ἐγὼ δὲ οὔτε κατ’ Ἀριστείδου 
 1 cf. t. III 41,27 R 10 cf. p. 95,15 23 cf. t. Ι 198,6
25 cf. t. II 437,15 
 1 num τῶν ὑφάλων? 4 ἀρκοῦντος Ρ sed ~ et o (2) in
ras m2 7 λῃστῶν ΡΙΒ 17 τί V 18 αὑτοῦ Re αὐτοῦ
libri 21 post δεῦρο lac 5 litt Ι | μέλλον Ι 23 πλάττειν V|
οὗτος CI | ὃς CV ὥστε Va Re 24 λάβη V | οὐχ αὑτοῦ scripsi
οὐκ αὐτοῦ libri Re 

 
τοῦ Λυσιμάχου τοῦτον ἂν ἐδεξάμην τὸν λόγον οὗτός
τε τὴν οὐκ οὖσαν ἀνάγκην αἰτιᾶται. οὐδὲ γὰρ ἀκοὴν
τοιαύτην ἐκεῖνος ἤνεγκεν ἄν. ἦ που γε εἶπεν ἄν·
ἀλλὰ διανοεῖται δρᾶν τὸν φιλοῦντα δει-
 κνύουσιν αἰ στοαί; ἀλλ’ οὐδὲ αἰ πρότεραι τῶν
φιλούντων ἦσαν τὴν πόλιν, ἀλλ’ ἑαυτοὺς πηγῆς στοᾶς
ἑκάστης χρυσοῦ καθισταμένης, τῆς δ’ αὐτῆς καὶ
κρύων. τὰ γὰρ δὴ πρῶτα τῶν στοῶν οἰκιῶν κατα-
σκαφαὶ πολλὰς γενεὰς δεξαμένων, ὥστ’ αὐτοῖς ἀντὶ
 οἰκήσεως γενέσθαι τὰ τῶν λίθων χρήματα. ἄγει δὴ
καὶ τοῦτον ὁ αὐτὸς λογισμὸς ἐπὶ ταῦτα. καὶ λόγος
εὐρυτέραν αὐτὸν τὴν ὁδὸν διὰ στοᾶς ποιήσειν, εἶθ’
ἵν’ εὐρυτέρα παλαιστῇ γένηται, τάφος ἅπας ἀποκεκά-
 R II 493 λυπται καὶ θήκη Ι πᾶσα καθύβρισται καὶ τῶν τὴν
 πόλιν οἰκησάντων τὰ ὀστᾶ διέρριπται, αἰδὼς δὲ
μία νεκροῖς ἀνδρῶν ἀγαθῶν. 45. Ἀλλὰ ἀντίκρουσον, ὦ βασιλεῦ, καὶ τοὺς κει-
μἐνους ἐλέησον καὶ τήρησον ἑκάστῳ τὰ τελευταῖα.
οὐδὲ γὰρ ἀδεὲς ἴσως τοσαύτας ψυχὰς ἐκπολεμῶσαι τῇ
 πόλει καὶ ποιῆσαι δυσμενεῖς τοῖς μὲν ὡς ἠδικηκόσι,
τοῖς δὲ ὡς ἠμεληκόσιν. 3 ἦ που reposui e libris ἤπου Re qui nonnulla excidisse
coni 4 ἀλλ’ ἃ scripsi cum Β ἀλλὰ reliqui libri Re | δεικνύ-
ουσιν scripsi δείκνυσιν libri Re 6 πληγῆς V 7 ἑκάστου Ι |
χρυσὸν V 9 γενεὰς scripsi γενεῶν libri Re sed „malim
γενεάς“ adnotavit 13 ἴν’ Ρ sed in ras m2 14 θίβη V 15 οἰκισάντων Α οἰκησάντων Ι οἰκησάντων reliqui libri
οἰκισάντων Re | οὐδὲ μία Α 21 ἠμεληκόσι CAPI Re | τέλος
τοῦ κατὰ φλωρεντίου subscr A, κατὰ φλωρεντίου Ρ