δεινὰ μὲν

οὖν καὶ ταῦτα καὶ ἣν οὐδεὶς ὃς οὐκ ἐξεπέπληκτο, στή-

σεσθαι δὲ αὐτὸν ἐνταῦθα τῶν πολλῶν οἰομένων μετ-

έωρος μὲν ὁ Μάλχος ταῖς ἐσομέναις πληγαῖς ὑποκεί- 

μένος, ῥάβδων δὲ ἐπὶ γῆς ἑωρῶντο φάκελλοι. τῶν δὲ

ἀεὶ ταῖς πληγαῖς τριβομένων ἀπορριπτουμένων ἑτέρων

ἀκραιφνῶν ἔδει. ταὐτὸ δ’ ἣν καὶ περὶ τοὺς τύπτοντας

τὸν ἀπειπόντα ἀκμῆτος ἐκδεχομένου, καὶ δέκατος ὁ

τελευταῖος ἣν. τούτων δὲ ἐξ μὲν εἰς τὰ νῶτα τὴν 

ἰσχὺν | ἀνάλωσαν, αἰ πλευραὶ δὲ τέτταρας εἰς R III 234 

αὑτὰς ἐκένωσαν τούτου τοῦτο κελεύσαντος ἀντὶ τοῦ

νώτου γενέσθαι τὰς πλευρὰς τοῖς τὰς ῥάβδους ἔχουσι.

καὶ πολὺ μὲν τὸ ῥέον αἷμα, πολλαὶ δὲ αἰ διασπειρό-

μεναι σάρκες ὑπὸ τῶν πληγῶν ἐκτεμνόμεναι τοῦ σώ- 

μάτος, Μάλχος δὲ μέχρι μὲν μέσων αὐτῶν ἐβόα, τὸ δ’

 11 Her. IV 67, 1 19 cf. t. III 75, 2 

 1 ὁ l Mor Bong | ἐνέτειλε Mor 2 οὐδ’ Re | ἀντισχὼν

API Mor | τῷ μεγέθει] „aut interponendum aut certe subaudien-

dum αὐτοῦ“ Re 3 εἶχεν Ρ sed χ in ras m 2 6 καὶ <τοῦ

δευτέρου καὶ> τοῦ τρίτου, τοῦ λινοῦ coni Re 9 δέ inser A f P

om I Bong δ᾿ Re 11 δ’ Re Ι φάκελοι Mor 13 δέ Re

14 ἀκμῆτος scripsi auctoribus Lobeckio Soph. Ai. p. 242 et Cobeto

Coll. 262 coll. II. λ 802; o 697 ἀδμῆτος libri Bong Re ἄτμητος

Mor 16 ἀνήλωσαν Bong Re 17 αὐτάς scripsi ex ΑΡ sed

in hoc ‘e’ corr αὐτάς reliqui libri edd | τοῦτο τούτου C

τούτου om Mor | τοῦτο fortasse delendum 18 αἵρουσι C

20 ἐκτεμνόμεναί Re ἐκπεμπόμεναι libri Mor Bong cf. t. III 75,3 

 21 αἰτίων Mor 



 



ἐντεῦθεν ἄφωνος ἐτύπτετο τὸ καὶ δύνασθαι βοῆσαι

τοῖς κακοῖς ἀφαιρεθείας. τίνα ἄν τις δίκην ἑτέραν

ἐπὶ τούτοις προσέθηκεν; ἀφείλου τὴν δέλτον καθ’ ἢν

ἦρξεν. ἐγύμνωσας οὐ τῶν μέν, τῶν δ’ οὔ, πάντων

 δὲ ἱματίων. πληγὰς δὲ οὐδ’ ἂν ἀριθμήσαι τις. ἄφες

δὴ τοῖς τε ἰατροῖς καὶ τοῖς οἰκείοις τὰς τοῦ σώματος

χαράδρας, ἢν πως ποιῶσι τὰ διεστηκότα συνελθεῖν.

ὁ δὲ ἐπ’ ἄλλο προὔβη πολὺ τῷ πάσχοντί τε ἀλγεινό-

τερον καὶ τοῖς ὁρῶσιν ἐλεεινότερον. παρέδωκε τοῖς

 διὰ τῆς πόλεως ἄξουσι τὸ καλὸν ἐκεῖνο θέαμα, τά ἐν

τῷ σώματι βάθη, καὶ οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ ᾤμωξέ τε καὶ

 R III 236 τὸ πρόσωπον ἔπληξε | καὶ τοὺς λυθέντας νόμους

ἐθρήνησεν. εἶχον δέ τινα ὕβριν καὶ αἶ ἀναξυρί-

δες, ὧν ὅσον ὑπὲρ τοὺς μηρούς ἐξελήλεγκτο ταῖς

 ῥάβδοις καὶ τοὖργον ἀπολωλέκει σκέπειν οὐ δυνάμενον.

Μάλχῳ δὲ αἰτοῦντί τι τοιοῦτον ὃ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν

ποιησάμενος οὐκ ἂν ἐθεᾶτο τοὺς θεωμένους αὐτόν,

ὁ δώσων οὐκ ἣν, πολλοὶ μὲν ἂν δόντες ἡδέως, φόβῳ

δὲ τῶν ὁρωμένων εἰργόμενοι.