<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00433.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="17"><p>τῶν
δὴ τοιούτων λεγόντων τὴν ἀπορίαν, ὀμνύντων, ἃ ὀφεί-
<lb n="5"/> λοιεν ἀριθμούντων, δεομένων, ἱκετευόντων μὴ σφᾶς
ἐμβάλλειν εἰς αἰσχύνην τὴν ἐκ τοῦ τῆς ἀπορίας ἐλέγ-
<note type="marginal">R ΙΙ 250</note> χοῦ μηδέ γε εἰς κινδύνους | τοὺς ἀπὸ τῶν θεω-
μένων οὐδὲν Τισάμενός ἐγίνετο βελτίων, ἀλλὰ τῶν
αὐτῶν εἴχετο ῥημάτων οὐκ ἐῶν μεμνῆσθαι τοῦ νόμου.
<lb n="10"/> καίτοι τούτου τίνα οὐκ ἂν δικαίως δοίη δίκην; ἢ εἰ
μὲν εἰκόνος σῆς ἀντειλημμένους ἀπέσπα, δεινὸν ἂν
ἦν, καταπεφευγότας δὲ ἐπὶ τὸν σὸν νόμον ἀφέλκων
οὐκ ἴσον τι ποιεῖν εἰκότως ἂν δοκοίη; ἀντὶ γὰρ τοῦ
χαλκοῦ τὰ γράμματα ἦν αὐτοῖς.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="18"><p>ὁ δὲ μάτην ἐδεί-
<lb n="15"/> κνυ τὸν νόμον κείμενον, εἶθ’ ὥσπερ παραβαίνοντας
νόμον, ἀλλ’ οὐ νόμῳ χρωμένους πᾶσι κακοῖς περιέ-
βαλλεν ὑβρίζων, παροινῶν, ἀσελγαίνων, φοβῶν, ταράτ-
των, ἔχθρᾳ τὴν βουλὴν δεχόμενος, ἀνευρίσκων ὅθεν
ἀπολοῦνται, τούς τι τοιοῦτο μηνύοντας αὐτῷ νομίζων
<note type="footnote">2 ἤτοι λυποῦνται οἱ δανεισάμενοι ἐνισταμένων τῶν μηνῶν
καθ’ οὓς δεῖ ἀποδοῦναι τὰ δεδανεισμένα V2</note>
<note type="footnote">2 λέγοντες Β 3 οὐδὰν ΙΒ | πρόοιντο Ρ sed o (2) in ε
corr m2 προεῖντο V 4 τοιούτων] τούτων Mor 6 ἐμβάλλειν
Ρ sed ἐυβα in ras m2 7 μὴ δέ PBV 8 ἐγίγνετο Va
ἐγένετο Re 9 ἀργῶν Mor 10 τούτου] δεόμενος coni
Mor | ἴνα Mor | δικαίως om Β 11 ἀπέσειε Μοr, γρ ἀπέσωσε
in marg 12 σοῦ V 13 Ἶσον ΙΒ | τί Β 15 εἶθ’ scripsi
εἰ δ’ C ὃ δ’ Α sed γρ εἴ δ’ in marg, Va ὅδ’ reliqui libri
sed in ras P4 οὐδὲ Mor καὶ Re 16 ἀλλ’ οὐ] „imo uero
ὁλλὰ“ Re Anim | περιέβαλεν V edd sed γρ περιέβαλλον in marg
Mor 17 παρανοῶν Mor 19 ἀπολοῦνται] βουλευταί inse-
rendum coni Mor | αὐτῷ reposui e libirs αὑτῷ edd</note>

<pb n="175"/>
εὐεργέτας. ἐν δὲ ταῖς ἀπροσδοκήτοις βλάβαις μεῖζον
τὸ διὰ τοῦ τάχους ἐπῆν κακόν. μάλιστα μὲν γὰρ |
πρὶν ἐξελθεῖν ἠξίου καταβάλλειν, ἡ φιλανθρωπία <note type="marginal">R II 251</note>
δὲ μίαν εἶχεν ἡμέραν, μεθ’ ἣν οὐδεμία συγγνώμη.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="19"><p>19. Καὶ τοῦτο τὸ δίκαιον ἔν τε τοῖς ἄλλοις κἀν <lb n="5"/>
τῷ φόρῳ. μὴν μὲν γὰρ οὑτοσὶ τῷ ἔτει τέταρτος, τὸ
τρίτον τοῦ ἐνιαυτοῦ μέρος, ἠδικῆσθαι δὲ τὸν βασιλέα
φησὶν οὐ τοῦ παντὸς εἰσενηνεγμένου. πῶς, ὦ κατα-
γέλαστε; καὶ γὰρ ἐν ἀγροῖς κείμενον ἔκειτ’ ἂν
τῷ βασιλεῖ καὶ οὐκ ἂν ἦν ἔλαττον. οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα <lb n="10"/>
κείμενον πλέον, τῷ φέροντι δὲ οὐκ ἴσον ἢ τήμερον
ἅπαν ἢ μεμερισμένον εἰς μῆνας εἰσενεγκεῖν. οὐ δὴ
κέρδος ἐκείνῳ ζημίαν ζημίαν δὲ ἡμῖν προξενῶν τὸ ταχὺ
τοῦτο ζητεῖ.</p></div></div></body></text></TEI>