ταὐτὸ δ’ ἄν μοι δοκοῦσι παθεῖν, εἰ καὶ πλείους ταὐτὰ παθόντες ἐκείνῳ τῶν λεγομένων όντες ἤκουον· τρωθῆναι γὰρ ἂν ὑφ’ ἑαυτῶν καὶ ὧν ἑαυτοῖς συνῄδεσαν. ἴσμεν δὲ ταὐτὸ κἀν ταῖς ἐπι- δείξεσι τῶν λόγων γιγνόμενον. ὁ μὲν γὰρ τὸν λόγον ἐργαζόμενος δεηθεὶς τοιούτων τινῶν ἐμνήσθη, ὁ δέ 5 cf. p. a 240,19 sq. 1 ἂν inser I 3 2 comma non post με, sed post εἰσόδους Re | καταλύσαι I sed ’ e ~ corr m 3 | ἡμᾶς Α sed ας, ut videtur ex ων corr, in ras ἡμῶν C ὑμᾶς Μο 3 διατί PIMo V 4 ὤιάν Α | ἐκεῖνον ἔφην Μο | ἀποδόσθαι Pa a et Cobet I. I. tasse recte 5 οὐδὲ τὸ scripsi οὐδ’ εἰδ᾿ Pa) εἰ libri edd „hic sine dubio u. ἐμνήσθην desiderratur“ a Re 7 ἐκεῖνον Bong 8 ἀπαιτοῦμεν La ἀπαιτοῦμεν Re 10 ἴσα Ρ sed in ras m3 | ἶσαι Μο 11 „malim αἱ νύκτες“ Re | ἴσα (bis) ΡΙ sed ’ e ~ corr P 3 I 3 | „malim δ’ ἐκεχάρισθε“ Re κεχάρισθε plusquamperfecti formam dixit Boissonadius Not. et Extr. XI 2, 154 12 ἦσαν τοῦ Μο 13 ταῦτα — 15 πλέους om Μο 14 δὲ Re | οἱ I Bong 16 ἂν om Μο τις εἰδὼς αὑτὸν ἐρυθριάσας κατέδυ τὴν μὲν γνώμην οὐκ ἔχων τοῦ μνησθέντος αἰτιάσασθαι, τῷ ῥηθέντι δὲ πεπληγμένος. ἀλλ’ οὐ πολεμεῖ τῷ σοφιστῇ καταβὰς οὐδ’ ὑβρίσθαι φησὶν οὐδ’ ὀφείλειν αὐτὸν τῶν εἰρη- μένων δίκην οὐδ’ εἰ τῶν λαλούντων ἦν αὐτῷ καὶ προσιόντων, ταῦτα οὐκέτι ἐποίει.