ἐπειδὴ δ’ οὖν ἐκράτησαν οἱ διὰ τοὺς ἔτι τῶν λόγων ἐλέγχους φθονήσαντες Σω- κράτει, τοῦ μὲν ἠκούσατε κἀν τῷ δικαστηρίῳ φιλοσο- φοῦντος, οὔτε γὰρ ἔκλαυσεν οὔθ’ ἱκέτευσεν οὐδὲ αἰ- σχρὰν οὐδὲ ἀναξίαν φιλοσοφίας σωτηρίαν εὕρατο, ἀλλὰ πείθεται τῷ πρὸς ταύτην ἄγοντι τὴν τελευτὴν θεῷ καὶ τοῖς ἕνδεκα εὐδαιμόνως ἠκολούθησε καὶ παρῆλθε φαι- 8 Plat. apol. p. 38 C 11 Diog. L. II 5, 23, 43 14 cf. 1. ΙΙ 460, 20 sq. Thuc. III 36 sq. 15 cf. p. 17, 2 17 cf. p. 112, 6 18 cf. p. 112, 11 20 Plat. Phaed. p. 59 E; 85 B σθὸν τῆς συνουσίας Ma | τῆς inserui e libris om Mor | μὴ πρα- ξάμενος τοὺς φοιτῶντας αὐτῷ) τοὺς φοιτῶντας οὐκ αἰτῶν Ma 1 συνόντας Β | ἰδίων scripsi διὸ Ma δύο ΜΒ Mor 3 ἄλλους ἀγαθοὺς scripsi ἀγαθοὺς ἄλλους libri Mor | ἡμῖν inserui e MaB om Μ Mor | ἐργασάμενος MaB 5 τοῖς om Mor | καθ’ αὐτὸν Ma 6 ἀπὸ Ma | τούτου MaB | διαπεμπομένοις scripsi e MaB πεμπομένοις Μ Mor 7 οὖν om Ma | τοιοῦτος καὶ τοιοῦτος Ma 8 δίκαιον scripsi δικαιότατον libri Mor 10 μετὰ om Ma 11 τοῦτ’ scripsi ταῦτ’ libri Mor | οἷδ’ Ma 12 ἂν inserui e Ma ut coni Mor om ΜΒ Mor 13 περὶ om MMa 16 κἂν Μ Mor 17 οὔτε scripsi e MaB οὐ Μ Mor 18 σωτηρίαν om Β LIBANIUS ed. Foerster. V. 9 δρὸς εἰς τὸ δεσμωτήριον ὡς εἰς Λύκειον, ὡς εἰς Ἀκα- Mor p. 200 δημίαν, | ὡς ἐπὶ τὸν Ἰλισσόν, ὡς ἐπὶ τὰς ἄλλας αὑτοῦ διατριβάς, ἔμελλε δὲ κἀκεῖ φθέγξεσθαι καὶ λα- λήσειν. πῶς δὲ οὐκ ἄν τις ἄνθρωπος ὢν καὶ ζῶν ἔτι; ὁ δὲ καὶ προθύμως τοῖς ἑταίροις συμφιλοσοφεῖ, Σω- κράτης γάρ ἐστι καὶ δεδεμένος οὐδὲ κατέπληξεν αὐτὸν ἡ τοῦ σώματος συμφορά, καὶ τοιούτους διεξέρχεται λόγους οὕτω θείους καὶ καλούς, ὥστε εἰ πάντες ὑμεῖς αὐτῶν ἠκούσατε, πάντως ἂν αὐτὸν ἐλύσατε.

ὢ τοῦ φθόνου καὶ τῆς σκαιότητος, ὢ τῆς ἀπαιδεύτου πονη- ρίας. μὴ λαλήσῃ Σωκράτης, Ἄπολλον, ἔτι ζῶν <καὶ> ἔχων φωνήν; ἀλλ’ ἐπ’ ἀνδρὶ γράφει ψήφισμα τοιοῦτον 11 Il. π 853 1 λύκιον MaB cf. p. 24, 11; t. IV 353, 11 3 αὑτοῦ scripsi αὐτοῦ libri Mor | φθέγξασθαι MaB | λαλῆσαι Β 4 τις inserui e Ma om ΜΒ Mor 5 ἑταίροις Ma sed ταί- ροις in ras m 2 8 οὕτω καὶ θείους Μ sed καὶ eras | οἱ Ma 9 πάντες Ma | ἂν om Ma 10 μὲν om Ma 12 δὲ MaB 13 φθονῶν scripsi ut coni Mor φθονεῖν libri Mor | Μέλητος reposui e libris Μέλιτος Mor ut constanter in hac declamatione cui oblocutus est Boissonadius Anecd. V 324 sq. 17 δεσμὸς Μ | εὑρίσκουσι ταῦτα Ma | σωκράτει MaB 21 καὶ inserui om libri Mor 22 τοιοῦτον reposui e libris τοιοῦτο Mor ὁ Σόλων ἄντικρύς τε καὶ διαρρήδην ἀπειρημένον ὑπὸ τῶν νόμων μηδὲ γράφειν ἐπ’ ἀνδρὶ νόμον ἢ ψήφισμα ὅπερ ἂν μηδὲ κοινὸν ἐφ’ ἅπασιν Ἀθηναίοις ᾖ;

πονη- ρός τε καὶ κατεψηφισμένος ὤν. | ἔστω πονη- Mor p. 204 ρός. μηδὲν ἄπιστον ἔστω τῆς γραφῆς μηδὲ τῆς Ἀνύ- του καὶ Μελήτου καταβοῆς. εὖ οἶδα ὡς ἔσται χρόνος ἐν ᾧ ποτε σεμνυνεῖσθε Σωκράτει, ὡς Ἡρακλείτῳ μὲν Ἐφέσιοι, Πυθαγόρᾳ δὲ Σάμιοι καὶ Χείλωνι Λακεδαι- μόνιοι καὶ Θάλητι Μιλήσιοι καὶ Πιττακῷ Λέσβιοι καὶ Περιάνδρῳ Κορίνθιοι καὶ ὑμεῖς αὐτοί ποτε Σόλωνι. πᾶσι γὰρ τοῖς σοφοῖς ζῶσι μὲν ὁ παρὰ τῶν πλησίον φθόνος ἀνταγωνίζεται, | ἀποθανόντων δὲ καθα- Mor p. 206 ρῶς ἐξ ἀλύπου τῆς αἰσθήσεως ἡ σοφία κρίνεται.

10. Νῦν δὲ οὕτω δοκοῦντα ἔστω ταῦτα, ὡς ἔδοξεν. οὐκοῦν ἅπερ ἔδοξεν ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ταῦτα κρίνε- σθαι προσήκει. ἔδοξε δὲ πιεῖν Σωκράτην κώνειον, ὥσπερ καὶ ἄλλος τις ἤδη τῶν κατεψηφισμένων. τοῦτο μὲν οὖν οὐκ ἀναίνεται Σω|κράτης οὐδ’ ἂν ἀπο- Mor p. 208 1 Dem. p. 352,12; 1075,10 2 Andoc. myst. § 87 et 89. Dem. Timocr. § 59; Aristocr. § 86; Steph. II § 12. Aen. Theo. p. 24, 8 ed. Boiss. 6 Thuc. I 73, 1 cum nota Kruegeri 11 Thuc. II 45, 1. Dem. p. 330, 3; 441, 29 17 Lys. c. Erat. p. 394, 13 1 ἄντικρύς τε καὶ διαρρήδην] ἂν cum lacuna 8 litt Β | καὶ om Ma | ὑπὸ scripsi e MaB ἀπὸ Μ Mor 3 μὴ δὲ Β | πο- νηρός τε καὶ κατ’ ἐψηφισμένος ὤν om in lac 10 litt Β 4 καὶ om Ma | ὤν] ἐστί coni Mor 6 καταβοῆς scripsi e MaB καταβολῆς Μ Mor 7 σεμνυνεῖσθαι Μ | Σωκράτει om Ma 8 Χίλωνι MaB 9 καὶ Περιάνδρῳ Κορίνθιοι om Ma 10 αὐτόν Ma 11 πᾶσι — 13 κρίνεται omissa γὰρ particula citat Macar fol 87 v (Villoison Anecd. 11 13; Lib. t. I p. XXVIII R) | ζῶσι μὲν om Β | πλησίον scripsi e MaB Macar πλησιόνων Μ Mor 12 προσφύεται Macar 14 νυνὶ Ma | ὧσπερ Ma | ἔδοξαν ΜΒ 15 πράττεσθαι Ma 18 ἀποδραίη scripsi ἀποδρῴη Μ Mor ἀποδρώη MaB δραίη ποτὲ τὴν παρ’ ὑμῶν δίκην οὐδ’ ἂν ἐξέλθοι, κἂν τῶν ἄλλων οἱ μὲν αὐτὸν εἰς Βοιωτίαν θέλωσιν ἁρπά- σαι, οἱ δὲ εἰς Πελοπόννησον, οἱ δὲ εἰς Θετταλίαν, ἅπασαι δ’ αὐτὸν αἱ τῶν Ἑλλήνων καλῶσι πόλεις, οὐδ’ #x003E; ἀνάσχοιτο κλοπιμαίαν σωτηρίαν, ἀλλ’ οὐκ οἶδ’ ὅπως ὑμῶν αὐτὸς μᾶλλον πρὸς τὴν τελευτὴν ἐπείγεται καὶ δίψᾳ τοῦ κωνείου.

ἃ δὲ μήτ’ ἔδοξε τῷ δικα- Mor p. 210 στηρίῳ μήτε | οἱ κείμενοι περὶ τῶν ἑαλωκότων νόμοι κελεύουσι, ταῦτα πῶς οὐ δεινὸν καὶ παράνομον προσεπιτάττειν ἐκ ψηφίσματος; δεῖ γὰρ μήτε πλείω τοῖς δικασθεῖσι προστιθέναι τὴν φιλανθρωπίαν ἕκαστον τῆς τεταγμένης ἀνάγκῃ ὑπὸ τῶν νόμων μήτ’ αὖ πικροτέρους εἶναι τῶν νενομισμένων, ἑκάτερον γάρ ἐστι, καὶ τὸ προστιθέναι τι τῷ κατ’ ἐψηφισμένῳ καὶ τὸ τοῖς οὕτω πράττουσιν ἐπιεικὲς ἀφελεῖν, παρὰ τοὺς νό- 5 Luc. Icar. 20 11 Plat. rep. V p. 558 A 1 ἡμῶν Ma | ἐξέλθοι scripsi e MaB cum Boissonadio An III 199 ἐξέλθῃ Μ Mor | κἂν — 4 πόλεις om Ma κἂν] οὐδ’ ἂν Β 2 τῶν ἄλλων om Β 3 θετταλούς Β 4 ἁρπάσαι Β | καλοῦσι Β 5 ἂν inserui 7 verba καὶ δίψᾳ τοῦ κωνείου citat auctor Coisl. περὶ συντάξεως ed. Bekker Anecd. p. 135, 22 s. v. διψῶ· γενικὴ. Δημοσθένης ὁ μικρὸς ἐν τῇ σιωπὴ Σωκράτους· καὶ δίψᾳ τοῦ κωνείου atque hinc auctor metricus περὶ γραμ- ματικῆς ἡ. 198 (Boiss. An. II 350 cf. Add. p. 485) διψῶ κωνείου γενικῇ παρὰ τῷ Δημοσθένει et codex Suidae A in marg s. v. διψῶ· Δημοσθένης· διψῶ τοῦ κωνείου cf. Mus. Rhen. XXXII 87 9 δεῖν Ma sed in δεινὸν corr m rec 10 δεῖ — 15 νόμους citat Melissa Augustana (Mon. gr. 429 fol. 16 v) τοῦ μικροῦ δη- μοσθένους· δεῖ γὰρ — νόμους et omissa γὰρ particula Macar fol 87 v (Villois. Anecd. II 13 Lib. t. I p. XXVIII R) δεῖ — 11 δικασθεῖσι] οὔτε πλείω τοῖς δικασθεῖσι χρὴ Macar | προστε- θῆναι Meliss κατατιθέναι Ma Macar | τὴν inserui e Μ om re- liqui libri Mor | φιλανθρωπία Meliss 12 ἀνάγκῃ scripsi ἀνάγκης libri Mor | ὑπὸ scripsi e MaB Meliss Macar παρὰ Μ Mor 13 πικροτέρας Ma 14 ἐστι] ἐστιν ἄτοπον Meliss | τὸ om Meliss | προσθεῖναί Ma Macar πρὸς τὸ τιθέναι Meliss | τὸ] τῶ Meliss 15 ἐπιεικείας Meliss ἐπιεικίας Macar μους. οὐ τοίνυν οὐδ’ ὁ τοῦ δικαστηρίου κῆρυξ ἀν- εῖπε τὴν τῶν ἴνδεκα ἀρχὴν παραλαμβάνειν Σωκράτην καὶ προστάττειν αὐτῷ μέχρι τοῦ θανάτου σιωπᾶν μη- δὲ λαλεῖν Σωκράτην, ἀλλ’ ἀποθνήσκειν \ μόνον. Mor p. 212