<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00453.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="15"><p>ᾐσχυνόμην μὲν οὖν ἐξ ὅτουπερ ἐπανήκων εὗρον

πολλὰ μεθεστηκότα, ὧν ἔν τι καὶ τὸ τῶν νέων τοῦτο,

ἡγούμενος δὲ τῷ γήρᾳ μᾶλλον ἢ λογισμοῖς τὸ πείθειν

ἕξειν ἀνέμεινα τόνδε τὸν χρόνον ὧς ταύτῃ τι δυνησό-

<lb n="10"/> μένος. ἐλπίζω δὲ τῶν θεῶν ἐθελόντων καὶ περὶ έτέ-

ρων ἑτέρας ποιήσεσθαι συμβουλάς. ἐν γὰρ δὴ πολλοῖς

τραύμασι πολλῶν ἂν δέοι φαρμάκων.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="16"><p>ὁ δ’ εἰ τὸ

προστεθὲν ἀναιρεθήσεται λυπούμενος καὶ πολλαχοῦ

σεμνολογούμενος ἐκεῖνος ἐνθυμηθήτω, ὡς ἣν μέν ποτε

<lb n="15"/> δώρων τὰ τοιαῦτα δεῖπνα καθαρά, ἔπειτα εἰσέπεσε δῶρα

καὶ ὁ δαιτυμὼν ἀπῄει τι φέρων οἴκαδε. καὶ τοῦτο διὰ

πολλῶν ἧκεν Ὀλυμπιάδων οὕτω πεπηγέναι δοκοῦν,

ὡς μηδ’ ἂν τῶν θεῶν τινα κινῆσαί ποτε τὸ πρᾶγμα,

<note type="marginal">R III 119</note> ἀλλ’ ὅμως καὶ λέλυται | καὶ πέπαυται καὶ ὐπο-

<note type="footnote">3 δεῖν ιν marg A | μὴ δὲ APIPar „aut μηδέ νῦν λῆξαι

leg. est aut μηδέποτε λῆξαι“ Re | „ἰσχυρὸν “ Re 4 ἠπο-

ρηκότι par Mor 6 ὅτουπερ scripsi auctore Iacobsio Lectt. 206

et App. Pors. 313 ὅσουπερ libri edd | ἐπανῆκον I sed ex ἐπαν-

ήκων corr, Par Mor 7 ἕν Ρ sed “ in ras m 2 | νέων] „κλή-

σεων “ Re | τοῦτο scripsi auctore Iacobsio ll. ll. τού-

των libri edd 8 „τὸ malim “ Re 9 τί I 11 ποι-

ήσασθαι Α sed α (1) in ε corr f, Par Mor 12 ο ΡΙ Par

ὃ Mor 13 προστὸ τε θὲν Ι | ἀναιρεθήσεται scripsi ἀναιρήσεται

libri edd | σεμνολογούμενος scripsi e ΡΙ σεμνολογησόμενος reli-

qui libri sed ησόμενος cancellavit et ούμενος suprascr A f, edd

cf. ad t. I 201, 9 14 ἐκε.ῖνο Re , 15 εἰσέπαισε Cobet Coll. 256</note>

<note type="footnote">16 ἀπῆι εἰ cum ras 1 litt Α | τί API | φέρειν Α sed ει in ω

corr f, I 18 μὴ δ’ APPar 19 τι Par, τε Mor ante καὶ (1),

quod delevit Re | ὑποκεχώρηκεν Par sed οκε ex ω corr m 2</note>



<pb n="63"/>



κεχώρηκεν. ἐξ οὗ θαρρεῖν ὑπῆρχε τῇ πόλει μήποτε

ἐπιλείψειν τὸν λειτουργήσοντα τῷ Διΐ. 1 τὸ γὰρ

πιέζον τοῦτ’ ἣν οὐκ ὂν ἐν τοῖς ἄνω χρόνοις, τῇ τῇ

τάξει καὶ σωφροσύνῃ μᾶλλον ἢ τοῖς ἀκολάστοις ἀνα-

λώμασιν ὁ θεὸς ἐτιμᾶτο καὶ τῷ συμπίνειν τοῖς ἀκμά- <lb n="5"/>

ζοῦσι τοὺς παῖδας, ὧσπερ ἐκεῖνο τὸ τὸν λειτουργοῦντα <lb n="†"/>

κατὰ δυοῖν εὖ ποιοῦν ἐξαληλιμμένον.</p><p>17. Τιμὴ γάρ τοῖς πατράσιν ἡδεῖα καὶ τοὺς

παῖδας τοῦτον ἑστιᾶσθαι τὸν τρόπον. ἀλλ’ ὅτι

μέν οὐ τῷ νόμῳ τοῦτο συμβαῖνον, ἀποδέδεικται, ἄμει- <lb n="10"/>

νον δὲ τοῦ δικαίου διά τὴν πρὸς ἐκείνους χάριν πῶς

οὐ κακόν; οὐδὲ γάρ τοὺς ἠριστευκότας πολλαῖς τιμῶμεν

τιμαῖς, ἀλλ’ ὧν οὐκ ἄν τις ἐπιλάβοιτο. εἰ δέ τις, ἴν |

ἄνθρωπον τιμήσειεν, ἀτιμάζοι τὸν Δία, πῶς οὐ <note type="marginal">R III 120</note>

τὰ μέγιστα ἂν ἐξαμαρτάνοι;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="18"><p>καὶ μὴν κἀκεῖνο νῦν <lb n="15"/>

ἐνδείκνυμεν βλάβην μὲν εἶναι τοῦτο τοῖς υἱέσι, βλάβην

δὲ τοῖς πατράσιν, εἰ δὴ τά τῶν υἱέων καὶ τὰ τῶν

πατέρων. ἡ τῶν υἱέων μὲν αἰσχύνη κακόν κακόν, ἐξ ὅτου

δὲ αὐτοὶ γεγόνασιν, ἀγαθόν; ὃ δὲ ζημίαν ἔχει, πῶς

<note type="footnote">3 καταπιέζον Par Mor | τοῦτ’ scripsi ex Α sed ’ ex ὁ corr f,

PI τοῦτο reliqui libri edd | οὐκοῦν Par Mor 5 καὶ scripsi

ex Α sed ex ἢ corr f, PI ἢ reliqui libri edd | τὸ CA CA in

hoc ὁ in ῶ corr f, I sed ὁ in ῶ corr, Par Mor 6 ἐκεῖνο· Par

ἐκεῖνος· Mor locus labem contraxit | τὸν μέν λειτουργοῦντα

Par Mor 8 πατράσιν ἡδεῖα C sed e πατράσι νὴ δία corr,

πατράσι νὴ δία Ρ sed γρ ἡδεῖα supra νὴ δία scr m 3 πατράσι,

Α sed νὴ δία in marg m 2, νὴ Δία coni Re at cf. p. 64, 17</note>

<note type="footnote">9 ἑστιᾶσθαι scripsi auctoribus Re et Iacobsio Lectt. 206 coll.

p. 68,22 11 δέ &lt;ὂκ&gt;? 1 13 δὴ Par Mor | ἴν’ om Par</note>

<note type="footnote">14 ἀτιμάζοιτο I 15 κἀκεῖνον C κἀκεῖ Par Mor | νῦν] μὲν

Par Mor 16 ἐδείκνυμεν Par MOr 17 πατράσι I | τὰ (2)

delendum censet Re 18 ἐξ ὅτου scripsi ex AI ἐξότου reli-

qui libri edd 19 αὐτὸν Par (desinit for. 15) Mor | γεγόνασιν

— ρ. 66, 19 ἀσθενοῦντι duobus foliis perditis desunt in Par Mor

qui lacunam indicavit adnotans in margine: Λείπει β΄ σελίδε |

signum interrogationis post ἀγαθόν posui</note>



<pb n="64"/>



ἂν ἐν δίκῃ καλοῖτο τιμὴ φέρον τοῖς τιμωμένοις

ἀτιμίαν; καὶ γάρτοι τινὸς ἤκουσα καλοῦ μέν τινος

ἐρῶντος, οὐκ ἔχοντος δὲ καὶ τὸ διαλέγεσθαι διὰ

τὸ μὴ εἶναι σχῆμα τῇ συνουσίᾳ. ἔλεγεν οὖν πρός

<lb n="5"/> τε τοὺς φίλους καὶ πρὸς ἑαυτόν· ἀλλ’ ἤξει γε

Ολύμπαι γυμνοῦντα μὲν ἀθλητάς, γυμνοῦντα

δὲ καὶ νέον δαιτυμόνων οὐκ ὀλίγων. ἐξέσται

δὲ αὐτὸν ἀπαγαγόντα βραχύ τι τῆς τραπέζης

βλέπειν εἰς τὰ σκέλη τοῦ τείνοντος αὐτὸν ἡ

<lb n="10"/> εἰς τὰ προκείμενα. ἀκούομεν δὲ οἶόν τι καὶ Δημο-

σθένης διηγεῖτο ἐν θιάσοις καὶ πεπωκόσιν ἀνθρώποις

στρέφεσθαι νέον καὶ ὅτι μεγίστῳ τούτῳ κατὰ τῶν

Αἰσχίνῃ βεβιωμένων κέχρηται μαρτυρίῳ.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="19"><p>τιμὴν

μὲν οὖν οὐδεμίαν εἶναι τῷ τηλικαύτην ἔχοντι βλάβην

<lb n="†"/> φαίην ἄν, πῶς γάρ ὄρον θεῶ ῥᾳδίως δίδωσι δεξιάν,

<lb n="16"/> κατέχει; πῶς ἰνὶ τούτῳ τὸν εἰληφότα τετιμῆσθαι;

ἡδονὴν δὲ γίγνεσθαι πατράσιν ἐντεῦθεν οὐκ ἂν ἀρνη-

θείην. ἔχει δὲ ἡμῖν οὐ καλὸν λόγον τοῦ κοινῇ τῇ

πόλει συμφέροντος περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τὴν ἐνίων

<lb n="20"/> ἡδονήν. εἰ γὰρ εἰς ἐν τοῦτο βλέπομεν καὶ ἔν τοῦτο

σκοποῦμεν, τὴν ἐνίων ἡδονήν, εἰ δὲ βελτίων ἢ χείρων,

<note type="footnote">11 Dem. fals. leg. p. 403,19; cf. supra p. 57,6 13 Dem.

403,15 et 24 18 Plat. Apol. p. 34 Β</note>

<note type="footnote">2 ἥκουσα καλοῦ μέν scripsi ἥκουσα. καλοῦμέν libri Re

4 πρόσχημα mavult Iacobsius l. l. coll. p. 58, 9 5 αὐτὸν Re</note>

<note type="footnote">7 οὐκ ὀλίγων] „putabam ἑωρακότων vel ὁρώντων“ Iacobs Lectt.

1. 1. 8 δ’ Re | αὐτὸν API 9 αὐτὸν scripsi coll. Adam.

Phys. II 48 (Physiogn. I p. 413, 4. 10. 15) αὐτὸν libri Re

11 διηγεῖτο scripsi ἡγεῖτο libri Re | πεπωκόσιν Ρ sed ὢ in

ras m 2 14 μὲν inserui e libris om Re | οὐδὲ μίαν Α</note>

<note type="footnote">15 locus labem contraxit ὀρονθεῶ C Re ὄρον θεῶ Α ὄρον

θεω Ρ ορονθεῶ Ι num ᾧ ἐχθρὸς θεοῖς? | ῥαδίως in marg Α

ῤαδίως Ρ om I 17 γίγνεσθαι I sed γ (2) eras 18 δ᾿ Re</note>



<pb n="65"/>



οὐ προσεξετάσομεν, τί κωλύσει καὶ τὰς γυναῖκας αὐ-

τοῖς | εἰς κοινωνίαν ἄγειν τῶν δείπνων καὶ θερα- <note type="marginal">R III 121</note>

παίνας τάς τε ἄλλας καὶ τὰς ἀπὸ τῶν μυλώνων;

μικρὸν γάρ εἰπεῖν ἀκολούθους, οἱ λέγοιεν, ὅτι οὕτω

μάλιστ’ ἂν ἥδοιντο καὶ χάριν εἰδεῖεν καὶ τοῖς Ὀλυμ- <lb n="5"/>

πί·οις χαρεῖεν, εἰ καὶ τοῖσδε μετείη τῆς εὐωχίας. ἡδονάς

δὲ τὰς μὲν βελτίους ἐπαινῶ, μὴ κακῶς δὲ τὰς φαυλο-

τέρας λέγειν οὐκ ἂν οἷός τ᾿ εἴην;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="20"><p>μὴ τοίνυν μηδὲ

ὑμεῖς πάντα δίδοτε μηδὲ πάντα χαρίζεσθε μηδὲ φρον-

τίζετε, τί ποιοῦντες ἡδονὰς τούτοις παρέξετε. καὶ μὴν <lb n="10"/>

εἰ μὲν οὐ μέγα τοῦθ’ οἱ πατέρες ἡγοῦνται, τοῦ χάριν

ἂν διδοῖμεν; εἰ δὲ πολλοῦ τινος ἄξιον, οὐ σφόδρα

νοῦν ἐχόντων ποιοῦσι. τοὺς δὲ τοιούτους οὐκ ἐν

πολλῇ σπουδῇ θετέον. ἀλλ’ ἀθυμήσουσιν οὐ καλου-

μένων σφίσι τῶν υἱέων οὐκ ὄντων ἐντεῦθεν ὀνειδῶν. <lb n="15"/>

ἔστι δὲ αὐτοῖς ἀθυμῆσαι λυσιτελέστερον ἀπούσης αἰ-

σχύνης ἢ μετά ταύτης ἐν γέλωτι καὶ τῷ χαίρειν διάγειν.

</p></div></div></body></text></TEI>