ἀλλ’, οἶμαι,

πολὺς ὁ γέλως χάριν ταῦτα ποιεῖν. ἢ καὶ τοὺς ὀφθαλ-

μοὺς ἐκκόψας ἠξίωσας ἄν μοι κεχαρίσθαι δοκεῖν τῷ

μὴ καὶ τὴν γλῶτταν προσαφῃρῆσθαι, ὥσπερ ἂν εἴ τις

δημεύσας τινὸς τά ὄντα φιλανθρωπίαν ἐκάλει τὸ μὴ 

καὶ αὐτὸν ἐψηφίσθαι δουλεύειν; οὕτω τοίνυν οὐκ ἦν

ταῦτα χάρις, ὥστε οὐκ ἐτόλμησεν ἐν τῷ καιρῷ τῶν

δεήσεων εἰπεῖν, ὅτι μοι δώσει τὸ μὴ τὸ καὶ τὸ παθεῖν

τὸν ἄνθρωπον, ἄλλο δὲ οὐδέν. καίτοι γε εἰ ἣν χάρις,

τίς βλάβη τῇ χάριτι καὶ πρὶν ἢ δοθῆναι φαίνεσθαι; 29. Καὶ παρώξυνέ με, φησί, ῥήμασί τισι θρα-

συτέροις. εἰ δὲ μὴ ταῦτα εἴρητο, οὐκ ἂν ταῦτα

ἐπεπόνθει. πῶς οὖν ἐν τοῖς πρὸ τῶν εἰρημένων

τούτων ἀδικήματα ἔφασκες εἶναι τῆς ἐσχάτης | ἄξια R III 240 

δίκης; μὴ οὖν ἀμφότερα λεγέτω. ἀλλ’ εἰ μὲν ἡ περὶ 

τὸν οἶκον τὸν βασιλέως βλάβη τοσαύτην ἀπῄτει τὴν

δίκην, τί μέμνηται τῶν ἐν τῷ δικαστηρίῳ ῥημάτων;

εἰ δὲ ταῦτα τοιούτοις ἔδει κεκολάσθαι, σεσιγήσθω τὰ

περὶ τὰ χρήματα. ἅ φησιν αὐτὸς οὐκ ἂν ἐξετασθῆναι

τῷ φάσκειν τὰ ῥήματα τὴν ὀργὴν πεποιηκέναι. σκε- 

ψώμεθα δὴ καὶ αὐτὰ τά ῥήματα τά, ὡς ὅδε φησί, δα-

κόντα αὐτόν. ὡμολόγησε μὲν ὀφείλειν καὶ καταθήσειν,

 8 cf. p. 144, 12 13 sq. cf. p. 157, 16 sq. 

 2 γέλως Ρ sed ς in ras m 2 | ποιεῖ C | τοῖς ὀφθαλμοῖς Mor

86(1 τοὺς ὀφθαλμούς coni 3 δοκεῖν Ρ sed εἰν in ras m 2 |

τὸ I Bong 4 καὶ μὴ C | προσαφῃρῆσθαι scripsi auctore Co-

beto Coll. 262 προσαφαιρῆσαι libri Bong Re προσαφαιρεῖσθαι

Mor 6 τῳ C 6 signum interrogationis posui, punctum

libri edd 8 μοι οὐ δώσει Mor | τὸ μὴ cancellavit Mor

11 τισι] τε C 15 ἡ Mor sed εἰ coni 16 οικον om sed

inser coni Bong 19 ἅ φησιν Re ἀφεὶς ἂν libri ἀφ᾿

ὦν ἂν Mor 21 τά inser Re om libri Mor Bong 



 



οὐ μὴν εὐθύς γε δύνασθαι, δεῖν δέ οἱ μηνῶν δύο.

ταῦτ᾿ οὖν ὀργῆς ἄξια; ταῦτα θυμοῦ; ταῦτα χαλεπό-

τητος; ταῦτα ἀγριότητος; οὐκ ἀφ’ οὗ γένος ἀνθρώπων

καὶ τὸ εἰσπράττεσθαι καὶ τὸ ὀφείλειν, τοῦτ’ ἔχει τοῖς

 ὀφείλουσι βοήθειαν τῶν μὲν αἰτούντων ἀναβολήν, οἷς

δὲ ἔξεστιν ἀνανεύειν, διδόντων κἀν τούτῳ τοῖς ὀφεί-

λουσιν ἀναπνεῖν παρεχόντων; ὃ γὰρ οὐκ ἂν δυναίμην

διαλῦσαι τήμερον, ὕστερον ἄν. κατέχει δὲ αὐτὸν ὁ

δεδανεικὼς ὁ μὲν δύο μῆνας, ὁ δὲ τρεῖς, ὁ δὲ δὶς

 τοσούτους, ὁ δ’ ἐνιαυτόν, ὁ δὲ καὶ πλεῖον, εἶθ’

ὕστερον ἃ προεῖται κομιζόμενος αὑτόν τε ἐπαινεῖ καὶ

τὴν αὑτοῦ μέλλησιν, ὡς αὐτὴν οὖσαν τὴν ἀποδοῦσαν.

 R III 241 ἤδη δέ τινες ἀφορήτοις | ἀνάγκαις ἐνδήσαν-

τες τὸν ὀφείλοντα τὸν μὲν ἐπὶ βρόχον ἔπεμψαν, αὐτοὶ

 δ’ ἐφ’ ὃν ἔλθοιεν οὐκ εἶχον. οὕτω δὲ ἀνθρωπίνως

τοῦτ’ ἔχειν ἔδοξεν, ὥσθ’ ὁ νόμος καὶ δικαστὴν ἐν τοῖς

τοιούτοις χρόνου κύριον ἐποίησε. κἂν ὁ ὀφείλων μη-

δενὸς ἐπιεικοῦς παρὰ τῶν εἰσπραττόντων τυγχάνῃ,

καταφυγὼν ἐκεῖσε τὸ μὴ ἤδη καταβάλλειν εὕρετο, καὶ

 οὐκέτ’ ἂν ὁ εἰσπράττων ἄγξειεν οὐδὲ ἐπιλάβοιτο.