εἰ μὲν τοίνυν τῶν τετιμημένων ἦν ὑπὸ Κωνσταντίου τὸ χρῆμα τῶν λόγων, καιρῷ καλῷ κακῶς ὁ διδάσκαλος κέχρηται εἰ δ᾿ οὐδεὶς ἐκείνῳ τῶν σοφωτέρων φίλος οὐδ᾿ οἱ λέγοντες, ἀλλ᾿ οἱ λἐγοντος ἑτέρου γράφειν ὁξεῖς τῶν μεγίστων ἐτύγχανον, τί θαυμαστόν, εἰ νάρκη τις πρὸς τοὺς λόγους κατέσχε τοὺς νέους;

17. Τοῦτο δὴ τὸ κακὸν καὶ ταύτην τὴν νεφέλην λύει μὲν Ἰουλιανὸς ὁ βασιλεὺς ὁ φέρων ὁμοῦ ταῖν χεροῖν ὅπλα καὶ βιβλία καὶ ταῖς πολλαῖς καμήλοις φορτία ταῦτα 8 Plat. Rep. VIII p. 551 A cf. t. II 304, 8 14 cf. t. II 305, 1; t. III p. LII; Weinberger Hebd. phil. Berol. 1907 n. 3 et 4 18 Οὐαί σοι κἀκείνῳ τοῖς μιαρωτάτοις K 1 τας (2) I 4 κωνσταντίνου C sed v (3) suprascr κωνσταντίου P 5 post ἀντιόχου punctum M et Monn, colon reliqui libri edd, comma posui 8 τὸ λέγειν που Πλάτωνα scripsi τὸ λέγειν ποῦ πλάτων libri τὸ λέγειν, ποῦ Πλάτων; Mor Re τὸ λέγειν που Πλάτων᾿ Monn λέγει που Πλάτων Cobet Coll. 276 | ᾒδει μὲν CMoLKAth Mor 9 δὴ reposui e libris et γρ in marg Mor cum Monnerio δὲ Mor Re 10 δὴ MoUILKAth 11 κωνσταντίνου Mo Mor 13 δὲ BM | γρ ἀμφοτέρων in marg Mor 14 λέγοντος L | λέγοντες UIK Mor | ἑτέρου U sed et ov m2 ἕτερου I sed et ov m3 16 τίς BIK 18 ὀ ante Ἰουλιανὸς edd delevi LIBANII OR. CONTRA INSTITUTIONIS IRRISORES 355 ἀναθείς, οὐκ οἶνον καὶ μύρον καὶ στρώματα μαλακὰ καὶ ἃ τῷ προτέρῳ πλεῖστα εἵπετο. καὶ ἣν ὁ πόνος τοῖς νέοις τῆς ῥᾳθυμί·ας ἡδίων, ὥσπερ τοῖς Ἀχαιοῖς ὁ πόλεμος τοῦ πλοῦ μετὰ τὴν ὁρμὴν ἢν ἐδέξαντο παρὰ τῆς Ἀθηνᾶς.

ἀλλὰ ταύτην δὴ τὴν ἐπανόρθωσιν βραχεῖαν ἐποίησεν ἄδικος ἐν Περσίδι σίδηρος ὃς ἐκεῖνον μὲν ἀπέκτεινε, τοὺς νέους δὲ πάλιν ἀνεχαί- τισεν. εἰ δὲ μὴ πονηρὸς δαίμων ἐφθόνησε ταῖς πό- λεσι, τοῖς πᾶσιν ἂν ἐπιδόντα τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγ- ματα κατὰ τοὺς λόγους μάλιστ᾿ ἂν ἔσχε τὴν ὑπερ- βολήν.

19. Οὑκοῦν τοῦ μὲν ἐν μακρᾷ βασιλείᾳ τοῖς λόγοις | πεπολεμηκότος, τοῦ δὲ τιμῶντος ῥητορικὴν ἄμα R III 441 τε φανέντος καὶ μεταστάντος ὄκνος τις ἐνέπεσε τοῖς νέοις, τούτου δὲ ὄντος τηλικούτου κἀγώ τινος αἴτιος βλάβης ὁμολογῶ γεγενῆσθαι. τὸ γὰρ αὐτὸ χρηστότητος μέν δόξαν ἐμοί, ῥᾳθυμίαν δὲ τοῖς φοιτῶσιν ἡμῖν ἤνεγκε. τί τοῦτο; τὸ κύριον ἕκαστον εἶναι τῶν προσ- ιόντων δοῦναί τε μισθὸν καὶ μή. γλυκὺ γάρ τι καὶ τοῖς δοῦναι δυναμένοις ἐφάνη τὸ μὴ δοῦναι. καὶ τὴν τῶν ἀπορούντων ἀνάγκην ἡ τῶν εὐπόρων ἐμιμήσατο γνώμη, μᾶλλον δὲ τῶν εὐπόρων οἱ μὲν ἤνεγκαν, οἱ δέ οὔ.

πλείονος δὴ τοῦ μὴ διδόντος γιγνομένου 3 ΙΙ. β 453 7 Dem. Ol. II p. i 20,27 8 cf. t. II 103,6 2 καὶ —3 ἡδίων omissis verbis τοῖς νέοις citat Plan fol. 103 v 7 ἀνεχαίτισε UI 9 ἐπιδιδόντα Β sed δι inser m 2, UILK 12 οὐκ αὐτοῦ μέν Ath 14 τίς ΒΙΚ 15 τινος om Μ sed in marg add m rec 17 ῥᾳθυμίαν Ρ sed ὁ in ras m 2 18 σε post ἤνεγκε Μο Re quod delevit Monnerius 21 τῶν(1) om UILK 23 δὴ reposui e CMoPBMILAth coll p. i 356,4 δε(??) Κ δέ U edd | γιγνομένου reposui e libris νου edd καὶ κατ’ αὐτό γε τοῦτο ῤᾳθυμοτέρου, τὸ γὰρ ἐξεῖναι προῖκα λαβεῖν οὐδέ προθύμως ἐπαναγκάζει λαμβάνειν, ὧν γάρ τις οὐ τίθησι τιμήν, ταῦτα οὐκ ἀλγεῖ μὴ κτώμενος, τοῦ δὴ πλείονος, ὅπερ ἔφην, κακῶς διακει- μένου συνεπεσπάσθη καὶ τὸ τὸν μισθὸν τελοῦν. καὶ μᾶλλον οὗτοι πρὸς τὸ ῥᾳθυμεῖν ὑπ’ ἐκείνων καθειλ- κύσθησαν ἢ παρὰ τούτων ἐκεῖνοι βελτίους ἐγένοντο, ῥᾷον γάρ, οἶμαι, καὶ ἥδιον τὸ μηδὲν ποιεῖν τοῦ πο- νεῖν, ὥστε καὶ τούτοις λεπτὸν ἐγίγνετο τοῦ διδόναι τὸ κέρδος.

21. Ἐγένετό τις καὶ τρίτος τοῦ πράγματος ὄλεθρος. καὶ ἴστω μὲν καλὸν καὶ ἐπαινείσθω τοῦτο τὸ ἐμπό- δισμα, εἰ δοκεῖ, κώλυμα δὲ ἣν ὅμως μέγιστον τῇ τῶν λόγων ἰσχύι. τὸν μὲν γὰρ ἄλλον ἅπαντα χρόνον τοὺς μὲν ἀπὸ τῶν ἐργαστηρίων νέους, οἷς ἡ φροντὶς ὑπὲρ τῆς ἀναγκαίας τροφῆς, ἣν ἰδεῖν εἰς Φοινίκην ἐπὶ τῷ τοὺς νόμους λαβεῖν ἰόντας, οἶ δὲ ἐξ εὐδαιμόνων οἰκιῶν οἷς γένος ἐπιφανὲς καὶ χρήματα καὶ πατέρες 5 Dem. fals. leg. p. 411,2. Plat. rep. V p. i 451 Α. 16 t. III 438,17 sq.; 465, 9sq. 1 κὰγ αὐτό] ταὐτό Κ Ι τὸ—4 κτώμενος omissa γὰρ particula praemissis verbis τοῦ κατά τῶν λοιδορούντων citat Macar fol. 92, unde ut fragmentum orationis ineditae ediderunt Villoissonus Anecd. II 16 et Reiskia t. I praef. t. XXXI 3 τίθησιν Μο 6 ἐπ’ Mor 7 παρὰ τούτων scripsi auctore Re Anim παρ’ αὐτῶν libri edd 8 τὸ Mor sed τοῦ coni 9 ἐγίνετο Κ 11 τριττός CMo sed in hoc τ (3) del, Ρ sed in τρίτος corr m 5, Μ sed in marg τρίτος; IL 14 μὲν om UILKAth 15 τά Mo Mor qui τούς coni Ι νέους in ras L 2 π(??)ς Κ 16 τῆς in ras L 2 τῶν Ath Ι ἀναγκαίων Ath 17 τῷ scripsi ex UILKAth cum Monnerio om CMo sed in ’ hoc in marg, Mor τὸ PBM Re | p τοὺς om PUILKAth Ρ sed αβ in ras m 5 λελειτουργηκότες, | ἔμενον ἐν τοῖς ἡμετέροις. καὶ R III 442 ἐδόκει τὸ μὲν τούς νόμους μανθάνειν τῆς χείρονος τύχης, τὸ δὲ μηδὲν προσδεῖσθαι τούτων τῆς ἀμείνονος εἶναι σημεῖον, ἀλλὰ νῦν πολύς πολλῶν ὁ δρόμος ἐπ’ ἐκεῖνο, καὶ νεανίσκοι λέγειν εἰδότες καὶ κινεῖν ἀκροα- τὴν ἔχοντες εἰς Βηρυτὸν θέουσιν ὡς ἂν προσληψόμενοί τι.

λελήθασι δὲ σφᾶς αὐτοὺς ἀντὶ τοῦ προσλαβεῖν ἀντιλαμβάνοντες. οὐ γὰρ τὸ μὲν σώζεται τοῖς ἔχουσι, τὸ δὲ ἐπεισέρχεται, ἀλλὰ τὸ μὲν ἴσως εἰσέρχεται, <τὸ σ οὐκ ἔστιν ὅπως οὐκ ἐξέρχετια>, ο οὐ γὰρ οἷόν τε τὴν διά- νοιαν ἀρκεῖν ὁμοῦ πρός τε τὴν τούτων κτῆσιν πρός τε τὴν ἐκείνων φυλακήν, ἀλλ᾿ ὁ τούτῳ προσέχων ἐκεῖνο διαφῆκεν, ὥστ’ ἀμείνους ἂν ἤσαν πάντα τοῖς νόμοις διδόντες τὸν χρόνον ἢ τούτου τὸ πλέον ἀναλίσκοντες μάτην.

εἰ μὲν οὖν ὡς χρησιμώτερον πρᾶγμα τοὺς νόμους διώκοντες τοῦτ’ εὖ ποιοῦσιν, οὐδὲν οἶμαι δεῖν ἐξετάζειν, οὐ γὰρ διαδικασίαν τήμερον ἔστι τοῖς νόμοις πρὸς τοὺς λόγους λαχεῖν, ἐκεῖνο δ’ ἀρκεῖ μοι δεῖξαι, 8 cf. t. I 107,5 Eur. Herc. 646 17 Aeschin. Ctes. § 146 p. 74,19 2 ἐδοκεῖτο Ath 3 προδεῖσθαι L | ἀμείνονος Ρ sed μεί in ras m 2 6 ὧσάν ΒΙ 9 το (1) Ι Ι ἀλλά — εἰσέρχεται om BUI Ι μέν inserui e CPMLKAth auctore Re Anim cum Monnerio et Cobeto Coll 276 ἀλλὰ τὸ δεύτερον τοῦ προτέρου ἐκπεσόντος εἰσέρχεται coni Monn Ι τὸ δέ οὐκ ἔστιν ὅπως οὐκ ἐξέρχεται inserui auctoribus Re Anim τὸ δὲ ἀπέρχεται) et Cobeto τὸ δέ πάντως ἐξέρχετ.αι) τὸ δ’ ἀπόλλυται in marg Μ m rec 12 ἐκείνων scripsi auctore Re Anim cum Monnerio et Cobeto τούτων libri Mor Re 12 τούτω e τοῦτο corr ΡΒ τούτοις et ἐκεῖνα coni Re Anim 13 ὥστε ΒΜ | ἂν om Μο 14 τού- του om Κ τούτου τὸ] τοῦτο LAth 15 ὡς Μο et inser C om PBMUILKAth 16 τοῦτ’ εὑ scripsi τοῦτο libri Mor Re τοῦτο καλῶς Monn 17 διαδικασίαν L sed ν in ras m 2 18 λαχεῖν scripsi auctore Cobeto λαβεῖν libri edd δὲ ΒΜ om UILKAth ὅτι τοὺς ἐντεθέντας λόγους ὑπὸ τῶν προτέρων διατριβῶν ἀνάγκη τοῖς ἀπὸ τῶν δευτέρων ἐκκρούεσθαι καὶ τὸ μὲν κρατεῖν, τὸ δὲ ἠφανίσθαι τοῖς μὲν ὅλως, τοῖς δὲ οὐ μικρῷ μέρει.