οὐκ ἀεὶ παρ’ ἐμοῦ ταῦτά τε καὶ τὰ τοιαῦτα; οὐχ ὁρώμενος πόρρω- θεν ταῦτ’ ἐρεῖν προσεδοκώμην; οὐχ ἡ προσδοκία των δρασμὸν ὑμῶν πολλάκις ἐποίησεν; οὐκ ἐδεήθην ὑμῶν παύσασθαι μισοῦντας τὸν Δημοσθένην; οὐκ ἐν τοῖς ἁμαρτανομένοις ὑμῖν τῶν ῥημάτων βαρὺς ἦν ἐπανορθῶν; οὐ μετὰ ῥᾳστώνης ἐπηγγειλάμην τὴν περὶ πολλὰ τῶν πλημμελουμένων ἴασιν; ὑμῖν δὲ καὶ τοῦτο ἐπίπονον ἐδόκει. ἀλλ᾿ εἰ καὶ μὴ πρότερον, νῦν γε, βέλτιστοι, βεβαιώσατε τοὔνομα τοῖς ἔργοις καὶ γένεσθε ὃ δὴ κέκλησθε, πολιτευόμενοι.

17. Πῶς οὖν τοῦτο ἔσται; ἂν δυνηθῆτε λέγειν. πῶς οὖν τοῦτο δυνήσεσθε; ἂν μὴ φεύγητε τὰ βιβλία μηδ’ ἡδίω νομίζητε τούτων ἃ νῦν ]<δὴ> διῆλθον. οἷς 2 νομοθετοῦντος Β 5 φείσασθε μὶν bis Ι 8 τίς ΜοΒ | γε ΜοΙΜΒF 10 δοκεῖ νομίσαι ΜΒ 13 ταῦτα ΜΒ 14 ὑμῶν Ρ sed ῖν suprascr m2 14 οὐκ — 15 Δημοσθένην; om Ι 18 πλημμελουμένων Ι πλημμελημάτων Μο 23 οὖν om Ι 24 μὴ δ’ MoPIBV μηδὲ Re | δὴ inserui auctore Co- beto Coll. 131 qui νυνδὴ coniecit sed etiam τῶν pro ante- cedenti τούτων reponi voluisse videtur adnotans: „optime Graece dicendum est ἡδίω — ΤΩΝ ἃ νυνδὴ διῆλθον“ προσθείη τις ἂν κύβους τε καὶ τὴν περὶ θεοὺς ταῦθα ἀσέβειαν. ἴστε γὰρ ὡς οὐδενὸς ὅ γε ἡττώ- μενος ἀπέχεται ῥήματος καὶ ἔστιν ἡδύς τε καὶ ἀστεῖος ἀσεβῶν. ἐᾶτε μὲν χαίρειν ὀρχηστάς, ἐᾶτε δὲ ἡνιόχους. χωρεῖτε δὲ παρὰ τοὺς παλαιοὺς ῥήτορας καὶ τὰς γλώττας ἐκκαθαίρετε καὶ τάχα τις ὑμᾶς ὄψεται τας, οὐ σιωπῶντας.