<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00434.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><pb n="191"/><head>XXXIV (XXXII R).</head><head>ΠΠΟΣ ΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥ
ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ</head><p>Οὐ τοὺς ὑβρικότας με μᾶλλον ἄξιον νομί- <note type="marginal">R II 266</note>
σᾶι κακοὺς ἢ τοὺς ῥᾳδίως ὑμᾶς τὴν ὕβριν ταύτην, ὦ
παῖδες, ἐνηνοχότας. οἱ μὲν γὰρ τὴν τοῦ δεδρακέναι, <lb n="5"/>
τὴν δὲ τοῦ μὴ τοῖς πραχθεῖσιν ἀλγῆσαι μέμψιν ὑμεῖς
ἔχοιτ’ ἄν. καὶ γίγνεσθε τῶν ἐπαινούντων αὐτοὺς ἐν
τῷ μὴ λαβεῖν τιμωρίαν. εἶτε γὰρ οὐκ εἰδέναι ταῦτα
φήσετε, τοῦτ’ αὐτὸ δεινόν, εἰ τὰ τοιαῦτα οὐκ ἴστε, εἴτ
εἰδόσιν οὐ δεινὰ δοκεῖ, πῶς ἂν διαφύγοιτε τὸ δοκεῖν <lb n="10"/>
εἶναι φαῦλοι;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><p>εἰ μὲν οὖν κατερρᾳθυμηκότος ἐμοῦ
τοιαῦτα ὁ θρασὺς οὑτοσὶ παιδαγωγὸς εἰρηκὼς ἐτύγχα-
<note type="footnote">C = codex Chisianus</note>
<note type="footnote">Α = Monacensis gr. 483 (Augustanus)</note>
<note type="footnote">Ρ = Palatinus gr. 282</note>
<note type="footnote">Ι = Marcianus append. XCI 2</note>
<note type="footnote">Pa = Patmius</note>
<note type="footnote">Mo = Monacensis gr. 101</note>
<note type="footnote">V = Vindobonensis phil. gr. XCIII</note>
<note type="footnote">1 λδ ante πρὸς A | πρὸς τοὺς μαθητὰς ἕνεκα τῶν ὑβρισάν-
των λόγος ἴε Μacar fol. 90 2 λδ post βλασφημίας· C, λόγος
εἰκοστὸς πέμπτος V rubr, λόγος λβ΄ Pa, λόγος ιζ΄ in marg I3</note>
<note type="footnote">4 ῥᾳδίους Mor sed ῥᾳδίως coni 7 γίνεσθε CV 9 ἵστα
Μο ἵσα Mor 10 διαφύγητε CIMo Mor</note>

<pb n="192"/>
νεν, αἰσχυνθείς ἂν τῷ τὰ ὄντα ἀκηκοέναι καὶ παρ’
ἐμαυτοῦ τοῖς εἰρημένοις δεδόσθαι τὴν ἀφορμὴν νομί-
σας ἐσίγων ἂν οὐκ ἔχων κατηγορεῖν τοῦ κατηγοροῦν-
<note type="marginal">R II 267</note> τος | δίκαια· νῦν δ’ οὐκ οἶδα ἕτερόν τινα ἀνθρώ-
<lb n="5"/> πων οὕτως ἀναιδῶς σεσυκοφαντημένον. καὶ τοῦτο
ἕτοιμος δεικνύειν οὐκ ἀγνοούμενος μὲν ὑπὸ τῶν τὴν
ἐμὴν εἰδότων πρὸς τὸ πονεῖν ἡδονήν, δεδιὼς δὲ μή
τις τῶν οὐκ ἐξεπισταμένων, ὅστις ἐγὼ πρὸς τοὺς ἐπὶ
τῷ παιδεύεσθαι συνόντας ἡμῖν, ἐξαπατηθῇ. ὅθεν τοί-
<lb n="10"/> νυν τὰ περὶ τὴν ἐμὴν ὕβριν γενέσθαι συνέβη, καλῶς
ἂν ἔχοι μοι διελθεῖν.</p><p>3. Ἐποιήσατό τις τῶν νέων ἐπίδειξιν ἀγῶνα ἐπὶ
προάγωνι γεγονὼς μὲν ἔτη πεντεκαίδεκα, πλεῖστα δὲ
νέων ἐν ὀρφανίᾳ πεπονηκώς, ἡδονῶν δὲ οὐ καλῶν,
<lb n="15"/> εἴπερ τις, κεκρατηκώς, ἔχων δέ, εἰ βούλοιτο, προγόνων
ἀρετὰς λέγειν ἔν τε τάξει στρατιώτου φανείσας ἔν τε
ἡγεμονίαις. μέγιστος δὲ τῷ νέῳ κόσμος ἡ σωφροσύνη καὶ
τὰς τῶν πονηρῶν γλώττας διαφυγοῦσα. τούτῳ δ’ ἄν τις
ἕτερος προσέθηκε τὴν περὶ τὰς ἀμοιβὰς προθυμίαν καὶ
<lb n="20"/> δικαιοσύνην καὶ ὡς πᾶν ὃ τελέσειε μικρὸν αὐτῷ κέκριται.
<note type="footnote">21 τελέσειε] ἤτοι κατέβαλε μισθὸν τῷ διδασκάλῳ τοῦτο
παρὰ Πλάτωνι συχνόν V2</note>
<note type="footnote">1 τῷ scripsi e V coll. t. II 422, 4 τῶι Α τὸ Ι τὸ reliqui
libri edd 3 „malim ἀντικατηγορεῖν“ Re 5 σεσυκοφαντη-
μένω Μο 7 πονεῖν V sed ν (1) ex ι corr m2 | δὲ om Mor
10 τὰ Ι sed ἃ suprascr m3 | συνέβη γενέσθαι CPaMo Mor</note>
<note type="footnote">11 ἔχοιμι Mor 13 προάγωνι Α sed ~ supra ω eras 14 πε-
ποιηκώς Μο Μοr 15 κεκρατηκὼς Ι sed κεκρα in ras m3
17 μέγιστος — 18 διαφυγοῦσα citat Macar fol. 90 17 δὲ
om Macar 18 γλώσσας Macar 20 ὃ om Mor | κεκράτηται
Μο sed κέκριται in marg</note>

<pb n="193"/>
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="4"><p>τά τε οὖν ἄλλα τιμᾶν αὐτὸν παρῄνει τῷ μηδὲν
προστεθῆναι τοῖς δεδειγμένοις λόγοις καὶ νόμος ἦν
ἀρχαῖος τοῦτο οὕτως ἔχειν | ἐθέλων, ᾧ τῶν πάν- <note type="marginal">R II 268</note>
τῶν οὐδείς, οὐ νέων, οὐ παιδαγωγῶν ἐτόλμησε μέμ-
ψασθαι. ἐκεῖνος μὲν οὖν εὐδοκιμῶν ἀπῆλθεν· ἔδει <lb n="5"/>
δὴ γενέσθαι τὰ παρ’ ἡμῶν. τοῦτο δὲ ἦν τὸ μηδὲν
ἕτερον τοῖς ὑπὸ τοῦ νέου ῥηθεῖσιν ἐπεισενεγκεῖν.
ἐκαθήμην οὖν ἀνδράσι διαλεγόμενος φίλοις καί πως
ἐξηνέχθημεν κατὰ μικρὸν εἰς τὸν ὑπ’ ἐμοῦ κρατηθέντα
ποτὲ τοῦ Φιλαγρίου θυμόν, ἡνίκα τοὺς σιτοποιοὺς ἐν <lb n="10"/>
τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς ᾐκίζετο.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="5"><p>τῶν τοίνυν
τηδείων μοι κεχωρηκότων ἐπὶ λουτρὸν παιδαγωγόν
τινα κακόν, νέου τοιούτου παιδαγωγόν, δραμὼν ὁ
παῖς ἔφασκε περὶ τὴν θύραν κεῖσθαι &lt;καὶ&gt; βοᾶν
τρισὶ μησὶ τοῦ παιδὸς ἐζημιωμένου. ταυτὶ δὲ ἔλεγε <lb n="15"/>
κινῆσαι τὸν νόμον βουλόμενος καὶ τὸν ἐπιδεδειγμένον
ἀποστερηθῆναι πάλαι νενικηκότος δικαίου, φθονῶν,
ἐμοὶ δοκεῖν, τῷ τὸν λόγον εἰρηκότι τῆς δόξης. καίτοι
πολὺ βέλτιον ἦν τὰ ’κείνου μιμούμενον τῶν αὐτῶν
ἐκείνῳ τυχεῖν ἢ τοῦτο μὴ δυνάμενον τῷ κτησαμένῳ <lb n="20"/>
ζητεῖν ἐπηρεάζειν.</p><p>6. Ἀλλὰ γὰρ ὡς ἐσυκοφάντει, δεῖ με ποιῆσαι φα-
νερόν. τρεῖς φησι μῆνας ἀνηλῶσθαι μάτην. | πῶς, <note type="marginal">R II 269</note>
<note type="footnote">1 cf. p. 204, 5 sq. 10 cf. p. 66, 6 sq. t. Ι 175, 12 sq.</note>
<note type="footnote">1 αὑτὸν APIMo 2 δεδεγμένοις CPaMo Mor 5 ἀπ-
ῆλθεν Ι sed ν add m3 6 τὸ inserui e V om reliqui libri
edd 7 ἕτερον ἢ Mor 9 καταμικρὸν PIV | ἐμοῦ Ι sed
ἐμοῦ ex ε ut videtur corr m3 10 τοῦ om Ι 14 ἔφασκεν Ι
| ἐπὶ Ι sed περὶ suprascr m3 | καὶ inserui cum Sinteni | ὡς] ἐν
Pa 15 μησὶ om Mor | ταῦτα Mor | δ’ Re 19 τὰ ’ κείνου
scripsi ex AV τἀκείνου reliqui libri edd 20 ταὐτὸ Pa</note>

<pb n="194"/>
ὦ κυνὸς ὄμματ᾿ ἔχων; αἰ μὲν γὰρ τῶν κακῶν
νων ἡμέραι τέτταρες ἐγένοντο καὶ τριάκοντα, λελυ-
μένων δὲ τῶν δεινῶν τῇ βασιλέως ἐπιστολῇ πᾶσά τε
ἦν ἄδεια καὶ φοιτᾶν ἐξῆν. καὶ ἦσθα δὴ καὶ αὐτὸς
<lb n="5"/> τῶν τῷ καιρῷ χρωμένων, μᾶλλον δὲ εἰ μὲν οὐκ ἐχρῶ,
ἀλλὰ τὸν λελυμένον δεδιὼς φόβον ἔκεισο ἐν ἀγρῷ
τρυφῶν, σὸν τοῦτο, οὐκ ἐμὸν ἀδίκημα. καὶ γὰρ τῶν
οὐ πλεόντων ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ πλεῖν, ἀλλ’ οὐ τῆς
μένης θαλάττης, εἴ τις αὑτὸν ἀποστερήσειε πλοῦ. εἰ
<lb n="10"/> δ’ ἧκές τε ἐπὶ τοῖς ἡμετέροις γράμμασι καὶ τὰ τῶν
μανθανόντων ἐποίεις, ποῦ τριῶν μηνῶν ἀπόλωλέ σοι
τὸ κέρδος;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="7"><p>καὶ μὴν οὐδ’ αὐτόν γε τὸν τῆς φυγῆς
χρόνον δι’ ἐμὲ καὶ τὴν ἐμὴν ἀπολώλεκας ῥᾳθυμίαν,
ἀλλ’ ἔστιν αὕτη ἡ ζημία τῆς ὑμετέρας κακίας. ἢ δεῖξον
<lb n="15"/> παρελθών, ὅτι ταράξαι δυναμένους ἐγὼ διῆλθον λό-
γους φάλαγγας ἐπισείοντας καὶ χρημάτων ἁρπαγὴν
καὶ φόνον καὶ σίδηρον καὶ ὅτι νοῦν ἐχόντων ἐστὶν
ἀνθρώπων σφᾶς αὐτοὺς διασώζειν φυγῇ. εἰ δὲ ἐμὸς
μὲν οὐδὲ εἷς τοιοῦτος λόγος, ὑμεῖς δὲ ὑμῖν αὐτοῖς
<lb n="20"/> ταῦτα συμβεβουλεύκατε, πῶς οὐχ ὑμῖν αὐτοῖς ἐγκα-
λοῖτ’ ἂν δικαίως; ἢ κἂν εἰ κακούργων ἐπιθεμένων
ὑμῖν ἢ ἔτι πορευομένοις ἢ καὶ τὸν ἀγρὸν ἤδη κατει-
ληφόσιν, οἶα πολλὰ πέπρακται τῶν ἄνευ λογισμοῦ
<note type="footnote">1 Il. α 225 cf. t. 1 278, 7 3 cf. p. 147 not. 1 et 188 not. 1</note>
<note type="footnote">21 ἢ — 22 ὑμῖν] εἶτα προιὼν μετέλαβε τὸν λόγον ἐπ’ ἄλλο
σχῆμα λέγων· εἰ οὖν ὑπὸ τῶν πολλοὺς ἀπεκτονότων ἔκει-
σθον πληγέντε. καὶ πολλὰ τούτου τὰ τοιαῦτα θαυμαστὰ
πάντα V2</note>
<note type="footnote">1 Μο Mor qui ὦ coni 6 ἔργῳ Mor 10 δὲ Re
17 καὶ φόνον om Mor</note>

<pb n="195"/>
φευγότων τοῖς αὑτῶν κακοῖς τὰ τῶν λῃστῶν ἀμείνω
πεποιηκότων, εἰ οὖν ὑπὸ τῶν πολλοὺς ἀπεκτονότων
ἔκεισθον πληγέντε, καὶ τὰς ἀμφοῖν ψυχὰς ἐμὲ ἔδει
τὸν εἰσπραττόμενον εἶναι καὶ τὸν πατέρα τοῦ παιδὸς
ἥκειν ἐπὶ τήνδε τὴν εἴσπραξιν.</p></div></div></body></text></TEI>