsi e MaBCan ut coni Re et Iacobs Ach. Tat. 800 οἰκίας reliqui libri edd 11 τί λέγεις; om Can | αὐτοῦ La sed ‘ corr n αὐτοῦ HVViB Can edd ἀποῦσαν lacobs Add 350 Lect 93 12 τὴν αἰχμά- λωτον Mor τὴν αἰχμαλώτου Re 13 μὴ δ’ HLaViMaLaur Can μηδὲν Mor 14 ἐν om Mor | ὀρῶ La sed ω ex ων corr n 15 γίνεται MaLaur 16 τἀφανὲς scripsi ex HVLaMaB Laur τἀφανῆ ViCan edd | ἐλέγχεται Laur 17 ἐμμενεῖν scripsi auctore Re ἐμμένει Can edd ἐμμένειν reliqui libri 18 πλη- ρώσειν scripsi ex HLaViMaBLaur πληρώσει VCan edd ἐν τῇ παιδὶ τοιοῦτον, δι’ ὅ δεῖ προκινδυνεῦσαι τοῦ δυσμενοῦς; πλοῦτον ἐποίσεται μέγαν. ἀλλ’ οὐ θαυ- μαζῶ τὸ πλουτεῖν. ὥρᾳ λάμπει σώματος. ἀλλ’ οὐκ ἀσφαλὲς τὸ κτῆμα καὶ δείκνυσιν Ἑλένη. τρόπων ἤσκη- κεν ἀρετήν. καὶ πότερον τὴν τήθην ἢ τὴν τηθίδα μεμίμηται; γένους ἕνεκα, νὴ Δία. καὶ πότερον Αἰακὸς R IV 65 Ταντάλου χείρων ἢ | Πήλευς Ἀτρέως; ὧν ὁ μὲν εὐχῇ τὸν λιμὸν ἔλυσεν, ὁ δὲ τὴν τῶν Κενταύρων ὕβριν 6 Aristid. p. 607, 3 et 12 sq. 7 cf. t. II 545, 15 8 cf. ad 1. 111243,2 5 τὴν τήθην ἢ τὴν τηθίδα] τίθην λέγουσι τὴν τοῦ πατρὸς ἢ τῆς μητρὸς μητέρα, ἀλλ’ οὐ μάμμην. οὐδεὶς γὰρ τῶν ἀρχαίων εἷπε. μᾶλλον μὲν οὖν τὴν μητέρα τινὲς αὐτῶν μαμμίον ἐκάλεσαν, σὺ δὲ μητέρα λέγε. τὴν δέ γε τοῦ πατρὸς ἢ τῆς μητρὸς ἀδελφὴν τιθίδα φασὶν. ἐδήλωσε δὲ Λιβάνιος ἐνταῦθα ἀμφότερα λέγων τοὺς τῆς Ἀγαμέμνονος θυγατρός· τρόπων ἤσκησεν ἀρετὴν καὶ πότερον τὴν τίθην ἢ τὴν τιθίδα μεμίμηται ἢ τὴν μάμμην αὐτῆς, τὴν Εὐρόπην (corr Ἀερόπην) δηλαδὴ ἢ τὴν Λήδαν, ἢ τὴν θείαν αὐτῆς Ἑλένην τὴν τῆς μητρὸς ἀδελφὴν δηλονότι κτλ. (= Thom. Μ. 1. 1. p. 360 , 4—361, 2 υἱέων) B2 τῆν’ τήθην] τὴν Ἀερόπην λέγει τὴν τοῦ Ἀγαμέμνονος μητέρα. ἣν ὁ ἀνὴρ αὐτῆς Ἀτρεὺς μοιχευομένην λαβὼν τῷ ἀνδραδέλφῳ αὐτῆς Θυέστῃ εἰς θάλασσαν ἔρριψεν Ma2 τὴν τηθίδα] τὴν τοῦ Πέλοπος γυναῖκα Ἱπποδάμειαν λέγει. καὶ αὕτη γὰρ ἐμοιχεύετο τῷ Μυρτίλῳ. Ma2 1 διὸ LaViCan | δὴ HVi | προκινδυνεῦσαι Ma sed εῦ in οὐ οὑς ras m 3 | τὸν δυσμενῆ Vi 2 μέγαν Laur 3 τῶ Can Ι ὥρᾳ scripsi e LaLaur ὥρα reliqui libri edd | ἀλλ’ om Laur 4 Ἑλένην Mor | τρόπων — 6 μεμίμηται citat praemissis verbis ἐδήλωσε δὲ Λιβάνιος ἀμφότερα ἐν τῇ τοῦ Ἀχιλλέως ἀπολογίᾳ λέ- γων περὶ τῆς τοῦ Ἀγαμέμνονος θυγατρός Thomas M. p. 359, 10 s. v. τίθην | τῶ τρόπω Can τρόπω Vi | ἤσκησεν Vi 5 τήθην scripsi ex HVMaLaurCan coll t. II 559, 11 cum lacobsio Phil. 298 τηθὴν La τίθην ViB Thom edd | τηθίδα scripsi e Can cum lacobsio τητθίδα Η τητθύδα V τιτθίδα reliqui libri edd τιθίδα Thom 8 εὐχὴ] τὸν Laur | λιμὸν scripsi ex H VLaViB coll. t. II 545,15 λοιμὸν reliqui libri edd sed λιμὸν coni Mor Not fol. f III | ἔλυσεν scripsi ex HVLaMaBLaurCan διέλυσεν Vi Re | τῶν om Can κατέλυσε καὶ δι’ ἀρετὴν τρόπων τῷ Θέτιδος ἐτιμήθη γάμῳ. ἐξεταζέτω τοὺς προγόνους Ἀγαμέμνων καὶ πάντας ἐκ τῶν ἀδικημάτων βεβοημένους εὑρήσει. Τάν- ταλος ἐξειπὼν τὰ ἀπόρρητα καὶ τεθνεὼς κολάζεται, δικάζει δὲ ὑπὸ γῆν Αἰακός. Πέλοψ τὸν συναγωνιστὴν Μυρτίλον ἐν Γεραιστῷ κατεπόντισεν. Ἀτρεὺς ἀδελφὸν ἀπέκτεινε καὶ παῖδας ἀδελφοῦ, τὴν δὲ θοίνην σιωπῶ. οὗτος αὐτὸς Ἀγαμέμνων εἰς τὸν Ἀπόλλω καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀσελγής. ὥστ’ οὐκ οἶδ’ εἰ προσῆκεν οἰκίαν θαυμάζειν τοσούτου γέμουσαν τοῦ μύσους. κεφά- ’λαιον δέ, βάρβαρος Ἀγαμέμνων τὸ ἐξ ἀρχῆς, ἐγὼ δὲ Αἰγινήτης. γίνεται οὖν ἡ μίξις τοῖν γενοῖν ὄνειδος 1 Ovid. Met. XII 366 sq. [Apollod.] bibl. III 13, 3 5 cf. t. IV 338, 19 Ι Soph. El. 508 c. schol. Eur. Or. 989 sq. Hyg. fab. 84. Tzetz. Lyc. 157 6 Chrysippum cf. Hyg. fab. 85. Schol. ad Il. β 105 7 Tantalum et Plisthenem cf. Hyg. fab. 88 | Soph. Ant. 1293 11 Soph. Ant. 1292 6 ἀδελφὸν] ἤτοι τὸν Χρύσιππον suprascr Ma 2 7 ἀδελ- φοῦ] τοῦ Θυέστου suprascr Ma 2 11 βάρβαρος] Τάνταλος γὰρ ὁ πρόγονος τούτου Λυδὸς ἦν Ma 2 12 Αἰγινήτης] ἀπὸ Αἰγίνης τῆς Ἀσωποῦ ποταμοῦ Θηβῶν Αἰακός, Αἰακοῦ δὲ Τελαμὼν καὶ Πήλευς, Πηλέως δὲ Ἀχιλεύς Ma2 1 ἀρετῆς τρόπον La sed ῆς in ras n, ViMaLaur | τῆς ante Θέτιδος Vi 4 τ’ ἀπόρρητα Re 5 δ’ Β | τὴν ante γῆν Laur 6 μυρτῖλον LaMaBLaurCan | πρὸς Can πρὸς Laur πρὸς τῶ Β | Γεραιστῷ scripsi e La sed ι inser n, ViMaB γεραίστω Laur γεραστῶ Can edd γεράστω HV cf. t. I 89, 8 κατεπόντωσεν Β Ι δὲ post ἀτρεὺς Laur 7 ἀδελφοῦ Mor sed γρ Θυέστου in marg 8 Ἀπόλλω reposui e libris Ἀπόλλωνα edd 9 ἀσελγής reposui e HVLa sed in hoc e ~ corr n, Ma sed in hoc βὴς supra λγὴς m 2, BLaurCan ἀσεβὴς Vi ἠσέλγησεν edd Ι ὥστε La Ι οἶδα Laur Ι ἢν Can 10 τοῦ cum Wolf del Re 11 τὸ ἐξαρχῆς VCan τοεξαρχῆς ViMaB Ι δ’ Ma δέ γε La Vi δέ τε HV 12 γίγνεται VLaLaur edd γίνηται Can Ι δυοῖν ante γενοῖν Πα μὲν τοῖς Αἰακίδαις, κόσμος δὲ τοῖς Πελοπίδαις. οὔκουν ἐκεῖνος θεραπεύσει τὴν ὕβριν τῷ γάμῳ, ἀλλ’ αὐτὸς ἁμαρτὼν οὕτ’ ὡς ἂν ᾤμην τὴν ἁμαρτίαν λύσειν φάσκων αὐτῷ κηδεύσειν ἐπὶ ταῖς διαλλαγαῖς. 55. Εἰ δ’ ὥσπερ Ὀρέστην με τιμήσει, τῷ μὴ μᾶλλον ἐμὲ τιμᾶν ἀδικήσει. πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον παρ’ ἐμοῦ μὲν ἔχειν τὸ τὸν Ὀρέστην αὖθις ἰδεῖν, τῆς δ’ αὐτῆς ἄγειν ἐκείνῳ τιμῆς; Ὀρέστῃ τε γὰρ τοῦ πατρὸς ἐντι- R IV 66 μότερος ἐγώ, δι’ ὃν οὐκ ὀρφανὸς | ἐκεῖνος, τούτῳ τε Ὀρέστου, δι’ ὅν ἕξει τοῦ παιδὸς ἀπολαύειν. οὕτω τῶν ὑποσχέσεων αἶ μὲν ἐλάττους τοῦ δέοντος, αἰ δὲ δωρεῶν ἀφεστᾶσιν, ἐν δὲ ταῖς ἐκεῖνος πλεονεκτεῖ. ἀλλ’ ἔστων καὶ μεγάλαι καὶ καλαὶ καὶ θαυμασταί, ἐχθροῦ δέ γέ εἰσι καὶ οὐ πεφύκασιν εὐφραίνειν. 56. Ὦι τοίνυν ἡμᾶς μάλιστα κάμψειν ἤλπισας, ὅτι τὴν κόρην ἀποπέμψει, τοῦτο τοῦ μηδενὸς ἄξιον εἰς τὴν σπουδὴν ἐστί σοι. τίς γὰρ οὕτως εὐήθης ὃς οὐ 5 Il. ι 284 16 Il. ι 132 et 274 1 οὔκουν scripsi e LaViMaBLaurCan οὐκοῦν H οὐκ οὖν V edd 2 vocibus ἐκεῖνος θεραπεύσει incipit Cr fol. 45 v sed scriptura paene tota erasa est Ι θεραπεύει VLaVi | τῶν γάμων Η I ἀλλ’ om Can Mor 3 λύειν LaMa λύσιν Vi 5 με ὀρέστην Ma Ι τὸ Β Ι μὴ om Ma | μηδὲν Ma sed γρ μᾶλλον suprascr m 2 1 τὸ inser Ma 2 Ι δ’ αὐτῆς scripsi ex HVMaB δὲ αὐτῆς LaVi αὐτῆς δ’ Laur edd αὐτῆς Can 8 ἄγειν ἐκείνῳ τιμῆς scripsi ex HVLa ViMaB ἐκείνῳ τιμῆς ἄγειν Laur Can edd Ι τιμῆς ὀρέστη. ὀρέστη V | Ὀρέστῃ — 10 Ὀρέστου in marg Β | τε inser Ma 2 om V ὅτω Η 12 ἐκεῖνον Can πλεονεκτεῖν BCan | ἀλλ’ — 13 θαυμασταί praemisso Λιβάνιος citat Lopadiota lex. Vind. p. 64, 16 s. v. ἔστων ἀντὶ τοῦ ἔστωσαν 13 ἔστων Ma sed ’ν add m 2 ἔστωσαν Can ἔστω HV Mor | καλαὶ om Ma πολλαὶ La ViLaur et γρ in marg Mor καὶ om Ma | ἐχθροῦ δέ γε Mor sed γρ ἐχθρὰ in marg 14 γε om MaBLaurCan γ’ V 15 μάλιστα om LaurCan 16 τοῦτο τοῦ in ras Ma 3 | τοῦ om Can Mor | εἰς in ras Ma 3 17 ἔστι HVLaMa ἔστω LaurCan τῆς ἀφαιρέσεως ἀλγήσει μᾶλλον ἢ τῆς ἀποδόσεως εἴσεται χάριν; τὸ μὲν γὰρ ἐκ τῶν δικαίων ὑπῆρχε, τὸ τῶν αὑτοῦ κρατεῖν· ὅν δ’ ἀφῄρηταί ἀέ τις χρόνον, ἠδί- κηται. καὶ τὸ μέν ἐστιν ἔγκλημα, τὸ δὲ οὐκ ἔστιν εὐεργεσία. ὃ γὰρ ἐχρῆν συνεχῶς παρ’ ἐμοὶ μένειν, τοῦτο ἁρπάσας, εἶτ’ ἀποδούς, τῷ μὲν ἐλύπεις, τῷ δὲ οὐ χαρίζῃ. τίς γὰρ ἡ χάρις ἀποστῆναι τῶν ἀλλοτρίων;