καὶ τί θαυμαστόν, εἰ κερδῶν οὗτος 16 p. 170, 13 20 Hes. opp. 361 sq. 2 οὒς Α 3 γοῦν Ρ 4 θερίζουσι des fol. 36 in Par quae sequuntur usque ad finem desunt 7 οἳ cancellavi auctore Re 8 ὧν scripsi auctore Re ἡμῶν libri edd 10 ἕτερος Mor 11 ἢ] οἱ I Bong qui ἢ coni 14 Ἕκτορα η Mor Βίκτωρα Re cf. t. Ι 242, 3; II 522, 19 15 δὲ C 16 ἔλυε Ι 18 μεριοῦντα Mor 19 καὶ cancellavi 21 βορ- ρὰν C 22 θοίνη Ρ sed οι in ras m2 ἡττᾶται τηλικούτων; ὅς καὶ τοὺς ἀποδέκτας ἐπλεον- έκτησεν ἐν ταῖς τιμαῖς ὧν βασιλεὺς ἐν] ταῖς ἀρχαῖς ἐκ τῶν παρά τῆς γῆς αὐτῷ προσιόντων δίδωσιν, ὠνεῖ- σθαί τε ἀναγκάζων ὧν οὐδέν ἐδέοντο καὶ προσέτι με- τροις ἀδικῶν οὐ συμβαίνουσι τῷ νόμῳ. οὕτω μὲν οὗτος ἐπώλει, κακῶς δ’ ἠγόραζον ἐκεῖνοι καὶ ἡ πενία πλοῦτον ἠναγκάζετο ποιεῖν. ἀλλ’ ὅμως εἰ μὴ Ἀριστεί- δην αὐτὸν προσερεῖς, ἀδικήσεις.

52. Ὢ τῆς ὅ τι βούλοιτο πραττούσης Τύχης, εἰ δὲ ὀρθῶς ἢ μὴ βούλεται μὴ σκοπούσης, ἀλλὰ τὰς | R III 251 τῆς δυνάμεως ἐπιδείξεις ἐν τῷ μὴ σώζεσθαι τὸ εἰκὸς ποιουμένης. αὕτη Διονυσίῳ Σικελίαν ἔδωκεν εἰδότι τοὺς ὄνους τοῦ πατρὸς οὖς ἤλαυνεν, αὕτη τὴν αὐτὴν νῆσον Ἀγαθοκλεῖ καὶ ὁ πατὴρ ὁ κεραμεὺς οὐκ 15 ἐκώλυε. καὶ τί ἂν Ἑρμείαν τὸν εὐνοῦχον λέγοιμι καὶ τύραννον Ἀταρνέως; ἀλλὰ Πῶρος οὐκ ἐκ κουρέως μέν, 7 cf. t. Ι 478, 3; II 437, 15; III 399, 25 12 sq. Hellad. Bes. chrest. in Phot. bibl. cod. 279 p. 530 a 29 sq. Cf. Philol. XXXV 710 sq. Herm. XIV 469 sq. 1 ἐπλεονέκτησεν scripsi coll. Dem. p. 1035, 26 πλεονεκτεῖσθαι ταῖς χιλίαις δραχμαῖς ἐξεπολέμησεν libri Bong Re ἐξεπολέμωσεν Mor 2 ἐν cancellavi auctore Re 3 παρά Ρ sed α (2) in ras m 2 4 πρὸσ ἔτι ΑΡ sed in hoc in προσέτι ras corr, Ι | μέτροις Mor sed γρ μέτρον in marg 6 ἐπώλει Ρ sed ω in ras m 5 9 ὦ Mor Re | τίς Mor | δ’ Re 10 εἰ Mor | βού- λεται scripsi auctore Bong βούλεσθαι libri edd quod aut de- lendum aut cum βούλεται mutandum censet Re 13 τἀς I Bong | ἤλαυνε I Bong 15 ἐκώλυσε C | ἂν om H. Valesius ad Diod. Sic. t. II 592 ed. Wesseling | καὶ τύραννον Ἀταρνέως scripsi (Philol. l. l.) coll. Hellad. l. l.; Diog. L. V 1,5,3 Ἑρμείαν, τὸν εὐνοῦχον Ἀταρνέως ὄντα τύραννον; Luc. Eun. 9 Ἑρμείαν τὸν εὐνοῦχον τὸν ἐκ τοῦ Ἀταρνέως τύραννον καὶ τὸν ἀταρνέα libri edd καὶ delendum censent Valesius l. l. et Bernhardyus Suid. s. v. Ἑρμίας t. II 528 16 ἀλλ’ ἄπορος Mor | οὐκ del Valesius κερκυραῖος Mor | ἦν post μὲν inser Valesius probabiliter Ἰνδοῖς δὲ ἐπέταξεν; εἴπω τὸν ἀνθρακέα Βάρδυλιν ὂν προσεκύνουν Ἰλλυριοί; μικρὸν ἂν Ὀρθαγόρας μετὰ τούτους δόξειε Σικυῶνος κρατῶν ὁ μάγειρος.

καὶ νῦν τοίνυν τὴν αὐτὴν ὁρῶμεν οὖσαν τὴν θεόν. καὶ τὸ τῶν ἐπιδείξεων τούτων εἶδος οὐ πέπαυται, ἀλλ’ ἄνθρωποι καὶ τοῖς γείτοσιν ἀγνῶτες καὶ δικαίως ἂν αἰπολοῦντες ἢ ποιμαίνοντες ἢ βουκολοῦντες ἢ ἐν συ- βώταις ὄντες μετέωροι φέρονται τοῖς παρὰ τῆς Τύχης δεδομένοις πτεροῖς. ἡ δ’ ἀκούει μὲν κακῶς ἐν ἅπασι τόποις ὡς οὐ ταῖς ἀρεταῖς ταῦτα τηροῦσα μόναις, ποιήσει δέ, μέχρις ἂν ἡ γένος ἀνθρώπων, ἃ δὴ πολ- λάκις πεποίηκε. κἂν ἴδῃς συβώτην ὑσὶν ἑπόμενον, μὴ διαπτύσῃς λογιζόμενος, ὧς τάχ’ ἂν καὶ οὗτος κοσμη- θείη τῇ Τύχῃ.

54. Δεῖνόν μὲν οὖν καὶ αὐτὸ τοῦτο καὶ οὐδαμῆ φορητὸν ἀπὸ μυλώνων καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς ἀγρυπνιῶν ἄγεσθαί τινας ἐπὶ δυνάμεις τε καὶ ἀρχῶν λαμπρότητας, πολὺ δέ γίγνεται καὶ δεινότερον καὶ ἀφορητότερον, ὅταν οἱ ἐπὶ τοιαῦτα μετενεχθέντες ἀπὸ τοιούτων μὴ θέλωσιν εἰδέναι, τίνες ἐκ τίνων γεγένηνται, μηδὲ 9 [Men.] Mon. 624. 625. Thuc. III 59, 1 1 Βάρδυλιν ὃν scripsi auctoribus Valesio et Re Anim βαρδυλῖνον libri sed in βάρδυλιν ὃν corr P 4, edd 2 προσεκἰ- νουν Ι 9 ἢ ΑΡ sed in hoc 'in' corr m4 | κακῶς Ρ sed κ (2) in ras m 3 10 τηροῦσα om C 11 μέχρι ΑΡ sed in hoc in ras m 3, I Bong Re Cobet; cf. t. II 524,11; t. III 179, 22; 464, 19 | ἂν Ρ sed α in ras m 3 | ᾖ scripsi cum Cobeto Coll. 263 εἴη libri edd 12 πεποίηκεν ΑΡ | ἴδοις I Bong 13 ὧς Ρ sed ω ex ἁ corr m 2 15 δεινὸν — p. 174,2 δευτέρων citat Macar | οὑν καὶ αὐτὸ τοῦτο om Macar | οὐδαμῆι Α 16 καὶ τὸ ante ἀπὸ Macar 18 γίνεται CI Bong Re 19 οἱ om I Bong 20 μὴ δέ ΑΡΙ R III 252 παρέχωσι καὶ τοῖς προτέροις τὴν ψυχὴν | ἐνοικεῖν, ἀλλ’ ἐξελάσαντες ὅλην ποιῶσι τῶν δευτέρων.

οἷος ἡμῖν καὶ οὗτος. ὂν ἔδει μὲν περὶ τὸν Τίγριν πανδο- κεῦσιν ὑπὲρ κόπρου μάχεσθαι, γέγονε δὲ κύριος τοῦ πολὺ μέρος τῆς οἰκουμένης κυκᾶν.

Ἀλλά, ὦ θεοὶ καὶ θεαί, πείσατε τὴν Τύχην ἃ περὶ Σευήρου προσήκει <ποιῆσαι> > καὶ τῆς ἀλόγου σπουδῆς αὐτὸν τῆς παρ’ ἐκείνης ἐκβαλόντες δείξατε τὸν κολοιὸν τὸν ἐν τῷ μύθῳ.