ἐν τοίνυν τῷ καιρῷ τῆς ἀναπαύλης, τοι- 
οῦτον γὰρ ἀρχομένη νύξ, ἐκταράττει τοὺς ταλαιπώρους
ταῖς κατὰ τῶν θυρῶν πληγαῖς ἃς πλήττουσιν οἱ τῶν
φυλῶν ἐπιμεληταὶ τῷ περὶ ταύτας φόβῳ μὴ διαφθα-
ρεῖεν ποιοῦντες τὴν ἀνάγκην τοῦ πυρός. | οὗ γι- R II 263 
γνομένου οἶδα βοήσασαν γυναῖκα χήραν ἄνωθεν, ὅτι 
πῶς ἂν ἅψαι δυναίμην; πόθεν ἂν ἔλαιόν μοι
 18 cf. 111 499,12; 525,10 
 1 ἄρχοντος<τὸν τρόπον.> τὸν πόνον ἐπέταξεν coni
cf. p. 37, 8 I πόνον· Monnerius fortasse recte 3 γραφῆς
Mor sed γρ τροφῆς in marg 4 ὀδυρμῶν om Ι ὀδυ cum
lacuna 4—5 litt C | τῇ inserui e V oml reliqui libri
7 ὁδὶ scripsi σὺ libri edd ὁ Re Anim
P sed ει, ex o corr ut videtur, in ras m2 11 τοσοῦτον,. πόθεν
οὖν πρίωνται; τὸ) διὰ Mor 12 πλείονος Re πλέονος libri
Mor 13 μοι om C | μοι λοιπὸν τὸ Mor 14 δ’ Mor
15 τὴν C 19 πυρὸς οὐ γιγνομένου; Mor 21 ἂν (2) om Mor 

 
γένοιτο τὸν πολὺν ἤδη χρόνον ἐλαίου μὴ γε-
γευμένῃ;