<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00453.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="16"><p>ὁ δ’ εἰ τὸ

προστεθὲν ἀναιρεθήσεται λυπούμενος καὶ πολλαχοῦ

σεμνολογούμενος ἐκεῖνος ἐνθυμηθήτω, ὡς ἣν μέν ποτε

<lb n="15"/> δώρων τὰ τοιαῦτα δεῖπνα καθαρά, ἔπειτα εἰσέπεσε δῶρα

καὶ ὁ δαιτυμὼν ἀπῄει τι φέρων οἴκαδε. καὶ τοῦτο διὰ

πολλῶν ἧκεν Ὀλυμπιάδων οὕτω πεπηγέναι δοκοῦν,

ὡς μηδ’ ἂν τῶν θεῶν τινα κινῆσαί ποτε τὸ πρᾶγμα,

<note type="marginal">R III 119</note> ἀλλ’ ὅμως καὶ λέλυται | καὶ πέπαυται καὶ ὐπο-

<note type="footnote">3 δεῖν ιν marg A | μὴ δὲ APIPar „aut μηδέ νῦν λῆξαι

leg. est aut μηδέποτε λῆξαι“ Re | „ἰσχυρὸν “ Re 4 ἠπο-

ρηκότι par Mor 6 ὅτουπερ scripsi auctore Iacobsio Lectt. 206

et App. Pors. 313 ὅσουπερ libri edd | ἐπανῆκον I sed ex ἐπαν-

ήκων corr, Par Mor 7 ἕν Ρ sed “ in ras m 2 | νέων] „κλή-

σεων “ Re | τοῦτο scripsi auctore Iacobsio ll. ll. τού-

των libri edd 8 „τὸ malim “ Re 9 τί I 11 ποι-

ήσασθαι Α sed α (1) in ε corr f, Par Mor 12 ο ΡΙ Par

ὃ Mor 13 προστὸ τε θὲν Ι | ἀναιρεθήσεται scripsi ἀναιρήσεται

libri edd | σεμνολογούμενος scripsi e ΡΙ σεμνολογησόμενος reli-

qui libri sed ησόμενος cancellavit et ούμενος suprascr A f, edd

cf. ad t. I 201, 9 14 ἐκε.ῖνο Re , 15 εἰσέπαισε Cobet Coll. 256</note>

<note type="footnote">16 ἀπῆι εἰ cum ras 1 litt Α | τί API | φέρειν Α sed ει in ω

corr f, I 18 μὴ δ’ APPar 19 τι Par, τε Mor ante καὶ (1),

quod delevit Re | ὑποκεχώρηκεν Par sed οκε ex ω corr m 2</note>



<pb n="63"/>



κεχώρηκεν. ἐξ οὗ θαρρεῖν ὑπῆρχε τῇ πόλει μήποτε

ἐπιλείψειν τὸν λειτουργήσοντα τῷ Διΐ. 1 τὸ γὰρ

πιέζον τοῦτ’ ἣν οὐκ ὂν ἐν τοῖς ἄνω χρόνοις, τῇ τῇ

τάξει καὶ σωφροσύνῃ μᾶλλον ἢ τοῖς ἀκολάστοις ἀνα-

λώμασιν ὁ θεὸς ἐτιμᾶτο καὶ τῷ συμπίνειν τοῖς ἀκμά- <lb n="5"/>

ζοῦσι τοὺς παῖδας, ὧσπερ ἐκεῖνο τὸ τὸν λειτουργοῦντα <lb n="†"/>

κατὰ δυοῖν εὖ ποιοῦν ἐξαληλιμμένον.</p><p>17. Τιμὴ γάρ τοῖς πατράσιν ἡδεῖα καὶ τοὺς

παῖδας τοῦτον ἑστιᾶσθαι τὸν τρόπον. ἀλλ’ ὅτι

μέν οὐ τῷ νόμῳ τοῦτο συμβαῖνον, ἀποδέδεικται, ἄμει- <lb n="10"/>

νον δὲ τοῦ δικαίου διά τὴν πρὸς ἐκείνους χάριν πῶς

οὐ κακόν; οὐδὲ γάρ τοὺς ἠριστευκότας πολλαῖς τιμῶμεν

τιμαῖς, ἀλλ’ ὧν οὐκ ἄν τις ἐπιλάβοιτο. εἰ δέ τις, ἴν |

ἄνθρωπον τιμήσειεν, ἀτιμάζοι τὸν Δία, πῶς οὐ <note type="marginal">R III 120</note>

τὰ μέγιστα ἂν ἐξαμαρτάνοι;</p></div></div></body></text></TEI>