<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00501.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="72"><p>πῶς οὖν τῆς αὐτῆς

προνοίας οὐκ ἠξίωται τὰ ἔπη; ὅτι τὸ μὲν ὕβριν ἂν

εἶχε κατὰ τῶν εὐεργετῶν διὰ τῶν οἰκετῶν, τὸ δὲ τὰ

<lb n="5"/> τῶν τυράννων ἂν ἐδίδου τοῖς ποιηταῖς, οὓς τοὺς ἀρ-

χομένους ἐπαινεῖν ἀνάγκη, κἂν ὑπερβάλλωσι πάντας

ἀνοίᾳ καὶ κακίᾳ. Σωκράτης δὲ Ὅμηρον οὐκ ᾔδει τύ-

ραννον Ἀθηνῶν οὐδὲ Θέογνιν οὐδέ γε, εἰ τυραννοῦν-

τας ἑώρα, κολακεύειν ἂν ὑπέμεινεν, ἀλλ’ εἰ πρὸς τὸ

<lb n="10"/> τῆς πόλεως ἄρχειν ἐπῆγε, καὶ τυραννούμενος ἂν ἐξή-

τασε τὰ ποιήματα, καθάπερ τῶν τριάκοντα τὰ ἔργα.

σὺ δ’ ἐν δημοκρατίᾳ καὶ παρρησίᾳ παλαιοὺς ποιητὰς

ἐφίστης τοῖς περὶ τοὺς λόγους διατρίβουσι δεσπότας

καὶ τὰ στόματα τοῖς δεξιωτέροις ἐμφράττεις καὶ σιγὴν

<lb n="15"/> Ἀθήνησιν εἰσηγῇ.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="73"><p>καὶ Πεισίστρατος μὲν ὁ μάλιστα

σπουδάσας περὶ τὴν Ὁμήρου ποίησιν οὐδένα τῶν πολι-

τῶν ἀπέκτεινε λαβὼν ἔπους ἐπιλαμβανόμενον, εἰκὸς δὲ

<note type="footnote">16 Plat. Hipparch. p. 228 B. Ael. var. hist. XIII 13</note>

<note type="footnote">1 ὑμῖν AthUVaB et auctore lacobsio Not 24 Rog | τὸν

inserui ex Ath om reliqui libri edd 2 ἐπειθόμεθα UVaB

5 ἂν ἐδίδου reposui ex UVaB cum Rog ἐνεδίδου Ath

ἐδίδου Ma Mor Re 8 εἰ inserui e MaUB auctore Re cum

Rog om AthVa Mor Re | τυραννοῦντας scripsi e MaUVaB

auctore Re cum Rog τυραννοῦντος Ath Mor Re 9 ἑωρακὼς

coni lacobs Lect 196 App Pors 321 Not 25 | ἂν inserui e

libris cum Rog, ut post ὑπέμεινεν lacobs Add 270 Lect 196

App Pors 321 Not 25 om Mor Re | εἰ πρὸς Ma sed εἰ πρ in

ras m2 | τῶ λιβρι ψορρ Μορ 10 ἐπῆγε scripsi auctore Sinteni

ἐπῆν UVaB ἐπῇ Ma sed ῆ evanuit, Ath Mor Re qui ἐπεχεί-

ρει coni ἐπῆρε auctore lacobsio 1. 1. Rog I ἐξήτασε scripsi

auctore Sinteni ἐξήταζε libri edd 13 ἐφιστὰς Ath ἐφιστὰς

MaB ἐφιστὰς UVa corr Mor 16 πολιτῶν scripsi ex UVaB

cum Rog ποιητῶν Ma πώποτε Ath Mor Re</note>



<pb n="55"/>

πολλὰ τοιαῦτα γεγονέναι τῶν Ὁμήρου συλλεγομένων·

σὺ δ’ ἐν δημοκρατίᾳ ποιεῖς τυραννίδος χαλεπώτερα

καὶ ταῦτα ἐπαινῶν τὸν Θησέα τοῦ τῆς ἀρχῆς ἣν εἶχεν

ἀποστῆναι. ὅς οὐ διὰ τοῦτο τὴν ἐλευθερίαν τοῦ δή-

μου πρὸ τῆς ἐξουσίας ἐποιήσατο τῆς αὑτοῦ, ἵνα Ἄνυτος <lb n="5"/>

καὶ Μέλητος κωλύωσι διαλέγεσθαι τὸν βουλόμενον

Ἀθήνησιν, ἀλλ’ ἔνα παντὸς ἀπηλλαγμένοι δέους καὶ

τὰς ψυχὰς ἀσκῶμεν μαθήμασι καὶ τὰ σώματα γυμνα-

σίοις.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="74"><p>καὶ διὰ τοῦτο καλὸν καὶ ἥδιστον αἱ Ἀθῆναι

θέαμα καὶ πανταχόθεν | δεῦρο φοιτῶσι καὶ ναυσὶ <note type="marginal">R III 26</note>

καὶ πεζῇ καὶ οἱ μὲν κατέμειναν, οἱ δὲ μόλις ἀπῆλθον, οὐχ 11

ὅτι τραπέζαις νικῶμεν Σύβαριν οὐδ’ ὅτι πυρῶν ἡμῖν

εὔφορος ἡ γῆ, τοὐναντίον γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,

τοῖς ἔξω τικτομένοις τρεφόμεθα, ἀλλ’ ὅτι λόγων ἐστὶν

ἐργαστήριον ἡ πόλις. ὁ μὲν ἤρετο, ὁ δὲ ἀπεκρίνατο. <lb n="15"/>

τῷ μὲν ὑπῆρξε μαθεῖν, ὁ δὲ ἐδίδαξε. τὸν μὲν ἴδοις ἂν

ἐπαινοῦντά τι τῶν τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένων, τὸν δὲ

αἰτιώμενον, τὸν δὲ δόξαν οὐ καλὴν λύοντα.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="75"><p>ταῦτα

ἄξια τῆς ἐν ἀκροπόλει θεοῦ, ταῦτα τῶν ὑπὸ θεῶν

πεπαιδευμένων, ταῦτα τοῦ Θησέως, ταῦτα τῆς πολι- <lb n="20"/>

τείας. ταῦτα ποιεῖ τὴν πόλιν χαριεστέραν τῆς Λακε-

<note type="footnote">3 Arist. rep. Ath. 41,2 8 Plat. Prot. p. 313 C; rep. II

p. 376 E; III p. 410 12 cf t. I 520, 9; II 297, 8 13 Thuc.

12 14 cf t. I 156, 19 19 Hom. II. β 547 sq.; h. in Cer.

473 sq.</note>

<note type="footnote">1 πολλοὺς τοιούτους Gasda ἴ’ ἁπανταχόθεν ante συλλεγομέ-

νων inserendum coni lie 3 ἣν reposui e libris sed Ma in

ras3 m2 kd m2 quod kkd Libanii magis convenit quam ἦς

4 διατοῦτο Β 5 αὑτοῦ scripsi cum Rog αὐτοῦ ἁ αὐτοῦ

reliqui libri Mor Re 6 Μέλητος scripsi ex AthUVaB cum

Rog μέλιτος Ma Mor Re 9 διατοῦτο Β 12 οὐδ’ reposui e

MaAthUB cum Rog οὐδὲ Va Mor Re | ὑμῖν AthUVa

13 εὔφορος ὑμῖν Ath | γάρ, ὦ om Ma 21 τάξιν Ma</note>



<pb n="56"/>

δαίμονος. διὰ τοῦτο τῶν φοβερῶν ἐν τοῖς ὅπλοις οἱ

τὴν σοφίαν τιμῶντες σεμνότεροι. τοῦτο πολὺ τὸ μέσον

ἡμῖν πρὸς τοὺς βαρβάρους πεποίηκεν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="76"><p>ὁ τοίνυν

τὴν ἐν τῷ διαλέγεσθαι παρρησίαν ἀναιρῶν οὗτός ἐστιν

<lb n="5"/> ὁ τὰ τῆς δημοκρατίας καταλύων ἐπιχώρια καὶ καθάπερ

σώματος ἐξορύττων ὀφθαλμοὺς ἢ τὴν γλῶτταν ἀπο-

τέμνων. ὃν ἔγωγε ἡδέως ἂν ἐροίμην, εἰ καὶ τῶν δεί-

πνων ἐξαιρεῖ τοὺς εἰωθότας λόγους. οὗτοι δέ εἰσι

μνησθῆναι ποιητῶν, τοῦ μὲν ὡς εὖ λεχθέντος ἀγα-

<lb n="10"/> σθῆναι, τὸ δέ τι καὶ ἐπανορθῶσαι.</p></div></div></body></text></TEI>