φίλος δὲ
ἦσθα μὲν οὐδέποτε, δοκεῖν δὲ ἠξίους. ἀεὶ δὲ οὗ λήσειν
ἤλπισας, ἔβαλλες. ὅς καὶ τὰ περὶ τῶν ἀστέρων καὶ 
τῆς δι’ αὐτῶν ἐπικουρίας ῥήματα διαστρέψας ἐχθροὺς
ἡμῖν ἐποίεις, ὧν τὴν εἱμαρμένην ᾐτιώμεθα, ταῦτ’ ἐπ’
ἐκείνους μεταφέρων, ἐμὲ μὲν ἀδικῶν, κολακεύων δὲ
ἐκείνους, ἐν ταῖς ἐκείνων κακοτεχνίαις τὰς ὑπὲρ τῶν
 10 cf. p. 241,3 
 1 ἰδὼν Ι sed εἰδὼς suprascr m3 | ἑαυτὸν Re 4 οὐδὲ (2) Re
| ὀφείλη Μο | αὐτὸν scripsi ex I auctore Re qui αὐτὸν αὑτῷ
scribendum coni αὐτῷ reliqui libri edd (αὑτῷ α
6 οὐκ ἔτι Α 7 ἀπεπήδησας scripsi auctore Cobeto Coll. 132
ἀνεπήδησας libri ἐκπηδήσας La) edd 9 ταὐτὸν Μο
13 δὲ V | βεβλάμμεθα Ρ sed εβλ in ras m3 14 δικαίως Bong
15 οὐκ ἔτ᾿ AP sed in hoc᾿ α supra ε eras 22 ᾐτιώμεθα om Mo 

 
μεγίστων ἐλπίδας πεποιημένος, ἀρχῶν καὶ γάμων· καὶ
γὰρ γάμων ἔτι σε φροντίζειν ἀκούω μέλλοντα τοσαύ-
την στεφανώσειν πολιάν.