πρὸς Δῖός, εἰ δ’ ἀφείς τις τὴν τῆς ἀκτῖνος μετέχουσαν γῆν ἥκων εἰς τὸ Κιμμερίων | R II 271 σκότος μῆνάς τινας ἐκεῖ διατρίψας ἐλθὼν ἐπὶ τὰ πρόσθεν ὧν ἑκὼν ἠτύχησεν, ᾐτιᾶτο τὸν δεῖνα πόρρω τῆς αἰτίας ἄνθρωπον, οὐκ ἂν ἦν συκοφάντης; σὺ σαυτῷ τοῦ φωτὸς ἐφθόνησας· σαυτῷ τοίνυν λάγχανε τὴν δίκην.

16 cf. t. II 149, 2020 ἤτοι σαυτῷ ἐγκάλει V23 ἀπιόντες Ρ sed ντ in ras m4 5 ἐχόντων Ρ sed τω in ras m4 7 αὐτοῖς CPMoV Mor | μεταστάντες Mor 8 τῶν CPaMo om Mor | παρημῶν V 9 αὐτοῖς V 11 αὑτὸς Μο Mor | τινὰς Ι sed ς add m3 12 ἐγκαλῇ CMo ἐγκαλῶν Mor | num Κρουνοῖς? χρόνοις Mor qui ἐγχωρίοις coni 12 ἡμέ- ρας — 13 τὸ in marg Mo2 13 οἳ ΑΡ sed in hoc in οἵ corr m4, Μο ἵ V Mor | ὑμῶν CPaMo Mor | γε inser I3 15 εἰ δὴ ? 16 κιμμερίων Ρ sed ων in ras ut videtur ex οσ corr m3 et ΄ supra ε eras, I sed Κιμμέριον suprascr m3 18 ὡς Μο Mor 19 συκοφάντης· Pa

12. Ὡς τοίνυν ἐπιθυμίᾳ μὲν ἀργίας ἧκον ἐκεῖσε, προσποιοῦνται δὲ τῶν ἡδέως ἐργαζομένων εἶναι, δῆ- λον μὲν κἀκ τοῦ τῶν εἰς μνήμην παλαιῶν λόγων ρόντων ἠμεληκέναι, δῆλον δὲ κἀκ τοῦ πίονά τε καὶ μετὰ πλειόνων σαρκῶν ἐπανήκειν τὸν νέον. πίστις δὲ τοῦδε μείζων τὸ μετὰ πάνυ πολλοὺς πεποιῆσθαι τὴν ἐπάνοδον. ὁ δὲ τὸ μὲν ὀξέως, τὸ δὲ βραδέως πεποιηκὼς οὐ καὶ σιωπῶν ὁμολογεῖ τῷ μὲν ἥδεσθαι, τὸ δὲ δυσχεραίνειν;