μὴ δὴ τοῦτο λεγέτω τις, ὧς νέοι Σωκράτει συνῆσαν, ἀλλ’ εἴ τις τῶν πρεσβυτέρων εἴρχθη συνεῖναι βουλόμενος. τὸ μὲν γὰρ ἦν ἂν τοῦ 11 Plat. apol. p. 28 C 2 προσίεσαν MaUVa 3 ἂν inserui e libris cum Rog om Mor Re ὡσπερεὶ lacobs Lect 199 | εἴ <τις> coni Add 100 Not 37 et Cobet οἱ — ἐγκαλοῦντες coni Re | ἐγκαλοῖς scripsi e Ma cum Rog ἐγκαλεῖς Ath UVaB ἐγκαλεῖν Mor Re ἐγκαλοίη lacobs et Cobet ἐγκαλῶν coni Sintenis 8 τὴν Β τἄλλα UB Rog 9 τούτῳ Ath 12 ἀφειμένους reposui e MaAth VaB auctore Re cum Rog ἀφειμένων U Mor Re | δέ in- serui e MaAthUB auctore Re cum Rog om Va Mor Re | εἰ μοι Ath 15 πρόνοιαν Ma sed πρὸ in ras m2 17 scripsi e Ma sed ὢ ex οἱ corr m2, UVaB cum Rog ἐν Ath Mor Re | εἴη scripsi cum Rog εἷεν libri Mor Re 18 μό- νοι post νέοι inseruit Rog, μᾶλλον ἢ πρεσβύτεροι praetulerim coll 1. 6 19 γὰρ Ma sed γ in ras m2 | ἦν ἂν scripsi toribus lacobsio Lect 199 App. Pors 321 et Sinteni εἴη ἂν lacobs Not 38 ἕνεκα libri edd φθονήσαντος ὧν εἶχεν, τὸ δ’, εἴπερ ἦγον σχολήν, ἐκείνων ἤ γε μὴν αἰτία τῶν κεκωλυκότων πραγμάτων. καὶ μὴν τοσοῦτόν γε ἀπεῖχε τοῦ φεύγειν διώκοντας, ὥστ’ ἐνίους φεύγοντας ἐδίωκεν. οὓς δὲ σφῶν αὐτῶν ἀμελοῦντας εὕρισκεν, ἐπαινεῖν μὲν οὐκ εἶχε, μεμφόμε- νος δὲ ἐλύπει. ὥστ’ εἰ πᾶσιν Ἀθηναίοις ἐπῆλθε Σω- κράτει συνημερεύειν ἀνθέλκοντος οὐδενός, ἤκουον ἂν ἅπερ οἱ νέοι. ταῦτα δὲ ἦν μανθάνειν μὲν ἅττα λέγου- σιν οἱ ποιηταί, μιμεῖσθαι δὲ τοὺς κυβερνήτας καὶ τὰ ὕπουλα φυλάττεσθαι τῶν ἐπῶν ὥσπερ ἐκεῖνοι τὰς ὑφά- λους.

121. Ἀλλὰ τί βούλεσθε περὶ τῆς Ἀθηνᾶς, ὦ Ἀθη- ναῖοι, πιστεῦσαι εὐθὺς τοὺς ὑμετέρους υἱεῖς, ὡς ἀν- θρώπου φύσιν ὑποδῦσα τὸν Πάνδαρον ἤγειρε R III 42 συγχέαι τοὺς ὅρκους, καὶ περὶ τῆς Ἥρας ὡς ὑπὸ τοῦ Δῖός ἀγανακτοῦντος κρεμασθείη χοίνικας ἔχουσα, καὶ περὶ τῆς Ἀφροδίτης ὧς νῦν μὲν μαστροπὸς Ἀλεξάν- 7 Xen. comm. Ι 4, 1 10 cf. t. IV 45, 26 R; t. IV 363, 5 14 II. δ’ 81 sq. Plat. rep. 11 p. 377; 379 E 15 II. ὁ 18 sq. 16 Arist. Plut. 276. Dem. p. 270, 8 17 II. γ 383 sq. 1 εἶχεν scripsi auctoribus lacobsio et Sinteni εἶχον libri edd I τῶ Ma | ἦγον Ma sed γον in ras m2 εἶχον Va et Lect 199 App Pors 321 2 ἐκείνων scripsi e MaAthB aucto- ribus lacobsio et Sinteni cum Rog ἐκείνω UVa Mor Re Ι ἤ γε μὴν αἰτία scripsi ἥ γε μὴν αἰτία libri edd εἰ δὲ μή, ἡ αἰτία lacobs Lect 199 App Pors 321 et Gasda εἰ μή, ἥ γε μὴν αἰτία lacobs Not 38 4 ἐδίωκεν Ma sed ωκ in ras m2 5 σκεν reposui e libris cum Rog εὕρηκεν Mor Re 6 ἐπῆλθε Ma sed ε (1) ex α corr m2 7 ἂν inserui auctoribus Not 38 Sinteni Nabero cum Rog om libri Mor Re 9 τὰ ὕπουλα scripsi auctore lacobsio Add 84 Lect 200 coll. Dem. cor. p. 327,29 τὰ πολλά libri Mor Re qui τἀπατηλὰ coni τὰ πονηρὰ auctore Cobeto Mnem III 151 Rog 12 περὶ scripsi πρὸς libri edd περὶ τῆς Ἀθηνᾶς ante πιστεῦσαι edd delevi 13 τίς πιστεῦσαι Ath 15 συγχέειν Β LIBANIUS ed. Foerster. V. 6 δρῷ γένοιτο, νῦν δὲ αὐτή τε καὶ Ἄρης ὑπὸ Διομήδους τρωθεῖεν; ἀλλὰ τὴν Ἀπόλλωνος καὶ Ποσειδῶνος θη- τείαν οἴεσθε νέοις λυσιτελεῖν; ἀλλὰ τὸν μικροῦ δεθἐν- τα <Δία> παρὰ τῶν ἐπ’ αὐτὸν συνθεμένων θεῶν; 5 τὴν πάντων θεῶν πρὸς ἀλλήλους μάχην; ἀλλὰ τὸν περὶ τῆς ἐκτομῆς λόγον ἢν ὁ Κρόνος ἐτόλμησεν, ἀλλὰ τὴν δίκην ἣν οὗτος αὐτὸς ἔτισε τὰ ἔσχατα μὲν ἐργα- σάμενος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα, τούτων δὲ, οὐ κουφότερα παρὰ τοῦ παιδὸς παθών;

διὰ τοῦτο τὴν Ἀθηνᾶν αὐτοῦ ποιεῖ τῆς σωτηρίας ἐπιμελουμένην καὶ οὐ μόνον τἄλλα συμπράττουσαν, ἀλλὰ καὶ τὸ εἶδος αὐτῷ τρέπουσαν, νῦν μὲν εἰς αἶσχος, νῦν δὲ εἰς κάλλος, I ὧς ἑκατέρου δεήσειεν. ἀλλὰ καὶ τὴν R III 43 αἰτίαν αὐτῷ τῆς τοῦ Ποσειδῶνος ὀργῆς οὐκ ἐποίησε δικαίαν. ὁ μὲν γὰρ ὑπὲρ τοῦ Κύκλωπος τυφλωθέντος ἤχθετο, ὁ δὲ τὸν Κύκλωπα ἀμυνόμενος ταῦτ’ ἐδεδρά- κει καὶ προσέτι γε σώζων αὑτόν. οὐκοῦν ἐν μὲν οἷς 1 Antisth. Ulix. 3 sq. 3 Her. VII 170; VIII 19; 108; IX 73; 107 5 sq. cf. t. IV p. 925, 1 sq. R 7 Antisth. Ulix. 1 10 Od. ἑ 382 sq. 11 cf. t. IV 166, 25 12 Od. v 189 sq.; θ’ 18 sq. 16 Od. ἴ’ 316 sq. ἁ 68 sq. 3 τῇ scripsi e MaUB anctore Re cum Rog τοῖς AthVa Mor Re Ι ἀνακομιδῇ auctore Re Rog οἴκαδε ἀνακομιδῇ coni Cobet 4 ἤλαυνε scripsi ἐλαύνει libri edd | τις om AthUVaB 5 ἂν inserui e libris auctoribus lacobsio Not 40 et Sinteni cum Rog om Mor Re | ἐκείνω reposui e MaUVaB cum Rog ἐκεῖνον Ath Mor Re 7 ὁμήρῳ Ath 8 ἅπασι. τὴν μὲν γὰρ reposui e libris auctore Sinteni cum Rog ἅπασι τὴν μὲν Mor Re 9 διατοῦτο MaB 10 ποιεῖ reposui e libris auctoribus Gasda et Cobeto ποιεῖται Mor Re 11 τἄλλα scripsi ex UVaB cum Rog τὰ ἄλλα MaAth 14 οὐκ ἐποίησε reposui e libris ἐποίησεν οὐ edd 15 ὑπὸ Ma 16 ἀμυνόμενος ταῦτ᾿ scripsi ex AthUVaB ταῦτα ἀμυνόμενος γα Rog ταῦτ’ om Mor Re „desideratur τοῦτο aut κακῶς“ lacobs Not 40 17 σῴζων Rog cf. t. III praef. p. IX Ι αὑτόν scripsi e MaVaB cum Rog αὐτὸν AthU Mor Re Ι ἐν] εἰ UVa | οἷς]ἐν οἶς Β 6* ἐπλανᾶτο ἠδικεῖτο, ἐν οἷς δὲ τοσούτων κακῶν κρείτ- των ἦν ἀρετὴν κεκτημένος ἐδείκνυτο.

τῷ μὲν οὖν Ὁμήρῳ ποιεῖν ἐπῆλθεν εἰς ἄνδρα θαυμαστὸν ἔπαινον, Ἄνυτος δὲ ὃν ἐκεῖνος τά τε ἄλλα γενναῖον ἡγεῖτο καὶ μόνον ἐπιθεῖναι τῷ μακρῷ πολέμῳ τέλος, πάντων ἀθλιώτατον ἀποφαίνει καὶ τὸν αὐτὸν ἀσεβῆ καὶ κακοδαίμονα. τί οὖν ἄν τις μᾶλλον Ὁμήρου κατη- γορήσειεν ἢ τὸ τὸν κάκιστον τῶν ἐπ’ Ἴλιον στρατευ- σάντων ἐκλεξάμενον περὶ τοῦτον οὕτω πολλὴν εἰσε- νέγκασθαι σπουδήν;

πότ’ ἔρον οὖν δίκην ὑπὲρ Ὁμήρου λαμβάνειν οὗτός ἐστι δίκαιος ἢ διδόναι μᾶλλον, ὃς τὴν ὑπόθεσιν αὐτῷ καταφέρει πρόρριζον αὐτὸς ὑπὲρ ἐπῶν οὐ πολλῶν ἐγκαλῶν ἑτέροις; εἰ γὰρ ὁ τὴν χεῖρά τῳ λωβησάμενος κολάζοιτ’ ἂν εἰκότως, τόν γε ἀποκτείναντα πῶς ἔνι μὴ μείζω παθεῖν; ἀλλ’ οὔτ’ Ἄνυτος οὔτε Σωκράτης ἀδικοῦσιν, εἴ τι τῶν τοῖς ποιηταῖς εἰρημένων καταμέμφονται.

127. Ἀλλ’ ἀργούς, φησίν, ἐποίει Σωκράτης. τίνα τρόπον; εἶπε τὸ καθῆσθαι ποιοῦντα μηδὲν τοῦ 5 cf. t. IV 166, 25. Od. α 2. Antisth. Ulix. 14 12 Her. I 32; VI 86 18 sq. Plat. Gorg. p. 515 E sq. 5 ἡγεῖτο <γενέσθαι> | <ἱκανὸν> μόνον Rog qui ἱκανὸν vel μόνον ἱκανὸν vel in sequentibus ἐπιθεῖναι <ἂν> scribendum coni 6 εὐσεβῆ libri corr Mor 7 μᾶλλον Ὁμήρου scripsi e MaUVaB Ὁμήρου μᾶλλον Ath edd Ι ποιήσειεν Ma 8 τὸ om Ma 11 λόγον MaUVaB 14 τῳ om Ma γε reposui e MaUB, ut coni Mor lacobs Not 40 Sintenis τε Ath Va Mor Re γ’ Rog 15 ἀποκτείναντα scripsi cum Sinteni ἀποκτένοντα libri ἀποκτείνοντα edd 16 οὔτε scripsi e Par 8017 cum Rog οὗτος ἢ libri Mor Re οὔθ’ οὑτοσὶ lacobs Not 40 I τοῖς ποιηταῖς reposui e libris cum Rog ποιητῶν Mor Re qui ποιηταῖς aut ὑπὸ τῶν ποιητῶν coni ὑπὸ ποιητῶν lacobs 18 ποιεῖ coni Schanz Plat. apol. comm. 37 19 εἶπε Β Mor sed vertit ceclo εἰπέ reliqui libri Re ὅτι εἶπε lacobs Add 215 μετιέναι τὰς ἐργασίας ποτὲ βέλτιον καὶ συνεβούλευσε τοῖς μὲν χειροτέχναις ἀποστῆναι τῶν τεχνῶν, τοῖς γεωργοῖς δὲ μισῆσαι τὴν γῆν, τοῖς ἐμπόροις δὲ ἐκλι- πεῖν τὴν θάλασσαν, τοῖς δὲ ναύταις καθεύδειν, τοῖς δὲ ναυκλήροις μὴ κατασκευάζειν τὰ πλοῖα, πᾶσι δὲ ἀπλῶς πάσης ἀφεμένοις πράξεως εἰς τὸν οὐρανὸν φἐ- πειν ὡς ἐκεῖθεν ἀφιξομένης τροφῆς; εἷς ἐξ ἀπάντων Ἀθηναίων I παρελθὼν μαρτυρησάτω καὶ σιω- R III 44 πήσομαι. εἰ δὲ τὸ μὲν ἀργεῖν οὐκ ἐπῄνει, τὸ δὲ τῇ κτήσει τῶν χρημάτων ἢ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ πλείω νέμειν τὴν σπουδὴν ἡγεῖτο τῶν ἀτόπων λέγων τιμιώ- τατον μὲν ἀνθρώπῳ τὴν ψυχὴν εἶναι, δεύτερον δὲ τὸ σῶμα, τρίτον δὲ τὰ χρήματα, πῶς ταῦτα πείθοντος ἦν ἀργεῖν;

ὃς τὸ μὲν ἔργῳ τῳ προσέχειν οὐκ ἐκάλει κακίαν, ἠξίου δὲ μὴ τὰ τῇ φύσει δεύτερα πρὸ τῶν ἀμεινόνων ἄγειν. ἐπειδὴ γὰρ ἐώρα πολλοὺς τοὺς μὲν 10 Plat. apol. p. 36 Bsq. 12 cf. p. 22, 1 sq. Plat. leg. IV p. 724 A; V p. 726 A sq. VIII p. 870 B Not 40 εἰ εἷπε Rog εἰ εἰπέ Par 3017) Ι μηδὲν τοῦ scripsi ex AthUVaB auctoribus Re et lacobsio Add 215 Lect 200 Not 40 cum Rog μηδέν τε Ma μηδὲν τὸ Mor ReN 1 πότε βέλτιον <εἶπεν εἶναι> καὶ coni Re 3 ἐκπεσεῖν Ma 4 θάλατταν Ma Rog | δὲ om Ma 5 μὴ om Ma 6 ἀφεμένοις reposui e MaVaB ἀφέμενος U sed ο eras ἀφε- μένης Ath Mor Re ἀφειμένοις auctore Re Rog | πάσης πράξεως Va 7 αὐξομένης Ma Ι signum interrogationis posui e MaB, punctum reliqui libri edd 10 πραγμάτων Ma | τῇ] τὸ Ath 11 λέγων reposui e libris auctoribus lacobsio Not 40 Sinteni Cobeto cum Rog λόγων Mor Re 12 τῷ ante μὲν Mor Re, post μὲν auctoribus Re et Cobeto Rog delevi | τὴν inserui e libris cum Rog om Mor Re 13 τὰ inserui e Ma om AthUVaB edd 14 ὧς Ath | τὸ reposui e MaUVaB auctore Re cum Rog τῷ Ath Mor Re | ἔργῳ τῳ scripsi auctore Re cum Rog ἔργῳ τῷ Ath ἔργω τῳ U ἔργω τὼ VaB ἔργῳ τὸ Ma Mor Re προέχειν Ath υἱεῖς ἐν ἴσῳ τοῖς ἀνδραπόδοις τρέφοντας καὶ οὔτε τὴν ψυχὴν παιδεύοντας οὔτε τὸ σῶμα γυμνάζοντας, παντα- χόθεν δὲ πλοῦτον ἀγείροντας ὡς μιᾶς οὔσης εἰς εὐδαι- μονίαν ἀφορμῆς, ἴνα παιδεύσειε κακῶς φρονοῦντας, ἐπετίμα καὶ μεθίστη καὶ μετεπαίδευε παραινῶν μὴ τὰ προσήκοντα περὶ ταῦτα ἀγνοεῖν μηδ’ ἃ μὲν πλείστην ἀπαιτεῖ πρόνοιαν, περὶ ταῦτα ῥᾳθύμως ἔχειν, ἃ δ’ ἐλάττονός ἐστι λόγου, περὶ ταῦτα πονεῖν. τοῦτο δὲ ἦν εὐπορεῖν τε τοὺς αὐτοὺς βουλομένου καὶ νοῦν ἔχειν.