<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00446.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="31"><p>οἱ δὲ συμφορὰν
ἡγούμενοι τῇ πόλει τοὺς ὀρχουμένους, δι’ οὓς πολλοὶ
μὲν ἀργοί, πολλοὶ δὲ ἄσωτοι, πολλοὶ δὲ πατραλοῖαι,
πολλοὶ δὲ &lt;αὑτοὺς&gt; εὐδαιμονίζοντες, εἰ
αὐτοῖς περὶ τὰς θύρας καὶ τὰ δούλων ἐπιταχθεῖεν,
<note type="marginal">R II 486</note> ἆρ’ οὖν Ι οἱ τῆς πόλεως ἕλκος καλοῦντες τὰς περὶ
<lb n="16"/> αὐτοὺς σπουδὰς ἀφ’ ὧν αἰ μιαραὶ φωναί, τὰ
εικέστερα περὶ αὐτῶν ὑπειλήφασιν ἢ τὰ δυσχερέστερα;
<note type="footnote">4 cf. ad p. a 319, 2 5 cf. ad t. Ι 133, 20; t. II 406, 7 sq.|
Theodosius cf. or. XIX et XX t. II 385 sq. 9 Valens ut t.
II 301,5. cf. t. I 162, 25 sq. Amm. XXIX 1,4 sq.; 2,17; XXVI 10,2</note>
<note type="footnote">2 δ’ Re | οὐδὲ μιᾶι Α οὐδεμία τέχνη Va 4 ἐξαλεῖψαι
IVa Mor Ι Δομετιανὸν scripsi coll. p. a 319,2 Amm. XIV
δόμνον CA sed in hoc ὁ (2) eras, Ρ sed μνο in ras m2 (et
δόμ]νον in marg m2) δύναιτο Va sed ύναιτο in ras m2, Mor
δόξειε Β om in lacuna 4—5 a litt Ι, 8 fere litt V quam
δύναιτο explevit manus recentissima (Forlosiae?) Δομίτιον Re
5 θεόφιλοσ Va sed σ in ras m2 Ι Οὐδ̓ om Va Mor | τὰ scripsi
cum Β, ut coni Mor τὸ reliqui libri edd 8 πληγαῖς Morr
πάγαις libri sed in πληγαῖς corr Va2 et man recentiss V
9 γρ βασιλεῦ in marg Mor 10 ἀξίας I | οὐδὲ Mor 11 ἡγού-
μενος Mor 12 πατραλλοῖαι Ρ sed prius λ eras cf. p. 258,11</note>
<note type="footnote">13 αὑτοὺς inserui coll. p. 370, 1 14 αὐτοῖν Mor | ἐπι-
ταχθεῖεν V sed ὲν e σιν corr Re ἐπιταχθεῖσιν CAPIVa Mor
om in lac 11 litt Β 16 αὑτοὺς C</note>

<pb n="395"/>
ἐγὼ μὲν οἶμαι ταῦτα. πῶς οὖν τοῦτο ἀπώλλυ τὸν
κάπηλον; ἢ νόμος τίς ἔστι μόνον κάπηλον τὰ κακὰ
κακίζειν κωλύων;</p><p>32. Θαυμάζω δέ, εἰ στάσιν αὐτὸς Φλωρέντιος ὀνο-
μάζων τὴν τότε κίνησιν ἡμαρτηκέναι τῷ ῥήματι νομίζει <lb n="5"/>
τὸν εἰπόντα στασιάσαι τοὺς οὐδὲν ὀκνήσαντας ἐν τῷ
θεάτρῳ τότε. ἐπαινοῦντι μὲν οὖν αὐτοὺς λόγος
δεὶς ἂν ἦν, ἀλλ’ ἑαλώκει ἄν, κατηγοροῦντι δὲ ἦσαν
ἐλπίδες. ἠξίους οὖν αὑτοῦ γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον
προδότην, ἵνα μήτις ἀκούσῃ κακῶς τἀληθῆ τῶν τὴν <lb n="10"/>
πόλιν λελωβημένων;</p><p>33. Καὶ τί καινὸν φεύγοντα κατηγορεῖν καὶ κρινό-
μενον ἐγκαλεῖν; ἤδη γάρ τις καὶ κυβερνήτης τραύματι
ναύτην ἀφυπνίσας εἰς κρίσιν καταστὰς μίαν ἔσχεν
ἀπολογίαν τὴν κατηγορίαν καὶ τό· οὐ γὰρ ἤλαυνεν <lb n="15"/>
οὐδ’ ἦν ἔργον τῆς κώπης οὐδέν, ἀλλ᾿ ἡ μὲν χεὶρ
τηνάλλως ἦν ἐπὶ τῆς λαβῆς, αὐτὴ δὲ ἠκολούθει
τῇ νηί; ὁ δὲ ἔρρεγχεν ἀσυντελὴς. ταῦτα ἂν ἦν
ἀπολογία τῷ κυβερνήτῃ.</p></div></div></body></text></TEI>