ὡς δὴ

ταῦθ’ οὕτω, σὺ κατά σαυτοῦ μάρτυς. ὧς γάρ οὐχ

ὑπήκουσεν ἔχων μέν τινα καὶ παρὰ τοῦ σώματος πρό-

φασιν, τὸ πλέον δὲ ἀθυμίας ποιούσης, οὐκ ἂν εἰπεῖν

ἔχοις δευτέραν ἐρώτησιν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν δι’ ἀνθρώ-

 που δευτέρου. 12. Καίτοι, φησί, καὶ διὰ γραμμάτων ἐκά-

 2 cf. p. 73,11 

 1 σὲ Mor 3 μηδενός· ἀλλ᾿ οὕ γε ταῦτα ἀξίως Mor

8 μὴ δ’ API 9 δ’ Re 11 ἐρηροτηκέναι CA Re ἐρηρωτη-

κέναι ΡΙ | τὸν διδάσκαλον Re τῶν διδασκάλων libri Mor 

 12 ἡμάρτανεν Mor | δὴ Mor 14 ἔπεμπες Ρ σεδ πες ία

ras m 5 | οὐχ ἡδέως Ρ sed η in ras m 3 et ε in ras m 5 

 16 δέ scripsi δὴ libri sed ε σθπρα η σψρ p 2, Re ἐπειδὴ Mor

sed γρ δὴ in marg 16 ταῦτα Mor | οὐτῶ, σύ om Mor lacuna

indicata 18 ἀθυμίαν Mor 19 ἕλοι Mor 21 καὶ om

CAPI 



 



λοῦν προσείων, ὥσπερ τινὰ θαλλόν, τὸ διὰ

τῶν δικῶν χρυσίον καὶ ἅμα ἐρωτῶν, εἰ πλέον

ἄλλοθεν παραπεσὸν | ὑπεροφθῆναι τὸν R III 132 

ἐντεῦθεν μισθὸν αἴτιον γεγένηται. τὸν αὐτὸν

τοίνυν ἔχω λόγον κἀνταῦθα μετὰ τῆς ἴσης ἰσχύος τὸν 

ἔλεγχον φέροντα. οὐδὲ γάρ ταυτὶ γράμματα τοῦ πέμ-

ψαντος ἣν, ἀλλὰ τοῦ πέμψαι πείσαντος. τίς δ’

οὗτος ἣν; Ἡράκλειος ἣν ὁ ῥήτωρ γήμας μὲν ἐκ τοῦ

’κείνου γένους, ὁρῶν δὲ ἡμᾶς ἀμελουμένους, τὴν δ’

ἀμέλειαν ἐν ἀδοξίᾳ τὸν ἀμελοῦντα καθιστᾶσαν. δια- 

λεχθεὶς τοίνυν τινὶ τῶν ἔνδον καὶ τὸ πλῆθος εἰπὼν

τῶν τὸ πρᾶγμα αἰτιωμένων καὶ ὡς οὐκ εἴη λόγος

αὐτῷ πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας, ἐξέβαλεν ἐξ αὐτοῦ τὰ

μικρὰ ταῦτα ῥήματα.