ἔνι δὲ καὶ τοῖς δειλοῖς ὧν οἱ μὲν λείπουσι τὰς τάξεις, οἱ δ’ οὐδὲ μετέχουσιν τῶν, τοιαῦτα κρινομένοις λέγειν· δειλὸν γάρ με ἡ μήτηρ ἔτεκε καὶ τὰ ὅπλα λαβεῖν οὐκ ἐδυνήθην. ὁ δὲ τοῦτο μὲν πεποιηκέναι φήσει καὶ συμπαρατάξα- σθαι, τὸ δ’ ἔργον καὶ τὰ ἀπὸ τῆς μάχης οὐκ ἐνεγκεῖν. ἀπορήσει δ’ οὐδ’ ὅστις ἱερῶν χρημάτων οὐδ’ ὅστις ἅπτεται τάφων, αἰτίας ἀφ’ ἦς ἐπὶ ταῦτα ἧκεν, ἀλλ’ ὀδυροῦνται τὴν πενίαν, ὥσπερ αὖ καὶ ὁ προδότης. ἀλλ’ οὐδεὶς τοῖς τοιούτοις σώζεται, τὴν δίκην δὲ χων εἴσεται μόνην οὖσαν σωτηρίαν ἐν τῷ τῆς αἰτίας ἐλέγχῳ.

17. Καὶ νῦν μή μοί τις λεγέτω τὸν φόβον, ἀλλ’ εἰ μὴ προεῖται τὴν βουλὴν μηδὲ κακὸν ἑαυτὸν ἐπέδειξε. καὶ γὰρ εἴ τινα λυπήσειν ἔμελλε καί τινος πειράσεσθαι δυσχεροῦς, τό γε πρὸς τὴν ἐνεγκοῦσαν δίκαιον πρό- τερον ἔδει πεποιῆσθαι καὶ τῆς ψυχῆς αὐτῆς. καὶ πολλοὶ πολλάκις εἰδότες τὸν συμβησόμενόν σφισιν εἰ μάχοιντο θάνατον ὅμως μάχονται καὶ μυρίοις θνή- σκοντες τραύμασι μετὰ τοῦ χαίρειν ἀπέρχονται. σὺ δὲ 2 αὑτῶν Bong αὐτῶν libri 5 αὐτῶν Ι 8 οἳ (2) Α οἵ P sed ΄ add m2, Β | δὲ Re | οὐ Β 10 ἔτεκεν ΑΙ | ἐδυνή- θην reposui e CAP ἠδυνήθην reliqui libri edd 12 δὲ Ι Re 13 ἀπορήσει scripsi ἀπορήσειε libri edd 14 ἀλλὰ Ι 17 τὴν σωτηρίαν Re 20 μὴ δὲ ΑΡΙΒΜ 25 θανάτους C | καὶ — 26 ἀπέρχονται praemisso κείμενον in marg Μ ποίαν αἰχμὴν ἢ ποῖον βέλος ἢ <τίνα> σφενδόνην τίνα δείσας ἀσπίδα τὴν τοῦ δικαίου τάξιν ἔλιπες; οὐ μέμψεως ἦν ὁ φόβος | καὶ ῥημάτων ὀλίγων; δῶμεν R II 581 δ’ ὅτι καὶ θανάτου, τί οὖν; οὐ κέρδος ὁ τοιοῦτος θάνατος; ἢ σύ γε οὐκ οἶσθα τοὺς λαμπροὺς ἐκείνους θανάτους τοὺς ὑπὲρ τῶν πατρίδων;

18. Καὶ ταῦτα εἶπον ὡς κίνδυνον ἐνεγκούσης ἂν τῆς τοῦ δικαίου φυλακῆς. τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἂν ἔσχεν. οὐδὲ γὰρ οὑμὸς πάππος τὸν Ἀργύριον τῆς βουλῆς εἶναι ποιῶν νέον τε ὄντα καὶ ξένον καὶ μικρὰ κεκτημένον ἔπαθέ τι κακόν, πρᾶγμα ποιῶν λυπηρὸν μὲν τῷ τότε ἄρχοντι, λυπηρὸν δὲ τῷ τότε σοφιστῇ τὴν πόλιν ἀπὸ νευμάτων ἄγοντι, ἀλλ’ ὅμως οὔτε αἰτούντων χάριν εἶξεν οὔτε ἀπειλούντων ἔπτηξεν, ἀλλ’ ὁ μὲν ἐλειτούρ- γει, τῷ δ’ οὐδὲν δεινὸν οὐδαμόθεν ἦν.

εἶεν. ἀλλ’ ἐκεῖνο μὲν ἀρχαῖον, ἀλλ’ οὑτοσὶ Δητόïος, ἡνίκα ἐβούλευε, φαίη δ’ ἄν τις αὐτὸν καὶ νῦν διὰ τοῦ παιδός, οὐ τρεῖς ἀποδράντας αὖθις βουλευτὰς ἀπέφηνε, λόχων ἡγησαμένους ἀνθρώπους καὶ στρατιώταις ἐπιτάξαντας καὶ μετ’ ἐκείνων τὸ πολὺ τῆς γῆς ἐπελθόντας καιροῖς καλοῦσιν ὑπακούοντας; καίτοι ταῦτα ποιῶν ᾔδει κινή- σων ἐφ’ ἑαυτὸν στρατηγὸν δοῦλον ὀργῆς καὶ μεστὸν φορᾶς. ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνος ἔχων τοὺς ἄλλους τευομένους κακῶς καὶ γράμματα τὰ ’κείνων τῷ μὴ καὶ 5 cf. p. 442, 6 9 cf. t. Ι 81, 9 sq. | cf. p. 146, 7 12 Zenobio cf. ad p. 134,14; 119 not. 1 16 cf. p, 448,15; 146,10 1 τίνα inserui 4 οὐ in marg Α | ὁ om Bong 7 ὡς] οὐ ΙΒ 8 ἂν om Bong 9 οὐδ’ οὐ C 15 δὲ Re | εἶεν om Α sed εἶ ἔν in marg m2 18 λόχων Ρ sed χ in ras m3 19 ἀνθρώποις Βong | ἐπιτεύξαντας Ι 20 ἐκεῖνον Ι 21 ἤδη Ι 24 τἀκείνων Ρ sed ’ eras τἀκείνων ΙΒΜ Bong τὰ κείνων Re τά τοῦδε προσλαβεῖν εἶχεν οὐδέν. καίτοι διὰ πότου | R II 582 καὶ τραπέζης αὐτὸν ἐκλύσειν ἤλπιζε. καὶ ἅμα προπίνων αὐτῷ φιλοτησίαν καὶ τὸ βιβλίον ᾔτει τὴν προσθήκην, ὁ δ’ ἔπιε μέν, δοῦναι δὲ ὅ μὴ καλὸν οὐκ ἠνέσχετο καὶ διετέλεσε μισούμενος μέν, παθὼν δὲ οὐδέν.

οὐ τοίνυν οὐδὲ νῦν φόβῳ ταῦτα συγκεχώρηται οὐδὲ τῷ νομίζειν, εἰ μὴ βλάψαιεν τὰς βουλάς, ἀπολεῖ- σθαι, ἀλλ’ ᾔδεσαν αὑτοῖς ἰδίᾳ συνοῖσον τὸ τὰς βουλὰς ἔχειν ὡς ἔχουσιν.

εἰ δὲ δεῖ συγχωρῆσαι πάντα ἂν γενέσθαι χρημάτων, τό γε δικαίους εἶναι περὶ τὴν βουλὴν τούτοις γε ἐσώζετ’ ἄν, εἰ δι’ αὐτοὺς ἐγγραφέντες | R II 583 ἑτέρωθεν ἐξηλείφοντο. θήρασον αὐτός, κράτησον, εἰσένεγκε τῇ βουλῇ τὰ ὀφειλόμενα, γενοῦ χρήστης δίκαιος. ἂν δ’ ἀδικῇ τις ἄλλος, τό γε σὸν οὐκ ἐν 3 cf. t. III 105,8; IV 48, 14; 226, 11 R 4 cf. p. 480,15 3 τὴν om Re 4 προθήκην Re | ὃ Α ὅ Ρ sed ΄ add m2, ΙΒΜ | δὲ Re 7 βλέψαιεν Ι 8 αὐτοῖς AP sed in hoc ’ in ῾ corr m2, ΙΜ Bong | συνοῖσον τὸ Re συνοίσοντα libri Bong 11 ἀναγκάζουσιν Bong 12 λῦσον ΙΒ 17 λῦσον Ι 20 τούτοις γε om Α sed in marg add m2. Ρ sed praemisso κείμενον in marg scr m3, ΙΜ Bong | γ’ Re | ἐγγραφέν Ι 21 αὑτοὺς Ι 22 εἰσένεγκαι ΙΒ | βασιλῆ Ι αἰτίᾳ. οὐδὲ γὰρ ἢν τις ἀρρωστῶν δῆλος ᾖ πάντως τεθνήξων, ἀμελεῖται μὲν ὑπὸ τῶν ἰατρῶν, ἀμελεῖται δὲ ὑπὸ τῶν οἰκείων, ἀλλὰ καὶ πόνοι καὶ φροντίδες καὶ ἀγρυπνίαι καὶ φάρμακα, καὶ ὡς μὲν οὐδεμία των ὄνησις, ἔγνωσται, πᾶν δὲ ὅσον ἄξιον πρὸ τοῦ θανάτου πέπρακται.

ὁρῶμεν δέ τοι καὶ τὰς ἀσθε- νεστέρας τῶν πόλεων τειχιζούσας ἑαυτὰς καὶ ταῦτα ἐπισταμένας, ὅτι τῶν μᾶλλον ἰσχυόντων ἐστὶ τὸ πρῶτα τὰ τείχη κατενεγκεῖν. ἆρα διὰ τοῦτο ζῶσιν ἀτείχιστοι; τί δ’ οἱ τῶν ἀφυεστέρων πατέρες οὐχὶ καὶ τούτους ἐν οἷς οὔκ εἰσιν ἐλπίδες, πέμπουσιν εἰς διδασκάλων δώσοντας μὲν χρήματα, ληψομένους δὲ οὐδέν; τί δὴ τὸ πεῖθον; τὸ μὴ βούλεσθαι δοκεῖν ἠμεληκέναι τῶν τῆς φύσεως νόμων μηδὲ παρέχειν λαβὴν τοῖς ἡδέως ἐπιτιμῶσιν, ὅτι ἄρα τὸ σφῶν αὐτῶν οὐκ ἐποίησαν <οὐχ> ὧν ἦσαν κύριοι παρεσχημένοι.