<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00451.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="24"><p>οἶμαι δὲ καὶ τὸ τὰς ἀρχὰς αὐτοὺς πεῖθον λαμβά- <lb n="5"/>

νεῖν τοῦτ᾿ εἶναι τὸ δοκεῖν σοι νοῦν ἔχειν αὐτούς.

πέμπεις γὰρ ὡς τὰ πρὸς εὐδαιμονί·αν πόλεων πεπαι-

δευμένους, ἀλλ’ οὐχ ὡς παιδευθησομένους. εἰ δ’ ἑτέ-

ρων δεήσονται τῶν ἃ χρὴ ποιεῖν διδαξόντων, σέ τὶς

ἂν αἰτιάσαιτο, βασιλεῦ, τὸν δέον ἀντὶ τούτων ἐκείνοις <lb n="10"/>

διδόναι τὰς ἀρχὰς τούτοις διδόντα.</p><p>25. Πόλλα γὰρ ἄν, φησίν, ἁμαρτηθείη θυμῷ

καὶ δεῖ παρεῖναι τοὺς καθέξοντας. πολλοὶ δέ γε

λαβόντες θυμουμένους ἔτι μᾶλλον ἐξέμηναν ἄρχοντος

ἀρετῇ | προστιθέντες τὸν θυμὸν καὶ δεῖν μὲν εἶναι <note type="marginal">R II 605</note>

φοβερὸν τὸν ἄρχοντα τοῖς ἀρχομένοις λέγοντες, δεδιέναι <note type="marginal">16</note>

δὲ μάλιστα τὸν ἀστράπτοντα θυμῷ. θυμὸν δὲ τὸν

μὲν ἄλλοθεν ἐγγενόμενον ἐξερρίπισαν, τοῦ δ’ αὐτοὶ

κατέστησαν ἀρχιτέκτονες ταύτῃ τοὺς ἅπαντά σφισιν

εἴκοντας ἀναρπάζοντες. ὥστε τὸ πᾶσιν ἐξεῖναι πὰρ’ <lb n="20"/>

αὐτοὺς εἰσιέναι καὶ περὶ ὧν ἂν δοκῇ λέγειν οὐ μᾶλλον

<note type="footnote">1 cf. p. 35, 3 sq.</note>

<note type="footnote">17 Xen. Cyn. VI 15</note>

<note type="footnote">19 Cf. t. II 624,4</note>

<note type="footnote">2 τὰς om Μο Mor Got | αὐτοῖς Ρ sed ‘ in ras m 4 αὐτοῖς

VaMo Mor Got | &gt; συμβεβουλευκότας?</note>

<note type="footnote">3 αὐτοῖς ΙΒ</note>

<note type="footnote">5 τὸ Ρ sed ὸ in ras m 2 | αὐτὰς CMo Mor Got</note>

<note type="footnote">9 σε τις Μο

Mor Got</note>

<note type="footnote">10 τὸν in lac –3 litt om I</note>

<note type="footnote">11 διδόντα Ρ sed

ι ιν ras m 2 num δόντα?</note>

<note type="footnote">13 καθέζοντας CMoI Mor Got</note>

<note type="footnote">15 τὸν om PVaB | θυμόν Ρ sed ν in ras m 2</note>

<note type="footnote">17 θυμὸν —

ἐξερρίπισαν ad versum comoediae Atticae πολλοὶ) θυμὸν τὸν

ἐγγενόμενον ἐξερρίπισαν revocavit Kockius Com. Att. fr. III 501

n. 504</note>

<note type="footnote">18 ἐξερρίπησαν ΙΒ Mor γρ ἐξαρρίπησαν) Got ἐξαρ-

ρίπησαν Μο | αὐτὸν Mo Mor</note>

<note type="footnote">19 ἄπαντας ΙΜ Mor Got</note>

<note type="footnote">20 ἥκοντας I | ἀναρπάζοντες Ρ sed ες ιν ras m 2</note>



<pb n="18"/>



ὀργὰς δύναται καταπαύειν ἢ τὰς μὲν μείζους ποιεῖν,

τὰς δὲ καὶ ἐντιθέναι. σὸν δή, βασιλεῦ, τοῖν δυοῖν

τούτοιν ῥύσασθαι τοὺς ἄρχοντας. τὸν δ’ ἄνευ τούτων

θυμὸν αὐτοῖς τε ἐπᾴδοντες σβέσουσι καὶ τῷ παρά τῶν

<lb n="5"/> παρέδρων χαλινῷ.</p><p>26. Καὶ χάριτας τοίνυν φήσουσιν εἶναί

τινας οὐδὲν ἐχούσας ἐναντίον τοῖς νόμοις. εἰ

<note type="marginal">R II 606</note> δὲ ὁμολογοῦσι τοῖς νόμοις, | ἄλλο τι ταῦτα κλη-

τέον, οὐ χάριτας. εἰ γὰρ ἃ γένοιτ’ ἄν μοι παρὰ τῶν

<lb n="10"/> νόμων, ταῦτα λαμβάνω, πῶς ἔτι τοῦτο χάρις; ἢ πόθεν

τουτωὶ τῷ πράγματι τοὔνομα; καὶ μὴν ὁ μὲν χάριν

λαβὼν ἀμοιβὴν ὀφείλει τῷ δόντι, δικαστῇ δὲ ὑπηρε-

τηκότι νόμοις οὐκ ἂν ὀφείλοιτο χάρις. ἂ γὰρ ἦν αὐτῷ

κατ’ ἀνάγκην πράττειν, ἔπραξε.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="27"><p>φημὶ τοίνυν κατ’

<lb n="15"/> οὐδέτερον τῷ δικάζοντι δεῖν ὑπὲρ τοιούτων τινὰ δια-

λέγεσθαι οὔτε ἐπιτρεπόντων παρέχειν τοῖς αἰτοῦσι τῶν

νόμων οὔτε μή. ἢ γὰρ ἂ δεῖ καὶ σιωπώντων ἔσται

διὰ τοὺς νόμους ἢ χάριτας εἰ λέγοιεν οὐ συμβαινούσας

τοῖς νόμοις, ταύτας λαβόντες ἔλαβον οὐ καλάς.</p><lb n="20"/><p>28. Εἰ δέ μοι λέγει τις δεσμωτήρια καὶ καταδίκας

καὶ λύσιν ἑκατέρου διά τοὺς εἰσιόντας, ἴστω ὧς ἂ

λυθῆναι μὲν προσῆκεν, ἐλύετ᾿ ἂν καὶ οὐκ εἰσιόντων,



<note type="footnote">1 ἡ] εἰ Μο om Mor sed inser coni, Got 1 et 2 τας Ρ

4 αὐτοῖς Ρ sed ‘ in ras m 2 αὐτοῖς Mor Got | τ’ Β om Mor Got</note>

<note type="footnote">7 „post νόμοις videtur excidisse responsionis alterum mem-

brum: ἀλλ’ εἰ μὲν χάριτες, οὐ συμφωνοῦσι τοῖς νόμοις“ Re

9 ὰ] ἂν Β | γένοιτ’ ἄν] γένοιτό Ι 10 τούτω ΡΒ 11 „malim

τοῦτοῒ“ Re 13 inter γὰρ et ἦν ras 2 litt Α 14 κατα-

νάγκην I | πράττειν om I 11 ἢ] εἰ Mor Got 18 νόμους

om Μο Mor Got | εἰ] οὐ Ι | εἰ λέγοιεν Ρ sed εἰ λέγοι in ras

m 4 | σημαινούσας Mor Got 20 λέγοι ΙΒ | τίς Β | δικα-

στήρια I</note>



<pb n="19"/>



ὥσπερ ἐπ᾿ ἐκείνων ἐφ’ ὧν οὐκ ἣν εἴσοδος, ἃ δὲ ἐχρῆν

ἤ ὅλως μένειν ἢ πλείω χρόνον, διὰ τοὺς εἰσιόντας ἢ

ὅλως ἢ θᾶττον κινηθέντα κακῶς κεκινημένα. ἔκβαλε

δὴ τὰς χάριτας ταυτασὶ τῶν δικαστηρίων, ὦ βασιλεῦ.

καὶ μὴ πρὸς ἄνδρα, πρὸς δέ τούς νόμους ὁ δικάζων <lb n="5"/>

βλέπων ἔν τε τοῖς μείζοσι καὶ ἐλάττοσιν οὕτω τὰ μὲν |

πραττέτω, τὰ δὲ μή. <note type="marginal">R II 607</note></p><p>29. Σὺ δὲ οὐκ εἶ, φησί, τῶν εἰσεληλυθότων;

φημί, καὶ τῶν γε οὐκ εἰσεληλυθότων. ἐπεθύμουν μὲν

γὰρ τούτου, ἠναγκαζόμην δὲ ἐκεῖνο, φεύγων μὲν εἰς <note type="marginal">10</note>

ὅσον ἐξῆν, νικώμενος δὲ πλήθει τε καὶ πυκνότητι τῶν

κλήσεων. οἱ δὲ ἀφικνούμενοι καὶ καλοῦντες νῦν μὲν

ἰατροὺς ἑώρων περὶ τὸ σῶμα τοὐμόν, ὧς δὴ κάμνον,

οὐ κάμνον, νῦν δὲ ἐπώλουν μοι τὸ δοκεῖν μὴ δεδυ-

νῆσθαι μήτε ἵξω συντυχεῖν μήτε ἔνδον εὑρεῖν, ἀεὶ δὲ <note type="marginal">15</note>

φεύγειν οὐκ ἣν. τοῦ δὲ δυσχεραίνειν με τὰς τοιαύτας

εἰσόδους τεκμήριον τὸ καλεῖν εὐεργέτας ἐμαυτοῦ τοὺς

οὐ καλοῦντάς με παρ’ αὑτούς. καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις

ἐδόκουν ἐκεῖνοι τῷ μὴ καλεῖν πλημμελεῖν, ἐμοὶ δὲ τὰ

προσήκοντά τε ποιεῖν καὶ συμπράττειν εἰς τὸ χρῆμα <lb n="20"/>

<note type="footnote">1 cf. p. 47,3 sq. 8 sq. cf. p. 44,1 sq. 14 cf. p. 44,7 sq.</note>

<note type="footnote">3 κατά ἀπὸ Μ) κοινοῦ τὸ ἴστω ΑΜ</note>

<note type="footnote">1 ἦν om Μο Mor Got | αἰ Μο 2 ὅλος Μο 3 ὅλως]

„videtur hic aliquid deesse, e. c. παρανόμως aut ἀδίκως aut οὐ

προσηκόντως“ Re | ἔμβαλε Mo Mor 5 πρὸς (1) in ras P 2

6 βλέπων om B | 6 et 7 τα Ρ 8 εἰσελθόντων Μ 9 μὲν om I</note>

<note type="footnote">10 δ’ Re | φεύγω Μο Mor Got 11 ὀξὺν Mor sed ἐξῆν coni,

Got | πυκνότητι Ρ sed πυκνότη in ras m 2 14 δέ om Mor Got |

ἐπώλουν μοι τὸ Mor sed γρ ἐπόνουν μέν τῷ 18 παρ’ Ρ sed ’

in ras m 2 | αὐτούς Ρ sed ‘ in ras m 2 αὐτούς MoAIVaM Mor

Got 19 τῷ Ρ sed ῷ in ras m 2 τὸ I | πλημελεῖν PI | ἐμὸν

CMo 20 τε om I</note>



<pb n="20"/>



τῶν λόγων.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="30"><p>καὶ τῶν χρόνων μοι τούτους ἡδίστους

γεγενῆσθαι νομίζω τοὺς ὅλως ἀκριβῶς περὶ τοὺς λόγους

ἀνηλωμένους. καὶ ταῦτα λέγων οὐκ ἂν ἀπιστοίμην

εἰκότως. οὔτε γὰρ Ἀριστείδῃ τῷ Λυσιμάχου γέγονεν

<lb n="5"/> ἀπὸ τῶν φόρων οὐδ’ ὀβολὸς οὔτ’ &lt;ἐμοὶ&gt; ἀπὸ τῶν παρὰ

τὸν βασιλέα τὸν γενναῖον ἐκεῖνον καὶ λαμπρὸν καὶ

τοῖς βεβιωμένοις καὶ τῇ τελευτῇ. καλὸν μὲν οὑν καὶ·

τὸ μὴ λαβεῖν, πολὺ δὲ κάλλιον τὸ μηδ’ ἀπολαβεῖν |

<note type="marginal">R II 608</note> καὶ ταῦτα ἐκείνου προκαλουμένου τῆς τῷ πάππῳ

<lb n="10"/> συμβάσης τῶν ὄντων δημεύσεως οὐ πάσης λελυμένης.

ἀλλ’ ὅμως καὶ τοῦτο ἔφυγον, ὅπως, ἔφην, μηδενὶ

τρόπῳ μηδὲν τοιοῦτον κερδάναιμι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="31"><p>τοῦ

χάριν δὴ ταῦτα διῆλθον; ἵνα πᾶσιν ἡ πιστόν, ὧς ἠδό-

μην τῷ μὴ καλεῖσθαι μᾶλλον ἢ ταῖς τοιαύταις συνου-

<lb n="15"/> σίαις. εἰ γὰρ μήτε χρήματα ἐποίουν διὰ τὸν οὐκ ἀξι-

οῦντα τὰ τοιαῦτα κερδαίνειν πράγματά τε καὶ πόνους

ἀνθ’ ἡσυχίας παρεῖχον παρῃροῦντό τε τῆς περὶ τοὺς

λόγους ἐπιμελείας, ὅπως ἡδοίμην ταῖς τούτων αἰτίαις;</p><p>32. Εὖ γάρ, φησί, πολλοὺς ἀπὸ τούτων

<note type="marginal">20</note> ἐποίεις. πάλιν ἐνταῦθα μεμνήσομαι τῶν νόμων. ὧν

ὑπὸ τῶν ἀρχόντων βεβαιουμένων, τοῦτο δ’ ἂν ἔχοιεν



<note type="footnote">4 cf. t. III p. 399, 25 sq. 5 cf. p. 46, 14 sq. 6 Iulianum

9 cf. t. I 143, 4 sq. ep. 1039 19 cf. P. 37,4 sq.</note>

<note type="footnote">2 ὅλως ἀκριβῶς] „videtur καὶ ιντερπονενδθμ“ Re 5 ἐμοὶ

inserui cum Μ auctore Re om reliqui libri edd 8 καὶ τὸ

(2) Β μὴ δ’ MoAPIBM 11 τοῦτ’ I 12 τοιοῦτον om Μ

| κερδάναιμι scripsi auctore Re κερδᾶναι Μο κερδάναι reliqui

libri edd 13 δὲ Re 14 ἢ] ἐν coni Mor 15 τό οὐκ

ἀξιοῦν coni Mor 16 τά om I 17 παρῃροῦντό τε Ρ sed

et add m 4 et supra ῃ eras παρῄρουν τότε ΜοΜ Μορ Got

παρῄρουν τότ’ Ι 18 ἡδοίμην scripsi cum BM sed in hoc

ἡδόμην in marg ἡδόμην religui libri edd 20 ὧν] τῶν

Mor Got</note>



<pb n="21"/>



ὑπὸ τῶν ἀγαθῶν, οὐδὲν ἐμοῦ καὶ τοῦ δεῖνος δεήσει

τοῖς ἀρχομένοις. εἰσῄειν, ὁμολογῶ. | τοῦτο δ’ οὐκ <note type="marginal">R II 609</note>

ἂν ἦν, εἴ τις ἦν ὁ κωλύων νόμος. τεθήτω τοίνυν ὁ

νόμος, ὅπως μηδέ τοῖς πάνυ βουλομένοις εἰσελθεῖν ᾖ,

καὶ δι᾿ οὗ γαλήνην αἰ ψυχαὶ τῶν ἀρχόντων ἕξουσιν, <lb n="5"/>

ἐπεὶ καὶ τούς ἰατροὺς ἀξιώσαιμ’ ἂν ὑπὲρ τῶν σωμάτων

αὐτοῖς διαλέγεσθαι μόνον.</p><p>33. Ἔτι κἀκεῖνο προσήκει καὶ ῥηθῆναι, βασιλεῦ,

καὶ τοῦ νόμου γενέσθαι μέρος, ὃ παροφθὲν δώσει

πράττεσθαι τῷ κεκωλῦσθαι δοκοῦντι. βούλει μαθεῖν <lb n="10"/>

τοῦτο ἔτι; μηδεὶς ἄρχων μήθ’ ἑστιάτω μηδένα μήτ’

αὐτὸς ὡς ἄλλον ἑστιασόμενος ἐρχέσθω. πολὺ δὲ τοῦτο

νυνί. καὶ τὴν μὲν ἄλλην αἰσχύνην ἐῶ τῶν νηφόντων

ὁρώντων μὲν τὴν ἐν ἐκείνοις μέθην, μὴ γελᾶν δὲ οὐ

δυναμένων. τοιαῦται μὲν αὐτοῖς αἰ παρειαί, τοιοῦτοι <lb n="15"/>

δέ ὀφθαλμοί, τοιαῦται | δὲ γλῶτται. τῶν δὲ ἐπὶ <note type="marginal">R II 610</note>

ζεύγους οἱ ἐπὶ τῶν ἵππων καταγελαστότεροι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="34"><p>ἀλλ᾿

ἐῶ ταῦτα νῦν, δεδιέναι δὲ αὐτῶν ἄξιον τὰ συμπόσια

διὰ τοὺς ἐν συμποσίοις λόγους, ἐν οἷς ἔστι καὶ χάρι-

τας ἐπαγγεῖλαι τοιαύτας ὁποίας ἄρτι διεξῄειν. τῷ δὲ <lb n="20"/>

ἑστιάτορι μέν, ἄρχοντι δὲ καὶ κατά τοῦτο δοῦναι δυνα-

μένῳ, προπίνοντι δὲ τοῖς δαιτυμόσιν ἀνωμαλίας εἶναι



<note type="footnote">6 cf. p. 40,9 sq. 11 cf. p. 47, 18 sq. 14 cf. p. 48, 19 sq.

22 cf. p. 47,20 8(1.</note>

<note type="footnote">4 μὴ δὲ MoAPIB 7 μόνων Α μόνων Re I διαλέγεσθαι.

μόνον ἔτι Mor Got 8 καὶ del censuit Re Anim 10 κεκω-

λῦσθαι Μο 11 τοῦτο ἔτι; μηδεὶς Re τοῦτο; ἔτι μηδεὶς libri

Mor Got | μήθ’ reposui e libris μήδ’ Mor Got μὴ Re

12 ἀρχέσθω CMo 14 ἐν in ras P 2 16 αἰ reposui e libris

om edd | τοιοῦτοι δὲ ὀφθαλμοί om Re 16 οἱ ὀφθαλμοί Β |

δ’ Re 18 δὲ om I δ᾿ Re | προπίνειν 19 έν συμποσίοις]

„malim τοῖς interponi“ Re 22 προπίνειν coni Mor</note>



<pb n="22"/>



δοκεῖ καὶ οὐ κατὰ τὴν κύλικα τὸ μὴ τῷ οἴνῳ προσ-

θεῖναι καὶ τὴν χάριν. φύονται δὴ συμφοραὶ πολλοῖς

ἀπὸ τῶν συμποσίων. εἶτα οἱ μηδὲν ἀδικοῦντες μήτε

ἰδίᾳ μήτε κοινῇ οὐ θαυμάζουσιν, ὅθεν αὐτοῖς ἐν ταπα-

<lb n="5"/> χαῖς τε καὶ κακοῖς τὰ πράγματα.</p><p>35. Ἴσχε δή, βασιλεῦ, τοὺς τοιούτους πότους. ἐπι-

σχήσεις γάρ πολλῶν καὶ δεινῶν ἀρχάς, ὧν καὶ μή·πω

προσκειμένων μηδὲ ἁπτομένων ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τραύ-

ματα. οὗτος ὁ νόμος τεθεὶς παρέξει καὶ τοῖς ἄλλοις

<lb n="10"/> ἰσχύειν οὐκέτ᾿ ἐπεισιόντων αὐτοῖς ἀφ’ ὧν ἀσθενεῖς

γεγόνασιν.</p><note type="footnote">1 τὸ Ρ sed ὸ in ras m 2 τῶ ΙΜ 2 δὲ Μ 3 συμ-

φορῶν CMo συμφορῶν . . . . . Mor Got 4 verba ὅθεν — 6

πράγματα ad versum comoediae Atticae ὅθεν ἐν ταραχαῖς τε καὶ

κακοῖς πράγματα revocavit Kockius Fr. com. Att. III 501 n. 506

(„fortasse peta praemiserat εἶτα καὶ θαυμάζομεν vel simile ali-

“) 4 ἰδία MoPIM | κοινὴ MoPIBM cf. t. II 180,11;

t. III 338, 6 | θαυμάζουσιν Mor sed γρ θαυμάσουσιν in marg

8 μὴ δέ MoAPIBM | ἐλπίδος καὶ Μ | πράγματα ΑΜ sed in

utroque γρ τραύματα in marg, I ἔριδες καὶ τραύματα coni Mor</note><note type="footnote">9 τοῦτο Mor Got 10 οὐκ ἔτ᾿ Α οὐκἔτ᾿ Ρ sed ’ supra ε

oras | ἐπισειόντων CMo 11 gegqonasi Α | τέλος τοῦ κατά τῶν

προσεδρευόντων τοῖς ἄρχουσι λόγου τῶν προσ-

εδρευόντων τοῖς ἄρχουσι Ρ</note></div></div></body></text></TEI>