πρὸς Δῖός, εἰ δ’ ἀφείς τις τὴν
τῆς ἀκτῖνος μετέχουσαν γῆν ἥκων εἰς τὸ Κιμμερίων |
 R II 271 σκότος μῆνάς τινας ἐκεῖ διατρίψας ἐλθὼν ἐπὶ τὰ
πρόσθεν ὧν ἑκὼν ἠτύχησεν, ᾐτιᾶτο τὸν δεῖνα πόρρω
τῆς αἰτίας ἄνθρωπον, οὐκ ἂν ἦν συκοφάντης; σὺ
 σαυτῷ τοῦ φωτὸς ἐφθόνησας· σαυτῷ τοίνυν λάγχανε
τὴν δίκην. 16 cf. t. II 149, 20 20 ἤτοι σαυτῷ ἐγκάλει V2 3 ἀπιόντες Ρ sed ντ in ras m4 5 ἐχόντων Ρ sed τω in
ras m4 7 αὐτοῖς CPMoV Mor | μεταστάντες Mor 8 τῶν
CPaMo om Mor | παρημῶν V 9 αὐτοῖς V 11 αὑτὸς
Μο Mor | τινὰς Ι sed ς add m3 12 ἐγκαλῇ CMo ἐγκαλῶν
Mor | num Κρουνοῖς? χρόνοις Mor qui ἐγχωρίοις coni 12 ἡμέ-
ρας — 13 τὸ in marg Mo2 13 οἳ ΑΡ sed in hoc in οἵ corr
m4, Μο ἵ V Mor | ὑμῶν CPaMo Mor | γε inser I3 15 εἰ
δὴ ? 16 κιμμερίων Ρ sed ων in ras ut videtur ex οσ corr m3
et ΄ supra ε eras, I sed Κιμμέριον suprascr m3 18 ὡς Μο
Mor 19 συκοφάντης· Pa 12. Ὡς τοίνυν ἐπιθυμίᾳ μὲν ἀργίας ἧκον ἐκεῖσε,
προσποιοῦνται δὲ τῶν ἡδέως ἐργαζομένων εἶναι, δῆ-
λον μὲν κἀκ τοῦ τῶν εἰς μνήμην παλαιῶν λόγων
ρόντων ἠμεληκέναι, δῆλον δὲ κἀκ τοῦ πίονά τε καὶ
μετὰ πλειόνων σαρκῶν ἐπανήκειν τὸν νέον. πίστις 
δὲ τοῦδε μείζων τὸ μετὰ πάνυ πολλοὺς πεποιῆσθαι
τὴν ἐπάνοδον. ὁ δὲ τὸ μὲν ὀξέως, τὸ δὲ βραδέως
πεποιηκὼς οὐ καὶ σιωπῶν ὁμολογεῖ τῷ μὲν ἥδεσθαι,
τὸ δὲ δυσχεραίνειν;