<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00451.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><pb n="6"/><head>LI.</head><head>ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ
ΠΡΟΣΕΔΡΕΥΟΝΤΩΝ ΤΟΙΣ ΑΡΧΟΥΣΙΝ.</head><note type="marginal">R II 590</note><p>πολλῶν, ὦ βασιλεῦ, γεγενημένων μοι πρὸς
σέ λόγων ὑπὲρ μεγάλων τε καὶ σπουδαίων πραγμάτων
<lb n="5"/> πανταχοῦ σε καὶ προσέχοντα λαβὼν καὶ πρὸς τὰς παρ-
αινέσεις ἡδέως ἐσχηκότα καὶ νῦν εἰσῆλθον ὑπὲρ ἀξίων</p><note type="marginal">R II 591</note><p>φροντίδος | καὶ οὐδὲν ἐλαττόνων ἢ κεῖνα ποιησό-
μενος τοὺς λόγους. αἰτῶ δὴ παρά τῶν θεῶν ἱκανῶς
τε δυνηθῆναι διδάξαι καὶ πεπεικότα σε καὶ δόξαντα
<lb n="10"/> εὖ φρονεῖν ἐνθένδε ἀπελθεῖν.
<lg><l>C = Codex Chisianus</l><l>Μο = Monacensis gr. 101</l><l>A = Monacensis gr. 483 (Augustanus)</l><l>P = Palatinus gr. 282</l><l>I = Marcianus append. XCI 2</l><l>Va = Vaticanus gr. 81</l><l>B = Barberinus II 41</l><l>M = Marcianus gr. 437</l></lg>
</p><note type="footnote">3 cf. p. 25,4 sq.</note><note type="footnote">1 νη΄ ante πρὸς C sed ζδ΄ in marg in ras m 2, A, καὶ οὕτος
M rubr πρὸς τὸν βασιλέα om Β βασιλέα] αὐτὸν I</note><note type="footnote">2 ἄρχουσι
ΑΡΙΒ λε post ἄρχουσι Β rubr</note><note type="footnote">3 πρὸς σέ reposui e libris
πρός σε edd</note><note type="footnote">7 φροντίδας Μο | κεῖνα P ᾿ eras κεῖνα
CAIVa</note><pb n="7"/><p>2. Οἶμαι δὴ πάντας ἂν ὁμολογῆσαι δύο ταῦτα τῶν
τὴν ἀρχὴν ὑμῖν συνεχόντων εἶναι τὰ μέγιστα, τήν τε
τῶν δπλων ἰσχὺν καὶ τὴν τῶν νόμων. ὧν ἡ μὲν τῶν
πολεμίων περιεῖναι ποιεῖ, παρὰ δὲ τῶν ἔστι τῶν δι-
καίων τυγχάνειν. αὐτοῖς δέ γε τοῖς νόμοις δεῖ δικα- <lb n="5"/>
στῶν τῶν ἃ λέγουσιν ἐκεῖνοι ποιησόντων. οὐ γὰρ δὴ
χεῖρες οὐδὲ πόδες εἰσὶ τοῖς νόμοις, οὐδ’ εἴ τις αὐτοὺς

καλέσειεν, οὔτ᾿ ἀκούσονται βοῶντος οὔτ’ ἀφίξονται βο-

ηθοῦντες. βοηθοῦσι δέ γε διὰ τῶν δικαζόντων. τῶν

δ’ ἀνθρώπων τοὺς μὲν ποιεῖ δικαίους ὁ φόβος, τοὺς <lb n="10"/>

δὲ τὸ δοῦναι δίκην βελτίονας.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="3"><p>κρατουμένων μὲν

οὑν τῶν πολεμίων καὶ τῶν νόμων κρατούντων εὐδαί-

μοσιν ἔστιν εἶναι· εἰ δὲ ἐπτηχότων ἐκείνων ἐν τοῖς

νενικηκόσι τοὺς πολεμίους ἡττῷτο τῶν ἀδίκων τὰ δί-

καίῃ πόλεμός τις οὗτος ἐν τοῖς ὁμοφύλοις ἕτερος, ὧς <lb n="15"/>

μικρὸν εἶναι κέρδος τά ἀπὸ τῶν ὅπλων. εἰ μὲν οὖν

οἷόν τ’ ἣν εἶναι πανταχοῦ τὰ ὑμέτερα σώματα, τῶν

ἀρχόντων οὐδὲν ἂν τούτων ἔδει τῶν ἐπὶ τὰ ἔθνη πὰρ

ὑμῶν πεμπομένων ἅπασιν ὑμῶν τοῖς δικαζομένοις ἀπο-

χρώντων, ὥσπερ αὐτῆς τῆς τοῦ ἡλίου λαμπάδος. ἐπεὶ <lb n="20"/>

δὲ τοῦτο οὐχ οἷόν τε, δι’ ἑτέρων αὐτοῖς ἐφεστήκατε

<note type="footnote">1 cf. p. 26, 5 sq. 20 cf. t. I 533, 4. Eur. Ion. 1467. Soph.

Ant. 879</note>

<note type="footnote">1 ἂν ὁμολογῆσαι scripsi e Β ut coni Re Anim ἀνομολο-

γῆσαι libri sed in ἂν ὁμολογῆσαι corr P 2, edd</note>

<note type="footnote">4 ποιεῖ καὶ

μή Β | τῶν (1) τῶν νόμων coni ψονι Μορ Mor</note>

<note type="footnote">9 τῶν

praemisso titulo Τοῦ πρὸς βασιλέα κατὰ τῶν προσεδρευόντων τοῖς

ἄρχουσιν. λόγ. λ citat Macar fol. 91 v</note>

<note type="footnote">10 δ᾿ om Macar | τους

(1) Ρ 11 μέν om Mor Got</note>

<note type="footnote">16 σμικρὸν Μ | τό MoI Mor Got</note>

<note type="footnote">17 ὑμέτερα P sed υ in ras m 2 ἡμέτερα Μο 20 ὥσπερ αὐτῆς

τῆς Α sed γρ ὡς παρ’ αὐτῆς τοῦ ἡλίου in marg | αὐτῆς] ὅλῃ

γῇ coni Mor ed. 1610 p. 19, ὅλης ed. 1627 p. 192 | τῆς inser P 3

λαμπάδος scripsi ex APIVaBM λαμπηδόνος CMo edd</note>



<pb n="8"/>



καὶ διὰ τῆς ἐκείνων γνώμης ὑμεῖς τὰς ψήφους τίθεσθε.

τούτους τοίνυν, εἰ καὶ Πὰν εἶεν βέλτιστοι καὶ βού-

λοιντ’ ἂν ἀμύνειν τοῖς δικαίοις, ἔστι τὸ κωλῦον καὶ

<lb n="4"/> τὴν ἀκρίβειαν ἀφαιρούμενον. τί τοῦτο;</p><note type="marginal">R II 592</note><p>4. | Πολλοὶ τὰς τῶν ἀρχόντων καταγωγὰς ἀξι-

οῦσιν αὑτοῖς ἀνεῷχθαι καὶ τὰς αὑτῶν οἰκίας ἀφέντες

ἐν ἐκείναις διατρίβουσιν εὐθὺς ἠριστηκότες ἐκεῖσε χω-

ροῦντ.ες ἀποσειόμενοι τὸν ὕπνον ὅν τὸ ἠριστηκέναι

ποιεῖ. καὶ οἱ μὲν ἴτ’ ἀριστώντων ἥκοντες κάθηνται

<lb n="10"/> κάτω λαλοῦντες οὕτως, ὥστε ἐκείνους αἰσθάνεσθαί

τοῦτο δέ ἐστιν ἢ προεξαναστῆναι τοῦ τέλους ἢ σὺν

ἀηδίᾳ μέχρι τοῦ τέλους ἐλθεῖν. καὶ πρόσεστιν ὕπνου

στέρησις. οἷς δ’ ὑπῆρξε καὶ ὕπνου τι δέξασθαι, βοαῖς

ταῖς τῶν ἡκόντων ἀφυπνίζονται μᾶλλον ἢ ταῖς παρὰ

<lb n="15"/> τῶν παιδαγωγῶν οἶ παῖδες. οὕτως ἀνέστραπται τὸ

πρᾶγμα καὶ τὸ ἄρχειν τῶν ἀρχομένων ἐστίν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="5"><p>ἑσπέ-

<note type="marginal">R II 593</note> | καὶ λύχνος, καὶ οὐδὲν μᾶλλον ἀπέρχονται.

ἀλλὰ καὶ λουτρὸν τὸ τῶν ἀρχόντων αὐτοῖς, ὥστ’ ἐκεί-

νοις μηδὲ πρᾶξαί τι τῶν ἀναγκαίων ἐνεῖναι. ἔπειτα

<note type="marginal">20</note> ἴωθεν ἧκον πρόφασιν μὲν ἐπὶ προσρήσει, τῇ δ’ ἀλη-

θείᾳ τὰ συμφέροντα σφίσι τῶν δικαίων δυνατώτερα

<note type="footnote">7 cf. p. 28, 7 sq.</note>

<note type="footnote">10 cf. p. 28, 10 sq.</note>

<note type="footnote">15 cf. t. III 296, 1;

t. I 113,12</note>

<note type="footnote">18 cf. p. 28,19 sq.</note>

<note type="footnote">1 καὶ om Mo Mor Got | ὑμάς Μο</note>

<note type="footnote">2 τοίνυν Μ sed τοί in

ras m 2</note>

<note type="footnote">3 κωλῦον? cf. ad t. III 480, 9</note>

<note type="footnote">6 αὐτοῖς MoPIVaBM

Mor Got | αὑτῶν Ρ sed 'e' corr m 2 αὐτῶν MoAIVa Mor Got</note>

<note type="footnote">10 κάτω—αἰσθάνεσθαι in marg Mo 2 | χαλοῦντες Μο Μορ

Got | ὥστ᾿ Re | αἰσθάνεσθαι ἐκείνους Ι μὴ αἰσθάνεσθαι coni

Mor</note>

<note type="footnote">13 τί ΙΒ | „malim δράξασθαι "Re, quod probat Cobetus

Misc. 155, at cf. t. IV 167, 25 R</note>

<note type="footnote">14 ταῖς (1) om I</note>

<note type="footnote">18 προσ-

έρχονται λουτρὸν coni Mor | τὸ om Μο Mor Got | ὧς Mor Got</note>

<note type="footnote">19 μὴ δὲ MoAPIB</note>

<note type="footnote">20 τῇ προσρήσει Mor Got | ἀληθῆ I</note>



<pb n="9"/>



ποιήσοντες. ὑπὲρ γὰρ ὧν τῇ προτεραίᾳ δείλης ἦσαν

διειλεγμένοι, ταῦθ’ ἧκον ἀπαιτήσοντες.</p><p>6. Τὰς τοίνυν εἰσόδους ταύτας ἁπάσας, ὦ βασιλεῦ,

νόμιζε κατὰ τῶν νόμων εἶναι καὶ διὰ ταύτας πολλοὺς

μὲν δικαίως διώκοντας ἡττῆσθαι, πολλοὺς δὲ ἀδίκως <lb n="5"/>

κεκρατηκέναι. ἐν δὲ τούτοις βοσκήματα, ἀνδράποδα,

γῆ, δανείσματα, δεσμοί, δεσμῶν λύσεις. καὶ γὰρ εἴ

τίς ἐστιν ἄρχων οἷος αἰδεῖσθαι εἷσθαι τὸ δίκαιον, πολλά ἂν

ποιήσειεν ἄνθρωπος πολὺν χρόνον προσκαθήμενος καὶ

μακρὰς ἐπῳδὰς ἐπᾴδων καὶ χειρῶν καὶ γονάτων ἀπτό- <lb n="10"/>

μένος καὶ ἐπαίνους ὑπισχνούμενος καὶ κακῶς ἐρεῖν

ἀπειλῶν. εἶθ’ ὁ μέν ἐν μέσῳ κάθηται κατὰ τὸν νόμον,

οἶ δέ ἔνθεν καὶ ἔνθεν οὐκ ἐῶσιν εἶναι δικαστήν. πῶς

γὰρ ἂν εἴη δικαστὴς νυττόμενος ἔνθεν καὶ ἔνθεν, ὅπως

ἡ χάρις ἔχοι πλέον τοῦ νόμου; <lb n="15"/></p><p>7. Γίγνεται δέ τι | καὶ τοιοῦτον ἐν τοιούτοις, <note type="marginal">R II 594</note>

ὦ βασιλεῦ. λέγουσι μέν τινες οὐδὲν τοιοῦτον πρὸς

τὸν δικαστήν, φασὶ δὲ εἰρηκέναι, καὶ ὁ μισθὸς ὡμο-

λόγηται. εἶτ᾿ ἐλθὼν φήσας εἰρηκέναι τι παρακάθηται

τῷ δικαστῇ τὴν ψῆφον ἀναμένων, κατὰ δὲ τὸ δίκαιον <lb n="20"/>

ἐκείνης ἐνεχθείσης μισθὸν ἀπαιτεῖ ψήφου δικαίας πε-

πονηκὼς οὐδὲν οὐδέ γε φθεγξάμενος.</p><p>8. Καὶ τοῦτο δεινὸν μέν, ἀλλ’ οὐχ οἷον ἐκεῖνο τὸ

καὶ παρὰ τὸ δίκαιον νικᾶν ἀξιοῦν οἶς συναγωνίζονται. <lb n="24"/>

ἢν γὰρ μὴ δῷς, | φησί, τὴν χάριν, οὐκ οἴσεις <note type="marginal">R II 695</note>

<note type="footnote">3 cf. p. 29,1 sq.</note>

<note type="footnote">10 cf. p. 36,2 sq.</note>

<note type="footnote">11 cf. p. 50,6</note>

<note type="footnote">4 διαταύτας Ι</note>

<note type="footnote">5 ἡττᾶσθαι CMo Mor Got</note>

<note type="footnote">6 „malim

ταύταις“ Re</note>

<note type="footnote">12 τὸν om Μ</note>

<note type="footnote">13 δ’ Re | καὶ ἔνθεν om Got |

οὐκ—14 ἔνθεν (2) om B</note>

<note type="footnote">15 ἔχη Μ | πλέον ἔχοι Β</note>

<note type="footnote">16 γίνεται CBM edd | τούτοις Μο Mor Got</note>

<note type="footnote">19 τί I</note>

<note type="footnote">21 πεποιηκὼς IM</note>



<pb n="10"/>



τά βέλη τὰ ἀπὸ τοῦ στόματος. πάντως δὲ ἐπιτή-

δειον ἡ ἀγορὰ χωρίον τοῖς τὰ τοιαῦτα τοξεύουσιν.

εἶτ’ ἀπὸ τῶν τοιούτων ἀπειλῶν χάριτες πονηραὶ καὶ

ψῆφοι τράπεζαί τε λαμπραὶ τοῖς παρὰ τῶν κεκρατη-

<lb n="5"/> κότων πεμπομένοις· οὐ γὰρ αὐτῶν γε τῶν τρυφώντων

ἀναλισκόντων. καὶ ἔστιν αὐτοῖς τὸ μετὰ τὰς πρώτας

θύρας ἀεὶ μεστὸν ἰχθύων, κεραμίων, ὀρνίθων, τῶν

ἄλλων ὅσα δαῖτα δύναται ποιεῖν. κομίζεται δὲ πολλά

πολλαχόθεν, τὰ μὲν ἐκ τῆς αὐτῆς πόλεως, τά δὲ ἐξ

<lb n="10"/> ἄλλων ὧν αἱ μὲν ἐν ἠπείροις, αἶ δὲ ἐν νήσοις. καὶ

αἶ κάμηλοι πρὸς τὰς ὁλκάδας ἁμιλλῶνται.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="9"><p>καὶ ἴδει

μὲν ἐν πυροῖς καὶ κριθαῖς καὶ ἐσθῆτι καὶ οἴνῳ τά

τοιαῦτα ἑστάναι, νῦν δὲ πολὺς μὲν ἄργυρος, πολὺς

<lb n="14"/> δὲ χρυσός. ὧν εἵνεκα τὰ τῶν ἀρχόντων βαλανεῖα |

<note type="marginal">R II 596</note> προκέκριται τῶν κοινῶν τούτων καὶ μεγάλων.

πολλὰ γὰρ ἂν αἰτηθείη καὶ παρά γυμνῶν καὶ παρ’

ἀποψωμένων καὶ ἐν ἑκατέρᾳ γε δεξαμενῇ θερμοῦ τε

ὕδατος καὶ ψυχροῦ. οἶ δὲ δεόμενοι τῶν οὕτω λου-

μένων τάς τε ἐξόδους αὐτῶν ἀναμένουσι καὶ παρα-

<lb n="20"/> κολουθοῦσιν ἀκοῦσαί τι τῶν αὑτοῖς συμφερόντων εὐ-

<note type="footnote">1 cf. p. 86,16</note>

<note type="footnote">10 cf. t. I 167,8</note>

<note type="footnote">14 cf. p. 28,19</note>

<note type="footnote">1 δ’ edd</note>

<note type="footnote">2 καὶ τοῖς I</note>

<note type="footnote">3 εἶτα Μ | ἀπειλῶν—4. τε in

marg Mo 2</note>

<note type="footnote">7 μετὸν Mor sed μεστὸν coni, Got | κρεῶν coni

Mor</note>

<note type="footnote">8 δέ τά Μο Mor qui δαῖτα coni, Got | δύναται ποιεῖν]

„nescio an aliquid desit, e. c. λαμπράν aut ἡδίω“ Re, recte, ut

videtur</note>

<note type="footnote">12 num ἐσθῆσι, ut p. 82,7 et t. I 296, 3 ? at cf. t. I

249,2 κιβώτια καὶ ἐσθὴς καὶ στατῆρες et 876,17 χρυσόν, ἄργυρον,

ἐσθῆτα</note>

<note type="footnote">14 ἕνακα Re</note>

<note type="footnote">15 κοινωνῶν I</note>

<note type="footnote">17 ἀποψωμένων P

sed ὢ (1) in ras m 2 ἀπηψωμένων Μο ἀπεψημένων Mor ed. 1610

ἀπεψωμένων Mor ed. 1627 Got</note>

<note type="footnote">17 δεξαμένῃ Μο</note>

<note type="footnote">18 δὲ]

μέν coni Mor | λελουμένων Β λουομένων Μο Mor Got</note>

<note type="footnote">20 αὑτοῖς Μο sed ‘e’ corr αὐτοῖς reliqui libri edd</note>



<pb n="11"/>



χόμενοι. οἱ δὲ τῷ προσώπῳ δηλώσαντες, ὧς οὐκ ὀλίγου

πόνου τὸ πεπραγμένον, ἔδοσαν ἐλπίσαι, καὶ τά ὀνεί-

ρατα ἀμφοτέροις ἡδέα, τοῖς μὲν τὸ κράτος, τοῖς δὲ ὁ

μισθός.</p><p>10. Ἀγανακτήσαι δ᾿ ἄν τις, ὧ βασιλεῦ, καὶ πρὸς <lb n="5"/>

ἐκεῖνο τὸ ἔωθεν ἀνισταμένους ὑπερβάντας τὰς ἄλλας

φροντίδας οὔτε ὀλίγας καὶ προσηκούσας βαδίζειν εὐθὺς

εἰς τὸ δικαστήριον. κουρεῖα δὲ οὐκ ἔστιν, ἰατρεῖα δέ,

μυροπώλια δὲ δέξασθαι δυνάμενα καὶ λόγους καὶ συν-

ουσίας; τί οὖν ταῦτα παρορῶντες ἐκεῖσε φέρεσθε καὶ <lb n="10"/>

τῆς ἐνταῦθα ἀπραγμοσύνης τὴν ἀηδίαν προτιμᾶτε τὴν

ἐν τοῖς δικαστηρίοις; ἀλλ’ οὗτοι μὲν οὐκ ἐροῦσιν, ἐγὼ

δέ, ὦ βασιλεῦ· ὅτι τῆς τοῦ κήρυκος δέονται φωνῆς,

ἢν εἰσιόντων ἀφίησιν ἐκεῖνος | πρὸ τῶν θυρῶν. <note type="marginal">R II 697</note>

οἱ γὰρ ἀκούσαντες ἄπαντες ἐπὶ τὴν ἐκείνων καταφεύ- <lb n="15"/>

γοῦσιν ἰσχύν. λυσιτελεῖ δὲ αὐτοῖς εἶναι τοὺς δεο-

μένους αὐτῶν.</p><p>11. Βλαβεραὶ μὲν οὖν ταῖς πόλεσιν αἰ τούτων εἴσ-

οδοι, βλαβεραὶ δὲ καὶ αἰ τῶν οὐκ ἀφικνουμένων ἐπι-

στολαί. καί, νὴ Δία γε, καὶ μειζόνως. ᾧ γὰρ | <lb n="R II 698"/>

οὐκ ἀφικνοῦνται, τοῦτο δέ ἐστι μέγεθος σχήματος, <lb n="21"/>

τούτῳ τὸ μηδενὸς ἀτυχεῖν ἔχουσι. πλέον γὰρ ἐνίοτε

<note type="footnote">1 cf. p. 27,20</note>

<note type="footnote">19 cf. t. III 167,6 sq. R</note>

<note type="footnote">2 ὀνείατα Re Anim</note>

<note type="footnote">3 „post ἡδέα sine dubio deest ποιει“

Re | τοῖς (1) Ρ</note>

<note type="footnote">5 ἀγανακτῆσαι CMoIVaB</note>

<note type="footnote">6 τὸ] τούς Β</note>

<note type="footnote">9 μυροπωλεῖα Μ cf. t. I 116, 10 ubi μυροπωλίῳ ex APC repo-

nendum cum Herwerdeno Mus. Rhen. LIX 332 cf. t. III p. XVII I

καὶ (1) om ΙΜ</note>

<note type="footnote">10 παρορῶντες Ρ sed ω et ες in ras m 2 |

ἐκεῖθεν Ι</note>

<note type="footnote">12 τοῖς om CMo Mor Got</note>

<note type="footnote">14 ἢν Μ sed ἢν in

marg | πρὸς Μο</note>

<note type="footnote">19 οὐκ om MoM sed in hoc μὴ inser m 2,

Mor</note>

<note type="footnote">21 τοῦτο—σχήματος glossema habuit Boissonadius

Anecd. I 170 sq.</note>

<note type="footnote">

22 καὶ ἐνίοτε Mor Got</note>



<pb n="12"/>



δύναται γραμματεῖον δίθυρον πολλῶν καὶ μακρῶν |

<note type="marginal">R II 699</note> λόγων ἐγγύθεν λεγομένων. οὗτοι δέ καὶ ἔρχονταί

ποτε καὶ οὐδέποτε, τὸ πρότερον μὲν παρὰ τοὺς ἐν

λαμπροτέρᾳ τάξει, τὸ δεύτερον δὲ παρὰ τοὺς ἐν ἐλάτ-

<lb n="5"/> τονι.</p><p>12. Τούτων τοίνυν τῶν τηλικούτων ἄμφω κεω-

λύσθαι φημὶ δεῖν, τά τε γράμματα καὶ τὰς ὁδούς.

δι’ ἅπερ οὐδὲν ἐᾶται τῶν ἐγνωσμένων μένειν. δρόμος

γὰρ εὐθὺς παρὰ τούτους, εἰ μὲν ἐξείη, καὶ αὐτῶν καθ’

<lb n="10"/> ὧν ἡ ψῆφος, εἰ δὲ μή, τῶν οἰκείων, καὶ τὰ μὲν λέλυ-

ται, τοῖς δὲ ἔστι λαβεῖν. ὁ δ’ ἄρχων ὑπὸ τῶν οὐκ

ἀρχόντων ἄρχεται. ὅταν γὰρ ὧν ἐψήφισται δυνατώ-

τερον ᾖ τι, πῶς οὐ τοῦτο συμβαίνει; γίγνονται τοίνυν

οἱ ταῦτα κεκελευκότες τῶν ἀφειμένων δεσπόται, καὶ

<lb n="15"/> ταῖς ἐκείνων ἐπιθυμίαις ἀντειπεῖν οὐκ ἔνι τούτοις.</p><p>13. Ἔστι τι καὶ ἕτερον ἔθνος, ὦ βασιλεὺ, τοῖς

ἄρχουσιν ἐνοχλοῦν. ποῖον τοῦτο; οἱ τοῖς νέοις ἐφε-

<note type="marginal">R II 600</note> στηκότες ἐπὶ βιβλίοις καὶ λόγοις. | οἱ τὸ τῆς ἡμέρας

ἥμισυ τὸ μετὰ μεσημβρίαν πὰρ ἐκείνοις διατρίβουσιν

<lb n="20"/> ὑπὲρ δικῶν τε καὶ μυρίων ἑτέρων δεήσεις ποιούμενοι.

γνοίης δ’ ἂν αὐτοὺς πόρρωθεν τοῖς προσώποις πείσαν-

τάς τε καὶ οὐ πείσαντας· ἐκ μὲν γὰρ ἐκείνου φαιδροί,

τούτῳ δέ γε κατηφεῖς. δοκοῦσι μὲν γὰρ ἑτέρων κήδε-

σθαι, κήδονται δὲ σφῶν αὐτῶν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="14"><p>διά τοῦτο τῶν

<note type="footnote">1 cf. Menand. Misog. fr. com. IV 166, 7 Μ (III 95, 327 Κ)</note>

<note type="footnote">16 cf. p. 81,9 sq. et 38,14 sq.</note>

<note type="footnote">1 μεγάλων(??) CMo</note>

<note type="footnote">3 οὐδέ ποτε Ρ</note>

<note type="footnote">6 κεκωλῦσθαι, ut Μ?

cf. ad t. I 90,11</note>

<note type="footnote">11 δὲ Re</note>

<note type="footnote">14 λελυκότες?</note>

<note type="footnote">16 τι om

CMo Mor Got τί I</note>

<note type="footnote">18 οἵ reposui e libris οἱ edd | ἡμετέ-

ρας C</note>

<note type="footnote">19 μετὰ τὴν μεσημβρίαν Μ 24 διατοῦτο MoPIBM</note>



<pb n="13"/>



οὐκ εἰσιόντων ὁ εἰσιὼν εὐπορώτερος. οὐδὲ γὰρ πολλο-

στὸν μέρος τἀκ τοῦ διδασκαλείου τῶν ἐκ τῶν δικαστη-

ρίων. κἂν ἐθελήσῃς τῶν διδασκάλων τοὺς ἐν πλούτῳ

γεγενημένους ἐξετάσαι, τοῦτον εὑρήσεις τὸν πόρον,

πλὴν εἴ τῳ κλήρους συγγενῶν ἡ Τύχη δέδωκεν, <lb n="5"/>

ἐπεὶ αὐτό γε τὸ παρὰ τῶν μαθητῶν πλοῦτον οὐκ οἶδε

ποιεῖν, ἀλλ’ ἴσμεν καλῶς ὁπόσον.</p></div></div></body></text></TEI>