ἐγὼ δὲ οὔτε κατ’ Ἀριστείδου 1 cf. t. III 41,27 R 10 cf. p. 95,15 23 cf. t. Ι 198,6 25 cf. t. II 437,15 1 num τῶν ὑφάλων? 4 ἀρκοῦντος Ρ sed ~ et o (2) in ras m2 7 λῃστῶν ΡΙΒ 17 τί V 18 αὑτοῦ Re αὐτοῦ libri 21 post δεῦρο lac 5 litt Ι | μέλλον Ι 23 πλάττειν V| οὗτος CI | ὃς CV ὥστε Va Re 24 λάβη V | οὐχ αὑτοῦ scripsi οὐκ αὐτοῦ libri Re τοῦ Λυσιμάχου τοῦτον ἂν ἐδεξάμην τὸν λόγον οὗτός τε τὴν οὐκ οὖσαν ἀνάγκην αἰτιᾶται. οὐδὲ γὰρ ἀκοὴν τοιαύτην ἐκεῖνος ἤνεγκεν ἄν. ἦ που γε εἶπεν ἄν· ἀλλὰ διανοεῖται δρᾶν τὸν φιλοῦντα δει- κνύουσιν αἰ στοαί; ἀλλ’ οὐδὲ αἰ πρότεραι τῶν φιλούντων ἦσαν τὴν πόλιν, ἀλλ’ ἑαυτοὺς πηγῆς στοᾶς ἑκάστης χρυσοῦ καθισταμένης, τῆς δ’ αὐτῆς καὶ κρύων. τὰ γὰρ δὴ πρῶτα τῶν στοῶν οἰκιῶν κατα- σκαφαὶ πολλὰς γενεὰς δεξαμένων, ὥστ’ αὐτοῖς ἀντὶ οἰκήσεως γενέσθαι τὰ τῶν λίθων χρήματα. ἄγει δὴ καὶ τοῦτον ὁ αὐτὸς λογισμὸς ἐπὶ ταῦτα. καὶ λόγος εὐρυτέραν αὐτὸν τὴν ὁδὸν διὰ στοᾶς ποιήσειν, εἶθ’ ἵν’ εὐρυτέρα παλαιστῇ γένηται, τάφος ἅπας ἀποκεκά- R II 493 λυπται καὶ θήκη Ι πᾶσα καθύβρισται καὶ τῶν τὴν πόλιν οἰκησάντων τὰ ὀστᾶ διέρριπται, αἰδὼς δὲ μία νεκροῖς ἀνδρῶν ἀγαθῶν.

45. Ἀλλὰ ἀντίκρουσον, ὦ βασιλεῦ, καὶ τοὺς κει- μἐνους ἐλέησον καὶ τήρησον ἑκάστῳ τὰ τελευταῖα. οὐδὲ γὰρ ἀδεὲς ἴσως τοσαύτας ψυχὰς ἐκπολεμῶσαι τῇ πόλει καὶ ποιῆσαι δυσμενεῖς τοῖς μὲν ὡς ἠδικηκόσι, τοῖς δὲ ὡς ἠμεληκόσιν.

3 ἦ που reposui e libris ἤπου Re qui nonnulla excidisse coni 4 ἀλλ’ ἃ scripsi cum Β ἀλλὰ reliqui libri Re | δεικνύ- ουσιν scripsi δείκνυσιν libri Re 6 πληγῆς V 7 ἑκάστου Ι | χρυσὸν V 9 γενεὰς scripsi γενεῶν libri Re sed „malim γενεάς“ adnotavit 13 ἴν’ Ρ sed in ras m2 14 θίβη V15 οἰκισάντων Α οἰκησάντων Ι οἰκησάντων reliqui libri οἰκισάντων Re | οὐδὲ μία Α 21 ἠμεληκόσι CAPI Re | τέλος τοῦ κατὰ φλωρεντίου subscr A, κατὰ φλωρεντίου Ρ