πόθεν δὴ τούτων τὰ μὲν ἠμέληται, τὰ δὲ ἐν σπουδῇ μεγάλῃ; δόξα τις πονηρὰ τοὺς ἄρχοντας κατέ- σχεν, ὅτι τὰ μὲν ἄλλα πάντα φαῦλα καὶ οὐδενὶ μόνον δὲ ἀγαθὸν αἱ παρὰ τῶν πολλῶν εἰς αὐτοὺς μετ’ εὐφη- μιῶν βοαὶ καὶ τὸ εἰδέναι χάριν ἐκείνους αὐτοῖς ἀντὶ τῶν ἡδονῶν ἃς πορίζουσι τῷ πλήθει. ἀφέντες οὖν τὸ διὰ τοῦ τὰ προσήκοντα ποιεῖν παρὰ τοῖς εὖ φρο- νοῦσιν εὐδοκιμεῖν, ἀφ’ ὧν ἡγοῦνται τοὺς ἀργοὺς του- τουσὶ καὶ κηφῆνας ἐπισπᾶσθαι, ταῦτα χαρίζονται, οἱ μὲν ἐκδεχόμενοι τὰ τῶν ἔμπροσθεν, οἱ δὲ καὶ προστι- θέντες, κἂν τύχωσι τῆς κλαγγῆς τῶν γεράνων, εὐδαι- 4 cf. Theod. XV 5,2 (XIII Kal. Iun. 386) cum commen- tario Gothofredi et supra p. 356 16 cf. p. 361,6; 387,6; 398,4 23 II. γ 3 2 θύρας scripsi e V coll. p. a 289, 11, ut coni Re Anim θύραις reliqui libri edd 4 τ’ Re 6 οἳ Ι | καθ’ ἑκατέραν om A sed γρ in marg, Ι sed add in marg m2, edd inserui e reliquis libris | ἑκατέρας C 7 καὶ — καθίσταται om Pa καὶ τὰ] κατὰ Got 12 ἀλλήλοις U 14 τίς Β 16 δ’ Re | παρὰ om V R II 455 μονίζουσιν Ι ἑαυτούς. εἶθ’ οἱ μὲν μεγάλοι, νοὶ δὲ οἱ βουλεύοντες καὶ τῇ παρ’ ἐκείνων βοηθείᾳ πολλάκις τὰς παρὰ τῶν ἀρχόντων ὀργὰς διαφεύγοντες. τοῦτο ἄλλα τε πολλὰ καὶ τοὺς δεσμώτας ἀπόλλυσιν.