οὗτοι τοίνυν εἰσὶ μὲν οὐ πλείους ἢ τετρα- 1 cf. p. 257,1 sq. 24 cf. t. II 473,9 R 3 τοῦ inser Ι2 | τῇδε Ρ sed τ in ras m2 om Bong 7 γεγένητο Bong 13 ὀρχοῖντο ex ἄρχοιντο corr V2 et coni Re et Cobetus Misc. 142 ἄρχοιντο libri edd κράζοιντο Neander, Ioh. Chrys. 115 3 15 αἰσχρῶν Ρ sed ν in ras m2 17 μὴ δὲ APIV 21 ὥστ’ reposui e libris ὥστε edd | γε] „malim μὲν“ Re 22 γινομένων V 24 οὗτοι Ρ sed τοι add m2 κόσιοι, οἱ μὲν τούτῳ συμπράττοντες, οἱ δὲ ἐκείνῳ, κακοὺς δὲ σφᾶς αὐτοὺς πρώτους πεποιηκότες καὶ τὰς τῶν ἐλευθέρων οἰκίας διορύττουσι θηρῶντες ὁπόσους δύναιντο τῶν νέων καὶ ταὐτὰ θαυμάζειν αὑτοῖς ἀνα- πείθοντες καὶ ζώντων μὲν αὐτοῖς τῶν γονέων κλέπτας αὐτοὺς τῶν πατρῴων, ὅσον ἔξεστι, ποιοῦντες, ἀπο- θανόντων δὲ καθάπαξ προδότας. καὶ πολλῶν οἰκίας ἵδοι τις ἂν περὶ ταῦτα ἀνηλωμένας. οὗτοι καὶ τὰ τῶν λόγων βεβλάφασι τῶν νέων τοὺς μὲν ῥᾳθυμοτέρους πεποιηκότες, τοὺς δὲ ὅλως | ἀποστήσαντες. καὶ τί R II 383 δεῖ με ζητεῖν πρᾶγμα ἀδύνατον ποιεῖν, ἅπαντα τὰ τούτων λέγειν κακά; πλὴν τοσοῦτόν γε ἐρῶ, ὅτι χοῦ τῆς γῆς ἡμῖν ἡ πόλις διαβέβληται διὰ τὴν τούτων ἀσέλγειαν καὶ βδελυρίαν.

10. Τὰς οὖν παρὰ τούτων εὐφημίας ἀγαθόν τι κρίνεις, ὦ Τιμόκρατες, κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν των; κακὸν μὲν οὖν μέγιστον εἰκότως ἂν ἡγοῖο τὰς παρὰ τῶν κακῶν ταύτας εὐφημίας. ἴσην γὰρ ἔγωγε νομίζω μαρτυρίαν ἀρετῆς εἶναι τό τε κακῶς ἀκούειν παρὰ τῶν φαύλων τό τε εὖ παρὰ τῶν σπουδαίων. τίς δ’ ἂν καὶ ἀμείνους ὑμᾶς παρὰ τοῦτο νομίζοι; ποῖος ἄρχων ἐθνῶν; ποῖος ὕπαρχος; τίς λοχαγός; τίς στρα- τηγός; ποῖος βασιλεύς; ποῖα βουλή; τίνες γεωργοί; τίνες στρατιῶται; ὧν γὰρ τοῦ τρόπου κατεγνώκασι, 3 Xen. Conv. 4,30 22 cf. p. 229,13 et t. II 469,18 R 2 σφᾶς Ρ sed ~ e ` α corr m2 4 ταῦτα IV Bong | Re αὐτοῖς CAPI Bong αὐτοὺς V 7 προδότης C 9 et 10 τοὺς Ρ 17 κακῶν V 18 ἴσην — 20 σπουδαίων citat omisso γὰρ Macarius fol. 90v 19 „imo vero κακίας“ Re 20 φαύλων scripsi σπουδαίων libri Macar edd | σπουδαίων scripsi φαύλων libri Macar edd 22 λοχαγωγὸς I Bong 24 τοὺς τρόπους Sintenis at cf. p. 308,5 πῶς ἂν τὰ ῥήματα τούτων, εἰ καὶ εὐφημότερά πως εἴη, χρηστὸν ἂν ἔχειν τι νομίζοιεν;

11. Νὴ Δία, τὸ γὰρ φιλεῖσθαι παρὰ πόλεως καλόν, τουτὶ δ’ ἂν εἴη τοῦ φιλεῖσθαι σημεῖον. πόλιν γὰρ ἡγῇ τουτουσὶ τοὺς ἀπόλιδας, πόλιν τοὺς ἀοίκους, πόλιν τοὺς ἀγάμους, οἶς καλὴ μὲν εἰς βίον οὐδεμία πρόφασις, τὸ κακοὺς δὲ εἶναι καὶ τὸ κακὰ δρᾶν; ὁ βουλευταῖς ἀρέσκων καὶ παισὶ τοῖς τούτων, ὁ τοῖς ἐπὶ τῶν ἀρχῶν ἐξητασμένοις, ὁ τοῖς παιδεύ- οὖσιν, ὁ τοῖς παιδευομένοις, ὁ τοῖς πονοῦσι περὶ τὴν γῆν, ὁ τοῖς παρέχουσιν αὑτοὺς τοῖς δικαζομένοις συμ— μάχους, ὁ τοῖς ἀπὸ τῶν χειρῶν ποιουμένοις τὸν βίον, ὁ τοῖς ἐπ’ ἐμπορίᾳ πλέουσιν, ὁ τούτους ἕλκων οἷς ποιεῖ καὶ φιλεῖν αὑτὸν ἀναπείθων οὗτος ὑπὸ πόλεως ὡς ἀληθῶς φιλεῖται. ὁ δ’ ὑπὸ τουτωνὶ τῶν καταπτύ- R II 384 στῶν φιλούμενος, | δῶμεν γάρ, οὐχ ὑπὸ πόλεως φιλεῖται, πόθεν; ἀλλ’ ὑπὸ νοσήματος πόλεως, οὗ δος ἂν ἦν ἀπηλλάχθαι τὴν πόλιν.

τί δ’ ἂν εἶεν οἱ πρὸ τῶν ζευγῶν ὑμῖν οὗτοι τὰ ᾄσματα λέγοντες πρὸς τὰς τοσαύτας μυριάδας αἰ τήν τε πόλιν ἔχουσι καὶ τὰ τούτων δυσχεραίνουσιν; εἰ δ’ οἱ μὲν ὑπὲρ ὑμῶν εὔχοιντο, καταρῷντο δὲ ὑμῖν οἱ ἀμείνους τε καὶ πλείους, πῶς οὐ κακοδαίμονες οἱς ταῦτά ἐστιν ἀμφότερα;